Να φύγει ο Στραματσόνι και να έρθει ο Ουζουνίδης ή ο Δώνης. Να φύγουν οι παίκτες και να έρθουν άλλοι. Να φύγει ο Αλαφούζος (και να έρθει ο Τζίγκερ φαντάζομαι...). Να φύγει η ομάδα από το Κορωπί και να πάει στην Παιανία. Να γίνουν σαρωτικές αλλαγές σε όλα τα επίπεδα Νοέμβρη μήνα, για να «επέλθει η ηρεμία». Όλοι «άχρηστοι», όλοι «ανεπαρκείς και αδιάφοροι», όλοι για πέταμα. Και κάπως έτσι το «καλύτερο ρόστερ των τελευταίων ετών» απαξιώθηκε μέσα σε 45 αγωνιστικά λεπτά και η ομάδα που «φέτος θα έπαιρνε το πρωτάθλημα» περνάει ξανά μια μεγάλη κρίση, από την οποία κανείς δεν μπορεί να προβλέψει πώς και πότε θα βγει.

Κι αφού «τους διώξαμε όλους», ας δούμε τα πράγματα με μια σχετική ψυχραιμία: η ομάδα ήταν κάκιστη στο ντέρμπι και έφαγε τρία γκολ, όπως έφαγε τρία γκολ και την Πέμπτη από τη Σταντάρ. Είναι γενικά κακή ή μέτρια τον τελευταίο καιρό σε πρωτάθλημα – Ευρώπη – κύπελλο, κερδίζει δύσκολα, καταρρέει εύκολα, δεν μετατρέπει τις ευκαιρίες σε γκολ, δείχνει αγύμναστη και αδούλευτη, ψυχολογικά ανέτοιμη και ευάλωτη. Έχει «καταφέρει» από τις αρχές Νοεμβρίου να είναι με το ενάμιση πόδι εκτός ευρωπαϊκής συνέχειας, 7 βαθμούς πίσω από τον Ολυμπιακό (άρα με το ενάμιση πόδι εκτός διεκδίκησης πρωταθλήματος), δεν έχει κερδίσει τον πρώτο αγώνα για τους ομίλους του κυπέλλου. Έχει τον κόσμο της απέναντί της και όχι δίπλα της, έχει «τελεσίγραφο» να κερδίσει την ΑΕΚ σε δυο εβδομάδες αλλιώς «θα έχουμε άλλα, χειρότερα», έχει κάνει πέντε βήματα πίσω, εκεί που έδειχνε στην αρχή της χρονιάς ότι έκανε ένα – δυο βήματα μπροστά, όταν προκρίθηκε στους ομίλους του Europa και έπαιζε αρκετά ωραία μπάλα.

Είναι προφανές ή «λογικό» στην Ελλάδα, μετά από μια αποτυχία ή συνεχόμενα στραβά αποτελέσματα, να την πληρώνουν όλοι. Λίγο ή πολύ, όλοι έχουν το μερίδιο ευθύνης για τα χάλια του Παναθηναϊκού το τελευταίο διάστημα, αλλά δεν μπορεί να έχουν όλοι το ίδιο μερίδιο ευθύνης. Για παράδειγμα, χωρίς να θέλω να βγάλω «λάδι» τη διοίκηση της ομάδας, δεν μπορώ να χρεώσω το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης στον Γιάννη Αλαφούζο: φέτος και παραπάνω λεφτά έβαλε και καλούς παίκτες πήρε, ως επί το πλείστον ακούγοντας και υλοποιώντας τα «θέλω» του προπονητή. Δεν μπορώ επίσης να ρίξω το ανάθεμα στους παίκτες: ο Γουακάσο δεν είναι αριστερό μπακ, ο Λέτο δεν μπορεί να παίζει συνεχόμενα ματς, ο Ζέκα με τον Λεντέσμα ήταν φανερά ανέτοιμοι, η ομάδα σε όλα τα υπόλοιπα «δύσκολα» ματς φέτος έπαιξε με τρεις κεντρικούς αμυντικούς, ο Μπεργκ ήταν εκτός, ο Χουλτ μπήκε να παίξει αν και τραυματίας μπας και συμμαζευτούν τα ασυμμάζευτα και πάει λέγοντας.

