Βιβλίο
LIVE: ΑΝΑΝΕΩΘΗΚΕ ΠΡΙΝ ΑΠΟ

4 βιβλία για να σου κρατήσουν συντροφιά το σαββατοκύριακο

Αν είσαι σε αναζήτηση βιβλίου και δεν μπορείς να αποφασίσεις τι να πάρεις, τσέκαρε τις προτάσεις μας και δε θα χάσεις

Αν υπάρχει μια εποχή που να είναι πιο ιδανική για να κάνεις αγορές βιβλίων, αυτή είναι η άνοιξη. Η διάθεση είναι στην καλύτερη της περίοδο, ειδικά σε αυτή την εποχή, γιατί εν όψει Πάσχα και, έτι περισσότερο, καλοκαιριού, έστω και σαν ψευδαίσθηση, οι ονειροπολήσεις αρπάζουν τα ηνία στο μυαλό.

Μιας και τα βιβλιοπωλεία είναι πια ανοιχτά, σε περίπτωση που έχεις τερματίσει τη βιβλιοθήκη σου και αναζητάς κάτι νέο να σε ενθουσιάσει, τότε δώσε μια ευκαιρία στα 4 βιβλία που σου προτείνουμε.

Γη Που Χάνεται, Τζούλια Φίλιπς

Ένα αυγουστιάτικο απόγευµα, δύο κορίτσια –αδελφές, οκτώ και έντεκα ετών– εξαφανίζονται από µια ακτή της χερσονήσου Καµτσάτκα, του βορειοανατολικού άκρου της Ρωσίας. Τις εβδοµάδες, κι ύστερα τους µήνες, που ακολουθούν η έρευνα της αστυνοµίας αποδεικνύεται άκαρπη. Απόηχοι της εξαφάνισης αντηχούν απ’ άκρη σ’ άκρη µιας σφιχτά δεµένης κοινότητας, µε τον φόβο και την απώλεια να ταλανίζουν τις γυναίκες που ανήκουν σ’ αυτήν.

Με σκηνικό την αποµακρυσµένη σιβηρική χερσόνησο της Καµτσάτκα η Γη που χάνεται διεισδύει µε εκπληκτική συναισθηµατική ακρίβεια στον κόσµο ενός συνόλου θαυµάσια σκιαγραφηµένων χαρακτήρων που τους συνδέει ένα αδιανόητο έγκληµα. Η συγγραφέας πλάθει εικόνες σκληρής οµορφιάς και µεταφέρει τους αναγνώστες σε µια περιοχή τόσο παράξενη όσο και σαγηνευτική, όπου οι κοινωνικές και εθνοτικές εντάσεις σιγοβράζουν από καιρό, και όπου οι ξένοι συχνά είναι οι πρώτοι που θα κατηγορηθούν.

Το αριστοτεχνικό αυτό µυθιστόρηµα, γραµµένο µε ενσυναίσθηση και φαντασία, διερευνά τους περίπλοκους οικογενειακούς και κοινοτικούς δεσµούς σε µια Ρωσία διαφορετική από οτιδήποτε έχουµε δει ως τώρα, και καθηλώνει τον αναγνώστη.

Μετάφραση: Ιωάννα Ηλιάδη, Εκδόσεις Μεταίχμιο

Image

Ο άντρας που περπατούσε ανάποδα, Πάβελ Κόχουτ

Τι συμβαίνει όταν ο Άνταμ Γιουράτσεκ, καθηγητής Φυσικής Αγωγής και Καλλιτεχνικών στο Λύκειο της πόλης Κ., γίνεται αίφνης ο πρώτος άνθρωπος στον κόσμο που καταργεί τον νευτώνειο νόμο της βαρύτητας και αρχίζει να περπατά στο ταβάνι; Πώς πρέπει να αντιδράσει ο διευθυντής του σχολείου ο οποίος έχει και την ευθύνη της σωστής διδασκαλίας; Πώς πρέπει να τον αντιμετωπίσουν οι πολιτικοί της περιοχής από τη στιγμή που η σκανδαλώδης αυτή πράξη φτάνει στη δημόσια σφαίρα, κλονίζει την κοινωνική ευταξία και επιφέρει τον διχασμό;

