Ρίχνοντας αρχικά μια γρήγορη ματιά στο δελτίο τύπου που αναφερόταν σε «μαραθώνιο ερωτικής λογοτεχνίας», το «ανυποψίαστη» είναι το πιο σωστό επίθετο για να... με περιγράψω. Με περισσή αφέλεια λοιπόν, θεώρησα ότι από τα πρώτα πράγματα που πρέπει να ρωτήσω τον Δημήτρη Κουρούμπαλη, ο οποίος είχε και την ιδέα της εν λόγω βραδιάς στο Faust, ήταν για ποιο λόγο παρέλειψε τον Σαίξπηρ από τα αποσπάσματα που επέλεξε για να διαβαστούν. Ευτυχώς, πριν φτάσω στο Θέατρο Σταθμός όπου και συναντήθηκαμε, το διάβασα για δεύτερη φορά και ως εκ θαύματος μου ήρθε η θεία επιφοίτηση: «Να δεις που ερωτική λογοτεχνία = πορνογραφία!», σκέφτηκα. Όλα τα «συννεφάκια» που έσκασαν με συχνότητα καρτούν στο κεφάλι μου αμέσως, μετατράπηκαν σε φωναχτές απορίες που ευτυχώς ο Δημήτρης είχε όλη την καλή διάθεση και κυρίως υπομονή να μου απαντήσει. Με ένα είδος σοβαρής παιδικότητας κιόλας, που είναι τόσο φυσική για εκείνον όσο οξύμωρη αρθρώνεται ως φράση σε αυτές εδώ τις γραμμές.

Πες μου αρχικά λίγα περισσότερα πράγματα για την βραδιά ερωτικής λογοτεχνίας.
Το κόνσεπτ είναι ότι θα διαβάσουμε σελίδες από την ερωτική λογοτεχνία, αλλά όταν λέμε «ερωτική» δεν εννοούμε ποίηση, Ρίτσο και Ελύτη, αλλά την παγκόσμια και ελληνική πορνογραφία. Είμαστε μία ομάδα ηθοποιών δηλαδή που θα διαβάσουμε μερικά αποσπάσματα, άλλα πιο light, hardcore, άλλα πολύ πιο hardcore, ενώ παράλληλα θα έχει μουσική και προβολές σκίτσων μέσω προτζέκτορ.

Αλήθεια τώρα, πώς σου ήρθε αυτό;
Γνωρίζω αρκετά καλά ότι υπάρχει πολύ μεγάλος πλούτος σε αυτήν την κατηγορία της λογοτεχνίας. Ο κόσμος δεν την έχει και δεν την είχε ποτέ σε εκτίμηση, αλλά όλοι οι μεγάλοι λογοτέχνες έχουν γράψει ή έχουν αναφερθεί σε κάποιο αντίστοιχο βιβλίο και σκέφτηκα ότι θα ήταν ωραίο να υπάρξει ένας τέτοιος μαραθώνιος. Θα ακουστούν αποσπάσματα από Εμπειρίκο, Απολιναίρ, Μαρκήσιο Ντε Σαντ, Τσέχοφ, Βοκάκιο… Ήθελα κάτι πρωτότυπο και να μην είναι... τσάι και συμπάθεια. Και μου έσκασε αυτό, γιατί πρόσφατα είχε πέσει στα χέρια μου ένα άρθρο του Guardian ότι «απελευθέρωσε ηλεκτρονικά» η βρετανική βιβλιοθήκη ένα μη προσβάσιμο μέχρι πρότινος στο κοινό τμήμα με πορνογραφία που καλύπτει τρεις αιώνες. Εντωμεταξύ, με μία μίνι βιβλιογραφική έρευνα που έκανα, οι ελληνικές μεταφράσεις και εκδόσεις αυτής της λογοτεχνίας υπερβαίνουν τους 20-25 τόμους. Που κυκλοφορούν αυτήν τη στιγμή εννοώ, πέρα από αυτούς που έχουν εξαντληθεί. 

Δώσε μου ένα παράδειγμα, πόσο hardcore δηλαδή μπορεί να γίνει;
Ακραία hardcore. Εντωμεταξύ είναι πολύ πιο ωραίο, γιατί δεν έχεις εικόνα, οπότε όλο το πλάθει ο μυς της φαντασίας και οι λέξεις είναι απενεχοποιημένες ως προς τη ντροπή.

Το πιο πρόσφατο κείμενο από αυτά που θα διαβάσετε πότε γράφτηκε;
Δοκίμασα να βρω και από την παραλογοτεχνία του ίντερνετ, αλλά ήταν πολύ φτωχή, κακή. Το πιο πρόσφατο είναι του Εμπειρίκου που εκδόθηκε μετά τον θάνατό του, μετά την Χούντα.

