News
LIVE: ΑΝΑΝΕΩΘΗΚΕ ΠΡΙΝ ΑΠΟ

Καλύτερα να τα έχουν πιάσει

Μερικές φορές σκέπτομαι ότι θα ήταν ίσως καλύτερο να τα έχουν πιάσει όλοι οι πολιτικοί που κατηγορούνται για την Novartis παρά να είναι αθώοι. Να εξηγηθώ: ούτε το πιστεύω, ούτε το θέλω. Η εναλλακτική εκδοχή ωστόσο είναι ότι βρισκόμαστε αντιμέτωποι με ένα μακιαβελικό σχέδιο διαφθοράς της δημοκρατίας που θυμίζει λατινοαμερικάνικες χούντες ή καλύτερα, τις κατασκευασμένες συνομωσίες του σταλινισμού.

Δεν είμαι καθόλου βέβαιος ότι θα μάθουμε την αλήθεια με την έννοια ότι θα βρεθούν απτά στοιχεία που να τεκμηριώνουν είτε την ενοχή των πολιτικών είτε την σκευωρία.  Για την ώρα πάντως το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να βάζουμε ερωτήματα. Αφορμές πολλές. Από τις ανακρίβειες και τις ανακολουθίες των καταθέσεων ως την ομολογημένη εμπλοκή υπουργών, τουλάχιστον ενημερωτικά, στην διαδικασία. Γι’ αυτά ωστόσο μπορούν να δοθούν πολλές εξηγήσεις. Οι μάρτυρες, για παράδειγμα, συχνά πέφτουν σε αντιφάσεις κι είναι πολύ πιθανό να υπερβάλανε θέλοντας να εξασφαλίσουν ασυλία. Όσο για την κυβέρνηση μπορεί να θέλησε πρόσθετη ενημέρωση επειδή θέλησε να εκμεταλλευτεί πολιτικά την ιστορία, αυτό όμως δεν σημαίνει και ότι την έστησε. Δύο ζητήματα ωστόσο δεν έχουν εύκολη απάντηση.

Το πρώτο: πώς προκατέλαβε ο κ. Τσίπρας την εμπλοκή πρώην πρωθυπουργού στην υπόθεση. Πώς δηλαδή το έκανε πριν καν υπάρξουν οι καταθέσεις που εμπλέκουν, υποτίθεται, τον κ. Σαμαρά και τον κ. Πικραμένο. Δεν νομίζω ότι το έβγαλε από το κεφάλι του ούτε πιστεύω ότι σε συνεδρίαση του Πολιτικού Γραφείου του ΣΥΡΙΖΑ αποφάσισαν να στήσουν μια τέτοια σκευωρία. Θεωρώ απίθανο να το έκαναν ακόμα και σε στενό κύκλο του Μαξίμου και πάντως, αν ήταν τόσο στημένο, δεν θα έκανε το λάθος να το αποκαλύψει μόνος του. Προσωπικά πιστεύω ότι κάποιος του το είπε. Κάποιος που ήταν σε θέση να έχει ή να ισχυρίζεται ότι έχει, εμπιστευτική ενημέρωση και γνώση.

Το δεύτερο: γιατί η υπόθεση αυτή προκάλεσε, ή παραλίγο να προκαλέσει, τόσο σοβαρές εσωτερικές αναταράξεις στη Νέα Δημοκρατία. Τρείς ενδιαφέρουσες αντιδράσεις. Η πρώτη του κ. Αντώνη Σαμαρά ο οποίος δήλωσε ότι καταθέτει μήνυση κατά του κ. Τσίπρα και κατά του υφυπουργού, όχι του υπουργού, Δικαιοσύνης του κ. Παπαγγελόπουλου. Η δεύτερη του κ. Άδωνη Γεωργιάδη, ο οποίος μίλησε για επιλογή ουσιαστικά των κατηγορουμένων ανάλογα με τις «συμπάθειες» του υποτιθέμενου σκευωρού. Και η τρίτη του κ. Αβραμόπουλου ο οποίος έβαλε στο κάδρο τον ίδιο τον κ. Καραμανλή υπογραμμίζοντας ότι τα ήξερε και συμφωνούσε σε όλα. Αυτή η τρίτη παρέμβαση προκάλεσε και την αντίδραση του κ. Καραμανλή ο οποίος κάλυψε τον κ. Αβραμόπουλο. Ακολούθησε ο κ. Ρουσόπουλος ο οποίος κάλυψε τον κ. Γεωργιάδη, μετά την επίθεση που δέχθηκε από τον επίσης καραμανλικό, κ. Αντώναρο. Για όσους δεν κατάλαβαν, είναι φανερό ότι ήθελαν να κάνουν απολύτως σαφές ότι δεν ήταν αυτοί πίσω από τις αποδιδόμενες κατηγορίες και κατά συνέπεια, αν υπάρχει σκευωρός, δεν το έκανε με την δική τους σύμφωνη γνώμη.

Το τελευταίο στοιχείο που έχει ενδιαφέρον είναι η μερική αναδίπλωση της κυβέρνησης. Ξεκίνησε με ανοικτά πανιά, μετά τις οργισμένες αντιδράσεις ωστόσο αλλά και τις ανακρίβειες που προέκυψαν, έριξε τους τόνους. Πράγμα που ενδεχομένως επιτρέπει μια εξήγηση. Ο πρωθυπουργός, όπως το συνηθίζει, εμπιστεύτηκε κάποιον που τον διαβεβαίωσε για την ενοχή των πολιτικών του αντιπάλων, ως ότου κατάλαβε ότι κινδυνεύει να οδηγηθεί  σε επικίνδυνες καταστάσεις. Ότι κάποιος τελικά παίζει προσωπικά παιχνίδια βάζοντας δίπλα στα ξερά να καούν και τα χλωρά. Και τότε έκανε πίσω. Είναι όμως πια αργά. Το τζίνι έχει βγει από το μπουκάλι.

 

Google NewsΑκολουθήστε το reader.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις από την Ελλάδα και τον κόσμο.