Άφησε τις κοσμοπολίτικες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες και πέρασε μήνες στην όμορφη Σχοινούσα όπου με την βοήθεια των παιδιών του νησιού  αναπαλαίωσε ένα εγκαταλελειμμένο καϊκι και το μετέτρεψε σε έργο τέχνης. Η εικαστικός καλλιτέχνης Χριστιάνα Οικονόμου είναι η ψυχή του προγράμματος « Καράβια που δεν φοβήθηκαν» που ξεκίνησε από την Σχοινούσα και θα επεκταθεί και στα άλλα νησιά των μικρών Κυκλάδων.

Με κοινοτική οδηγία της ΕΕ  που έχει στόχο τον περιορισμό της αλιείας οι ψαράδες επιδοτούνται όταν καταθέτουν την άδειά τους και καταστρέφουν τα  παραδοσιακά ξύλινα καϊκια  τους ή αλλάζει η χρήση τους. Έτσι έχουν  καταστραφεί πάνω 11.500 καΐκια . Μπροστά σε αυτήν την καταστροφή η Χριστιάνα αποφάσισε να αναλάβει δράση και σε συνεργασία με την  Μη Κυβερνητική Οργάνωση «Άγονη Γραμμή Γόνιμη» έτρεξε ένα πρόγραμμα που αναδεικνύει τη σημασία και την πολιτιστική αξία αυτών των καϊκιών.

Η Χριστιάνα Οικονόμου μίλησε στο koolnews.gr και την Ελένη Λαζάρου

Τι ακριβώς είναι το πρόγραμμα  «Καράβια που δεν φοβήθηκαν»;

Είναι ένα εικαστικό πρόγραμμα αναπαλαίωσης εγκαταλελειμμένων παραδοσιακών καϊκιών στις Μικρές Κυκλάδες του Αιγαίου σε συνεργασία με τον οργανισμό "Άγονη Γραμμή Γόνιμη".

Πως αποφασίσατε να ασχοληθείτε με αυτό;

Είχα από παιδί μεγάλη αγάπη για την θάλασσα και για τα καϊκια, αγάπη που μου πέρασε ο μπαμπάς μου. Μεγαλώνοντας και καθώς σπούδαζα Γλυπτική στο Central Saint Martins του Λονδίνου, ξεκίνησα να μελετάω τις παραδόσεις της Ελλάδας που χάνονται με την πάροδο του χρόνου. Ήταν τότε που ξεκίνησα να διαβάζω για την καταστροφή των παραδοσιακών καϊκιών και το κλείσιμο των ταρσανάδων με τις "ευλογίες" της Ε.Ε. Ξεκίνησα να μελετάω σε θεωρητικό επίπεδο την ιστορία των καϊκιων και των καραβομαραγκών με όνειρο να αποκτήσω ένα δικό μου καϊκι στο μέλλον. Συγκυριακά επιστρέφοντας από το Λονδίνο γνώρισα τον Στέφανο Νόλλα - ιδρυτή της "Άγονης Γραμμή Γόνιμη" και έτσι ξεκίνησε το πρόγραμμα "Καράβια που δεν φοβήθηκαν".

Πως ήταν η εμπειρία σας στην Σχοινούσα;

Μοναδική!!! Πάντα ήθελα να έχω ένα στούντιο και να δουλεύω σένα νησί και το όνειρό μου πραγματοποιείται στην Σχοινούσα.

Πώς περάσατε  τόσους μήνες σ’ ένα νησί της άγονης γραμμής;

Αυτό που με μάγεψε εξ αρχής καθώς ερχόμουν όλο το χρόνο στο νησί είναι το γεγονός οτι έβλεπα τις εναλλαγές στις εποχές, στις ασχολίες των ντόπιων ανάλογα με αυτές και βίωνα μία παραδοσιακή Ελλάδα εν έτει  2016. Πράγμα πρωτόγνωρο και απίστευτα ενθουσιώδες για μένα. Πέρα από τα εικαστικά που ήταν και η βασική μου ασχολία στο νησί, άρχισα να μαθαίνω άρμεγμα, θέρισμα φάβας, ψάρεμα: μιας και ήθελα να το ζήσω σφαιρικά και σε βάθος.

Θα το ξανακάνατε;

Συνεχίζω και το κάνω. Βρίσκομαι ακόμη στο νησί και προγραμματίζω τα επόμενα βήματα του φθινοπώρου.

Τι γίνεται πλέον με το καράβι; Ξαναβγαίνει στη θάλασσα;

Το καΐκι μένει στη στεριά, στο λιμάνι του νησιού ως έργο τέχνης. Λειτουργεί σαν φόρος τιμής σε όλα τα ελληνικά παραδοσιακά σκαριά τα οποία καταστράφηκαν τα τελευταία χρόνια.

Ποια είναι τα σχέδιά σας για το μέλλον;

Το πρόγραμμα «Καράβια που δεν φοβήθηκαν» θα συνεχιστεί και στα υπόλοιπα νησιά των Μικρών Κυκλάδων (Ηρακλειά, Κουφονήσι, Δονούσα, Αμοργός) με σκοπό να υπάρχει ένα αναπαλαιωμένο καΐκι στο λιμάνι του κάθε νησιού.

Εκτός από αυτό ετοιμάζω μία έκθεση στην Αθήνα τον Νοέμβριο που θα μεταφερθεί στο Μιλάνο και ετοιμάζω ακόμη ένα πρότζεκτ που είναι στα σκαριά για την άνοιξη του 2017 στο Λονδίνο.

Υ.Γ. Το πρόγραμμα πραγματοποιείται με την ευγενική χορηγία της φαρμακευτικής εταιρίας ELPEN και την υποστήριξη της Blue Star Ferries.