Το έργο ονομάζεται «Amadeus Bound» (Αμαντέους Δεσμώτης), βασίζεται σε ιδέα του Ντράζεν Ρούνιε και τη συγγραφή και την παραγωγή του έργου έχει αναλάβει ο Ίβιτσα Κράγιατς.

Η ιδέα είναι εμπνευσμένη από την τραγωδία του Αισχύλου «Προμηθέας Δεσμώτης», σε μία παρομοίωση του μυθικού Προμηθέα με τον Ντράζεν.

Το έργο αποτελεί μία «σύγχρονη τραγωδία», με τον Ντραζεν, ο οποίος είχε το παρατσούκλι ο «Μότσαρτ» του μπάσκετ, καθώς ήταν ένας βιρτουόζος με μία μπάλα στα χέρια, όπως ο μυθικός Προμηθέας έκλεψε τη φωτιά από του Θεούς να τους κλέβει τη μπάλα του μπάσκετ.

Η παράσταση θα παρουσιαστεί για πρώτη φορά στο κοινό του Ζάγκρεμπ στις 22 Οκτωβρίου του 2020, μία ημερομηνία που δεν επιλέχθηκε τυχαία, καθώς ο Ντράζεν Πέτροβιτς γεννήθηκε στις 22 Οκτωβρίου του 1694 στο Σίμπενικ της Κροατίας.

Η είδηση είχε ανακοινωθεί για πρώτη φορά επισήμως στις 22 Οκτωβρίου του 2019 σε ειδική τελετή που έγινε στο Μουσείο Πέτροβιτς και στην οποία είχε παραβρεθεί και η μητέρα του, η οποία ταξίδεψε για αυτόν το λόγο στην Κροατία από το Πόρτλαντ των Ηνωμένων Πολιτειών.

Τη μουσική του τραγουδιού έγραψε ο Στάνκο Σάριτς σε παραγωγή του Αντόνιο Ζάντρο και το βίντεο-κλιπ γυρίστηκε στο μουσείο Drazen Petrovic, καθώς και στο Εθνικό Θέατρο της Κροατίας.

Το Δελτίο Τύπου των δημιουργών:

Η ΣΥΝΔΕΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΠΡΟΜΗΘΕΑ

Η ιστορία του Πέτροβιτς φέρνει στο μυαλό το φως ενός εκ των ωραιότερων αρχαίων μύθων από τον πατέρα της ελληνικής τραγωδίας, τον Αισχύλο! Του ήρωα Προμηθέα, που έκλεψε τη φωτιά από τους αυτοαποκαλούμενους θεούς στον Όλυμπο και τη χάρισε στους ανθρώπους. Στους φτωχούς για να μάθουν να ζουν, ανακαλύπτοντας τα πολλά μυστικά της ζωής σ΄ αυτόν τον κόσμο! Επειδή η φωτιά είναι μια από τις σημαντικότερες πηγές των πάντων και επιτρέπει στους ανθρώπους να ζουν και να ελπίζουν σε ευχάριστες και ικανοποιητικές σχέσεις μεταξύ τους.

Για να κάνουν πραγματικότητα την ουτοπική ιδέα του τερματισμού των πολέμων, τον τερματισμό της στρατιωτικής βιομηχανίας, την απαγόρευση της χρήσης όπλων και άλλων πηγών θανάτου και να σταματήσουν την εξάπλωση του μίσους και της βίας, των δολοφονιών, των εμπρησμών, των σφαγών, της εξόντωσης ολόκληρων εθνών. Έτσι κάποιος μας έχει αφήσει με όνειρα να πιστεύουμε σε θαύματα και να συνεχίσουμε να ελπίζουμε πως οτιδήποτε γίνεται εφικτό αν πιστέψουμε πραγματικά...

Ο ΒΙΡΤΟΥΟΖΟΣ «ΜΟΤΣΑΡΤ» ΤΗΣ ΜΠΑΛΑΣ

Ο δικός μας «Αμαντέους», λοιπόν, ήταν ένας βιρτουόζος με μια μπάλα στα χέρια. Και η σύγκριση με τον μυθολογικό ευεργέτη της ανθρωπότητας, Προμηθέα ήταν επιβεβλημένη. Από τον υπέρτατο αυτοανακηρυγμένο θεό Δία και τους αυτοανακηρυχθέντες τυραννικούς θεούς ο «Αμαντέους» τους έκλεψε τη μπάλα.

Διακόπτοντας το μάταιο, βαρετό παιχνίδι του ιερού, αλλά κατεστραμμένου Ολύμπου, δίνοντας την στους ανθρώπους που ήταν πρόθυμοι να χαρούν. Δημιουργώντας για αυτούς ένα παιχνίδι που έγινε το νόημα της ζωής τους.

