Από το ξεκίνημά του το 2015 στο θέατρο Προσκήνιο, το Φεστιβάλ Θεάτρου Βαλίτσας «Athens Suitcase Theatre Festival» γνώρισε σημαντική επιτυχία. Τότε, με 13 θεατρικά σχήματα στο πρόγραμμά του, διήρκεσε περίπου ένα μήνα, ενώ ο κόσμος είχε τη δυνατότητα να παρακολουθήσει παράλληλες δράσεις με εργαστήρια, σεμινάρια και συζητήσεις. Μέσα στους στόχους του φεστιβάλ παραμένει το ενδιαφέρον για ποιοτικές παραστάσεις, ανεξάρτητα από το είδος τους και την τάση της εποχής. Το βασικό σκεπτικό του είναι να φιλοξενεί παραγωγές ευέλικτες που να εστιάζουν κυρίως στο περιεχόμενο και τον ηθοποιό, όχι τόσο στους εξωτερικούς παράγοντες. Περισσότερα για την 2η διοργάνωση που ξεκινά αύριο στο Θέατρο Olvio, εξήγησε στο Reader.gr o σκηνοθέτης και καλλιτεχνικός διευθυντής του φεστιβάλ Νίκος Χατζηπαπάς.

Η δεύτερη διοργάνωση πώς διαφοροποιείται;
Πρόκειται για το ίδιο concept, οι μόνες διαφορές είναι οι εξής: Η διάρκειά του πλέον είναι δεκαπενθήμερη, τα θεατρικά σχήματα φέτος παρουσιάζουν δύο παραστάσεις, όχι τρεις, όπως επίσης έχει γίνει διεύρυνση των βραβείων που θα δοθούν στο τέλος της διοργάνωσης. Την πρώτη χρονιά τα βραβεία ήταν τρία, φέτος έχουν γίνει εννέα.

Με ποια κριτήρια γίνονται οι βραβεύσεις;
Τα βραβεία έχουν περιεχόμενο, όπως π.χ αυτό της καλύτερης παράστασης. Οι νικητές του θα έχουν στην διάθεσή τους το θέατρο Olvio για έναν συγκεκριμένο αριθμό παραστάσεων.Υπάρχει κριτική επιτροπή της οποίαςτα ονόματα θα ανακοινωθούν εκ των υστέρων. Μεταξύ των βραβείων, υπάρχει και αυτό για το οποίο κριτής θα είναι το κοινό που θα κληθεί να ψηφίσει ποια παράσταση του άρεσε περισσότερο.

Πόσο ενδιαφέρουσα μπορεί να είναι μία παράσταση της οποίας η σκηνογραφία χωράει σε μία… βαλίτσα; 
Αυτό είναι και η ιδέα που πρέπει να σκεφτεί κανείς. Μπορεί για παράδειγμα να είναι μία καρέκλα. Ο Μπρεχτ λέει ότι μπορεί να γίνει μία παράσταση με μία σανίδα και μία ψυχή. Υπάρχουν πολλές αφαιρετικές ιδέες που να μην χρησιμοποιούν τη συμβατική σκηνογραφία.

Σας ρωτάω περισσότερο επειδή ειδικά σήμερα υπάρχουν φαντασμαγορικές παραστάσεις με πανάκριβα σκηνικά που όμως κατέβηκαν σχεδόν αμέσως. Δεν καθίσταται ακόμη πιο δύσκολη με αυτόν τον τρόπο η επιτυχία μιας παράστασης;
Εάν στηρίζεται στην ποιότητα του περιεχομένου, στο έργο, στον ηθοποιό, στην ερμηνεία, την προσέγγιση και την οπτική της παράστασης, δεν έχει να φοβηθεί τίποτα. Αυτό που λέτε επιβεβαιώνει κατά κάποιο τρόπο και την δική μας αντίληψη ότι δεν αρκεί η φαντασμαγορία και η υπερβολή, περισσότερο αναγκαία είναι η δύναμη της ερμηνείας των ηθοποιών. Αυτό θέλει να επιδιώξει μέσα από το φεστιβάλ η συγκεκριμένη διοργάνωση: Θεάματα που θα εστιάζουν στην αφαίρεση των περιττών στοιχείων και θα συγκεντρώνονται στο ίδιο το θέαμα και το περιεχόμενό του. Πρέπει βέβαια να διευκρινίσω εδώ ότι η διοργάνωση δεν απευθύνεται αυστηρά στο θέατρο πρόζας, είναι ανοιχτή προς όλες της κατευθύνσεις.

Ρίχνοντας μια ματιά στο φετινό πρόγραμμα, διέκρινα ότι υπάρχει και κουκλοθέατρο, που είναι μία ευχάριστη έκπληξη...
Για παράδειγμα, επειδή αναφέρατε το κουκλοθέατρο, η συγκεκριμένη παράσταση κυριολεκτικά χωράει ολόκληρη μέσα σε μία βαλίτσα, διότι πρόκειται για ένα έργο μικρής κλίμακας.

Είναι δημοφιλές σήμερα το κουκλοθέατρο;
Αν είναι ποιοτικό, γιατί να μην είναι; Το κουκλοθέατρο καταρχάς δεν απευθύνεται αποκλειστικά και μόνο στα παιδιά. Αυτό είναι μια εσφαλμένη προσέγγιση. Μπορεί άνετα να απευθύνεται σε μεικτό κοινό και σε μικρούς και σε μεγάλους ή ακόμα και μόνο σε ενήλικες, μπορεί δηλαδή να είναι ακατάλληλο και για παιδιά. Προσωπικά έχω δει παράσταση στο εξωτερικό από έναν αγγλικό θίασο, στην οποία τα παιδιά δεν επιτρέπονταν.

Πώς επιλέχθηκαν φέτος οι συμμετέχοντες;
Οι συμμετοχές ήταν αρκετές, περίπου 40-45. Σε πρώτη φάση επιλέχθηκαν περίπου οι μισές με βασικό κριτήριο την ποιότητα των προτάσεων που κατέθεσε η κάθε θεατρική ομάδα (κείμενο, φωτογραφικό υλικό ή βίντεο). Για τεχνικούς κυρίως λόγους, από τις 20 ομάδες καταλήξαμε σε 12 συγκροτήματα και καλλιτέχνες. Όσον αφορά στο είδος, υπάρχει πρόζα, χοροθέατρο, κουκλοθέατρο, παράσταση με κλόουν, όπερα κλπ και αυτή είναι και η στόχευση του φεστιβάλ: Να εστιάσει σε όλες τις εκφάνσεις του θεάτρου, όχι μόνο στην πρόζα.

Γιατί λοιπόν να επισκεφθούμε το φεστιβάλ;
Έχουμε κάνει μία αυστηρή επιλογή των συγκροτημάτων, οπότε εκ προοιμίου σχεδόν έχει εξασφαλιστεί η ποιότητα του αποτελέσματος. Παράλληλα, υπάρχει μία ποικιλία και πολυμορφία των θεαμάτων και των παραστάσεων και μέσα από αυτό δημιουργείται μία αφετηρία για έναν διάλογο μεταξύ των καλλιτεχνών και του κοινού αναφορικά με τις τάσεις , εκφράσεις και αντιλήψεις της σύγχρονης θεατρικής πραγματικότητας.

*Αναλυτικά το πρόγραμμα του 2ου Φεστιβάλ Θεάτρου Βαλίτσας, βρίσκεις εδώ.