Φέτος το χειμώνα η γνωστή ηθοποιός Θάλεια Ματίκα είναι η Λόρα στη συναισθηματική κωμωδία του Ντέϊβίντ Έλντριτζ, «Beginning» που σάρωσε το θεατρικό βρετανικό box-office. Η παράσταση ήρθε στην Αθήνα και το Θέατρο 104 δια χειρός Τάσου Ιορδανίδη, ο οποίος σκηνοθετεί για δεύτερη φορά τη σύζυγό του Θάλεια Ματίκα, η οποία έδωσε μια ιδιαίτερα αποκαλυπτική συνέντευξη στο Reader.gr. 

Mε αφορμή την παράσταση, η Θάλεια μάς μιλά για το ρόλο που ερμηνεύει, το βιολογικό ρολόι μιας γυναίκας (αλλά και το δικό της), τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι σχέσεις σήμερα, τη συνεργασία με το σύζυγό της Τάσο Ιορδανίδη, ενώ μας αποκαλύπτει ακόμα αν της έχει γίνει τηλεοπτική πρόταση, αν θα επιστρέψει στην τηλεόραση και τί έχει αλλάξει με το ινδικό εστιατόριο Little India.

«Beginning» , ο τίτλος της παράστασης στην οποία πρωταγωνιστείς φέτος. Μια σύγχρονη ερωτική κομεντί, όπως αυτές που έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε στον κινηματογράφο.
Ακριβώς. Ο τίτλος της παράστασης είναι αρκετά αισιόδοξος, άλλωστε η ίδια η ζωή είναι γεμάτη νέα ξεκινήματα. Μπορεί κάποια να είναι και δυσάρεστα, η ζωή είναι ένα restart.

Σε αγχώνουν τα νέα ξεκινήματα, τα φοβάσαι; 
Ο φόβος είναι ανθρώπινο συναίσθημα, όπως η αδυναμία, το στρες, το άγχος, όλα αυτά. Νομίζω κάθε άνθρωπος τα έχει μέσα του. Δεν μπορώ να πω ότι είμαι δυνατή, ότι αντιμετωπίζω τα πάντα με δύναμη και προχωράω μπροστά. Ασφαλώς και πέφτω και ξανασηκώνομαι και ξαναπροσπαθώ, αλλά το έχω αποδεχτεί πλέον όλο αυτό. Οπότε ναι, στη ζωή έχεις το δικαίωμα να σε πιάνουν και οι μαύρες σου. 

Τι συντελεί στην επιτυχία του έργου κατά τη γνώμη σου;
Νομίζω ότι οφείλεται στο ίδιο το έργο. Είναι μια ρομαντική κομεντί, σύγχρονη, σημερινή και η ιστορία απασχολεί πάρα πολύ κόσμο. Αφορά μια πολύ επιτυχημένη γυναίκα κοντά στα 40 η οποία έχει καριέρα, χρήματα, φίλες, αλλά δεν έχει σύντροφο, δεν έχει γίνει μάνα και το βιολογικό της ρολόι έχει αρχίσει πλέον να χτυπάει. Και υπάρχει και ένας άντρας γύρω στα 42 ο οποίος έχει στις πλάτες του έναν αποτυχημένο γάμο, δεν τα πάει καλά στη δουλειά του και έχει αυτό το φόβο που παρατηρείται πλέον στους περισσότερους σύγχρονους άντρες όσον αφορά τη δέσμευση. Οπότε νομίζω ότι αυτό και μόνο πυροδοτεί το ενδιαφέρον του θεατή ώστε να θέλει να δει την παράσταση. Μιλάει στην καθημερινότητά του, για τα προβλήματα του και τί γίνεται με τις σχέσεις ουσιαστικά.

Εσένα τί σε γοήτευσε σε αυτό. 
Το ότι είναι μια σύγχρονη ρομαντική κομεντί. Λατρεύω το είδος, λατρεύω το μπουλβάρ το οποίο είχε τεράστια ακμή παγκοσμίως πριν αρκετά χρόνια. Σταμάτησαν να γράφονται τέτοια έργα για κάποιο λόγο και όταν βρίσκω ένα με τρελά σύγχρονη γραφή και με τα συστατικά του μπουλβάρ, της κομεντί δηλαδή που σημαίνει συγκίνηση, γέλιο, προβληματισμός, συναίσθημα κλπ., με γοητεύει πάρα πολύ! Θεωρώ ότι έχει πολύ ενδιαφέρον για έναν ηθοποιό να βρίσκεται επί σκηνής με ένα τέτοιο έργο. 