Ο Ντράζεν είχε το προσωνύμιο «Μότσαρτ του Μπάσκετ», του Αμαντέους, που ήταν μια από τις μεγαλύτερες μουσικές μεγαλοφυΐες της ιστορίας, ένα βιρτουόζο στα πλήκτρα του πιάνου! Και το αποκάλεσε – μπάσκετ.

Και βοήθησε τους ανθρώπους να συνειδητοποιήσουν ότι τα μικρά πράγματα θα μπορούσαν να γίνουν τα πιο πολύτιμα πράγματα στην ταπεινή ζωή τους! Η υπέρτατη δύναμη του Ολύμπιου Δία τιμώρησε τον «Αμαντέους» με μία τρομερή ποινή: Τον έδεσε με αλυσίδες από χάλυβα στον βράχο πάνω από την Αδριατική θάλασσα!

Οι άνθρωποι ήρθαν απ’ όλον τον κόσμο για να τον δουν. Και οι κακοί και οι καλοί. Τους κακόβουλους για να τον προσβάλουν και να τον καταραστούν, να απολαύσουν το μαρτύριο. Τους καλούς να τον λατρεύουν και να τον παρηγορούν, προσπαθώντας να ελαφρώσουν τον πόνο του. Από αυτές τις συναντήσεις και συνομιλίες, μάθαμε πολλά για εκείνον. Τις σκέψεις του, τα συναισθήματά του, αλλά και την πληγωμένη ψυχή ενός αθώου μάρτυρα…

ΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΩΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΩΝ

Πρόθεση τους είναι να ειπωθεί η ιστορία σε δύο σκηνές ταυτόχρονα.

Στη χαμηλότερη, εκεί που θα βρίσκεται ένας γκρίζος βράχος σαν να είναι πάνω από τη θάλασσα (η σκηνή θα φωταγωγείται από ειδικά προβολείς), και στην ανώτερη, η οποία θα παραπέμπει τον ουρανό με τη λευκότητα των σύννεφων και το βαθύ γαλάζιο.

Και σε όλο αυτό το διπλό σκηνικό θα προβάλλονται βίντεο από τη ζωή και την δράση του Ντράζεν ως αθλητή και ως πολίτη.

Ο ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ ΜΙΛΑΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΔΕΑ ΤΟΥ ΝΤΡΑΖΕΝ ΡΟΥΝΙΕ

Όπως και με κάποιους άγραφους κανόνες, τα αποτελέσματα των αρχαίων ελληνικών τραγωδιών ήταν απροσδόκητα, λυμένα από ένα φαινόμενο που προκαλεί δέος από το ίδιο το όνομά του. Αυτή η τραγωδία, όπως και για έναν αρχαίο ήρωα, παρόλο που μοιάζει με κάτι σύγχρονο, έχει το τραγικό τέλος...

Δυστυχώς, η ζωή του Ντράζεν δεν είχε το ευτυχισμένο τέλος, αλλά τον αγαπήσαμε ακόμα περισσότερο. Τον αγκαλιάσαμε τόσο, έτσι ώστε να παραμείνει στη μνήμη μας - f o r e v e r!

Για μένα, λοιπόν, αυτό το τραγικό τέλος, το οποίο είχε ο Ντράζεν αφήνει ένα βαθύ και ανεξίτηλο σημάδι στη μνήμη και στις καρδιές μας.

Συγκεντρωθήκαμε για μια ιδέα που όταν μου προτάθηκε έμοιαζε ουτοπική, ακόμη και απρόβλεπτη! Συγκεκριμένα, υποτίθεται ότι θα γράφαμε ένα θεατρικό έργο με το ύφος της αρχαίας ελληνικής τραγωδίας, γραμμένο σε δωδεκασύλλαβο με διπλή ρύμη! Με μεγάλο καθήκον και ως ένδειξη σεβασμού στους νεκρούς Αισχύλο, Ευριπίδη και Σοφοκλή.

Ο δικός μας Amadeus μας διέπραξε παρόμοια αμαρτία με τον Προμηθέα: Από τον Δία και από άλλους ψευδείς Θεούς του Ολύμπου έκλεψε μια μπάλα, ένα παιχνίδι που χρησιμοποιούσε για να ικανοποιεί τις αθλητικές του φιλοδοξίες. Και έδωσε αυτήν την μπάλα στους ανθρώπους στη Γη και τους δίδαξε δεξιότητες μπάλας, δημιουργώντας μια αίσθηση ότι κατέκτησε τον κόσμο. Μια αίσθηση που ονομάζεται - μπάσκετ! Ακόμη και αν ο προσβεβλημένος Δίας τον τιμώρησε αυστηρά, τον αλυσόδεσε στους ψηλούς βράχους πάνω από τη θάλασσα του Sibenik, εμείς ας γιορτάσουμε τον δικό μας «Amadeus»

