Πρόσφατα από τις εκδόσεις Ιανός κυκλοφόρησε το βιβλίο της Σωτηρίας Σταυρακοπούλου «Τα Εσώψυχα του Ντίνου Χριστιανόπουλου», που σύμφωνα με τον υπότιτλο πρόκειται για «μια εκ βαθέων δεκαετή συνομιλία 2004-2012» της ίδιας με τον ποιητή.

Στο σχεδόν 1.000 σελίδων βιβλίο, μεταξύ άλλων, ο Χριστιανόπουλος φέρεται να επιτίθεται στον Μανώλη Ρασούλη, γεγονός που έχει προκαλέσει αρκετές αντιδράσεις τόσο της οικογένειας του μεγάλου δημιουργού, όσο και δεκάδων χρηστών των social media. Ο ποιητής φέρεται να χαρακτηρίζει τον Ρασούλη «αντιπαθέστατο» και να υποστηρίζει ότι «έβγαλε πολλά λεφτά, αγόρασε ένα σπίτι στο Πήλιο και είχε τέσσερις υπηρέτριες».

Με «πίκρα και αγανάκτηση» για την έκδοση αυτή, ο συγγραφέας και φίλος του ποιητή, όπως και του Ρασούλη, Θωμάς Κοροβίνης με ανάρτησή του στο Facebook αναφέρει, «ο Ντίνος  αρκετά πριν από το ’12 είχε περάσει σε σωματική παρακμή συνοδευόμενη από πνευματική πτώση. Εδώ και χρόνια δε είναι κατά σώμα μόνον παρών», όπερ σημαίνει ότι ο ποιητής λόγω ηλικίας αντιμετωπίζει σοβαρά νοητικά προβλήματα.

Συγκεκριμένα στην ανάρτησή του ο Θωμάς Κοροβίνης γράφει:

«ΠΙΚΡΑ ΚΑΙ ΑΓΑΝΑΚΤΗΣΗ!
Διαβάζω με μεγάλη περιέργεια και βαθιά ανησυχία το σχοινοτενές πόνημα (σχεδόν 1000 σελίδες) της κ. Σωτηρίας Σταυρακοπούλου "Τα εσώψυχα του Ντίνου Χριστιανόπουλου" που εκδόθηκε πριν από λίγες μέρες. Ντρέπομαι να πω με ποια λέξη ομοιοκαταληκτεί ιδανικά! Βασίζεται σε κουβέντες της συγγραφέως με τον ποιητή που κράτησαν από το 2008 μέχρι το 2012. Μα ο Ντίνος αρκετά πριν απ' το '12 είχε περάσει σε σωματική παρακμή συνοδευόμενη από πνευματική πτώση. Εδώ και χρόνια δε είναι κατά σώμα μόνον παρών. Εύχομαι -σε κάποια ως εκ θαύματος αναλαμπή- να παραδεχόταν ή καλύτερα για όλους να αναιρούσε φρικαλέες ανακρίβειες και αισχρά ψεύδη που δεν ξέρω ποιοι καλοθελητές του τα σφύριζαν. Ή κατασκεύαζε με το μυαλό του! Όντως "τα γραπτά μένουν"! Και καλά! Όσοι αναπνέουμε ακόμη -και θαβόμαστε ζωντανοί σ' αυτό το δυσώδες έπος φλυαρίας και κοτσομπολιού- μπορούμε να αντιδράσουμε. Τι θα γίνει όμως με τους απελθόντας απ' αυτόν τον μάταιο κόσμο; Πως να μιλήσουν οι νεκροί πανεπιστημιακοί καθηγητές μας και οι λογοτέχνες! Και οι λοιποί! Πως να μιλήσει ο αθάνατος Ρασούλης ο οποίος "ήταν αντιπαθέστατος -και- ήταν τραγουδιστής που έβγαλε πολλά λεφτά, και αγόρασε ένα μεγάλο χτήμα στο Πήλιο και είχε τέσσερις υπηρέτριες!"; Ο Μανώλης! Ήμουν φίλος και συνομιλητής του στενός την τελευταία δεκαετία της ζωής του που στην κυριολεξία λίμαξε το ψωμί. Και έχω χρέος να διαφυλάξω τη μνήμη του.

