Life
LIVE: ΑΝΑΝΕΩΘΗΚΕ ΠΡΙΝ ΑΠΟ

Η ομάδα του πιο «hot» σημείου συνάντησης αυτήν τη στιγμή στη συμπρωτεύουσα, μιλά στο Reader.gr.

Αν ζεις στη Θεσσαλονίκη ξέρεις πως έχει δύο όψεις. Πρώτη, εκείνη που αποθεώνει ό,τι είναι μόδα, μέσα σε ελάχιστο χρόνο το βαριέται και το αποκαθηλώνει, του εφήμερου δηλαδή. Στην αντίπερα όχθη, υπάρχει και αυτή που είναι πολύ μπροστά και διψά για ό,τι παράγει και προάγει τον πολιτισμό... από όπου κι αν προέρχεται.

Στην τελευταία μου επίσκεψη στην πόλη, στο πλαίσιο του 58ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης ανακάλυψα έναν χώρο που όσοι ανήκουν στη δεύτερη συνομοταξία θα εκτιμήσουν -αν δεν το έχουν κάνει ήδη- την άφιξή του. Βροχή τα θετικά σχόλια, μαζί με τα check ins στα social media, οπότε έπρεπε να δω περί τίνος πρόκειται. 

Το Ύψιλον έλειπε εδώ και καιρό από το πολιτιστικό αλφάβητο της Θεσσαλονίκης. Στεγάζεται στο πλήρως ανακαινισμένο κτίσμα του 1870 Ταζ Χαν (χάνι δηλαδή) στα Άνω Λαδάδικα, που ευτυχώς έμεινε απείραχτο από την ιστορική πυρκαγιά του 1917. Αντικρύζοντάς το κανείς, αμέσως σκέφτεται πως όποιος μπήκε στη διαδικασία να αναπαλαιώσει ένα τέτοιο κτίριο, θα πρέπει και να έβαλε πολύ βαθιά το χέρι στην τσέπη, αλλά και να έχει επιδείξει τρομερή υπομονή στη γραφειοκρατία που ελλοχεύει παραδοσιακά πίσω από κάθε τέτοιο εγχείρημα. 

Όταν κατά τύχη συνάντησα τον Γιάννη εκεί, έναν παλιό μου φίλο (γνωστό ανήσυχο θεσσαλονικιώτικο πνεύμα), ο οποίος εκείνη τη στιγμή ξεπροβόδιζε κόσμο, λύθηκαν όλες μου οι απορίες. Το «Ύψιλον» είναι αποτέλεσμα μίας ομάδας έξι ατόμων που αποτελείται από δύο αδέρφια, τον Αποστόλη και τον Ροδόλφο, τη Βούλα, τη Μυρσίνη, την επίσης παλιά μου γνώριμη Κατερίνα και τον ίδιο. Οι δύο τελευταίοι ανέλαβαν να με κατατοπίσουν πλήρως και να λύσουν κάθε μου απορία. Και ήταν πολλές. Τρομερή εντύπωση βέβαια μου έκανε, πως το «εμείς» υπερκάλυπτε κάθε «εγώ» μιας πρότασης, όπως και η μίνι και ταυτόχρονα αυστηρή παράκληση να χρησιμοποιοηθούν μόνο τα μικρά τους ονόματα, αφού η ομάδα είναι μία, εξαμελής και ονομάζεται Ύψιλον.

Δε γνωρίζονταν όλοι μεταξύ τους. Όμως οι καταστάσεις, κάποιες παλιότερες συνεργασίες και οι κοινές τους γνωριμίες, τους έφεραν κοντά. Το κοινό όραμα ήταν η «μονωτική ταινία». 

Η «ένωση», το κτίριο και το «λαχείο»
«Χρειαζόμασταν εμείς έναν τέτοιο χώρο για να πραγματοποιήσουμε κάποιες ιδέες που είχαμε στο μυαλό μας. Θέλαμε πολύ να δουλέψουμε εμείς οι έξι μαζί. Βρέθηκε αυτό το φοβερό κτίριο, το οποίο προσφέρθηκε να αναστηλώσει πλήρως ο ιδιοκτήτης, οπότε εμείς έπρεπε απλά να κάνουμε πολύ λίγα πράγματα, λιγότερο κοστοβόρα από ό,τι περιμέναμε να στοιχίσει μία τέτοια επένδυση. Ασχοληθήκαμε ουσιαστικά με την διακόσμηση και τις άδειες σε σχέση με το υγειονομικό ενδιαφέρον, αλλιώς δε θα μπορούσαμε να το αναλάβουμε. Μερικές φορές μπαίνουμε ακόμα μέσα και λέμε "Παναγία μου, πού είμαστε;"»

