maria-callas-afierwma-570

Σαν σήμερα πριν από 90 χρόνια γεννήθηκε η μεγάλη κυρία της όπερας, η Ελληνίδα υψίφωνος Μαρία Κάλλας που έζησε μία ζωή γεμάτη σκαμπανεβάσματα η οποία καλύπτεται μέχρι και σήμερα από ένα πέπλο μυστηρίου. 

Η Άννα Μαρία Καικιλία Σοφία Καλογεροπούλου, γεννήθηκε τo 1923 στη Νέα Υόρκη από γονείς μετανάστες. Η Μαρία ξεκίνησε μαθήματα πιάνου σε ηλικία τεσσάρων ετών και όλα κυλούσαν ομαλά μέχρι που οι γονείς της χώρισαν.

To 1937 γύρισε στην Ελλάδα μαζί με την μητέρα της, όπου βρισκόταν ήδη η μεγαλύτερη αδερφή της, Υακίνθη. Παρόλο που ήταν μικρότερη από το ηλικιακό όριο εισαγωγής, η Κάλλας έδωσε εξετάσεις και κατάφερε να μπει στο Εθνικό Ωδείο.

Τα χρόνια φοίτησης ήταν δύσκολα καθώς υπάρχουν μαρτυρίες συμμαθητριών της που έλεγαν ότι ήταν τόσο φτωχή που δεν είχε παπούτσια και της έβαζαν εφημερίδες τον χειμώνα προκειμένου να μην κρυώνει. Παρ' όλα αυτά είχε αρχίσει ήδη να αναγνωρίζεται το ταλέντο της και η Μαρία έδινε παραστάσεις σαν μαθήτρια ενώ κατάφερε να τραβήξει όλα τα βλέμματα επάνω της με την μοναδική της φωνή.

Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι σύμφωνα με έρευνες που έχουν γίνει, έχει αποδειχτεί ότι το μέταλλο της φωνής της μεγάλης Ελληνίδας σοπράνο, είναι μοναδικό στα χρονικά και δεν έχει υπάρξει κάποιο αντίστοιχο μέχρι τώρα. Ουσιαστικά, η Μαρία ήταν γεννημένη για να τραγουδάει Όπερα. Το μόνο της πρόβλημα ήταν τα κιλά της, καθώς ήταν μία εύσωμη γυναίκα και είχε απορριφθεί για να ερμηνεύσει κάποιους ρόλους.

Λίγο μετά την απελευθέρωση της Ελλάδας από τις δυνάμεις του άξονα και λόγω της υποβάθμισης της Κάλλας στη Λυρική Σκηνή και τις κατηγορίες συναδέλφων της ότι συνεργαζόταν με τους κατακτητές, αποφασίζει να γυρίσει στις ΗΠΑ. Προκειμένου να εξασφαλίσει χρήματα για τα εισιτήρια της, δίνει μία αποχαιρετιστήρια παράσταση στην Αθήνα.

Τον Σεπτέμβριο του 1945, η Μαρία βρίσκεται στη Νέα Υόρκη και αναζητεί εργασία χωρίς να καταφέρει να υπογράψει κάποιο συμβόλαιο. Στη συνέχεια τα καταφέρνει και της προσφέρουν δύο ρόλους στην Μητροπολιτική Όπερα,, στο έργο του «Φιντέλιο» του Μπετόβεν και αυτόν της «Μαντάμ Μπάτερφλαϊ» του Πουτσίνι. Η Κάλλας δεν τους δέχεται καθώς νιώθει ανασφάλεια να τραγουδήσει τον «Φιντελίτο» στα αγγλικά και θεωρεί ότι είναι πολύ εύσωμη για να ερμηνεύσει της αιθέρια «Μπάτερφλαϊ».

Το 1947 γνωρίζει τον καλλιτεχνικό διευθυντή της Αρένας της Βερόνα, Τζοβάνι Τζενατέλλο και μετακομίζει στην Ιταλία όπου και δίνει κάποιες παραστάσεις. Τον ίδιο χρόνο γνωρίζει και τον άνθρωπο που θα παίξει καταλυτικό ρόλο στην πορεία της, τον Ιταλό βιομήχανο Τζοβάνι Μπατίστα Μενεγκίνι με τον οποίο παντρεύεται στις 21 Απριλίου 1947. Ο Τζοβάνι είχε τον ρόλο του μάνατζερ ενώ ταυτόχρονα υπέβαλλε της Κάλλας σε δίαιτα και την απέτρεπε να ασχοληθεί με οποιαδήποτε οικονομική κάλυψη καθώς της τα παρείχε όλα. Ουσιαστικά την προέτρεπε να ασχολείται μόνο με το να χτίσει την καριέρα της.

Το 1951 αρχίζει η αποθέωση της υψίφωνου καθώς στις επτά Δεκεμβρίου το ίδιου έτους ανοίγει την σαιζόν στη Σκάλα του Μιλάνου. Τα επόμενα επτά χρόνια ερμηνεύει μεγάλους ρόλους και αποθεώνεται από το κοινό και τους κριτικούς.