Πώς πρέπει, εντέλει, να απαντήσει το κράτος που υποτίθεται ότι εγγυάται τα πάντα αλλά συγχρόνως διαβλέπει τη δομική αμφισβήτηση της εξουσίας του; Όταν ο Άνταμ Γιουράτσεκ αποφασίζει να διαδώσει την ανατρεπτική του μέθοδο στον λαό, η κατάσταση θα φτάσει στα άκρα. Το δεύτερο μυθιστόρημα του Πάβελ Κόχουτ κυκλοφόρησε το 1970, την περίοδο κατά την οποία είχε ενταθεί η δίωξή του από το κομμουνιστικό καθεστώς στην Τσεχοσλοβακία. Είναι ένα απολαυστικό βιβλίο που ωριμάζει θαυμαστά στον χρόνο και παραμένει επίκαιρο. Μια ανελέητη σάτιρα, μια σοβαρότατη σπουδή πάνω στο παράλογο, γραμμένη από έναν καταξιωμένο συγγραφέα της Κεντρικής Ευρώπης.

Ο Πάβελ Κόχουτ γεννήθηκε στην Πράγα το 1928. Σπούδασε αισθητική και θέατρο στο Πανεπιστήμιο του Καρόλου. Δραματουργός, μυθιστοριογράφος και ποιητής, θεωρείται πια μια κορυφαία μορφή των τσεχικών γραμμάτων. Το 1946 εντάχθηκε στο Κομμουνιστικό Κόμμα Τσεχοσλοβακίας και το 1969 διεγράφη ως «αντεπαναστάτης». Το 1979, λόγω της ενεργούς συμμετοχής του στο κίνημα «Χάρτα 77» για τα ανθρώπινα δικαιώματα, απελάθηκε στην Αυστρία και του αφαιρέθηκε η τσεχική υπηκοότητα, την οποία και ανέκτησε το 1990, μετά την αλλαγή του πολιτικού καθεστώτος στην πατρίδα του, έχοντας εξασφαλίσει εν τω μεταξύ και την αυστριακή. Παντρεύτηκε τρεις φορές και έκανε τρία παιδιά.

Σήμερα ζει, εργάζεται και ψηφίζει τόσο στη Βιέννη όσο και στη γενέτειρά του. Ο ίδιος λατρεύει τα σκυλιά, ιδίως εκείνα της ράτσας Ντάτσχουντ που τον συντροφεύουν σε όλη του τη ζωή. Από τις Εκδόσεις Καστανιώτη έχουν κυκλοφορήσει ορισμένα από τα πιο σημαντικά του έργα: Ο άνθρωπος που δολοφονούσε χήρες (2000), Χιονίζω (2005) και Η δήμιος (2008).

Μετάφραση: Σόνια Στάμου-Ντορνιάκοβα, Εκδόσεις Καστανιώτης

Image

Η λέσχη της αϋπνίας, Γκαμπριέλ Λεβί

Είναι πέντε. Και οι νύχτες τους μια διαρκής αγωνία.

Η Κλερ φοβάται την ερημιά και τη σιωπή της εξοχής όπου ζει. Νιώθει απελπισμένη στο πλευρό ενός αδιάφορου συζύγου που ροχαλίζει κι ενός μικρού αγοριού που δεν είναι παιδί της.  Ο Ζακ, ψυχίατρος στη δύση της καριέρας του, ξεφεύγει από τη μοναξιά του εξαρτημένος από τα ανώνυμα τηλεφωνήματα που δέχεται σταθερά μέσα στη νύχτα, ενώ αρχίζει να αποδομεί τη ζωή του καταστρέφοντας μεθοδικά το πολυτελές διαμέρισμά του. Η Μισέλ, μια γλυκιά συνταξιούχος, κρύβει ένα μυστικό που την αναγκάζει να σηκωθεί από το κρεβάτι και να πάει στην εκκλησία. Η νεαρή Λένα, με το gothic στιλ, βγαίνει με γενναιότητα πριν ξημερώσει για να δουλέψει στο γωνιακό καφέ. Ο Ερβέ, ένας ντροπαλός και αγχώδης λογιστής, διαβάζει τα e-mails του μέσα στο σκοτάδι και παλεύει με τους φόβους του.