Τι μας έμεινε; Ο Στραματσόνι και οι ευθύνες του. Μοιάζει «εύκολη» και «φτηνή» λύση να τα χρεώνεις όλα στον προπονητή, αλλά αν στο περσινό δεύτερο μισό της σεζόν είχε ένα σωρό δικαιολογίες και ελαφρυντικά, φέτος δεν έχει καμία και κανένα: προετοιμασία έκανε εκείνος, παίκτες διάλεξε, την απόλυτη ελευθερία κινήσεων είχε, παρεμβάσεις κανενός είδους δεν είχαμε. Και τι έχει καταφέρει ο Ιταλός τεχνικός; Να μας εμφανίσει τις τελευταίες εβδομάδες μια ομάδα χωρίς αρχή, μέση και τέλος, χωρίς πλάνο, χωρίς σταθερή διάταξη, μια ομάδα που «κλατάρει» μετά το 65', με παίκτες που πέφτουν στο χορτάρι λόγω μυικών τραυματισμών. Η βασική του ευθύνη στο ντέρμπι, ότι έβαλε το «εγώ» του και την επιβίωσή του πάνω από το συμφέρον της ομάδας: κατέβασε ένα φουλ επιθετικό σχήμα για να σώσει «το τομάρι του», έπαιξε σε μια ζαριά το αποτέλεσμα μπας και πιάσει στον ύπνο τον Μπέντο και βάλει περισσότερα απ' όσα θα έτρωγε και κατάφερε να φάει «σβηστά» τρία γκολ σε ένα ημίχρονο. Σε μια ζαριά παίζεις το δικό σου βιός, όχι την ιστορία και την αξιοπρέπεια του συλλόγου για τον οποίον εργάζεσαι.

Θέλει κάποιος να «χρεώσει» τον Γιάννη Αλαφούζο, που κρατάει (για όσο κρατάει ακόμα) τον Στραματσόνι; Καλώς ή κακώς έτσι λειτουργεί ο Πρόεδρος του Παναθηναϊκού, έτσι έκανε και με τους προηγούμενους προπονητές, τους κράτησε «παραπάνω απ' όσο έπρεπε» με το γυαλί να έχει ραγίσει και την κατάσταση να είναι μη-αναστρέψιμη. Έχω την αίσθηση ότι αυτή τη φορά δεν θα επιμείνει τόσο, δεν θα τον κρατήσει κόντρα σε όλους και όλα και θα προχωρήσει άμεσα σε αλλαγή προσώπου, η οποία βάσει του υλικού της ομάδας (το οποίο εγώ επιμένω ότι είναι καλό και απλά χρειάζεται μερικές ποιοτικές προσθήκες σε συγκεκριμένες θέσεις) θα φέρει αλλαγή – προς το καλύτερο – και στην εικόνα της ομάδας.

Υ.Γ. Απόλυτα σεβαστή η διαμαρτυρία των φίλων της ομάδας το βράδυ της Κυριακής στο Κορωπί. Αλλά το «ή κερδίζετε την ΑΕΚ ή θα καεί η Λεωφόρος», αυτή η ξεκάθαρη απειλή, δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως σοβαρή κουβέντα. Ούτε το «εμείς δίνουμε από το υστέρημά μας», που ισχύει φυσικά, τη στιγμή όμως που υπάρχουν ανάμεσα στους οργανωμένους κάποιοι που έχουν «στοιχίσει» στην ΠΑΕ εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ, λόγω επεισοδίων, «ντου», φωτοβολίδων και του περσινού αγώνα με τον Ολυμπιακό που δεν ξεκίνησε ποτέ. Οι περισσότεροι οργανωμένοι όντως «δίνουν» στην ομάδα: χρήματα από το υστέρημά τους, πάθος, φωνή, στήριξη, παλμό, ενθουσιασμό, εντός και εκτός έδρας. Αλλά αν δεν απομονώσουν αυτούς που αμαυρώνουν το οπαδικό κίνημα, που χαλάνε την εικόνα τους, που ζημιώνουν την τσέπη και το πρεστίζ της ομάδας, θα τους παίρνει η μπάλα όλους.