Η λέξη που απεχθάνομαι περισσότερο σε αυτή τη ζωή είναι το «αλλά». Όταν δείτε πρόταση που έχει δυο μέρη και το δεύτερο αρχίζει με το «αλλά» αγνοείστε το πρώτο. Η ουσία και τα πραγματικά πιστεύω αυτού που τη γράφει βρίσκονται στο δεύτερο.

Γράφει ο Μάκης Ρηγάτος

Προσπερνώ λοιπόν τα «Ο Αρκάς είναι ο κορυφαίος σκιτσογράφος στην Ελλάδα, με τα σκίτσα του Αρκά μεγαλώσαμε» και όλα τα συναφή και αυτονόητα και περνάω αμέσως στο «αλλά».

Αν ο Αρκάς έχει μπει πάνω από τρεις φορές στην επίσημη σελίδα του στο facebook θα έχει καταλάβει ότι είναι πολύ κατώτερη του μεγέθους του. Αν ο Αρκάς είχε μπει πάνω από τρεις φορές θα καταλάβαινε ότι τα παιδιά που έχουν αναλάβει να διαχειρίζονται τη σελίδα του μάλλον τον γνώρισαν τα τρία τελευταία χρόνια. Αν ήξεραν τον Αρκά, αν είχαν μεγαλώσει με Αρκά σίγουρα δεν θα συμπεριφέρονταν λες και η σελίδα είναι το προσωπικό τους προφίλ στο οποίο μπορούν να ανεβάζουν ό,τι θέλουν, όποτε θέλουν.

Ο Αρκάς που έχω στο μυαλό μου, δεν θα έμπαινε ποτέ στη διαδικασία να απαντήσει σε Ούνους σχολιαστές, αν είναι δεξιός, αριστερός, αν είναι όργανο των μασόνων της νέας τάξης πραγμάτων ή εξωγήινος…

Ο Αρκάς που έχω στο μυαλό μου δεν θα έκανε σαν 15χρονο που το άφησε το κορίτσι του και για να το εκδικηθεί κλείνει το προφίλ του, σταματάει να ανεβάζει status και κρατάει την αναπνοή του μέχρι να γίνει μπλε σαν στρουμφάκι.

Ο Αρκάς που έχω στο μυαλό μου δεν θα ανέβαζε 15 status σε δυο μέρες για να εξηγήσει αν κλείνει το προφίλ του ή αν απλά σταματάει να ανεβάζει status.

Ο Αρκάς που έχω στο μυαλό μου δεν θα ανέβαζε σκίτσα και θα τα κατέβαζε μετά από μια ώρα επειδή ο περήφανος λαός των σχολιαστών, αντιδράει, δεν τα καταλαβαίνει, ή τα ερμηνεύσει όπως θέλει.

Ο Αρκάς που έχω στο μυαλό μου, δεν θα έκανε πολιτικά σχόλια στα status του. Δεν θα χρειαζόταν. Ένα σκίτσο του αρκεί για να κάνει πολιτικό σχόλιο πιο εύστοχο και πιο άμεσο από 3.000 status.

Ο Αρκάς που έχω στο μυαλό μου δεν θα έμπαινε στη διαδικασία να κατηγορήσει δημόσια όσους κλέβουν τη δουλειά του, προτρέποντάς το κοινό του να κάνει αναφορά στη σελίδα τους για να κατέβει. Η Χρυσηίδα Δημουλίδου θα το έκανε. Ο Αρκάς όχι.

Ο Αρκάς που έχω στο μυαλό μου, δεν θα ξεκατινιαζόταν στα σχόλια και δεν θα έπαιρνε μέρος στη μάχη «Φίλοι Αρκά-Εχθροί Αρκά» κάτω απ’ τα status του. Ο Αρκάς που έχω στο μυαλό μου με δυο μόνο τρόπους θα απαντούσε στα trolls. Με αδιαφορία και με σκίτσα.

Ο Αρκάς που έχω στο μυαλό μου είναι πολύ καλύτερος απ’ τη σελίδα του και τους διαχειριστές της.