Άρα είναι σχετικά light.
(με κοιτάζει κάπως… απογοητευμένα). Θες να σου διαβάσω; Επειδή επιμένεις σε αυτό και δεν το πιστεύεις, θα σου διαβάσω λίγο Τσέχοφ. «Η Ζίνα ήταν μία καλοσχηματισμένη κοπελίτσα με στρογγυλό κωλαράκι, λεπτά πόδια,  μαυρομαλλούσα…» (Μου διαβάζει την παράγραφο που βρίσκεις στο link και συνειδητοποιώ ότι πρέπει να έχω γουρλώσει διακριτικά -not- τα μάτια μου.). Σούπερ light, έτσι;

Ε τώρα...! (γέλια) 
Ok! (γέλια)

Nα σου πω, ωραία διασκεδάζεις μαζί μου. Να σε δω στο Faust θέλω, που το κλίμα θα είναι σοβαρό. Θα είναι σε μορφή διαλόγου;
Όχι, ένας θα διαβάζει πάντα. Αφενός θα ήταν δύσκολο αφετέρου δε χρειάζεται να είναι «κάπως». Δεν πάμε να κάνουμε γραμμή 090 (γέλια). Πάμε απλώς να διαβάσουμε σαν ηθοποιοί τα κείμενα αυτά χωρίς ντροπή. Μάλιστα προτρέπουμε το κοινό αν θέλει α φέρει κάτι αντίστοιχο και να το διαβάσει μπροστά σε όλους.

Μεταξύ μας πάντως, ενώ ο περισσότερος κόσμος γνωρίζει τον Τσέχοφ, δεν πιστεύω πως ξέρει ότι έχει τέτοιο υλικό...
Ναι. Όπως επίσης, όλοι λένε για τον Εμπειρίκο, αλλά δεν είμαι πολύ σίγουρος ότι τον έχουν διαβάσει όντως. Η πορνογραφία του Εμπειρίκου είναι απολαυστική στην ιδέα της. Τώρα έτσι όπως στο λέω, ακούγεται... τσοντόφιλο (γέλια). Υπάρχει αυτός ο φόβος, το ξέρω. 

Ο κόσμος πιστεύεις, είναι έτοιμος για κάτι τέτοιο:
Πού να ξέρω; 

Προσωπικά θεωρώ ότι ούτε σκέτη η βραδιά ανάγνωσης είναι εύκολη. 
Αυτό σίγουρα. Μην ξεχνάς όμως ότι στο εξωτερικό γίνονται βραδιές απαγγελίας νέων ποιητών. Και είναι αυτό που λέμε «πίτα», αλλά οι ποιητές τα ερμηνεύουν κιόλας. Ραπάρουν, κάνουν σόου. Σκέφτομαι λοιπόν ότι επειδή δε μπορώ να φέρω τον θεατή σε μία ανάγνωση λογοτεχνίας για να δει κάτι τέτοιο, του λέω με αυτόν τον τρόπο ότι θα έχει σίγουρα σόου, γιατί είναι πραγματικά θεαματικό αυτό που θα διαβαστεί. 

Διαβάζει ο κόσμος σήμερα;
Κρίνοντας από τους μαθητές μου, όχι καθόλου. Ειδικά τα τελευταία τέσσερα χρόνια που συναναστρέφομαι με μεγάλο αριθμό νέων, όταν λέμε καθόλου εννοούμε ούτε δύο βιβλία τον χρόνο. Δε γίνεται! 

Δικό μας είναι το πρόβλημα;
Όχι, αφού υπάρχουν στατιστικές της Ευρώπης που είναι απογοητευτικές. Δεν είναι ότι είμαστε ουραγοί, ίσα ίσα βλέπεις πολύ πιο εκσυγχρονισμένα κράτη στα οποία το ποσοστό των ανθρώπων που δε διαβάζει είναι σαρωτικό. 

Εσύ τα είχες διαβάσει όλα αυτά ή τα έψαξες και τα βρήκες όλα εκ των υστέρων;
Είχα μια πολύ μεγάλη βιβλιογραφία υπόψιν και την εμπλούτισα με την έρευνα αφού πήρα το ok από την διοργάνωση Αθήνα 2018 Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου.

Άρα σε ποιους πιστεύεις ότι απευθύνεται ο μαραθώνιος;
Κοίταξε να δεις. Είναι βράδυ, στο Faust αργά, θα έχει πολύ ωραίους ηθοποιούς, μουσική... Είναι μία πολύ άνετη βραδιά, καθόλου στημένη. Δεν θα είναι κανείς εκεί με ύφος «γιατί δεν ακούς το βαθυστόχαστο κείμενο;». Κάθε ηθοποιός θα διαβάσει 8-10 λεπτά, θα παρεμβάλλεται μουσική, τα slides με τα σκίτσα...Θέλω όλο να είναι ανεικονικό. 

