Όπως αναμενόταν ο «πολιτικός γάμος» ανάμεσα στη Φώφη Γεννηματά και τον Γιώργο Παπανδρέου έλαβε «σάρκα και οστά» την Πέμπτη κατά τη διάρκεια της συνάντησης τους στη Βουλή.

Αμέσως μετά το ραντεβού τους, η πρόεδρος της Δημοκρατικής Συμπαράταξης και ο ιδρυτής του ΚΙΔΗΣΟ επισημοποίησαν την εκλογική συμπόρευση των δύο πλευρών και την επούλωση της διάσπασης του ΠΑΣΟΚ [Διαβάστε για τη συνάντηση ΕΔΩ]. 

 Ωστόσο, η κεντροαριστερά, δεν είναι «βαριά» ονόματα, γονικές παροχές και θέσεις στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας.

Του Γιώργου Βούλγαρη

Δυστυχώς, αυτό συμβαίνει σήμερα, σε αυτό το πράγμα που κάποιοι ονομάζουν κεντροαριστερά. Ονόματα και συμφωνίες για θέσεις.

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Το δαχτυλίδι

Όταν οι δημοσκοπήσεις εμφάνιζαν τον Κώστα Σημίτη πίσω από τον Κώστα Καραμανλή και μάλιστα με διψήφια διαφορά, άρχισαν οι πιέσεις για αποχώρηση του κ. Σημίτη από την προεδρία του ΠΑΣΟΚ.

Κάποιοι μιλούσαν ακόμη και για κίνδυνο διάλυσης, καθώς έβλεπαν τη «φόρα» που είχε πάρει ο πιτσιρικάς (όπως αρκετοί έλεγαν τον Κώστα Καραμανλή).

Έτσι και μετά από ασφυκτικές πιέσεις, ο Κώστας Σημίτης, έδωσε το «δαχτυλίδι» στον Γιώργο Παπανδρέου, στο σπίτι του, στο Κολωνάκι.

Στόχος τότε, ήταν να «παίξουν» με το συναίσθημα των ΠΑΣΟΚων.

Μάλιστα, ο κ. Παπανδρέου, εκλέχτηκε από τα μέλη του κινήματος, ενώ ήταν ήδη πρόεδρος (μόνο στην Ελλάδα συμβαίνουν αυτά).

Η σκέψη την εποχή εκείνη, ήταν να έχει μια αξιοπρεπή ήττα το ΠΑΣΟΚ και να μπορέσει στη συνέχεια να ανακάμψει.

Αυτό έγινε και μάλιστα με αυτοδυναμία.

Το επιχείρημα «λεφτά υπάρχουν» ρεζίλεψε όλες τις εταιρίες δημοσκοπήσεων που έβλεπαν πρωτιά του ΠΑΣΟΚ έως δυο ποσοστιαίες μονάδες.

«Χρειάζεται να μπουν στη Βουλή και οι Οικολόγοι για να σχηματίσει κυβέρνηση το κίνημα» έλεγαν οι δημοσκόποι.

Η συνέχεια γνωστή. Μνημόνιο, ΔΝΤ παραίτηση Παπανδρέου από την προεδρία κ.λπ..

Το ΚΙΔΗΣΟ και η Φώφη

Ο Γιώργος Παπανδρέου, επιχείρησε αργότερα να ξαναβγεί στο προσκήνιο, με την ίδρυση του Κινήματος Δημοκρατών Σοσιαλιστών (ΚΙΔΗΣΟ).

Έτσι, με ένα καθαρά δικό του πολιτικό φορέα και απαλλαγμένος από τα οικονομικά προβλήματα του ΠΑΣΟΚ, επανέφερε το όνομά του στους ψηφοφόρους.

Σε πρωινή εκπομπή του MEGA είχε πει μάλιστα ότι «οι Παπανδρέου είναι για τα δύσκολα».

Ωστόσο, αυτή τη φορά οι ψηφοφόροι δεν είδαν να νέο «συναισθηματικό τυρί».

Γύρισαν την πλάτη στον γιο του Ανδρέα. Είτε έμειναν στο ΠΑΣΟΚ, είτε ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ, είτε «έμειναν στο σπίτι τους».

