Life
LIVE: ΑΝΑΝΕΩΘΗΚΕ ΠΡΙΝ ΑΠΟ

Ενόψει της διοργάνωσης 13-17 Σεπτεμβρίου, ο μουσικός διευθυντής του Reworks Festival Αναστάσιος Διόλατζης μοιράζεται εμπειρίες 13ων χρόνων σε μία χορταστική συνέντευξη.

Πίσω από κάθε επιτυχημένο project υπάρχει πάντα μία επιτυχημένη ομάδα, όσο κλισέ κι αν ακούγεται αυτό. Μιλώντας με τον Αναστάσιο Διόλατζη, τον μουσικό διευθυντή του Reworks Festival, το καταλαβαίνεις από το πρώτο κιόλας λεπτό. Σεμνότητα, τα πόδια σταθερά στη γη και μία ήρεμη δύναμη τεκμηριώνουν στο έπακρο τη διαχρονικότητα του διεθνούς μουσικού φεστιβάλ Reworks που φέτος περνάει στην «εφηβεία», συμπληρώνοντας 13 χρόνια επιτυχημένης πορείας.

Η γνωριμία μας μετράει αρκετά χρόνια, όταν από άλλο πόστο - όχι τόσο δημοσιογραφικό- του είχα εκφράσει τις ενστάσεις μου για μερικά τότε κακώς κείμενα της διοργάνωσης, κυρίως όσον αφορά στο οργανωτικό μέρος. Αποτελούσε όμως πάντα μία αξιόλογη προσπάθεια. Περίπου μία εξαετία μετά, για μένα το Reworks είναι πιο πλήρες και άρτιο από ποτέ. Και ένα μεγάλο ατού της Θεσσαλονίκης. Από την κουβέντα που ακολουθεί άλλωστε, δε χωρούν περαιτέρω αντιρρήσεις...


Πώς δημιουργήθηκε η ιδέα του Reworks Festival;
«Ήδη κάναμε κάποιες εκδηλώσεις στη Θεσσαλονίκη (με τον Τάσο Ανθόπουλο). Θεωρούσαμε βέβαια, ότι έπρεπε να ενισχυθεί περισσότερο το τότε «περιβάλλον», γιατί υπήρχαν κάποια πράγματα που θέλαμε να κάνουμε και δε μπορούσαμε. Επομένως, μας δημιουργήθηκε η ανάγκη να κάνουμε ένα φεστιβάλ που θα διεύρυνε περισσότερο το πεδίο στο οποίο μπορεί κάποιος να εμφανιστεί ως καλλιτέχνης. Τότε υπήρχε μία διαρκής ανακύκλωση των ίδιων ονομάτων, θέλαμε λοιπόν αυτό να το αλλάξουμε, δίνοντας βήμα σε νέους καλλιτέχνες, σε άλλες, νέες μουσικές. Στη Θεσσαλονίκη επίσης, μέχρι τότε δεν υπήρχε μουσικό φεστιβάλ, παρά μόνο το Φεστιβάλ Κινηματογράφου, οπότε θέλαμε να ενταχθεί η πόλη στον φεστιβαλικό χάρτη με ένα project που θα είχε εξωστρεφή χαρακτήρα.»

Πότε ξεκινάει η προετοιμασία του φεστιβάλ και πόσο διαρκεί;
«Mετά από κάθε διοργάνωση ξεκουραζόμαστε για περίπου ένα μήνα και από τον Νοέμβριο ξαναξεκινάμε μέχρι τον επόμενο Σεπτέμβριο.»

Δηλαδή είναι project πλήρους απασχόλησης ή ασχολείσαι και με άλλα πράγματα ταυτόχρονα;
«Παράλληλα τρέχουν κι άλλα πράγματα μέσα στη χρονιά. Επίσης, πλέον το φεστιβάλ αναλαμβάνει αρκετά projects στο εξωτερικό. Για παράδειγμα την αμέσως επόμενη εβδομάδα μετά το πέρας του Reworks θα είμαστε στην Ολλανδία, για την επιμέλεια προγράμματος του TodaysArt, ενός φεστιβάλ που γίνεται στη Χάγη. Ύστερα είναι η συναυλία που θα κάνουμε με τον Nicolas Jaar μες τον Οκτώβριο κα... Προσπαθούμε να είμαστε συνεχώς ενεργοί ώστε να διατηρείται ζωντανή η μουσική σκηνή.»