Τώρα είναι η ευκαιρία, όχι μόνο ως δεξιοτέχνη του μπάσκετ, αλλά και για τις πολλές αρετές του: Ειλικρίνεια, αφοσίωση, επιμέλεια, σκληρή δουλειά και φροντίδα για τους ανθρώπους γύρω του, τους συμπαίκτες του, τους οπαδούς, ακόμη και τους οπαδούς των αντιπάλων του. Στο τέλος της ιστορίας, το μόνο που είχαμε αφήσει είναι να περιμένουμε την «καταδίκη».

Ο «ΑΠΟ ΜΗΧΑΝΗΣ ΘΕΟΣ»

Στο έργο μας ως από θαύμα εμφανίζεται από κάπου ο Θεός και λέει «Θέλω να ελευθερώσω αυτόν τον άνθρωπο και να τον σώσω από τα βασανιστήρια του! Είναι αθώος. Ο βράχος πάνω από τη θάλασσα. που ήταν αλυσοδεμένος θα πέσει στα Τάρταρα. Μια βαθιά και σκοτεινή υπόγεια άβυσσο, όμως δεν θα συνεχίσει να υποφέρει το μαρτύριο της κόλασης, αλλά θ' ανυψωθεί από τους αγγέλους μου. Πάνω και πριν από το γιο μου και μένα. Να είμαστε μαζί σας για πάντα, να ζούμε και να φοβόμαστε για σας, το λαό του, και να προσευχόμαστε για όλους εσάς και το ευτυχέστερο μέλλον σας...»

Ο «Amadeus» μας, λοιπόν, βασανίστηκε καθημερινά από τους αιμοδιψείς γύπες. Άνθρωποι από όλο τον κόσμο ταξίδεψαν να τον δουν, να τον χαιρετήσουν και να προσπαθήσουν να βοηθήσουν εκείνον, τους φίλους του, τους γνωστούς του, τους οπαδούς του. Αλλά υπήρχαν και εκείνοι που απολάμβαναν τα «βασανιστήρια» του από τους Θεούς, παίρνοντας εκδίκηση από εκείνον χωρίς να ξέρουν για ποιον λόγο. Αλλά πάντοτε έβρισκε λόγια για όλους, Μερικές φορές ήταν λόγια αποδοκιμασίας, αλλά ποτέ κακόβουλα. Επειδή ήταν σύμβολο φιλίας και κατανόησης ανάμεσα στους ανθρώπους και κάθε σκέψεων τους. 

Ήταν ένα πρότυπο για όλους, ειδικά για τους νέους που θαυμάζουν τον αθλητισμό. Ήταν αγαπημένος στην Κροατία μας και σε όλες τις χώρες γύρω μας. Τον θαύμαζαν στην Ευρώπη (απλά θυμηθείτε τη Ρεάλ) και σ' όλον τον κόσμο.

Ακόμα και στο μεγαλύτερο πρωτάθλημα μπάσκετ του πλανήτη, στο ΝΒΑ. Του βρήκαν ένα μέρος το «Hall of Fame», αλλά το πραγματικό του σπίτι ήταν και παραμένει πάνω από μας. Όπου μας παρακολουθεί, φοβάται και προσεύχεται για όλους μας!

Ivan Ivica Krajač, συγγραφέας και παραγωγός του έργου

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Ηθοποιοί: M.ČAVAJDA, J.ŠEVO, G.GRGIĆ, K.ŠARIĆ, M.MARTINOVIĆ, S.POPOVIĆ,M.BREKALO, R.MEDVEŠEK κλπ.

Τραγουδιστές: Đ.STIPANIČEV, J.HOUDEK, M.HOZIĆ, E.BAUČIĆ, T.CETINSKI, J.LISAC, D.DRAGOVIĆ, R.ŠVERKO, V.WINTER κλπ.

Χορευτές: Με επικεφαλής τον Leo Mujić τα υπόλοιπα ονόματα θ' ανακοινωθούν.

Σκηνικά-Φώτα: Zlatko Kauzlarić

Σχεδιαστής γραφικών: Tena Grgić

Πρωτότυπη Μουσική: Ražen ŽANKO

Video-Clip: Antonio ZADRO

Κοστούμια: Đenisa PECOTIĆ

Σκηνοθεσία: Krešimir DOLENČIĆ

Συγγραφή, παραγωγή και μουσική επιμέλεια: Ivan Ivica KRAJAČ

Ιδέα: Dražen RUNJE

Πηγή: all4fun.gr