Μια μέρα, ο Μάικλ Κέιμεν, ιδρυτικό μέλος του συγκροτήματος που έπαιζε κίμπορντς και όμποε, συστήνει στον Χατζιδάκι έναν στενό του φίλο, επίσης μουσικό, τον Σον Φίλιπς που θα συμμετάσχει μαζί τους σε κάποιες κοινές συναυλίες.

Ο ίδιος θυμάται για τη γνωριμία του με τον Χατζιδάκι: «Γνώρισα τον Μάνο μέσω του Μάικλ Κέιμεν που ήταν αγαπημένος μου φίλος και μέλος του συγκροτήματος New York Rock and Roll Ensemble. Λίγο νωρίτερα, το γκρουπ και ο Μάνος είχαν συνεργαστεί για τη δημιουργία του γνωστού άλμπουμ Reflections. Από τότε οι Μάικλ και Μάνος διατήρησαν μια στενή φιλία. Με τον Μάικλ πήγαμε αρκετές φορές στο διαμέρισμα του Χατζιδάκι στη Νέα Υόρκη. Ξέρεις, ακόμα και σήμερα, όταν ξυρίζομαι βάζω after shave Vetiver κάτι που έμαθα από τον Μάνο. Μπαίνοντας στο διαμέρισμά του, το πρώτο πράγμα που μύριζες ήταν after shave Vetiver και τσιγάρα Gauloises».

Την ίδια χρονιά, οι Μάνος και Φίλιπς συναντιούνται ξανά, αυτή τη φορά στη Ρώμη. Ο συνθέτης τού ζητά να γράψει στίχους και να τραγουδήσει στο ομώνυμο soundtrack της ταινίας Martlet’s Tale που θα κάνει πρεμιέρα στο φεστιβάλ του Σαν Φρανσίσκο. Πρόκειται για ιταλική παραγωγή βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Νίκολας Ντελμπάνκο και σε σκηνοθεσία του Τζων Κράουδερ. Το καστ αποτελούταν από Ιταλούς και Έλληνες ηθοποιούς, όπως οι Κατίνα Παξινού, Τάκης Εμμανουήλ, Λεοπόλντο Τριέστε, Μαρκ Φιορίνι, Αλέκα Παΐζη κ.ά.

Ο Σον Φίλιπς θυμάται να αυτοσχεδιάζει πολύ κατά τη διάρκεια της ηχογράφησης των κομματιών, ενώ όταν τελείωσε, ο συνθέτης τού είπε «Ξέρεις κάτι; Είσαι η Ίμα Σουμάκ της ποπ».

Ο ερμηνευτής χαρακτηρίζει πολύ ευφυή τον Χατζιδάκι και λέει για εκείνον «Θυμάμαι ότι ήταν πάντα ευγενέστατος και με πολύ χιούμορ. Όσον αφορά στη δουλειά του θα τον χαρακτήριζα σαν Συνθέτη των Συνθετών. Μαζί βγάλαμε 3-4 τραγούδια, όλα κοντά στο κυρίως θέμα της ταινίας, με δικούς μου στίχους». 

Δυστυχώς όμως, η ταινία δεν πήρε καλές κριτικές και δεν προβλήθηκε σε καμία χώρα, ενώ οι άνθρωποι του φεστιβάλ έστειλαν την κόπια της για καταστροφή. Όσο για την παραγωγό εταιρεία, αυτή ήταν η πρώτη και η τελευταία ταινία της, πριν βάλει οριστικό λουκέτο. Το μόνο που διασώθηκε από εκείνη τη δουλειά είναι η μουσική του Μάνου Χατζιδάκι, ερμηνευμένη από τον Φίλιπς. Μάλιστα, το κυρίως μουσικό θέμα αποτελεί ένα από τα πλέον διαχρονικά κομμάτια του συνθέτη που διασκευάστηκε με ελληνικούς στίχους του Άρη Δαβαράκη, φέροντας τον τίτλο «Η μπαλάντα των αισθήσεων και των παραισθήσεων» (σ.σ. Σαν παλιό σινεμά).


Το εξώφυλλο του δίσκου Martlet's Tale. Το κομμάτι κυκλοφόρησε στα ελληνικά με τίτλο «Η μπαλάντα των αισθήσεων και των παραισθήσεων» ή «Σαν παλιό σινεμά»

Ο Μάνος Χατζιδάκις θα παραμείνει στην Αμερική μέχρι και το 1972, πραγματοποιώντας παράλληλα επιλεκτικές συναυλίες. Σε δημοσίευμα της εποχής, στην εφημερίδα Philadelphia Inquirer διαβάζουμε για τις εκδηλώσεις του Μάνου Χατζιδάκι και των συνεργατών του, με αφορμή τη συμπλήρωση 150 χρόνων από την ελληνική επανάσταση του 1821. Πιο συγκεκριμένα, στο φύλλο της Παρασκευής 26 Μαρτίου 1971 αναφέρει «Στη Φιλαδέλφεια, οι εορτασμοί κορυφώνονται αυτό το Σαββατοκύριακο με συναυλία και παραδοσιακούς χορούς. Σε ανάμνηση της απελευθέρωσης ο Μάνος Χατζιδάκις, ο συνθέτης του “Ποτέ την Κυριακή” και άλλων κομματιών, θα διευθύνει την Ορχήστρα Μουσικής Ακαδημίας της Φιλαδέλφεια. Η ορχήστρα θα συνοδεύεται από το συγκρότημα New York Rock and Roll Ensemble, και από τους τραγουδιστές Σον Φίλιπς και Φλέρυ Νταντωνάκη. Ένα κεντρικό κομμάτι της συναυλίας θα αποτελείται από τις ενορχηστρώσεις του Μάνου Χατζιδάκι για το έργο του Καζαντζάκη “Ελευθερία ή θάνατος” (Καπετάν Μιχάλης)».