Τι γεύση αφήνει στο θεατή;
Ο θεατής φεύγει με ένα χαμόγελο στα χείλη. Το είδος αυτό υπήρχε και στον κινηματογράφο και έτσι είναι οικείο σε εμάς, όπως στα: «Καλύτερα δεν γίνεται», «Pretty Woman», «Μια βραδιά στο Νότινγκ Χιλ», ταινίες που θα κάτσεις να ξαναδείς στην τηλεόραση γιατί είναι αγχολυτικές, έχουν ένα μαγικό τρόπο να σου φτιάξουν τη διάθεση. Αυτό κάνει και η παράσταση. Έχει προβληματισμό, έχει θεματολογία, έχει σκληράδα, ωστόσο ο συγγραφέας έχει πετύχει να σου φτιάχνει και τη διάθεση.

Ήταν δύσκολη η προσέγγιση του ρόλου της Λόρα;
Η αλήθεια είναι ότι δεν με δυσκόλεψε πολύ, με την έννοια ότι οι γυναίκες γύρω μου είναι σαν τη Λόρα, δηλαδή ήταν μια πολύ οικεία φιγούρα.  Αν και εγώ δεν βρίσκομαι στην κατάσταση που βρίσκεται η Λόρα, έχω όμως φίλες που βρίσκονται οπότε τις νιώθω, τις ξέρω και καταλαβαίνω ποια είναι η εσωτερική υστερία που παθαίνει μια γυναίκα όταν περνάει ο χρόνος, το βιολογικό της ρολόι χτυπάει και νιώθει ότι δεν προλαβαίνει να κάνει αυτά που πρέπει, αυτά που θέλει, που ορίζει η φύση μας τέλος πάντων.

Μου αναφέρεις αρκετά το βιολογικό ρολόι μιας γυναίκας.
Υπάρχει, υφίσταται, το βλέπεις γύρω σου, το νιώθεις. Η φύση στερεί στη γυναίκα το δικαίωμα στη μητρότητα από μια ηλικία και μετά και άρα έχει συγκεκριμένο χρόνο που μπορεί να συμβεί. Άρα η φύση το ορίζει αυτό πρωτίστως.  

Σε κάποιες γυναίκες, ωστόσο δεν χτυπάει κανένα βιολογικό ρολόι.
Σε εμένα που έχω δυο παιδιά, δεν χτύπησε ποτέ το βιολογικό ρολόι. Αλλά αυτό το λέω εκ του ασφαλούς γιατί έγινα μάνα στα 34, οπότε δεν είχα φτάσει σε αυτή την ηλικία που είμαι τώρα, δηλαδή στα 40, για να σου πω πώς θα ήμουν εγώ χωρίς παιδιά. Παρόλα αυτά στα 34 μου δεν είχε χτυπήσει κανένα βιολογικό ρολόι και δεν μου περνούσε καν από το μυαλό η μητρότητα. 

Συμπυκνώνεις στοιχεία της Λόρα στο χαρακτήρα σου;
Αν έβλεπα στοιχεία της Λόρα θα ήταν πριν κάνω τα παιδιά. Επειδή περνάς στην αντίπερα όχθη όταν δημιουργείς οικογένεια και αλλάζουν πάρα πολύ οι ισορροπίες σου, η ζωή σου όλη και ο εαυτός σου... Δηλαδή αυτή η εργασιομανία, το κυνήγι της καριέρας ή η σημασία που έδινες σε πράγματα, μετά τα παιδιά -θέλοντας και μη- μπαίνεις σε μια άλλη διαδικασία. Για παράδειγμα δεν σου ανήκει καν το σπίτι σου. Η Λόρα μένει σε ένα εργένικο σπίτι, εγώ είμαι πολύ μακριά από αυτό, σε άλλη φάση.

Γιατί κατά τη γνώμη σου έχουν γίνει σήμερα πιο δύσκολες οι ανθρώπινες σχέσεις; Λόγω έλλειψης ουσιαστικής επικοινωνίας;
Γιατί είναι άλλες οι ταχύτητες, είναι ιλιγγιώδεις! Ας αναλογιστούμε την πληροφορία που ταξιδεύει με αυτό τον τρόπο, την εξειδίκευση του ανθρώπου για να σταθεί επαγγελματικά, τα ωράρια του επαγγέλματος. Μπαίνοντας στη διαδικασία της ταχύτητας τα πράγματα γίνονται μηχανικά και όλο αυτό δεν σε αφήνει να χαλαρώσεις και να δώσεις χώρο σε έναν άλλο άνθρωπο που για να το γνωρίσεις ουσιαστικά απαιτείται χρόνος, χώρος και ηρεμία. Αυτό συμβαίνει στη δυτική κοινωνία κυρίως, καθώς ο υπόλοιπος πλανήτης έχει άλλα προβλήματα να αντιμετωπίσει. Στη δύση, υποτίθεται ότι τα πράγματα έχουν προοδεύσει και βρισκόμαστε στην κατάσταση που βρισκόμαστε αυτή τη στιγμή. Θέλει χτίσιμο η ουσιαστική επικοινωνία, αφιέρωση και καθαρό μυαλό. Και εννοώ σε κάθε είδους σχέση.

