News
LIVE: ΑΝΑΝΕΩΘΗΚΕ ΠΡΙΝ ΑΠΟ

Τώρα η ΝΔ μπορεί να κοιτάξει στα μάτια τον ΣΥΡΙΖΑ

[[{"type":"media","view_mode":"media_large","fid":"7560","attributes":{"class":"media-image alignnone size-medium wp-image-804995","typeof":"foaf:Image","style":"","width":"800","height":"465","alt":"Kiriakos-750"}}]] Γιατί κατάφερε να κερδίσει ο Κυριάκος Μητσοτάκης κόντρα σε όλες τις προβλέψεις και όλα τα προγνωστικά, κόντρα στις δημοσκοπήσεις τόσο της 20ης Δεκεμβρίου που τον έφερναν τρίτο (πάνω μόνο από τον Άδωνι Γεωργιάδη) όσο και της 10ης Ιανουαρίου που έλεγαν ότι θα χάσει «μαρς» από τον Βαγγέλη Μεϊμαράκη; Για πολλούς και διάφορους λόγους. Κυρίως όμως, διότι εμφανίστηκε ως ο πιο «κανονικός» άνθρωπος και υποψήφιος από όλους τους συνυποψηφίους του.Γράφει ο Κώστας ΒαϊμάκηςΤην ώρα που ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης πλακωνόταν στην ΚΕΦΕ και έτρωγε τα μουστάκια του με τον Παπαμιμίκο, ο Άδωνις Γεωργιάδης φώναζε δεξιά κι αριστερά το πόσο δουλευταράς είναι και μη διαπλεκόμενος και χωρίς κάποια πολιτική προίκα ή βαρύ όνομα και ο Απόστολος Τζιτζικώστας από «μεγάλη ελπίδα» από ήταν όταν ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του, αποδείχθηκε «μεγάλη απογοήτευση» όταν άνοιξε το στόμα του κι άρχισε να δίνει συνεντεύξεις, ο Κυριάκος Μητσοτάκης επέλεξε την πιο χαλαρή διαδρομή. Κάτι σαν το «δεν μετράει ο προορισμός, αλλά το ταξίδι», μόνο που στην περίπτωσή του άξιζε και το ένα και το άλλο. Μίλησε σαν κανονικός άνθρωπος, βγήκε χαλαρός στις συνεντεύξεις και με επιχειρήματα, χαμογελούσε όταν έπρεπε κι όχι όλη την ώρα σαν «χάχας», δεν ανέβασε τους τόνους, δεν στράφηκε εναντίον κανενός μέσα στο κόμμα παρά μόνο κατά του «εχθρού» που λέγεται ΣΥΡΙΖΑ, έπαιξε με το επώνυμό του με σύνεση γνωρίζοντας ότι είναι ευχή και κατάρα να σε λένε Μητσοτάκη, κατάφερε να εξασφαλίσει μια κάποιου τύπου εκεχειρία με τη Ντόρα Μπακογιάννη και δεν πτοήθηκε από τους χρησμούς του «Βούδα της Ραφήνας», του αυτοεξορισμένου πρώην Πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή, που έσπασε τον όρκο σιωπής του για να στηρίξει – μέσω κύκλων – τον Βαγγέλη Μεϊμαράκη. Κι εκεί που οι περισσότεροι τον έβλεπαν τρίτο στις 20 Δεκέμβρη, ο Κυριάκος Μητσοτάκης άφησε εκτός τελικού τον Απόστολο Τζιτζικώστα. Το κομβικό σημείο εκείνης της εκλογικής αναμέτρησης, ήταν η άμεση και ειλικρινής στήριξη από τον Άδωνι Γεωργιάδη: ο κύριος Γεωργιάδης έσπευσε να στηρίξει ανοιχτά τον Κυριάκο Μητσοτάκη από την επόμενη κιόλας μέρα, προτρέποντας τους ψηφοφόρους του να τον ψηφίσουν. Κι όταν μιλάμε για ψηφοφόρους Γεωργιάδη, μιλάμε σε μεγάλο ποσοστό για ένα «μπετόν» 10%, το οποίο και θα πήγαινε να ψηφίσει στις δεύτερες εκλογές και θα ακολουθούσε σε μεγάλο ποσοστό τη γραμμή Γεωργιάδη. Αυτό το 