Με ποια κριτήρια επιλέγονται οι καλλιτέχνες που συμμετέχουν κάθε χρόνο;
«Υπάρχουν διαφορετικοί «πυλώνες» για την επιλογή. Μας ενδιαφέρει πολύ να δείχνουμε την τάση του σήμερα, αλλά και του αύριο. Οπότε υπάρχει πάρα πολλή «ανησυχία» και βασιζόμαστε επίσης πάρα πολύ στην «πρόταση». Δηλαδή ο μεγαλύτερος όγκος των ξένων συμμετοχών είναι καλλιτέχνες που τουλάχιστον δεν εμφανίζονται κάθε χρόνο στη Θεσσαλονίκη. Οι περισσότεροι μάλιστα, εμφανίζονται για πρώτη φορά στην Ελλάδα ή τη Θεσσαλονίκη. Άλλοι, αναγνωρισμένης αξίας, που έχουν εμφανιστεί στο παρελθόν, τους φιλοξενούμε ξανά. Π.χ πέρυσι ήταν συγκλονιστική η εμφάνιση του Solomun. Και εκείνος ήθελε να ξαναέρθει και εμείς και γι' αυτό ξαναέρχεται. Ή του Paul Kalkbrenner, πριν από τέσσερα χρόνια. Από κει και πέρα μας ενδιαφέρει να παρουσιάζουμε και την ελληνική σκηνή. Το Reworks δίνει βήμα και σε Έλληνες καλλιτέχνες, η ποσόστωση είναι περίπου 50-50.»

Αφού ανέφερες τις τάσεις του αύριο, ποιες θεωρείς ότι είναι αυτές στην παρούσα φάση; 
«Υπάρχει ένα πάρα πολύ ενδιαφέρον ρεύμα που έχει να κάνει με τη σύγχρονη κλασσική μουσική. To Reworks από το 2014 προβάλλει αυτό το είδος, στη Θεσσαλονίκη σίγουρα ήταν το πρώτο και το προβάλλει σταθερά τρία συνεχόμενα χρόνια. Σε ό,τι αφορά τον πιο dance ήχο, σίγουρα μία τάση που στο εξωτερικό ακούγεται πάρα πολύ είναι μια νέα μορφή house μουσικής, η οποία εκφράζεται κυρίως από τον Dixon και τη δισκογραφική Innervisions, την οποία ουσιαστικά θα παρουσιάσουμε την Παρασκευή μέσω εκείνου και του Trikk σε ένα stage αφιερωμένο σε αυτήν. Παράλληλα, υπάρχει μία νέα μουσική πρόταση από τη Βρετανία, που εκπροσωπείται απόλυτα από τους Bicep, που επίσης είναι καλεσμένοι του Reworks. Μάλιστα κυκλοφόρησαν το άλμπουμ τους την 1η Σεπτεμβρίου και βρίσκονται ήδη στο top ten των βρετανικών charts.»

Ποια είναι η αγαπημένη σου ενότητα φέτος; 
«Είναι πάρα πολλά και δεν το λέω ως κλισέ. Το φεστιβάλ πλέον δείχνει τόσα πολλά πράγματα, καθημερινά υπάρχει κάτι αξιόλογο. Από το Reworks Agora στο Μέγαρο, φέτος οι συζητήσεις που θα «παίξουν» είναι πάρα πολύ ενδιαφέρουσες, οι άνθρωποι που θα μιλήσουν έχουν πάρα πολύ μεγάλο βεληνεκές και οι ταινίες που θα προβληθούν είναι εξαιρετικές. Έχουμε πιάσει τα δύο άκρα με τις ταινίες, μία αναπτυγμένη χώρα, τη Νορβηγία και μία που αντιμετωπίζει κάποια προβλήματα, το Ιράν. Στην ουσία αποδεικνύουμε ότι και οι δύο χώρες που έχουν διαφορετικό βιοτικό επίπεδο και μεγάλη απόσταση στο χάρτη μοιράζονταν ένα παρόμοιο πρόβλημα: υπήρχε πολύ μεγάλη απομόνωση στη μουσική σκηνή. Ωστόσο, και οι δυο τους υποστήριξαν την ηλεκτρονική σκηνή με τα δικά τους χαρακτηριστικά. Οπότε τρέχει μία προβολή για το πως δημιουργήθηκε η νορβηγική σκηνή με αποτέλεσμα η σκανδιναβική ντίσκο να ακούγεται πάρα πολύ παγκοσμίως με ονόματα όπως οι Todd Terje, Prins Thomas, Lindstrøm, Annie, Royksopp και από την άλλη η αντίστοιχη του Ιράν προβάλλει πως δύο άνθρωποι αψηφώντας τους εκεί περιορισμούς και απαγορεύσεις, έφτασαν στο σημείο να προσκληθούν από ευρωπαϊκά φεστιβάλ.»