Η ονομασία Ύψιλον
Συνεννοημένοι απάντησαν πως πρόκειται για εσωτερικό αστείο. «Ας πούμε ότι το Ύψιλον εκφράζει πάρα πολλά πράγματα: Μας αρέσει και ως σχεδιαστικό σύμβολο, ως γράμμα, ως σύμβολο της γενιάς μας. Μπορείς να πεις πολλά, αλλά στην πραγματικότητα ήταν περισσότερο μία εσωτερική απάντηση σε μία συνέχεια».

Η ομάδα και τα καθήκοντα
«Είμαστε η ομάδα του Ύψιλον, ό,τι μπορεί να σημαίνει αυτό. Ανοίγοντας το μαγαζί καταλάβαμε ότι οι ανάγκες είναι πάρα πολύ μεγαλύτερες από ό,τι πιστεύαμε γιατί άρχισε να πηγαίνει καλά από την πρώτη μέρα. Οπότε δεν είναι ότι έχουμε οργανόγραμμα. Ο καθένας έχει το "κομμάτι" του, αυτό που κατέχει καλύτερα λόγω εμπειρίας, αλλά όλοι εμπλεκόμαστε παντού γιατί όλα σχετίζονται μεταξύ τους.» 

Ο χώρος
«Γενικά δε χρησιμοποιούμε τη λέξη «πολυχώρος». Είναι μία λέξη που την έχουμε εφεύρει στα ελληνικά για να συνεννοούμαστε. Κάποια στιγμή όταν κληθήκαμε να γράψουμε ένα κειμενάκι με δέκα λέξεις τι είναι το Ύψιλον, καταλήξαμε στο "χώρος καλλιτεχνικής ποικιλότητας, συνεργασίας και εκπαίδευσης". Ουσιαστικά εμείς αυτό που θέλαμε να κάνουμε με το Ύψιλον ήταν να απενεχοποιήσουμε τη σημασία της διασκέδασης στη Θεσσαλονίκη. Ότι ένα μπαρ μπορεί να κάνει και σοβαρά πράγματα σε όλα τα επίπεδα. Πρόκειται για μία πιο ολοκληρωμένη ιδέα στο κομμάτι της εστίασης, με φαγητό, events με μουσική ή χωρίς... Έχουμε επιλέξει σε σχέση με τη μουσική να κινούμαστε σε πιο ακαδημαϊκό πλαίσιο. Όλοι οι προσκεκλημένοι διαθέτουν ιδιαίτερα υψηλό επίπεδο γνώσης του αντικειμένου τους. Το πιο σημαντικό δεν είναι να χαρακτηρίσουμε τον χώρο, αλλά να δούμε αν θα μπορέσουμε να κάνουμε αυτό που σκεφτόμαστε πραγματικότητα. Να αντιμετωπίζουμε δηλαδή όλα τα πράγματα που κάνουμε με μία σοβαρότητα και έναν επαγγελματισμό που αξίζει σε αυτήν την πόλη.»

Η αποστολή
«Η αποστολή είναι να είμαστε «true to ourselves» σε σχέση με τους στόχους μας. Εμείς θέλαμε να συνδυάσουμε τις διαφορετικές προσεγγίσεις και υπόβαθρα όλων μας και ο καθένας να προσκομίσει και να κομίσει κάτι καινούριο στο αντικείμενό του. Είτε να συνεργαστούμε με καλλιτέχνες ή δημιουργούς είτε να κάνουμε εκθέσεις και εκδηλώσεις είτε να δημιουργήσουμε ένα co-working space και να δώσουμε τη δυνατότητα σε ανθρώπους να δουλέψουν εκεί μαζί μας και να δικτυωθούν μεταξύ τους, θέλουμε να το κάνουμε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Παράλληλα, υπάρχει η δυνατότητα ενοικίασης δύο meeting rooms και lounge για συναντήσεις ακόμη και συνέδρια, υπηρεσία που είναι ήδη δημοφιλής, χωρίς να κάνουμε κάποια ιδιαίτερη καμπάνια.»