10% περίπου που είχε πάρει ο Άδωνις Γεωργιάδης στις 20 Δεκέμβρη και πήγε (σχεδόν) ατόφιο στον Κυριάκο Μητσοτάκη στις 10 Ιανουαρίου, ήταν το μαγικό νούμερο που τους έφερε σε απόσταση αναπνοής – στη συνέχεια έπρεπε απλά να προσπαθήσει να συγκινήσει περισσότερους αναποφάσιστους ή περισσότερους Τζιτζι-ψηφοφόρους, απ' ό,τι ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης. Ο Απόστολος Τζιτζικώστας, κράτησε μια ελβετική ουδετερότητα αμέσως μετά τη δική του ήττα. Δεν στήριξε κανέναν (ανοιχτά τουλάχιστον), προέτρεψε τους οπαδούς του να ψηφίσουν κατά συνείδηση και επέστρεψε στην νομαρχιακή του καθημερινότητα. Το δικό του «λάθος», αυτό το «είμαι νέος σε ηλικία και άφθαρτος, άρα μπορώ να είμαι το αντίπαλον δέος του Τσίπρα» δεν το κόπιαρε σε καμία στιγμή της προεκλογικής εκστρατείας ο Κυριάκος Μητσοτάκης, που μπορεί να είναι νέος αλλά «άφθαρτος» δεν είναι, που έχει μια κυβερνητική και υπουργική προϋπηρεσία, που έχει διάφορα καλά και κακά να τον ακολουθούν κι ένα επώνυμο «βαρύ σαν ιστορία». Αυτά ακριβώς, τα «κακά», από το βράδυ κιόλας της νίκης του στις εκλογές, έσπευσαν να τονίσουν, να θυμίσουν και να κοινοποιήσουν διάφοροι φίλοι του ΣΥΡΙΖΑ μέσα από τα social media. Χαμένοι ή αποστασιοποιημένοι εδώ και καιρό, ξαφνικά εμφανίστηκαν τα μεσάνυχτα της Κυριακής να πυροβολούν κατά ριπάς και η λέξη «SIEMENS» για παράδειγμα γράφτηκε το βράδυ εκείνο περισσότερο απ' ό,τι έχει γραφτεί τα τελευταία χρόνια. Έχει κι αυτό την εξήγησή του φυσικά: με Βαγγέλη Μεϊμαράκη, υπήρχε η «ασφάλεια» ότι η Νέα Δημοκρατία είχε ένα ταβάνι, περίπου όσο πήρε στις τελευταίες εκλογές, πάνω από 25% αλλά κάτω από 30%. Συσπείρωση ναι, βασικές αρχές του κόμματος ναι με Βαγγέλη, αλλά και ταβάνι. Άρα, κανένας άμεσος και ορατός κίνδυνος για τον Αλέξη Τσίπρα και τον ΣΥΡΙΖΑ αν ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης έβγαινε Πρόεδρος. Με τον Κυριάκο όμως, είναι διαφορετικά, όχι διότι σώνει και ντε θα τινάξει τη μπάνκα στον αέρα, αλλά διότι είναι το άγνωστο. Και το άγνωστο τρομάζει. Κανείς δεν μπορεί να υπολογίσει αυτή τη στιγμή τι δυναμική έχει ή τι δυναμική μπορεί να αναπτύξει, από ποιους χώρους μπορεί να αντλήσει όχι μόνο ψηφοφόρους αλλά και στελέχη (κρατήστε το αυτό) και πόσο πραγματικά μπορεί να αλλάξει ένα κόμμα που έδειχνε πολύ γερασμένο και κουρασμένο τα τελευταία χρόνια. Ένα είναι το μόνο σίγουρο: ότι η Νέα Δημοκρατία του Κυριάκου πλέον, θα αποφύγει την τύχη του ΠΑΣΟΚ, να χαροπαλεύει δηλαδή να μπει στη Βουλή ή να «αναγκάζεται» να μαζεύει τα ψίχουλα της ΔΗΜΑΡ για να μπορέσει λίγο να τονώσει τα ποσοστά της, το «εγώ» της και το ρυτιδιασμένο της προφίλ.

Google NewsΑκολουθήστε το reader.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις από την Ελλάδα και τον κόσμο.