Το 1955 η Μαρία Κάλλας παίρνει μέρος σε μία από τις πλέον ιστορικές παραστάσεις, την Τραβιάτα του Βέρντι σε σκηνοθεσία Λουκίνο, Βισκόντι όπου και αποθεώθηκε.

Στις πέντε Αυγούστου 1957 η Μαρία επιστρέφει στην Αθήνα και εμφανίζεται στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού ενώ δύο μήνες αργότερα γνωρίζει τον Αριστοτέλη Ωνάση. Η γνωριμία τους θα εξελιχθεί σε μία από τις πλέον συζητήσιμες σχέσεις στην ιστορία.

onasis-callas-570

Το 1962 αποθεώθηκε σαν Μήδεια στη Σκάλα του Μιλάνου και όλοι έχουν αρχίσει ήδη να μιλούν για το μεγάλο ταλέντο.

Παρόλο που η Μαρία Κάλλας έχει αρχίσει να αντιμετωπίζει φωνητικά προβλήματα ο κόσμος την υποδέχεται θερμά σε κάθε της παράσταση. Το 1966 η Κάλλας απεκδύεται την αμερικανική υπηκοότητα και παίρνει την ελληνική. Με αυτό το γεγονός λύεται τυπικά ο γάμος της με το Μενεγκίνι ενώ η ίδια ελπίζει ότι ο Αριστοτέλης Ωνάσης θα της ζητήσει να παντρευτούν. Τελικά ο Έλληνας μεγιστάνας, στις οκτώ Ιουλίου 1968, παντρεύεται την Τζάκι Κένεντι και η μεγάλη ερμηνεύτρια βυθίζεται στην κατάθλιψη.

Το 1969, η Κάλλας γυρίζει σε ταινία την «Μήδεια» του Ευριπίδη η οποία δεν πήγε καθόλου καλά σε εισπράξεις. Στις 25 Μαΐου 1970 μεταφέρεται στο νοσοκομείο γιατί επιχείρησε να αυτοκτονήσει λαμβάνοντας μεγάλη δόση βαρβιτουρικών χαπιών.

Τρία χρόνια αργότερα, ξεκινάει μία μεγάλη καλλιτεχνική περιοδεία και στις 8 Δεκεμβρίου του 1973 αποθεώνεται στην Όπερα των Παρισίων όπου το κοινό την κάλεσε στη σκηνή 10 φορές καταχειροκροτώντας την. Η τελευταία της εμφάνιση ήταν στην πόλη Σαπόρο στην Ιαπωνία, στις 11 Δεκεμβρίου 1954.

Στις 16 Σεπτεμβρίου 1977 η Μαρία Κάλλας απεβίωσε από καρδιακή ανακοπή που οφειλόταν σε κορτιζονούχα και ανοσοκατασταλτικά σκευάσματα που έπαιρνε λόγω μίας εκφυλιστικής μυασθένειας. Η τραγουδίστρια υπέφερε από δερματομυοσίτιδα, μία νόσο που φθείρει τους ιστούς του σώματος, εξ' ου και η αδυναμία της φωνής της που είχε αρχίσει να διαφαίνεται την δεκαετία του '60. Η συγκεκριμένη θεωρία για τον θάνατο της μεγάλης σοπράνο ήρθε στο φως το 2010 έπειτα από έρευνα Ιταλών επιστημόνων και ανατρέπει την θεωρία ότι αυτοκτόνησε με βαρβιτουρικά λόγω του Αριστοτέλη Ωνάση.

Όσον αφορά το μεγάλο μυστήριο πίσω από την σχέση Κάλλας – Ωνάση, το κινηματογραφικό ντοκιμαντέρ «Απόλυτη Κάλλας» του Φιλίπ Κολί αποκαλύπτει ότι στις 30 Μαρτίου 1960, η «Casta Diva» γέννησε ένα νεκρό βρέφος που ήταν καρπός του έρωτα της με τον μεγιστάνα. Μάλιστα, ο Φιλίπ ισχυρίζεται ότι επαλήθευσε το γεγονός με πιστοποιητικό γέννησης, το οποίο αναφέρει το όνομα Όμηρος, με επίθετο «μη αναγνωρίσιμο». Ταυτόχρονα ισχυρίζεται ότι έχει και φωτογραφίες από το νεκροταφείο Μπρέσο του Μιλάνου όπου και θάφτηκε το βρέφος υπό «άκρα μυστικότητα».

Μέχρι σήμερα καλύπτεται με ένα πέπλο μυστηρίου η συγκεκριμένη σχέση και κανένας δεν 'έχει μπορέσει να δώσει σαφείς και 100% τεκμηριωμένες απαντήσεις που αποκαλύπτουν το τι ακριβώς συνέβη. Ένα είναι το γεγονός ότι η Μαρία Κάλλας έχει περάσει στο πάνθεον των ερμηνευτριών για τη φωνή της και για τις υποκριτικές της ικανότητες.