Η Ελένη Δαφνίδη, είναι ένας άνθρωπος με έντονες ανησυχίες και προβληματισμούς. Γι' αυτό το λόγο «δένεται» με τους ήρωες της και στενοχωριέται όταν κάποιο από τα παιδιά της φεύγει από τα χέρια της. Πρόσφατα, κυκλοφόρησε το νέο βιβλίο της από τις εκδόσεις Ψυχογιός με τίτλο «Δε σε είδα, δε σε ξέρω» και σας περιμένει να σας διαφωτίσει γύρω από το θέμα εκδίκηση και όχι μόνο. Θα γελάσετε, θα διαβάσετε ατάκες που κάποια στιγμή έχουν ξεφύγει από τα χείλη σας και σκέψεις  που το μόνο σίγουρο είναι ότι θα ξετρυπώσουν από κάποια γωνία!

Από τον Άγγελο Γεραιουδάκη

Πρόσφατα κυκλοφόρησε το νέο σας βιβλίο «Δε σε είδα, δε σε ξέρω». Πώς προέκυψε η ιδέα;

Η ιδέα μιας ετεροχρονισμένης εκδίκησης υπήρχε πάντα στο μυαλό μου. Ένα κορίτσι που κατά την διάρκεια της εφηβείας του πέφτει θύμα σχολικού εκφοβισμού και μετά από πολλά χρόνια αποφασίζει να πάρει το αίμα του πίσω.

Τί αγαπήσατε περισσότερο στο συγκεκριμένο βιβλίο;

Ότι με ανάγκασε να μπω στα παπούτσια και των καλών και των κακών. Ήταν μια πρόκληση.

Υπάρχει κάποιος ήρωας από το μυθιστόρημα που συμπαθήσατε περισσότερο και γιατί;

Αγάπησα λίγο παραπάνω τους κακούς ήρωες αυτού του βιβλίου, επειδή λόγω της φύσης τους μπόρεσα να τους τσαλακώσω περισσότερο, να τους βγάλω από τα νερά τους και να διασκεδάσω μαζί τους.

Σε όλες τις ιστορίες σας το χιούμορ παίζει ενεργό ρόλο. Πόση σημασία έχει το χιούμορ για εσάς;

Κάποια στιγμή ζύγισα τα πράγματα με τα οποία έρχεται καθημερινά αντιμέτωπος ένας άνθρωπος και τα μουντά μου βγήκαν περισσότερα από τα έγχρωμα. Τότε ήταν που αποφάσισα ότι τόσο τα βιβλία μου όσο και η ζωή μου θέλω να κερδίζουν σε χρώμα. Ο αυτοσαρκασμός και το χιούμορ ήταν τα όπλα που χρησιμοποίησα για να το καταφέρω.

Τα περισσότερα βιβλία σας τελειώνουν με «happy end». Οι ανθρώπινες σχέσεις, όμως, καταλήγουν σε ένα «καλό» τέλος στην πραγματική ζωή;

Σπανίως ένας ήρωας μου καταφέρνει να πραγματοποιήσει τα αρχικά του σχέδια ή να κατακτήσει τον σκοπό του. Κάτι που συμβαίνει και στην πραγματικότητα. Σπάνιο, πολύ σπάνιο το happy end εκτός κινηματογράφου. Τα βιβλία μου είναι πολύ κοντά σε αυτό που συμβαίνει στην πραγματικότητα. Έχουν όμως αισιόδοξο τέλος και μια θετική στάση προς τη ζωή. Το happy end είναι υπερεκτιμημένο. Όλη η μαγεία βρίσκεται στο να μάθεις να φέρνεις τις συνθήκες στα μέτρα σου και να μην αφήνεις τις συνθήκες να καθορίζουν την ψυχολογία σου.

Υπάρχει κάποιο βιβλίο που έχετε γράψει μετά από μια έντονη προσωπική εμπειρία σας; Αν ναι, ποιο;

Υπάρχουν προσωπικές μου στιγμές σε όλα τα βιβλία, αλλά ποτέ δεν στήριξα αποκλειστικά ολόκληρο βιβλίο σε κάποια δική μου εμπειρία. Ό,τι γράφω είναι προϊόν προσωπικών μου εμπειριών σε συνδυασμό με μπόλικη φαντασία και περιστατικά που «κλέβω» από τις ζωές ανθρώπων που γνωρίζω. Διότι το συνηθίζει αυτό ένας συγγραφέας, να καταγράφει τα περιστατικά που του αφηγείσαι, γι’ αυτό να είσαι προσεκτικός στο τι του λες.

Τί ήταν αυτό που σας ώθησε να ξεκινήσετε να γράφετε; 

Ήταν μια ανάγκη να έχω δύο ζωές, να γίνομαι κάποια άλλη, να ξεφεύγω από την ρουτίνα και μετά μου έμεινε κουσούρι. Έγραψα εννέα και πάω για το δέκατο.

Αν σας ζήταγε κάποιος να χαρακτηρίσετε τι είδος συγγραφέας είσαστε, τί θα λέγατε;

Θα του έλεγα να με διαβάσει και να αποφασίσει μόνος του.  

Τί αισθάνεστε να έχει αλλάξει στο συγγραφικό σας ύφος και στο πώς βιώνετε την κάθε ιστορία ξεχωριστά, από την εποχή του πρώτου σας βιβλίου μέχρι και σήμερα;

Βιώνω κάθε ιστορία σαν να την ζω εγώ η ίδια και μάλιστα μπαίνω και στην διάθεση του εκάστοτε ήρωά μου. Όταν έχει νεύρα, έχω νεύρα. Όταν είναι καλά, είμαι καλά. Από το πρώτο βιβλίο μέχρι σήμερα δεν έχουν αλλάξει πολλά στο ύφος μου. Αισθάνομαι όμως ότι σήμερα μπορώ να βάλω πιο εύκολα τελεία και να συγκρατήσω λίγο την φλυαρία μου. 

Η συγγραφή είναι για εσάς ένας τρόπος να αποδράσετε από την καθημερινότητα; Ζείτε μέσα από τους πρωταγωνιστές σας;

Κυρίως αυτό. Μου αρέσει να γίνομαι κάποιος άλλος και να έχω κατά κάποιο τρόπο διπλή ζωή. Αλλά μου αρέσει να κάνω και τους ανθρώπους να γελούν και να βλέπουν την ζωή αισιόδοξα. Μας χρειάζεται λίγη αισιοδοξία κι εγώ προσπαθώ να την βάλω μέσα στη ζωή των άλλων μέσα από τα βιβλία μου, αυτό τον τρόπο βρήκα.

Τι να περιμένουμε από εσάς για την συνέχεια;

Να περιμένετε την Άλμα που ζει μέσα σε ένα παλιό εργοστάσιο και έχει το εξαιρετικό ταλέντο να κάνει τη ζωής της ακόμη πιο πολύπλοκη απ’ όσο είναι ήδη. Αυτό, δηλαδή, που κάνουμε όλοι μας.