Απόκομμα από την εφημερίδα Philadelphia Inquirer με ημερομηνία 26-3-1971. Οι εορτασμοί για τα 150 χρόνια από την επανάσταση του 1821

Σύμφωνα με την εφημερίδα, ο συνθέτης έφτασε στις αρχές εκείνης  της εβδομάδας για να ξεκινήσει πρόβες. «Μπορεί το σπίτι του να βρίσκεται στη Νέα Υόρκη, αλλά η Φιλαδέλφεια-που όπως παρατηρεί ο ίδιος φέρει ελληνικό όνομα- δεν του είναι άγνωστη. Λίγα χρόνια νωρίτερα, πέρασε έναν μήνα εδώ γράφοντας μουσική για το “Ίλια ντάρλινγκ”. Επίσης, βρήκε και συγγενείς στη Φιλαδέλφεια. Μια θεία του ήταν ανάμεσα στους ανθρώπους που συνάντησε την πρώτη μέρα».

Η Philadelphia Inquirer περιγράφει τον Χατζιδάκι σαν έναν ογκώδη άντρα με χοντρά δάχτυλα, λέγοντας ότι όταν βρίσκεται στο πόντιουμ μοιάζει να έχει το βλέμμα του Βούδα. «Κρατώντας ένα τσιγάρο στο αριστερό του χέρι κατά τη διάρκεια της πρόβας, “πάντρευε” υπομονετικά τις συμφωνικές παραδοσιακές συνθέσεις με τα φολκλορικά τραγούδια του Shawn Phillips».


Απόκομμα από την εφημερίδα Philadelphia Inquirer με ημερομηνία 26-3-1971. Οι εορτασμοί για τα 150 χρόνια από την επανάσταση του 182

Παράλληλα, ο συνθέτης φαίνεται να δηλώνει, με μία μίξη σοβαρού και αστείου, για τον Σον Φίλιπς «Ο πιο avant garde τύπος της Αμερικής, έρχεται από το Τέξας. Νομίζω ότι αυτό οφείλεται στην αντίδρασή του με τον αέρα του Τέξας. Εν πάση περιπτώσει, είναι πολύ ταλαντούχος και δουλεύουμε καλά μαζί». 

Όσο για την Φλέρη Νταντωνάκη, λέει: «Άκουσα το κορίτσι όταν ακόμα ήταν τραγουδίστρια σε ένα καφέ, και αργότερα όταν συμμετείχε σε μια παράσταση αφιερωμένη στον Jacques Brel. Φυσικά, δεν είναι διάσημη, αλλά είναι εξαιρετική τραγουδίστρια. Είναι από την Κρήτη».

Ο συντάκτης της εφημερίδας δεν αφήνει ασχολίαστη την αναφορά στην Κρήτη λέγοντας «Η κατάληξη στο επίθετο του συνθέτη δηλώνει επίσης κρητικές ρίζες. Οι Κρητικοί πάντα σπεύδουν να υπενθυμίσουν στους ακροατές τους ότι ο Μινωικός πολιτισμός προϋπήρχε του Ελλαδικού».

Παράλληλα, βασικό μέλημα του Χατζιδάκι είναι να οδηγήσει τους συνομιλητές του μακριά από τη μουσική της ταινίας «Ποτέ την Κυριακή». 

«Έχω γράψει κι άλλα πράγματα» λέει στεγνά. Η εφημερίδα τονίζει ότι η συγκεκριμένη μουσική ήταν η μεγαλύτερη εμπορική του επιτυχία που του χάρισε το όσκαρ κατά τη δεκαετία του ’50 και συνεχίζει λέγοντας «Όμως (σ.σ. ο Χατζιδάκις) είναι συνθέτης και όχι τραγουδοποιός, κάτι που του παρέχει τη δυνατότητα να συνδυάζει  στη μουσική του στοιχεία παραδοσιακής, ποπ και συμφωνικής μουσικής».

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, το πρόγραμμα της συναυλίας περιελάμβανε τραγούδια για τους New York Rock and Roll Ensemble, μια μπαλάντα που ερμήνευσε ο Σον Φίλιπς με ορχήστρα, και το όγδοο μέρος της μουσικής από τον «Καπετάν Μιχάλη» για φωνή και ορχήστρα.

Οι New York Rock and Roll Ensemble έγραψαν κι εκείνοι κομμάτια για το δικό τους μέρος του προγράμματος, ενώ ο Σον Φίλιπς παρουσίασε τέσσερις δικές του συνθέσεις.

Η συγκεκριμένη συναυλία της Φιλαδέλφεια αποτελούσε το τελευταίο μέρος των εορταστικών εκδηλώσεων διάρκειας μιας εβδομάδας από την ελληνική κοινότητα της πόλης και χρηματοδοτήθηκε από τον Ιερό Ναό του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, στο Έλκιν Παρκ που παράλληλα γιόρταζε την 70η επέτειο από τα θυρανοίξια του.

Για την ιστορία, να αναφέρουμε ότι η τιμή του εισιτηρίου κυμαινόταν από 3.50 έως 6 δολάρια, ενώ μετά το τέλος της συναυλίας ακολούθησε λαϊκή και παραδοσιακή ελληνική μουσική, από του George Giordas Orchestra and the Spartans, «a rock bouzoukia group», όπως γράφει χαρακτηριστικά η εφημερίδα. 

Γιώργος Κοβός