Από την άλλη πλευρά, στη Χαριλάου Τρικούπη, ο φόβος του ΚΙΔΗΣΟ οδήγησε σε αντίστοιχη σκέψη.

Να γίνει πρόεδρος του κόμματος η Φώφη. Ο Γιώργος Γεννηματάς άλλωστε ήταν τόσο αγαπητός, που το όνομά του θα οδηγούσε το ΠΑΣΟΚ στη Βουλή.

Με τον τρόπο αυτό, ορισμένοι, που αντιμετώπιζαν τη λέξη εξουσία με ιδιοκτησιακού τύπου αντίληψη, θα συνέχιζαν την κοινοβουλευτική τους πορεία και θα ήταν μέσα στις εξελίξεις.

Έστω και αν είχαν αποχωρήσει κάποτε, ιδρύοντας κόμματα και λέγοντας ότι το ΠΑΣΟΚ έκλεισε τον ιστορικό του κύκλο.

Μπροστά στην εκλογή τους το κίνημα που ίδρυσε ο Ανδρέας Παπανδρέου ήταν και πάλι «χρυσή ευκαιρία».

Η σημερινή ΔΗΜΑΡ

Όταν ο Θανάσης Θεοχαρόπουλος ανέλαβε τα ηνία της ΔΗΜΑΡ, η πρώτη σκέψη ήταν ότι ένας νέος άνθρωπος μπορεί να βγει μπροστά.

Λίγες ημέρες αργότερα, μετά από μια δήλωσή του, γύρισα και είπα σε έναν συνάδελφο: Βάζουμε στοίχημα ότι θα μπει επικεφαλής στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ;

Δεν χρειάστηκε αρκετός καιρός για την επιβεβαίωση. Οι εκλογές έγιναν η ΔΗΜΑΡ διασώθηκε μέσω της συνεργασίας και ο επικεφαλής της μπήκε στη Βουλή.

Αυτή την κεντροαριστερά οραματιστήκατε;

Αυτό λέγεται σήμερα κεντροαριστερά.

Είναι αυτό το… πράγμα κεντροαριστερός χώρος;

Άραγε τους ενδιαφέρει ένας κεντροαριστερός φορέας ή απλά τον επικαλούνται;

Η ιστορική ευκαιρία του Κουβέλη

Ο Φώτης Κουβέλης, είχε μια ιστορική ευκαιρία και την έχασε.

Όταν ίδρυσε τη ΔΗΜΑΡ, ήταν μέσα στους δημοφιλείς πολιτικούς.

Θα μπορούσε να κάνει τη Δημοκρατική Αριστερά, ένα πραγματικά κεντροαριστερό κόμμα, που θα έπαιζε πρωταγωνιστικό ρόλο στο μέλλον.

Ο Φώτης Κουβέλης, θα μπορούσε να κάνει τη ΔΗΜΑΡ, εργαστήρι πολιτικής σκέψης.

Να επαναπροσδιοριστούν αρχές και αξίες. Να συμμετάσχουν νέοι άνθρωποι, που δεν είχαν σχέση με κομματικούς μηχανισμούς.

Να ξαναμπούν γραμμές. Να ξαναγίνει πολιτική συζήτηση.

Δυστυχώς, ο κ. Κουβέλης, προτίμησε την κυβέρνηση και έμεινε εκτός Βουλής.

Θα μπορούσαν επίσης, νέοι άνθρωποι να βγουν μπροστά. Μα και αυτοί προτιμούν μηχανισμούς και θέσεις. Γι’ αυτό μιλούν σαν είναι πολιτικοί του παρελθόντος.

Ο κόσμος γύρισε την πλάτη

Αυτή την κεντροαριστερά ο λαός θα την καταψηφίσει.

Δεν είναι καν κεντροαριστερά. Είναι πολιτική επιβίωση ή καλύτερα καριέρες.

Ας μιλήσουν τουλάχιστον για λογιστική διαχείριση. Θα είναι πιο τίμιο.

Ακόμη και οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι οι ψηφοφόροι εγκαταλείπουν τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά αδιαφορούν για την… κεντροαριστερά.