Νέα Γερμανική κυβέρνηση: Η καλή, ο κακός και ο άσχημος

Διεθνή

Από την ώρα που ανακοινώθηκε η νέα γερμανική κυβέρνηση η Αθήνα προσπαθεί να αποκωδικοποιήσει τα μηνύματα που αυτή θα στείλει στα πεδία της οικονομίας και της εξωτερικής πολιτικής.

Η ανακοίνωση της νέας υπουργού Εξωτερικών της Γερμανίας έφερε μικρά χαμόγελα στα χείλη της ελληνικής διπλωματίας. Μια πράσινη υπουργός Εξωτερικών, που έχει συχνά καταφερθεί κατά της Τουρκίας για την καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αλλά και τις προκλήσεις της Άγκυρας σε Αθήνα και Λευκωσία. Η πιο προωθημένη θέση των Γερμανών Πρασίνων αφορά στην απαγόρευση πώλησης όπλων – και δη υποβρυχίων – στην Άγκυρα. Θέση που έχει επανειλημμένα στηρίξει και ο Νίκος Δένδιας σε διεθνή φόρα. Στην Αθήνα περιμένουν με αγωνία να δουν πώς θα τοποθετηθεί τώρα η νέα υπουργός Εξωτερικών, που κάθε λέξη της μετράει διαφορετικά. Η εμπειρία αποδεικνύει πως όταν κανείς κατακτά τον υπουργικό θώκο, συνήθως μετακινείται σε πιο συντηρητικές θέσεις. Ειδικά αν σκεφτεί κανείς πως οι σχέσεις του Βερολίνου με την Άγκυρα είναι βαθιές. Οι εμπορικές σχέσεις ακόμη πιο σημαντικές. Και ότι η Τουρκία είναι ο κύριος παραλήπτης των Γερμανικών οπλικών συστημάτων.

Την ίδια στιγμή τα χαμόγελα στην Αθήνα πάγωσαν όταν ανακοινώθηκε πως υπουργός Οικονομικών θα είναι ο Κρίστιαν Λίτνερ των Φιλελευθέρων, οι σκληρές θέσεις του οποίου κάνουν τον Σόιμπλε να μοιάζει πρόσκοπο. Κι αν ο ίδιος προσέλθει με αυτές τις θέσεις στη διαπραγμάτευση για το σύμφωνο σταθερότητας και τους κανόνες που θα ισχύουν στην Ευρώπη μετά το 2023, ο ευρωπαϊκός Νότος θα αναπολεί τη Μέρκελ. Αν και όλοι πια συνηγορούν, πως μετά την πανδημία, η Ευρώπη δεν μπορεί να επιστρέψει στους αυστηρούς κανόνες της δημοσιονομικής πειθαρχίας. Η εποχή της λιτότητας έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί.

Τι σημασία έχουν όλα τα παραπάνω; Μικρή. Ο άνθρωπος που θα διευθύνει την ορχήστρα, θα είναι ο Όλαφ Σολτς. Ο νέος Καγκελάριος είναι που τελικά θα δώσει τον τόνο – όπως ήταν η Μέρκελ αυτή που έπαιρνε τις τελικές αποφάσεις στο Βερολίνο, όσο κι αν κελαηδούσε ο Σόιμπλε. Ένας Σοσιαλδημοκράτης Καγκελάριος θα δυσκολευτεί να μετατραπεί σε ιεροκήρυκα της λιτότητας. Και την ίδια στιγμή, ένας πολιτικός σαν τον Σόλτς που εκλέγεται στο Αμβούργο, έδρα των ναυπηγείων που κατασκευάζουν γερμανικά υποβρύχια, θα δυσκολευτεί πολύ, να τα βάλει με τα ισχυρά τοπικά συμφέροντα. Είναι ακριβώς εδώ που εφαρμόζονται τα γνωστά ρητά: ότι η πολιτική είναι η τέχνη του εφικτού. Η αλλιώς, η τέχνη του συμβιβασμού.

Google NewsΑκολουθήστε το reader.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις από την Ελλάδα και τον κόσμο.

Best of Internet