News
LIVE: ΑΝΑΝΕΩΘΗΚΕ ΠΡΙΝ ΑΠΟ

Ο Κώστας που άλλαξε τον ρουν της ιστορίας

[[{"type":"media","view_mode":"media_large","fid":"8860","attributes":{"class":"media-image alignnone size-medium wp-image-814292","typeof":"foaf:Image","style":"","width":"800","height":"465","alt":"papanikolaou-750"}}]] Όταν το 2010 ο Βασίλης Σπανούλης πήρε τη μεγάλη απόφαση να πιάσει λιμάνι, ο Ολυμπιακός ήταν για διάφορους λόγους ο «αιώνιος» loser στους τελικούς του ελληνικού πρωταθλήματος, έχοντας κατακτήσει μόνο δύο κύπελλα από το τριπλ-κράουν του 1997 και έπειτα.Γράφει ο Δημήτρης ΚαναβαράκηςΔεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι πάνω στο ηγετικό χάρισμα του Λαρισαίου γκαρντ χτίστηκε η κόκκινη αντεπίθεση σε Ελλάδα και Ευρώπη, σταθμό για την οποία αποτέλεσε βέβαια ο θρίαμβος της Κωνσταντινούπολης. Είναι το βράδυ που η ιστορία του Ολυμπιακού χωρίστηκε σε πριν και μετά, κανείς δεν ξέρει αν το μετά θα ήταν ίδιο σε περίπτωση που ο Πρίντεζης είχε αστοχήσει σε εκείνο το αξέχαστο σουτ σε σχεδόν νεκρό χρόνο. Επιτρέψτε μου την ιεροσυλία, αλλά αν οι Σικάγο Μπουλς του Μάικλ Τζόρνταν χρειάστηκε να ηττηθούν τρεις φορές στους τελικούς της Ανατολής από τους Ντιτρόιτ Πίστονς για να φτάσουν (με την τέταρτη) στη Γη της επαγγελίας, ο Ολυμπιακός του Σπανούλη κατάφερε εν μια νυκτί να μπολιαστεί με το μέταλλο του πρωταθλητή. Η μετάβαση από μια φιλόδοξη ομάδα με προοπτική διεκδίκησης του τροπαίου σε πρωταθλήτρια Ευρώπης διήρκησε ένα 12λεπτο. Όσο χρειάστηκαν δηλαδή οι ερυθρόλευκοι για να μετατρέψουν το -19 (34-53) σε +1, πετυχαίνοντας τη μεγαλύτερη έκπληξη στην ιστορία των final-four. Είναι μια από τις βραδιές που τα παιδιά γίνονται άνδρες και το DNA των ομάδων που τους διαθέτουν σφυρηλατείται με ατσάλι. Εκείνο το βράδυ, της 13ης Μαΐου του 2012, ο πιο… άνδρας από τα αρσενικά του Ολυμπιακού ήταν ο 22χρονος Κώστας Παπανικολάου. Χωρίς αυτόν, ό,τι και να σκαρφιζόταν ο Ντούσαν Ίβκοβιτς το παιχνίδι δεν θα γυρνούσε ποτέ. Χώρια που η διαφορά θα είχε εκτοξευτεί πιθανότατα κάπου στο -30. Ο Παπανικολάου ήταν ο πρώτος σκόρερ του τελικού με 18 πόντους και μόνο μία χαμένη βολή (2/2 διπ., 3/3 τρ.), σηκώνοντας σχεδόν μόνος του το βάρος της επίθεσης στο πρώτο ημίχρονο. Όχι ότι κρύφτηκε κατά τη διάρκεια του επικού come back. Με ένα τρίποντο στα μούτρα του Αντρέι Κιριλένκο –ο κορυφαίος αμυντικός της Ευρωλίγκας εκείνη τη σεζόν ήταν αξέχαστα ο προσωπικός αντίπαλός του– και δύο βολές, ύψωσε ανάστημα και στο τελευταίο πεντάλεπτο. Ο Κώστας δεν πήρε το βραβείο του MVP, όπως του άξιζε, αναγνωρίστηκε όμως ως ένας από τους κορυφαίους σμολ φόργουορντ της Ευρώπης, τίτλο που επιβεβαίωσε την επόμενη σεζόν. Στην πορεία έως και το back to back στο Λονδίνο σούταρε με το ασύλληπτο 52% απ’ το τρίποντο, ενώ η ενέργεια που έβγαζε στην άμυνα τον καθιστούσε πονοκέφαλο για τους αντίπαλους προπονητές και στις δύο πλευρές του γηπέδου. Και στο final four του 2013 εξελίχθηκε σε δυνατό κρίκο της ερυθρόλευκης αλυσίδας, με αποτέλεσμα η Μπαρτσελόνα να πληρώσει 1,5 εκατ. ευρώ το καλοκαίρι στον Ολυμπιακό για να τον κάνει δικό της. Στη Βαρκελώνη ο Παπανικολάου πήρε φανέλα βασικού και έκανε μια σχετικά καλή σεζόν, με τις επιδόσεις του στο τρίποντο ωστόσο, το μεγάλο όπλο δηλαδή στο παιχνίδι του, να επιδεινώνονται δραστικά (36,1% στην Ευρωλίγκα). Αυτό δεν εμπόδισε το Χιούστον, που είχε τα δικαιώματά του από το 2012, να