Του Γιώργου Μυλωνά

«Δεν έχεις εκπαιδευμένο ουρανίσκο». Αυτή την ατάκα χρησιμοποιεί ένας καλό φίλος, ο οποίος εμπορεύεται μπύρες, κάθε φορά που κάποιος κάνει ένα αρνητικό σχόλιο για την x μοναστηριακή μπύρα με ψαγμένη ζύμωση που μας έχει μόλις κεράσει.

Η ίδια ατάκα ήχησε στο κεφάλι μου μόλις ένα πιάτο χαλούμι σε κρούστα αρωματισμένη με σαφράν προσγειώθηκε μπροστά μου στο εστιατόριο Fresco του Sani Resort, το βράδυ του προηγούμενου Σαββάτου. Δεν βαυκαλίζομαι πως έχω εκπαιδευμένο ουρανίσκο, αλλά από το Σαββατοκύριακο που βρέθηκα στο υπερπολυτελές ξενοδοχείο της Χαλκιδικής για το Sani Gourmet 2019, μπορώ πλέον να γράφω στο βιογραφικό μου πως έχω γευτεί 15 τουλάχιστον πιάτα που δημιούργησαν chef με δύο αστέρια Michelin.

Το διήμερο που οργάνωσε η Lidl Ελλάς, η οποία είναι για 4η συνεχόμενη χρονιά χρυσός οδηγός του Sani Gourmet, ξεκίνησε με ένα πικ νικ #apotalidl. Δέκα μέτρα από την παραλία του Sani είχε στηθεί ένας μπουφές με δεκάδες ελληνικά προϊόντα που μπορεί να βρει κάποιος στα συγκεκριμένα super market και τα οποία αποτέλεσαν μέρος της πρώτης ύλης που χρησιμοποίησαν οι chef που έλαβαν μέρος στο Sani Gourmet (10-14 Μαΐου). 

Τυριά, αλλαντικά, καγιανά, φρέσκες σαλάτες, ρολό κοτόπουλο, κριτσίνια και ζεστό φρέσκο ψωμί γέμισαν, μεταξύ άλλων, κάμποσες φορές τα πιάτα μας, ενώ πίναμε το επετειακό ροζέ κρασί «Eden Drop» που δημιούργησε η Lidl Ελλάς με αφορμή τα 20 χρόνια δραστηριοποίησής της στη χώρα μας. Στις 20:30 μας περίμενε ο Greg Malouf, Αυστραλός chef με λιβανέζικη καταγωγή (η οποία έχει καθορίσει και την μαγειρική του), στο Fresco για να δοκιμάσουμε τις δημιουργίες του.

«Λουκούμι μελιτζάνας με τυρί γκούντα αρωματισμένο με κάρυ, σολωμός kibbeh nayee, καπνιστή γλώσσα μόσχου τουρσί με τυρί» και «χριστόψαρο, λευκά σπαράγγια, γεύση άνθους πορτοκαλιού» ήταν δύο από τις δημιουργίες του Αυστραλού chef. Αν και το μενού του αρχικά περιλάμβανε 6 πιάτα, μας σερβιρίστηκαν 10, αφού ο chef και η ομάδα του είχαν περαιτέρω έμπνευση που ήθελαν να αξιοποιήσουν. 

Για λόγους που εξηγώ στις δύο πρώτες παραγράφους του κειμένου, αλλά και γιατί το πιο δύσκολο πιάτο που έχω μαγειρέψει είναι μακαρόνια με μανιτάρι και σάλτσα, δεν μπορώ να ασκήσω κριτική στα πιάτα που γεύτηκα το πρώτο μου βράδυ στο Sani Gourmet. Αυτά που είχα το υπόβαθρο για να παρατηρήσω και να μεταφέρω ήταν τα κοινά στοιχεία της λιβανέζικης κουζίνας με την ελληνική (βλ. αρνίσιο κρέας, τυριά και τα κρασιά που συνόδευαν τα πιάτα), άλλωστε όπως μας είπε ο ίδιο ο Malouf, ο οποίος στους κύκλους των ειδικών θεωρείται ο «πρωτεργάτης της μεσανατολικής μαγειρικής στην Αυστραλία», όλη η Μεσόγειος σχεδόν την ίδια κουζίνα έχει. Επίσης, όσο μίνιμαλ και να φαίνονται/είναι τα πιάτα κουζίνας τέτοιου επιπέδου, ο αριθμός τους (βλ. 10) καταρρίπτει κάθε σαχλό αστείο που θέλει τους συνδαιτημόνες ενός «gourmet» γεύματος να συνεχίζουν τη βραδιά τους αναζητώντας επιπλέον φαγητό. 

Το δεύτερο βράδυ, η γαστρονομική οικειότητα που μας έβγαλαν τα λιβανέζικα πιάτα αντικαταστάθηκε από τον θαυμασμό για τις καλλιτεχνικές δημιουργίες της Γαλλίδας Chef, Stephanie Le Quellec, οι οποίες συνοδεύτηκαν από σαμπάνια στο Water Restaurant του Sani. Τα πιάτα της chef, η οποία χαρακτηρίζει το φαγητό της «αποτελεσματικό, εποχιακό και διασκεδαστικό» και εστιάζει στην κουζίνα της νότιας Γαλλίας, ήταν φαινομενικά πιο «απόμακρα» από τα λιβανέζικα, τουλάχιστον για το νοτιοευρωπαϊκό μάτι, αλλά αποτέλεσαν μια εξίσου δυνατή γαστριμαργική εμπειρία. Από το μενού της Γαλλίδας chef, το οποίο περιλάμβανε πέντε πιάτα, ξεχώρισα την «μισοψημένη καραβίδα με βανίλια, λάδι Sarasin, bianc manger» και την «πάβλοβα με άγριες φράουλες, κρέμα από φρέσκα μυρωδικά και σορμπέ ελαιόλαδο».    

Μετά από δύο βράδια στο Sani Gourmet συνεχίζω να δηλώνω πως διαθέτω απαίδευτο ουρανίσκο. Έχουν, όμως, μπει οι κατάλληλες βάσεις και κυρίως έχει δημιουργηθεί το προσωπικό ενδιαφέρον ώστε να διευρύνω τους γαστρονομικούς ορίζοντες που μου άνοιξε το συγκεκριμένο event.