Το νέο μυθιστόρημα του Γιώργου Πολυράκη με τίτλο «Κρυμμένη Αλήθεια» προκαλεί τον αναγνώστη να αναρωτηθεί εάν μερικές φορές η αλήθεια είναι καλύτερα να παραμένει κρυφή. Ο Κρητικός συγγραφέας έγινε γνωστός  στο ευρύ κοινό μέσα από το βιβλίο του «Χορεύοντας στη Σιωπή» που έγινε δραματική σειρά στον Alpha πριν μία δεκαπενταετία. Σήμερα εργάζεται ως χειρουργός στη Θεσσαλονίκη, όπου και ζει. Έχει δημοσιεύσει ογδόντα τρεις επιστημονικές εργασίες σε ελληνικά και ξένα ιατρικά περιοδικά, ενώ από τις εκδόσεις Ψυχογιός κυκλοφορούν 18 βιβλία του. 

Από τον Άγγελο Γεραιουδάκη

Πώς γεννήθηκε η ιδέα του νέου σας βιβλίου με τίτλο «Κρυμμένη Αλήθεια»;

Όταν ήμουν μικρό παιδί, άκουγα τον πατέρα μου και συνομηλίκους του άνδρες να λένε ότι κάποτε στα Σφακιά, στην επαρχία μας, δεν συγχωρούνταν κάποια πράγματα, έχοντας σχέση με την τιμή μιας κοπέλας. Κι ότι σε θέματα ηθικής, τα αδέλφια ή ο πατέρας της νέας που παρεξετράπη όφειλαν να την τιμωρήσουν αλύπητα για να μπορούν να κυκλοφορούν με ψηλά το κεφάλι. Έτσι έπλασα τη Δάφνη και τον καρπό του παράνομου έρωτά της. Τα υπόλοιπα ήταν εύκολα. Δεν έζησα τέτοια εποχή. Ευτυχώς τέτοια «ήθη» δεν υπάρχουν σήμερα.

Το νέο σας μυθιστόρημα διαπραγματεύεται, μεταξύ άλλων, τα αυστηρά ήθη της Κρήτης. Γιατί αποφασίσατε να ασχοληθείτε με το συγκεκριμένο θέμα;

Ασχολήθηκα επειδή ταίριαζε στην πλοκή του βιβλίου που ήθελα να γράψω. Δεν γινόταν αλλιώς, αφού η αρχή της ιστορίας τοποθετήθηκε σε μιαν εποχή που υπήρχαν αυτά τα αυστηρά ήθη, κυρίως στα χωριά της Κρήτης και ειδικότερα της επαρχίας Σφακίων.

Μέσα από τις εμπειρίες και τις γνώσεις σας, πιστεύετε πως η αλήθεια είναι προτιμότερο να παραμένει κρυφή;

Αναμφίβολα, κάποιες φορές ναι, κάποιες άλλες όχι. Αυτό εναπόκειται βέβαια στη σωστή κρίση όποιου αντιμετωπίζει τέτοιο ερώτημα.

Υπήρχε κάτι που σας δυσκόλευσε ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια της συγγραφής του συγκεκριμένου βιβλίου;

Όχι, δεν υπήρξε. Θα δυσκολευόμουν αν δεν είχα στη βιβλιοθήκη μου ένα βιβλίο λαογραφίας της Κρήτης, το οποίο περιέγραφε τα ήθη κάποιας απομακρυσμένης εποχής.

Τι έχει να πει η ιστορία του βιβλίου σας στο σήμερα;

Το κυριότερο που έχει να πει είναι τούτο: «Ότι η αλήθεια πρέπει να λέγεται πάντοτε. Όσο πικρή κι αν είναι, θα είναι προτιμότερη από ένα ψέμα, έστω και καλοσερβιρισμένο».

Με τη συγγραφή μυθιστορημάτων πότε αρχίσατε ν΄ασχολείστε;

Συστηματικά ασχολούμαι από το 1996, από τότε που άρχισα να συνεργάζομαι με τις εκδόσεις «Ψυχογιός». Το Νοέμβριο του 1996, κυκλοφόρησε το «Εκείνη η Στιγμή», το πρώτο βιβλίο μου. Είχα αρχίσει να το γράφω ένα χρόνο νωρίτερα.