Η τεχνολογία πόσο έχει συντελέσει σε αυτό που περιγράφεις;
Μιλάς σε εμένα που δεν έχω καμία σχέση με αυτό. Δεν είμαι καθόλου στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, δεν με απασχολούν και δεν τα μπορώ καθόλου. Έχω επιλέξει στη ζωή μου συνειδητά να είμαι μακριά από όλα αυτά. Καταλαβαίνω ότι είναι εργαλείο, πρόοδος αλλά εμένα προσωπικά δεν με αφορά. Εμένα με αφορά να δω τους φίλους μου στο σπίτι τους, να συζητήσουμε, να πάρω κάποιον τηλέφωνο, να δω τον άντρα μου να πούμε τα νέα μας. Μου αρέσει η ουσιαστική ανθρώπινη επαφή.


Θάλεια Ματίκα και Γιάννης Δρακόπουλος

Πώς είναι να σε σκηνοθετεί (για δεύτερη φορά) ο σύζυγός σου, Τάσος Ιορδανίδης;  
Νομίζω ότι όταν ο Τάσος με σκηνοθετεί σε ντουέτο, τα πράγματα πάνε πάρα πολύ καλά. Έτσι, τα πράγματα πήγαν υπέροχα δημιουργικά, ομαλά και όμορφα. Σε αυτό φυσικά έπαιξε ρόλο και ο Τάσος ο οποίος είναι ο μαέστρος της υπόθεσης αυτής, αλλά και το έτερον μου ήμισυ επί σκηνής, ο Γιάννης Δρακόπουλος, τον οποίο δεν γνώριζα και χαίρομαι πάρα πολύ για τη συνεύρεσή μας. Θεωρώ ότι είναι ένας πολύ ωραίος καλλιτέχνης, ήμασταν πολύ τυχεροί που βρέθηκε στο δρόμο μας ο Γιάννης για να ερμηνεύσει τον Ντάνι. Ο Τάσος λοιπόν γενικά ήταν πολύ αυστηρός μαζί μου, γιατί είχε και την άνεση να είναι έτσι και γιατί ήθελε να είμαι και πάρα πολύ καλή. 

Όσον αφορά τα τηλεοπτικά πράγματα, σου έχει γίνει πρόταση για σειρά, τώρα που η μυθοπλασία έχει επιστρέψει στη μικρή οθόνη;
Ναι, μου είχε γίνει πρόταση για τηλεοπτική σειρά αλλά δεν μπορούσα να τα χωρέσω όλα, έχοντας και το θέατρο μαζί. Βλέπεις οι προτάσεις απαιτούσαν κάθε μέρα, όλη μέρα, πάρα πολλές ώρες δουλειά και δεν γινόταν με τίποτα να τα συνδυάσω. Δεν προλαβαίνω να δω τηλεόραση, αλλά χαίρομαι πάρα πολύ και είναι πολύ θετικό που έχει επιστρέψει η μυθοπλασία. 

Ωστόσο, θέλεις να επιστρέψεις στην τηλεόραση;
Το σκέφτηκα και το σκέφτομαι να γυρίσω στην τηλεόραση, απλά πρέπει να είναι κάτι που να μου αρέσει πάρα πολύ, ώστε να το αποδεχτώ και να πω ότι αξίζει ένα χρόνο να τον αφιερώσω σε αυτό. Η τηλεόραση είναι πάρα πολύ απαιτητική σε ωράρια, το γύρισμα σε θέλει 10 ώρες την ημέρα και αυτή τη στιγμή για να μπω στη διαδικασία να σπαταλήσω τόσο χρόνο από την καθημερινότητά μου και από τα παιδιά μου, πρέπει να είναι πραγματικά κάτι που αξίζει! Άλλωστε και τα χρήματα πλέον είναι ελάχιστα στην τηλεόραση. Δεν είναι όπως παλαιότερα που έλεγες θα πάω να βγάλω χρήματα από μια σειρά. Οπότε σίγουρα πρέπει να είναι κάτι που με αφορά και μου αρέσει. 