Τα κουσούρια του ποιητή τα ξέρουμε καλά, ιδίως όσοι τον ζήσαμε από κοντά. Γιατί τα δοκιμάσαμε στο πετσί μας -μαζί με τα "αλλιώτικα" γράμματα που μας έμαθε, που του το χρωστάμε.
Μεγάλο κρίμα! Έγνοια είχα, τα τελευταία χρόνια που είναι ανυπεράσπιστος και απόλυτα ανήμπορος και αφατικός να αποφευχθούν τα χειρότερα! Όμως ήταν αδύνατον. Ο ίδιος δεν κατάφερε τις τελευταίες δεκαετίες να αναχαιτίσει την αποδόμησή του. Έρχονται τώρα τα "ρετουσαρισμένα" -όπως φάινεται- "εσώψυχα" να ολοκληρώσουν το γκρέμισμα. Σκεφθείτε να ήταν "αρετουσάριστα"!

Όταν ολοκληρώσω την ανάγνωση θα επανέλθω με αναλυτική αναφορά -και όχι μόνο από δω».

Τη στεναχώρια της για όσα γράφονται για τον Μανώλη Ρασούλη μέσα στο βιβλίο, εξέφρασε και η κόρη του στιχουργού, Ναταλία Ρασούλη, με ανάρτησή της στο Facebook:

«Δεν σας κρύβω ότι είμαι πολύ στενοχωρημένη με όλο αυτό το ζήτημα που προέκυψε με τον Ντίνο Χριστιανόπουλο και όσα είπε για τον Μανώλη Ρασούλη. Αν τα είπε για εκείνον. Γιατί μία μαθαίνω ότι ο άνθρωπος δεν είναι καλά ούτως ή άλλως, γιατί μία όλος ο κόσμος λέει ότι πάντα έτσι ήταν ο Χριστιανόπουλος, φαρμακόγλωσσος, ότι μπορεί να μπέρδεψε τον Ρασούλη με τον Σαββόπουλο γιατί τα έχει χάσει. Σε κάθε περίπτωση, όλη αυτή η κατάσταση είναι άσχημη και για τον Μανώλη, το να έχουν ειπωθεί τέτοια ψεύδη για εκείνον, το να τον έχουν μπερδέψει με τον Σαββόπουλο -καμία σχέση σε πολλά σημεία- και από την άλλη για έναν ποιητή σαν τον Χριστιανόπουλο ο οποίος ή πικρόχολος είναι, σε βαθμό που δεν ταιριάζει σε ποιητή, ή τα έχει χάσει τελείως σε βαθμό που να μπερδεύει καταστάσεις, πρόσωπα και γεγονότα, άρα άντε να διαβάσεις στα σοβαρά και τις υπόλοιπες 1000 σελίδες των εσώψυχών του. Τραγικές αδιέξοδες καταστάσεις. Με τι καρδιά να τρέχεις ένα γέρο άνθρωπο που ή ψεύδεται ή τα έχει χάσει και με τι καρδιά από την άλλη να διαβάζεις για τον πεθαμένο πατέρα σου που ήταν βαθειά ιδεολόγος και δοτικός μένοντας πάντα άφραγκος βοηθώντας τους γύρω του και συνειδητά αντίθετος στην ιδέα της ιδιοκτησίας, παλεύοντας με πάθος και τιμιότητα και πληρώνοντας όλα τα τιμήματα, ότι ήταν αντιπαθητικός, πλούσιος με κτήματα και υπηρέτες;..
Προς γκρεμός και πίσω ρέμα.».