Η ανταπόκριση του κόσμου
«Ξεκινάς πάντα με πολύ μεγάλο ενθουσιασμό. Ο ρεαλισμός είναι κάτι σαν το πάτωμα, το καταλαβαίνεις όταν χτυπήσεις σε αυτό. Φαίνεται όμως ότι ο κόσμος το ήθελε. Εννοείται πως υπάρχουν και αρνητικά σχόλια γιατί σίγουρα κάποια πράγματα ο κόσμος δεν τα καταλαβαίνει ή περιμένει κάτι άλλο που το Ύψιλον δεν παρέχει σαν υπηρεσία, αλλά οι περισσότεροι έχουν πολύ θετικά σχολια να κάνουν. Εκτιμούν πολύ το ότι σεβαστήκαμε το κτίριο σε σχέση με τη διακόσμησή του, του αρέσουν μέχρι στιγμής τα πράγματα που κάνουμε. Περισσότερο θα φανεί σε βάθος χρόνου.»

Το timing με τη Θεσσαλονίκη
«Το Ύψιλον δεν είναι κάτι που έρχεται από άλλο πλανήτη. Εμείς κοιτάμε μπροστά, κοιτώντας παράλληλα πίσω. Δηλαδή τη δεκαετία του '90, όταν η Θεσσαλονίκη ήταν πάρα πολύ μπροστά από την εποχή της είτε αυτό ήταν ο Μύλος είτε τα free press της πόλης είτε η μουσική σκηνή και οι μπάντες της. Οπότε κοιτάμε μπροστά μέσα από το πρίσμα του ότι η πόλη το έχει ξανακάνει αυτό. Τώρα αν υπάρχει κοινό για να το αγκαλιάσει θερμά και αν θα μπορέσουμε να το αυξήσουμε, θα το δούμε, είναι πολύ νωρίς για απολογισμούς (άνοιξε στις 24/08). Ένα κτίριο από μόνο του δε μπορεί να αλλάξει μόνο του μια πόλη. Αν μπορέσουμε να δημιουργήσουμε ένα πλαίσιο δημιουργίας και όλο αυτό να έχει ένα αντίκτυπο, σημαίνει ότι το πείραμα πέτυχε. Η διάρκεια είναι το στοίχημα. Όπως και το αν θα παραμείνουμε πιστοί σε αυτό που μας έχουμε υποσχεθεί. Διαφορετικά θα έχουμε κάνει απλώς ένα μπαρ, που είναι ακριβώς αυτό που δε θέλουμε.» 

Τα μελλοντικά σχέδια
Ένα ή δύο σαββατοκύριακα τον μήνα, ο κάτω όροφος θα φιλοξενεί ένα μουσικό event: live μουσική ή dj set που θα γίνεται Κυριακή μεσημέρι. Στις 25 Νοεμβρίου φιλοξενούμε μία Βερολινέζα performer, τη Nathalie Mba Bikoro, η οποία θα μας παρουσιάσει μία performance που έχει ήδη πραγματοποιήσει στο Φεστιβάλ της Βενετίας και θα κάνει και μία συζήτηση σε σχέση με την αποικιοκρατία, από την οποία ουσιαστικά απειλείται η δουλειά της. Προσπαθούμε να ασχοληθούμε με πολλά διαφορετικά πράγματα, όπως πχ χαρακτική για ενήλικες, εκδηλώσεις για παιδιά κα. Εξετάζουμε όσα ενδιαφέρουν εμάς, λείπουν από την πόλη και πιστεύουμε ότι θα ταιριάξουν με τον δικό μας χώρο και με αυτό που θα θέλαμε να έχουμε. Ένα σημείο συνάντησης δηλαδή. 

Ύψιλον
Εδέσσης 3, Τηλ. 2310530480
www.facebook.com/ypsilonproject  


 

 

 

Το «Ύψιλον» που έλειπε από τη Θεσσαλονίκη (pics)
Το «Ύψιλον» που έλειπε από τη Θεσσαλονίκη (pics)
Το «Ύψιλον» που έλειπε από τη Θεσσαλονίκη (pics)
Το «Ύψιλον» που έλειπε από τη Θεσσαλονίκη (pics)
Το «Ύψιλον» που έλειπε από τη Θεσσαλονίκη (pics)
Το «Ύψιλον» που έλειπε από τη Θεσσαλονίκη (pics)
Το «Ύψιλον» που έλειπε από τη Θεσσαλονίκη (pics)

Google NewsΑκολουθήστε το reader.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις από την Ελλάδα και τον κόσμο.