Acts/ εμφανίσεις; 
«Είπαμε για τον Dixon, αλλά.. Ξέρεις, είναι ο νο 1 dj στον κόσμο για τέσσερα συνεχόμενα χρόνια! Paul Kalkbrenner και Solomun των οποίων η επιστροφή έχει μεγάλη σημασία και φυσικά ο Hauschka που ήταν υποψήφιος για Όσκαρ φέτος. Ύστερα, οι Ata Kak, Tijana T, Trikk, Aleksi Perälä, Hammer έρχontai για πρώτη φορά στην Ελλάδα, οι Bicep παρουσιάζουν για πρώτη φορά live το άλμπουμ τους, επίσης για πρώτη φορά τη Θεσσαλονίκη επισκέπτονται οι Adriatique και ο Recondite... Ίσως ξεχνάω κάτι.

Πώς προέκυψε η νέα ενότητα Resound;
«Ήταν ανάγκη. Συνέχεια υπάρχει μία ανησυχία με το Reworks, φέτος θέλαμε να κάνουμε κάτι για την πόλη. Πέρα από τα υπόλοιπα, να κάνουμε μουσική για την πόλη. Οπότε πρακτικά προχωρήσαμε σε ένα ανοιχτό κάλεσμα σε Έλληνες και ξένους δημιουργούς για να φτιάξουν μουσική έχοντας ως ερέθισμα ηχογραφήσεις ήχων από φυσικά σημεία της πόλης. Δεν περίμενα τόσο μεγάλη συμμετοχή και ποιοτική μουσική. Αυτό μάλιστα μας ώθησε στην αύξηση των εμφανιζόμενων καλλιτεχνών στην ενότητα Resound, στο πρόγραμμα του Reworks. Ήταν να εμφανιστεί ένας και τελικά έγιναν δέκα λόγω των υπεράριθμων συμμετοχών, αλλά και του ανεβασμένου επιπέδου τους που δυσκόλεψε την κρτική επιτροπή στην επιλογή ενός μόνο.»

Το soundrack όμως είναι ένα;
«Δεν είναι ένα, αυτήν την στιγμή στο soundcloud του Reworks υπάρχουν πάρα πολλά.»

Δεδομένου του ότι κάνεις πάρα πολλά ταξίδια λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων, με ποιο μέρος του εξωτερικού θα παρομοίαζες τη Θεσσαλονίκη αναφορικά με τον ήχο της;
«Δε νομίζω ότι υπάρχει κάποια πόλη που μπορώ να συγκρίνω τη Θεσσαλονίκη μουσικά. Σε χαρακτηριστικά πόλης, θα έλεγα πως η Θεσσαλονίκη έρχεται κατά κάποιο τρόπο κοντά με τη Βαρκελώνη. Είμαστε στο βόρειο μέρος της κάθε χώρας, είμαστε η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη, υπάρχει θάλασσα, αρκετή νεολαία... Αν και έχουν αλλάξει κάποια πράγματα, η Ελλάδα είναι αρκετά κλειστή σα χώρα στο μουσικό κομμάτι. Υπάρχει η κυρίαρχη τάση της ελληνικής pop folk κλπ, και άρα αρκετός περιορισμός στα μουσικά είδη που έχουν εξωστρέφεια. Κυρίως στις βαλκανικές χώρες το συναντάς αυτό. Πιο βόρεια, υπάρχει περισσότερο «άνοιγμα» στα ξένα μουσικά είδη και ερεθίσματα.»

Άρα για σένα το Reworks είναι απάντηση σε αυτούς που θεωρούν τη Θεσσαλονίκη μία απέραντη μπουζουκούπολη;
«Σίγουρα. Και όχι μόνο το Reworks, αλλά και άλλα πράγματα που γίνονται στην πόλη. Γενικά στην Ελλάδα γίνονται πάρα πολλές προσπάθειες από ανθρώπους για να μην επικρατεί μόνο μία τάση μουσικά.»