Αναδημοσιεύοντας την ανάρτηση της Ναταλίας Ρασούλη, η Έλενα Ακρίτα αναφέρει στο Facebook:

«Ο Μανώλης Ρασούλης είναι ίνδαλμα τέλος.Τον αγαπήσαμε και τον ακολουθήσαμε από τα νιατα μας μέχρι σήμερα. Ούτε λεφτά ειχε ούτε παλάτια γνωστά πράγματα αυτά. Το μόνο που είχε ήταν το μεγαλείο της μοναδικότητάς του.
Κοντά τα χέρια.»

Παράλληλα τα βέλη στρέφονται προς τη συγγραφέα του βιβλίου, Σωτηρία Σταυρακοπούλου που κατέγραφε και κυκλοφόρησε τα λόγια ενός ανθρώπου που λόγω των νοητικών προβλημάτων του δεν είναι σε θέση να τα εγκρίνει.

Σύνοψη του βιβλίου
Γνωριστήκαμε το 1982, όταν ένας κοινός γνωστός μας, ο γλύπτης Κυριάκος Καμπαδάκης, με πήγε στο γραφείο του Χριστιανόπουλου, στη «Διαγώνιο», να του χαρίσω την πρώτη συλλογή μου με πεζογραφήματα – φιλοδοξούσα κι εγώ να μπω στο λογοτεχνικό μας σινάφι, να του αρέσουν και να μου ζητήσει συνεργασία για τη Διαγώνιο. Τον θεωρούσα, κατά κάποιον τρόπο, πατριάρχη των μεταπολεμικών γραμμάτων και επιζητούσα, ας πούμε, την ευλογία του. «Μη λες “πατριάρχης”», με διόρθωσε. «Λιγάκι φοβούμαι ότι πέφτεις έξω. Πες “πατριαρχίδας”». Και γελάσαμε οι παρευρισκόμενοι στο γραφείο του. Τον Μάρτιο του 2003, ο Ντίνος παρουσίασε επαινετικά στον «Ιανό» το βιβλίο μου Οι δεξιώσεις, μαζί με τον πανεπιστημιακό καθηγητή Γιώργο Κεχαγιόγλου, προκαλώντας τον φθόνο των συναδέλφων μου. Στο τέλος του ίδιου χρόνου, λίγο πριν κάνει την επέμβαση καρδιάς, οργάνωσε μια παρουσίαση του λογοτεχνικού μου έργου στο Τελλόγλειο Ίδρυμα Τεχνών, το οποίο υπάγεται στο Πανεπιστήμιο. Είχαν έρθει οι σοβαροί κύριοι της γειτονιάς μας, δημόσιοι υπάλληλοι και μαγαζάτορες, με τις συμβίες τους –Τετάρτη απόγευμα, κλειστά τα εμπορικά καταστήματα– να ακούσουν τον περίφημο ποιητή Χριστιανόπουλο να μιλάει για τη γειτόνισσά τους, καθηγήτρια πανεπιστημίου και πεζογράφο, καθώς και ορισμένοι συνάδελφοί μου και κάποιοι λογοτέχνες της πόλης μας. Κι αυτός, επί δύο ώρες, δεν σταματούσε να ευτελίζει εμένα και το έργο μου, αναιρώντας όλα όσα είχε πει στον «Ιανό» πριν από λίγους μήνες· ερχόταν, έτσι, στα ίσα του. Θα έπρεπε να το περιμένω· όχι μόνο δεν του άρεσαν οι καλοσύνες και οι αγάπες, αλλά συνήθιζε και να προκαλεί στις δημόσιες εμφανίσεις του, ερεθίζοντας αρνητικά το κοινό. «Εγώ είμαι αντικομφορμιστής», απαντούσε στους διάφορους επικριτές του. «Δεν μιλώ με τα στερεότυπα του καθωσπρέπει κυρίου. Και αυτό κάνει κάποια αίσθηση. Μεγάλη. Σαν μια ηλεκτρική εκκένωση».