Το ντέρμπι που παρακολουθήσαμε το βράδυ της Κυριακής στο «Γεώργιος Καραϊσκάκης», ήταν ένα υπέροχο παιχνίδι – κι αυτό κυρίως συμβαίνει όταν οι ομάδες έχουν ταλέντο μεσοεπιθετικά και πάσχουν μεσοαμυντικά. Τέτοιου είδους παιχνίδια τρελαίνουν τους οπαδούς/ φιλάθλους (από χαρά) και «τρελαίνουν» τους προπονητές που επιθυμούν καλύτερη ανασταλτική λειτουργία, αλλά «αυτή η στάνη/ αυτό το γάλα βγάνει»: με τους συγκεκριμένους παίκτες που ψώνισαν το καλοκαίρι ή διατήρησαν στο ρόστερ και με τις συγκεκριμένες απουσίες που υπήρχαν, δύσκολα θα βλέπαμε πιο σφιχτές άμυνες και από τις δυο ομάδες.

Δεν είμαι σίγουρος αν κέρδισε ο Ολυμπιακός, αν έχασε ο ΠΑΟΚ, αν το δικαιότερο αποτέλεσμα θα ήταν η ισοπαλία, αν ο Ολυμπιακός στάθηκε τυχερός και ο ΠΑΟΚ άτυχος, αν ο ΠΑΟΚ ήταν για μια ακόμα φορά αναποτελεσματικός και ο Ολυμπιακός είχε ουσία και αξιοποίησε καλύτερα τις ευκαιρίες που έφτιαξε, όλα αυτά είναι θέμα οπτικής του καθενός. Εγώ σαν ουδέτερος, που δεν υποστηρίζω ούτε τον Ολυμπιακό, ούτε τον ΠΑΟΚ, θα πω ένα «μπράβο» κι ένα «ευχαριστώ» στις δυο ομάδες, που κατάφεραν σε ένα ντέρμπι, ένα παιχνίδι υψηλής «επικινδυνότητας» όπου συνήθως οι ομάδες είναι μαγκωμένες και προσεκτικές, να μας χαρίσουν το – ως τώρα – καλύτερο παιχνίδι του φετινού πρωταθλήματος. Όσο για τη διαιτησία, παραδοσιακά «φωνάζει» αυτός που χάνει, αλλά στα δικά μου μάτια καμία αλλοίωση δεν υπάρχει: το οφσάιντ στην ισοφάριση του Ολυμπιακού είναι στην «τρίχα» κι αν δεν θέλουμε να κάνουμε την τρίχα – τριχιά, δεν χρειάζεται να κολλάμε σε κάτι που φαίνεται μόνο στο ριπλέι με τη βοήθεια της «γραμμής». Όσο για τη φάση της κάρτας του Μιλιβόγιεβιτς, η κίτρινη κάρτα μού φαίνεται σωστή απόφαση από τον Αρετόπουλο και η κόκκινη θα μου έμοιαζε αυστηρή. Δικαίωμά τους στον ΠΑΟΚ να κάνουν σαματά για τη διαιτησία και να βγάζουν ανακοινώσεις, όσο όμως συνεχίζουν να βλέπουν το διαιτητικό «δέντρο», θα χάνουν από τα μάτια τους το «δάσος» του κακού μεταγραφικούς σχεδιασμού το καλοκαίρι και της έλλειψης λύσεων στην επίθεση. Όσο συνεχίζεται αυτό (λογικά μέχρι τη μεταγραφική περίοδο του Ιανουαρίου), όλα αυτά τα ωραία πράγματα που δημιουργεί η ομάδα όταν ξεχύνεται στην αντεπίθεση, θα πηγαίνουν στα σκουπίδια από τις στραβοκλωτσιές του Τζάλμα, του Κλάους και του Ροντρίγκεζ.