Πέντε άνθρωποι τόσο διαφορετικοί, που όμως έχουν κάτι κοινό: τη χρόνια αϋπνία τους, που κάθε μέρα τους αποκλείει όλο και περισσότερο από τον κόσμο της δράσης. Συναντιούνται τακτικά στην ομάδα θεραπείας που συντονίζει η πάντα καλοπροαίρετη Ελέν, ειδικευμένη σε θέματα διαταραχής ύπνου. Όσο προχωρούν οι συνεδρίες οι γλώσσες όλων λύνονται, γίνονται εξομολογήσεις και ακολουθούν κρυφές συναντήσεις.

Άραγε αυτή η θεραπεία θα τους βοηθήσει να κοιμηθούν;

Θα μπορούσα να συμμετέχω στο συλλογικό συναίσθημα, όμως η κούραση με εμποδίζει. Επιστρέφω πάντοτε στο αιώ­νιο και άλυτο ερώτημα: πώς γίνεται όλη τη μέρα να νιώθω εξαντλημένη και τη νύχτα να είμαι ανίκανη να κοιμηθώ; Αυτό που είναι το πιο φυσικό πράγμα στον κόσμο για τους περισσότερους ανθρώπους, για όσους είναι καθισμένοι γύρω από αυτό το τραπέζι είναι βασανιστήριο. Χάνομαι παρατηρώντας την αφίσα με τον φοίνικα και κλείνω τα μάτια μου μπροστά στο έντονο μπλε της θάλασσας. Πέφτω σε μια ευχάριστη υπνηλία, νανουρισμένη από τη φωνή της Ελέν στο βάθος. Κρέμομαι από ορισμένες λέξεις που με κρατούν μισοξύπνια. Κιρκάδιοι ρυθμοί, μετακινούμενο εσωτερικό ρολόι, εμπειρίες σε σπηλιές, γενικευμένη κακοφωνία, ρυθμοί ασύμβατοι με τις κοινωνικές δραστηριότητες... «Εγώ θα ζούσα ευχαρίστως σε σπηλιά αρκεί να μη χρεια­ζόταν να βγω ποτέ».

Μετάφραση: Παρασκευη Γεροκώστα, Εκδόσεις Διόπτρα

Image

Άνθρωποι με άγχος, Φρέντρικ Μπάκμαν

Μια νέα γυναίκα επιχειρεί να ληστέψει μια τράπεζα. Για να γλιτώσει τη σύλληψη, μπαίνει σε ένα διαμέρισμα προς πώληση και κρατά ομήρους όσους είναι εκεί: την υπερενθουσιώδη μεσίτρια, ένα ζευγάρι συνταξιούχων που ανακαινίζει και πουλά διαμερίσματα για να καλύψει το κενό στον γάμο τους, δύο κοπέλες που διαφωνούν σε όλα, αλλά ετοιμάζονται να φέρουν στον κόσμο ένα παιδί μαζί, μια κυνική διευθύντρια τράπεζας με τάσεις αυτοκτονίας, μια ηλικιωμένη που υποφέρει από μοναξιά. Η αστυνομία περικυκλώνει το διαμέρισμα και, ενώ η αγωνία κορυφώνεται, όμηροι, ληστής και αστυνομικοί αρχίζουν να έρχονται κοντά και ανακαλύπτουν ότι έχουν περισσότερα κοινά απ’ όσα θα μπορούσαν να φανταστούν.

Κάμποσες δεκάδες εκατομμύρια πωλήσεις βιβλίων μετά, ο Φρέντρικ Μπάκμαν έχει αφήσει για τα καλά το σημάδι του στην παγκόσμια λογοτεχνία και τα έργα του αποτελούν απάγκια ηρεμίας και αισιοδοξίας, όπως το Η Γιαγιά Μου Σας Χαιρετά Και Ζητάει Συγγνώμη και το Η Μπριτ Μαρί Ήταν Εδώ. Στο Άνθρωποι Με Άγχος θα διαβάσετε μια αριστοτεχνική αφήγηση που συνδέει μαεστρικά τις διαφορετικές σκηνές και τους χαρακτήρες και γεμίζει με ευχάριστες ανατροπές την ιστορία.

Μετάφραση: Γιώργος Μαθόπουλος, Εκδόσεις Κέδρος

Image

Google NewsΑκολουθήστε το reader.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις από την Ελλάδα και τον κόσμο.


ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

TAGS
#Βιβλίο