Εσύ άλλωστε έζησες τις καλές εποχές της τηλεόρασης και με πλήθος συμμετοχών σε επιτυχημένα, δραματικά κατά κύριο λόγο, σίριαλ. 
Ναι, έχω παίξει κυρίως σε δραματικούς ρόλους στην τηλεόραση και φαντάσου είναι ένα είδος που δεν με τρελαίνει! Τα τηλεοπτικά μου γούστα αγγίζουν περισσότερο την κωμωδία. Αυτό που θα ήθελα κυρίως να κάνω στην τηλεόρασημ ενδεχομένως θα ήταν μια ερωτική κομεντί, μια κωμωδία, όχι μια δραματική σειρά. Έτυχε όταν ξεκινούσα την τηλεόραση, ίσως λόγω εμφάνισης, να έρθουν δραματικοί ρόλοι, δηλαδή ένα κορίτσι ερωτευμένο με ένα αγόρι κλπ. Δεν είμαι αυτός ο άνθρωπος σε καμιά περίπτωση. Και θέλω να πω κάτι για τις δραματικές σειρές. Επειδή οι δραματικές και οι κοινωνικές σειρές έχουν γίνει με τόση μαεστρία στο εξωτερικό που η παραγωγή και τα μπάτζετ είναι εξωπραγματικά και επειδή πλέον έχουμε όλοι αυτά τα ερεθίσματα καθώς όλοι παρακολουθούμε ξένες σειρές, νομίζω ότι στην Ελλάδα καλό θα ήταν να επενδύσουμε ουσιαστικά στην κωμωδία με πραγματικά καλό αποτέλεσμα. Η κωμωδία δεν χρειάζεται τέτοια παραγωγή, χρειάζεται καλά σενάρια, έξυπνους ηθοποιούς και να είναι πολύ πιο μαζεμένη. Εμένα οι σειρές που μου έχουν μείνει και λέω πόσο πολύ θα ήθελα να είμαι και εγώ σε αυτές είναι όλες κωμικές τελικά. Ναι, έχουν γίνει πολύ ποιοτικές δουλειές και εποχής, κλπ., αλλά προσωπικά οι σειρές που έχω ζηλέψει είναι όλες κωμικές τελικά!

Όπως για παράδειγμα;
Πολλές! Από τους «Απαράδεκτους», μέχρι το «Είσαι το ταίρι μου», το «Σ' αγαπώ μ' αγαπάς». Την καταπληκτική οικογενειακή σειρά, «Ευτυχισμένοι Μαζί», επίσης τα «Ντόλτσε Βίτα» και «Δυο ξένοι» εννοείται. Έχει χιούμορ ο λαός μας και πολύ ωραίο χιούμορ.

Θάλεια, τι έχει γίνει με το ινδικό εστιατόριο Little India στο οποίο ήσουν συνιδιοκτήτρια; 
Δεν το έχω πλέον εγώ, έχει περάσει σε άλλη διεύθυνση. Συνεχίζει κανονικά να λειτουργεί, αλλά έχει περάσει στα χέρια άλλων και αυτό γιατί κουράστηκα πάρα πολύ. Δεν μπορούσα να τα τρέξω όλα μαζί. Εννοείται ότι εξακολουθώ να πηγαίνω, αλλά ως πελάτισσα πλέον.

Μαγειρεύεις εσύ η ίδια ινδικές γεύσεις; 
Κάποια βασικά (γέλια), όπως νουντλς, γλυκόξινο κοτόπουλο, αλλά δεν είμαι εξπέρ. Μου αρέσει το φαγητό και η ασιατική κουζίνα πολύ. Μου αρέσει το ινδικό, το βιετναμέζικο, το κινέζικο, το ιαπωνικό. Θεωρώ ότι έχει κορυφαίες γεύσεις η Ασία. 

Πραγματοποιήθηκαν τα όνειρα που έκανες μικρή, υπάρχουν ανεκπλήρωτοι στόχοι και όνειρα;
Ναι, για αυτό και συνέχεια βρίσκονται στην επιφάνεια γιατί είναι απραγματοποίητα! Μόλις πραγματοποιούνται, κάνεις άλλα όνειρα. Δεν μπορώ να πω ότι δεν είμαι ευχαριστημένη θα ήταν ιεροσυλία... 

Πληροφορίες για την παράσταση
Θέατρο 104, Ευμολπιδών 41, Γκάζι, Αθήνα (μετρό Κεραμεικός)
Τηλ : 210 3455020
Ημέρες και ώρες παραστάσεων:
Παρασκευή: 21.00
Σάββατο: 21.00
Κυριακή: 20.30
Διάρκεια: 80 λεπτά
Προπώληση viva.gr
τηλεφωνικές κρατήσεις: Καθημερινά από 10.00 έως 21.30, τηλέφωνο: 210 8955191