του προτείνει το συμβόλαιο των 9,4 εκατ. δολαρίων για συμβόλαιο 1+1 χρόνων, αποζημιώνοντας και με 1 εκατ. δολάρια την Μπαρτσελόνα. Στο NBA όμως πέρα από την ποιότητα και τη σκληρή δουλειά χρειάζεται και τύχη για να «επιβιώσεις», το Τέξας αποδείχτηκε αφιλόξενο και με τον «Παπ», όπως είχε συμβεί λίγα χρόνια νωρίτερα με τον Σπανούλη. Ο Παπανικολάου είτε γιατί δεν τον πίστεψαν όσο θα απαιτούσε μια τέτοια επένδυση, είτε γιατί δεν δούλεψε όσο θα έπρεπε τις αδυναμίες του (σουτ μετά από ντρίπλα, inside game) περιορίστηκε στον πάγκο, έχασε την αυτοπεποίθηση του και στο Ευρωμπάσκετ του καλοκαιριού παρουσιάστηκε αγνώριστος σε σχέση με τον παίκτη που έφυγε προ διετίας από την Ευρώπη. Κάποιοι διέρρευσαν μάλιστα τότε φήμες που έκαναν λόγο για «χαριστική» κλήση από τον Φώτη Κατσικάρη, εις βάρος του Γιάνκοβιτς, φήμες που δεν φρόντισε να διαψεύσει με την απόδοση του ο Κώστας. Σε βαθμό που φτάσαμε στο σημείο να απευχόμαστε να σουτάρει τρίποντο, σε πλήρη αντιδιαστολή με τον τίτλο του «killer» που είχε έξω από τα 6,75μ. στην τελευταία σεζόν του στον Ολυμπιακό. Τότε που αν σηκωνόταν αμαρκάριστος πίσω από τη γραμμή δεν χρειαζόσουν καν να δεις την κατάληξη του σουτ. Το Ντένβερ δεν αποδείχτηκε λύση στο «American dream» και πλέον ο 26χρονος φόργουορντ επιστρέφει στα παλιά λημέρια για να υποδαυλίσει το «πνεύμα της Πόλης» σε μια ομάδα που έχει αναγάγει σε ρουτίνα την υπέρβαση την τελευταία πενταετία. Είναι όμως de facto η ενδεδειγμένη λύση για τον σημερινό Ολυμπιακό; Η υπερφόρτωση στη θέση «3» (με Λοτζέσκι, Στρόμπερι, Παπαπέτρου και ολίγον από Τζόνσον-Όντομ) «απειλεί» να διαταράξει τις ισορροπίες και το rotation, προκαλώντας γκρίνια στα αποδυτήρια. Σαφώς ο Παπανικολάου ταιριάζει γάντι στη νοοτροπία και ψυχοσύνθεση της ομάδας, είναι επιπλέον ένα ιστορικό μέλος της πιο επιτυχημένης διετίας από καταβολής του συλλόγου και θέλει όσο τίποτα να κάνει το δικό του προσωπικό come back, μπροστά σε ένα κοινό που θα φωνάζει ρυθμικά το όνομα του, δίνοντας του μεγάλη πίστωση χρόνου. Είναι να αναρωτιέται κανείς βέβαια για ποιον λόγο απέκτησε ο Ολυμπιακός τον Τζόνσον-Όντομ αν είχε βάλει (που τον είχε βάλει) από τότε στο μάτι τον Παπανικολάου. Ήδη με την προσθήκη του Αμερικανού ο εξαιρετικός στην πρώτη φάση της Ευρωλίγκας Γιάννης Αθηναίου έχει χάσει χρόνο συμμετοχής και με την έλευση του «Παπ» τον ίδιο κίνδυνο διατρέχει και ο Παπαπέτρου. Εικάζω ότι ο Κώστας Σφαιρόπουλος έχει στο πίσω μέρος του μυαλού του την έννοια «ρίσκο» για τη συγκεκριμένη επιλογή. Είναι βέβαια και στο δικό του χέρι να βοηθήσει ψυχολογικά και πνευματικά τον παίκτη για να επανέλθει στο πρότερο επίπεδο. Κυρίως όμως είναι στο χέρι του Παπανικολάου να στρωθεί στη δουλειά για να αποδείξει ότι τα καλύτερα χρόνια του στο ΣΕΦ δεν έχουν περάσει ανεπιστρεπτί. Οι Αγγελόπουλοι είναι βέβαιο ότι ζύγισαν και το συναίσθημα. Δεν θα μπορούσε να συμβεί αλλιώς για έναν παίκτη που έβαλε τη σφραγίδα του στη γιγάντωση του συλλόγου. Υποκινούμενοι ίσως και από το παράδειγμα (προς μίμηση) του Πρίντεζη. Ο οποίος έφυγε από τον Ολυμπιακό ως ένα καλό 4αρι και όταν επέστρεψε σκίστηκε τόσο στην προπόνηση ώστε να εξελιχθεί στο καλύτερο της Ευρώπης. Η τρανή απόδειξη ότι το ξαναζεσταμένο φαγητό είναι ενίοτε πολύ νόστιμο…

Google NewsΑκολουθήστε το reader.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις από την Ελλάδα και τον κόσμο.