Έχεις «ζηλέψει» με την καλή έννοια κάποιο άλλο αντίστοιχο project στην Ελλάδα;
«Έχω μία «φιλοσοφία», σύμφωνα με την οποία θέλω να βλέπω να συμβαίνουν πράγματα και χαίρομαι πάρα πολύ όταν όντως γίνονται γιατί βοηθούν την πόλη. Πάντοτε το εκτιμώ. Φυσικά και έχει συμβεί να δω ελληνικά projects και να πω ότι είναι σούπερ, αλλά τη λέξη «ζήλεια» δε θα τη χρησιμοποιούσα ποτέ. Ως παράδειγμα θα σου έλεγα ένα concept χώρου που θαυμάζω πάρα πολύ για τον τρόπο σκέψης και χειρισμού: αναφέρομαι στα projects που τρέχουν στην Αθήνα το Bios και το Ρομάντσο. Πηγαίνουν σε γειτονιές που δεν είναι καθόλου ανεπτυγμένες και βοηθούν πάρα πολύ στην άνθιση όλης της περιοχής με βάση τον πολιτισμό και είναι πραγματικά πάρα πολύ αξιέπαινο.»

(μέλη της ομάδας του Reworks από αριστερά) Aναστάσιος Διόλατζης, Νίκος Γιασσάκης, Πόπη Καλαϊτζή, Αλέξανδρος Οικονομίδης, Ανδρέας Αθηναίος, Τάσος Ανθόπουλος / Φωτο: Σάκης Γιούμπασης

Έχεις «φάει χυλόπιτα» από καλλιτέχνες και όχι εξαιτίας προγράμματος;
«Τέτοια περίπτωση δεν είχαμε ποτέ. Κάποιες φορές μπορεί να μη βολέψει η ημερομηνία. Ίσα ίσα υπάρχει πολλή υποστήριξη και συνήθως ισχύει το αντίθετο, θέλουν να παίξουν εκείνοι. «Χυλόπιτα» όπως το έθεσες, ποτέ.»

Παρά το τεστ που έχει περάσει στο χρόνο, ποιες δυσκολίες αντιμετωπίζει το Reworks σήμερα;
«Συνέχεια υπάρχουν δυσκολίες όπως στην οποιαδήποτε διοργάνωση. Κάποια πράγματα μπορεί να κολλήσουν για γραφειοκρατικούς λόγους, κάποια άλλα έχουν να κάνουν με τη νοοτροπία, αλλά και τις συγκυρίες. Το 2015 εμφανίστηκαν τα capital controls και ύστερα οι εκλογές το ίδιο σαββατοκύριακο με το Reworks. Πέρυσι είχαμε κλειστό το κέντρο της Θεσσαλονίκης και απεργία από τον ΟΑΣΘ. Φέτος δεν ξέρουμε τι θα βρούμε...»

Έχεις αισθανθεί ποτέ ότι κάποιοι θέλουν να σας βάλουν τρικλοποδιά; 
«Δε θέλω να το πιστεύω, ούτε καν να το σκέφτομαι. Πολύ λυπηρό αυτό το πράγμα. Το φεστιβάλ δεν το βλέπουμε σαν το δικό μας «μαγαζί». Σ' αυτήν την προσπάθεια υπάρχει τόση πολλή εξωστρέφεια, έχουν εμφανιστεί σχεδόν όλοι, κάθε φορά παρουσιάζονται Έλληνες καλλιτέχνες... Δε μπορώ να το φανταστώ, αλλά θα ήταν πολύ κρίμα πάντως.»

Στην Ελλάδα πάντως αποτελεί σύνηθες φαινόμενο να θέλει κάποιος να ψοφήσει η κατσίκα του γείτονα. 
«Αυτό μπορεί να ισχύει, αλλά τουλάχιστον σε ό,τι μας αφορά προσπαθούμε να συνεχίζουμε με την ίδια προσήλωση και αφοσίωση. Αν ποτέ συμβούν τέτοια πράγματα, ούτε καν δίνουμε σημασία. Και τί μπορείς να κάνεις άλλωστε; Αν κάποιος σήμερα σκέφτεται αρνητικά για το Reworks, αύριο μπορεί να σκέφτεται για κάτι άλλο. Όταν έχει κάποιος τέτοια νοοτροπία δε σταματάει ποτέ και πουθενά.

Έφτασες ποτέ στο σημείο να πεις ότι τα παρατάς και να άλλαξες γνώμη αμέσως;
«Τέτοιες στιγμές έχουμε όλοι μας. Όποτε μπορεί να υπήρχε κάποια στεναχώρια ή απογοήτευση από διάφορες καταστάσεις ή συμπεριφορές, το σημαντικό είναι η ομάδα. Οι υπόλοιποι φροντίζουν να σε συνεφέρουν και μετά συνεχίζεις πιο πορωμένος από πριν.»