Από πού αντλείτε την έμπνευση για κάθε έργο σας και πόσο δύσκολο ή εύκολο είναι να συγκεντρώσετε τις απαραίτητες πληροφορίες;

Η έμπνευση μπορεί να αντληθεί –για μένα τουλάχιστον- από ένα τυχαίο γεγονός ή από μια είδηση στη τηλεόραση ή στις εφημερίδες. Για παράδειγμα, ένα παιδί των φαναριών που, ξυπόλυτο και πολύ ελαφρά ντυμένο, μια παγωμένη μέρα του Γενάρη, καθάρισε τα τζάμια του αυτοκινήτου μου, όταν με σταμάτησε το κόκκινο, με έκανε να σκεφτώ ότι, αν ένα παιδί (που γεννιέται χωρίς η οικογένειά του να αντιμετωπίζει οικονομικά προβλήματα) το απαγάγει από την κούνια του κάποιος και το βάλει να κάνει αυτή τη δουλειά, δεν θα αντιμετωπίζει τον κίνδυνο κάποιας πνευμονίας, επειδή θα έχει σκληραγωγηθεί από τα μικράτα του. Έτσι μου δημιουργήθηκε η ιδέα για το «Χορεύοντας στη Σιωπή». Δυσκολίες υπάρχουν μόνο όταν πρόκειται για ιστορικό μυθιστόρημα, επειδή πρέπει να ανατρέξω σε πολλές πηγές.

Μας έχετε ήδη «χαρίσει» αρκετά εξαιρετικά μυθιστορήματα με διαφορετική θεματολογία το καθένα. Ποιο βιβλίο θεωρείτε σταθμό στην καριέρα σας;

Το «Χορεύοντας στη Σιωπή» που έκανε πολλές ανατυπώσεις μέσα σ΄ένα χρόνο και πέρασε πολύ γρήγορα στην τηλεόραση.

Υπάρχει κάποιο βιβλίο εκτός από τα δικά σας που σας έχει επηρεάσει βαθύτατα;

Ο «Αλέξης Ζορμπάς» του Καζαντζάκη, «Η πείνα» του Κνουτ Χάμσον και ένα ποίημα: το «Αν» του Κίπλιγκ.

Ποια θεωρείτε την πιο υπερεκτιμημένη αρετή και γιατί;

Την ειλικρίνεια. Το γιατί, είναι αυτονόητο.

Ποιο είναι το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό σας και ποιο χαρακτηριστικό προτιμάτε περισσότερο σε κάποιον;

Είμαι φορτωμένος με πολλές ευαισθησίες και αθεράπευτα ρομαντικός. Το έχω «πληρώσει» πολλές φορές αλλά δεν θα΄θελα να ήμουν αλλιώς πλασμένος. Το χαρακτηριστικό που προτιμώ σ΄οποιονδήποτε είναι η ειλικρίνεια. Αντιπαθώ πολύ τους διπρόσωπους ανθρώπους.

Ποια είναι η πιο συγκινητική κουβέντα που έχετε ακούσει από αναγνώστη;

Είναι τόσες πολλές οι συγκινητικές κουβέντες που έχω ακούσει από αναγνώστες μου, που αδυνατώ να ξεχωρίσω μία. Ωστόσο, θα θυμάμαι πάντα ότι πολλές φορές έρχονται στις παρουσιάσεις διαφόρων βιβλίων μου παιδιά του λυκείου και φοιτητές για να μου πουν ότι, διαβάζοντας τους «Μακρινούς Ορίζοντες», έμαθαν πράγματα για την Ιστορία μας, τα οποία δεν τους διδάχτηκαν ποτέ στο σχολείο.

Το επόμενο βιβλίο σας τι θέμα θα έχει;

Θα κυκλοφορήσει την ερχόμενη άνοιξη, αλλά δεν θα ήθελα να πω τίποτα από τώρα.