Ανταποκρίνεται όμως στην πραγματικότητα; Ή δε σε αφορά καθόλου αυτό;
Σκεφτόμουν την ερώτησή σου γιατί επέλεξα την πορνογραφία. Εγώ είμαι φαν της λογοτεχνίας. Διαβάζω μυθιστορήματα, διαβάζω δοκίμια, ποίηση, διαβάζω γενικά. Η λογοτεχνία όταν είναι καλός ο συγγραφέας, ανεξαρτήτως του τι πραγματεύεται, το πόσο δύστροπο είναι μου προκαλεί απόλαυση. Όταν το θέμα είναι σέξι, η απόλαυση αυτή έχει και κάτι ενστικτώδες. Κάπως ενεργοποιεί και τις υπόλοιπες αισθήσεις μου. Έχω επιλέξει λοιπόν, αποσπάσματα που θεωρώ καλή λογοτεχνία. Δεν έχω κάποιο σατανικό σχέδιο στο μυαλό μου να καταλήξει όλο αυτό σε κάποιο ρωμαϊκό όργιο! (γέλια)

Σκέψου, κάποτε έστελναν ερωτικά γράμματα...
Ακόμα υπάρχουν τα emails. Το Χαϊκού για παράδειγμα είναι τρεις στίχοι, όσο είναι δηλαδή ένα tweet. Σε τρεις στίχους μπορείς να πεις υπέροχα πράγματα. Το θέμα είναι πως τις χειρίζεσαι αυτές τις τρεις γραμμές. Ο γραπτός λόγος είναι δυνατός, δεν έχει σημασία πού είναι, στο facebook, στο χαρτί, στην περγαμηνή, στον πάπυρο. Το πώς στροφάρει το μυαλό είναι το θέμα και πώς τον εκφράζει. Η σκέψη μας έχει φτωχύνει, όχι ο γραπτός λόγος. Μα συγγνώμη, ο Ρόμπερτ Φροστ για παράδειγμα. Δε χρησιμοποιεί καμία περίεργη λέξη κι όμως είναι συγκλονιστικός! Η ραπ μουσική από την άλλη, έχει στιχάρες. Και την κάνουν τύποι που στροφάρουν επί τόπου με έναν τρόπο θαυμαστό.

Υπάρχει περίπτωση να επιχειρείς αυτόν τον μαραθώνιο για να δει ο κόσμος ένα διαφορετικό Δημήτρη; Έχω την αίσθηση ότι στο θέατρο είσαι ένας άλλος από ό,τι στην τηλεόραση.
Δε γίνεται με κάποιο τέτοιο σκεπτικό για να δείξω ότι είμαι ικανός να κάνω και κάτι άλλο. Είμαι πολύ ερωτευμένος με τη δουλειά μου και μου αρέσουν αυτά που κάνω. Κι επίσης αυτό δεν αναιρεί τη σημασία της τηλεόρασης, γιατί κι εκεί ακόμη σε πιο γρήγορες παραγωγές σπάω το κεφάλι να κάνω κάτι που θα μ' αρέσει και να μην αισθάνομαι ότι είμαι σε γαλέρα. Όπως ο ρόλος που έκανα φέτος στο «Όσο έχω εσένα» στον ΣΚΑΙ, όπου πραγματικά διασκέδαζα πάρα πολύ. 

Ζορίστηκες να «μεγαλώσεις» τον εαυτό σου από όταν σε γνωρίσαμε στο Δέκα Λεπτά Κήρυγμα;
Όχι ίσα ίσα. Δεν θέλω, γιατί να μεγαλώσω; Ως προς τα μάτια του κόσμου; Δεν έχω προσπαθήσει να κάνω κάτι για τον κόσμο, είναι πολύ δύσκολο να του αλλάξω γνώμη. 

Ήταν πολύ χαρακτηριστικός εκείνος ο ρόλος, γι' αυτό.
Έτσι είναι με τις μεγάλες επιτυχίες. Μου λένε για αυτό και για την «Πολυκατοικία». Ήταν σίριαλ που έκαναν πολύ μεγάλη επιτυχία, ήταν στις τρεις καλύτερες κωμωδίες του Mega στα είκοσι χρόνια του. Οπότε τί να πω εγώ; Και βέβαια θα τα θυμάται ο κόσμος. 

Θα είναι ανακούφιση μετά από 20 χρόνια που θα τα έχουν ξεχάσει;
Σε 20 χρόνια δεν ξέρω τι θα συμβεί Ραφαέλλα, ειλικρινά. Γιατί με πήγες τόσο μακριά; (γέλια) Κάτσε, εδώ δεν ξέρουμε τί θα συμβεί αύριο!

*Ο Δημήτρης Κουρούμπαλης και η ομάδα So7 συγκεντρώνουν εκλεκτούς ηθοποιούς που θα διαβάσουν σελίδες από την παγκόσμια ερωτική λογοτεχνία την Πέμπτη 11 Απριλίου στο Faust. Παράλληλα, ο Δημήτρης παίζει στην παράσταση «Φυλές» της Νίνα Ρέιν σε σκηνοθεσία Τάκη Τζαμαργιά στο Θέατρο Σταθμός, ενώ επίσης από τις 11 Απριλίου ξεκινά να παραδίδει σεμινάρια στον Ιανό με θέμα «Διασκευή πεζού κειμένου για σενάριο και παράσταση».