Παρά τις ενστάσεις που είχα παλαιότερα, σήμερα θεωρώ το Reworks το καλύτερο φεστιβάλ στο είδος του στην Ελλάδα. Γιατί θεωρείς ότι στην Αθήνα δεν έχει ευδοκιμήσει κάτι αντίστοιχου βεληνεκούς;
«Τις θυμάμαι τις ενστάσεις και χαίρομαι πολύ γιατί σημαίνει ότι βελτιωθήκαμε σε κάποια πράγματα και με την επιμονή μας υπήρξε η αναθεώρηση. Δε μπορώ και δε θέλω να μιλήσω για την Αθήνα γιατί δεν πρόκειται για το θέμα της δήθεν κόντρας της με τη Θεσσαλονίκη. Εμείς στη Θεσσαλονίκη ζούμε, αγαπάμε πολύ το project και την πόλη και γι΄αυτό συνεχίζουμε και το κάνουμε εδώ, παρά τις προτάσεις να «κατέβει» νότια. Δε νομίζω ότι είμαι ο αρμόδιος να μιλήσω για οποιαδήποτε άλλη πόλη. Η κάθε μία έχει τα χαρακτηριστικά της, τους ανθρώπους της.»

Θα σκεφτόσουν μία μελλοντική συνδιοργάνωση Θεσσαλονίκης και Αθήνας;
«Το "ποτέ μη λες ποτέ" σίγουρα ισχύει. Αυτήν τη στιγμή το Reworks συνεργάζεται με φεστιβάλ του εξωτερικού, από το Sonar μέχρι το Nuits Sonores, το c/o pop... Όταν λοιπόν, ένα φεστιβάλ συνεργάζεται με φεστιβάλ του εξωτερικού με δημιουργικό τρόπο και όχι franchise - το τονίζω αυτό- θα μπορούσε να γίνει κάτι σε συνεργασία σε επίπεδο πόλεων. Οπότε ναι, αρκεί οι συνθήκες να είναι κατάλληλες, το project να είναι πραγματικά αξιόλογο και να υπάρχει νόημα από δημιουργικής άποψης, γιατί για εμάς αυτό είναι και το πιο σημαντικό.»

Υπάρχει κάποια στιγμή που θεωρείς κορυφαία στη μέχρι τώρα πορεία του Reworks;
«Κάθε χρονιά αφήνει κάτι τέτοιο. Όχι επειδή ξαναέρχεται φέτος, αλλά αυτό που είχε γίνει πριν τέσσερα χρόνια με τον Paul Kalkbrenner ήταν ασύλληπτο. Απίστευτο. Ή με τον Solomun πέρυσι ήταν συγκλονιστικό. Έπρεπε να σταματήσει τη μουσική λόγω ωραρίου και δεν ήθελε να σταματήσει! Αλλά και πιο παλιά, η εμφάνιση των Moderat το 2010...»

...που για μένα ήταν αυτή που έπαιξε καθοριστικό ρόλο για τον περσινό χαμό με τα lives τους σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη...
«Δεν ξέρω τί έκανε... Εμείς πιστεύαμε ότι τότε έπρεπε να έρθουν και τότε τους φιλοξενήσαμε, χωρίς να σημαίνει αυτό κάτι για πέρυσι.»

Τι θα βοηθούσε το Reworks να βελτιωθεί; 
«Θα ήθελα να υπάρχουν καλύτερες υποδομές με καλύτερες προδιαγραφές στη Θεσσαλονίκη. Γιατί δυστυχώς τα παράπονα φτάνουν στο φεστιβάλ χωρίς να φταίει. Δε μπορεί να χτίσει για μία μέρα έναν χώρο και μετά να χρειάζεται να τον ξαναχτίσει τον επόμενο.»

Οι φιλοδοξίες σου για το μέλλον ποιες είναι;
«Να συνεχίσει αυτό που κάνει και να μείνει σταθερό στις αξίες και τη φιλοσοφία του. Και φυσικά να έχει την υποστήριξη του κόσμου.»

Περισσότερα για το Reworks Festival (13-17 Σεπτεμβρίου), το πρόγραμμα και το line up του, διαβάζεις στο www.reworks.gr


 

 

Το Reworks Festival φέτος περνάει στην... εφηβεία και είναι πιο «ώριμο» από ποτέ
Το Reworks Festival φέτος περνάει στην... εφηβεία και είναι πιο «ώριμο» από ποτέ
Το Reworks Festival φέτος περνάει στην... εφηβεία και είναι πιο «ώριμο» από ποτέ

Google NewsΑκολουθήστε το reader.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις από την Ελλάδα και τον κόσμο.