Από την άλλη μεριά, σε ό,τι έχει να κάνει με τις ρίψεις καπνογόνων, την καθυστερημένη έναρξη του αγώνα και τις τρεις διακοπές του, εδώ υπάρχει μπόλικο «ψωμί»: ο νόμος δεν προβλέπει οριστική διακοπή για άναμμα «πυρσών» και καπνογόνων στις εξέδρες, αλλά μόνο για ρίψη φωτοβολίδων στον αγωνιστικό χώρο – αν είναι καμπύλης τροχιάς, προειδοποίηση την πρώτη φορά και οριστική διακοπή τη δεύτερη, αν είναι ευθείας βολής οριστική διακοπή με τη μια. Για τα καπνογόνα όμως ο νομοθέτης δεν προέβλεψε κάτι. Ωραία. Και γιατί τότε ο διαιτητής Αρετόπουλος είπε στον Βλάνταν Ίβιτς (σύμφωνα με δήλωση του τελευταίου) ότι θα διακόψει οριστικά το παιχνίδι; Βασιζόμενος σε ποιον κανονισμό; Κι αν το είπε, γιατί δεν το έκανε;

Ο υπεύθυνος επικοινωνίας του Ολυμπιακού, Κώστας Καραπαπάς, είπε ότι «πρώτα από όλα δεν υπάρχει καμία διακοπή του αγώνα. Και είναι προφανές αυτό διότι δεν έπεσε κανένα καπνογόνο μέσα στον αγωνιστικό χώρο. Ούτε αντικείμενο ούτε τίποτα άλλο. Στην Ελλάδα και σε καμία άλλη χώρα στον κόσμο δεν έχει διακοπεί παιχνίδι επειδή έχει ανάποδο άνεμο και μένει ο καπνός από τα καπνογόνα μέσα στο γήπεδο». Δίκιο έχει εν μέρει, δεν έπεσε κάτι μέσα στον αγωνιστικό χώρο, αλλά διακοπές υπήρξαν. Και φυσικά δεν πρέπει να μας φταίει ο ανάποδος άνεμος, η άπνοια, η υγρασία ή γενικά τα καιρικά φαινόμενα, αλλά πρέπει να μας απασχολεί – πέρα από τις συμπεριφορές των οπαδών σε όλα τα γήπεδα προφανώς και όχι μόνο στο συγκεκριμένο – ο ανύπαρκτος έλεγχος στις θύρες του γηπέδου. Μιλάμε για εκατοντάδες καπνογόνα που «κάπως» πέρασαν. Όχι 10 και 20 ή 50, αλλά εκατοντάδες. Κι εκεί που έλεγες «άντε, ξεστοκάρισαν μετά το γκολ της ισοφάρισης, πόσα ακόμα να έχουν;», είχαν κι άλλα κι άλλα τόσα και υποψιάζομαι ότι αν ο Ολυμπιακός έβαζε και τρίτο γκολ, ως δια μαγείας θα βλέπαμε κι άλλα.

Κάποιος έχει ευθύνη για τον μη – έλεγχο των οπαδών. Φαντάζομαι, ο συνήθης ύποπτος, η Ελληνική Αστυνομία και όχι η ΠΑΕ, που – όπως συμβαίνει επαναλαμβάνω σε όλα τα γήπεδα, όταν περνάνε «καλούδια» στο γήπεδο – νίπτει τας χείρας της ως Πόντιος Πιλάτος. Για μια ακόμα φορά θα μας φταίει ο «Στρατηγός Άνεμος», η «ανεπαρκής Αστυνομία», η κακή μας η τύχη, οι «λιγοστοί ανεγκέφαλοι», ο ανάδρομος Ερμής, ο Χατζηπετρής και κανένας άλλος. Και ξεσκονίζοντας την κρυστάλλινη σφαίρα μου, προβλέπω κάτι: ο νομοθέτης, θα μεριμνήσει σχετικά με το άναμμα καπνογόνων και πυρσών και θα φροντίσει να υπάρξει αυστηρή τιμωρία στην περίπτωση που οι καπνοί προκαλούν τη διακοπή του αγώνα για δυο, τρεις ή περισσότερες φορές. Αλλά από την επόμενη φορά. Κάπου, κάπως, κάποτε... Για να φέρω ένα τυχαίο παράδειγμα, ο νόμος αυτός θα εφαρμοστεί στη Λεωφόρο. Ή στην Τούμπα. Ή κάπου αλλού. Θα εφαρμοστεί με όλη του την αυστηρότητα και όλη του την πυγμή, θα τιμωρεί με αφαίρεση βαθμών ή/και τιμωρία για 1-2 αγωνιστικές κεκλεισμένων των θυρών, πέρα από βαρύ χρηματικό πρόστιμο. Αλλά next year.