Αυτά είναι τα 8 πιο γευστικά πιάτα που δοκιμάσαμε το 2018

Αυτά είναι τα 8 πιο γευστικά πιάτα που δοκιμάσαμε το 2018

Το 2018 ήταν μία χρονιά γεμάτη γεύσεις και αρώματα. Με το Reader.gr γυρίσαμε την Ελλάδα, επισκεφτήκαμε περισσότερα από 10 νησιά, δοκιμάσαμε καινούργια πιάτα, δημιουργίες από νέους, ανερχόμενους αλλά και εδραιωμένους σεφ. 

Και μπορεί τη στιγμή που δοκιμάζω ένα πιάτο να προσέχω εκτός από τη γεύση και τις τεχνικές λεπτομέρειες, αυτό όμως που μου μένει ως ανάμνηση, είναι πραγματικά αυτό που αξίζει. Το γευστικό απόσταγμα της χρονιάς μου περιλαμβάνει 10 πιάτα. Στη λίστα δεν περιλαμβάνονται -θα ήταν άδικο- πιάτα που σερβίρονται αποκλειστικά σε μενού γευσιγνωσίας.

Σούπα Τομ Γιαμ στο Tuk Tuk. Κουκάκι 

Σούπα Τομ Γιαμ στο Tuk Tuk. Κουκάκι 

Σεφ: Μπάμπης Ασκερίδης  
Η σούπα Τομ Γιαμ, μία κλασική ταϊλανδέζικη σούπα καλωσορίζει τον επισκέπτη με τον πιο πικάντικο τρόπο στο εστιατόριο Tuk Tuk. Όχι καυτερό πικάντικο,  αλλά εξωτικό! Τα αρώματα από το λεμονόχορτο και τη γαρίδα ήταν τα βασικά στον πλούσιο σε ένταση ζωμό, ενώ ακολουθούσε το καφίρ και ελάχιστα σε ένταση ο κόλιανδρος. Ένα εθιστικό πιάτο που σερβίρεται σε μερίδα τριών ατόμων. 

Ριζότο με σπαράγγια στο Tier. Νέο Ψυχικό

Ριζότο με σπαράγγια στο Tier. Νέο Ψυχικό

Σεφ: Δημήτρης Σταμούδης  
Συγκλονιστικό ριζότο! Τέλεια βρασμένο ρύζι, χυλωμένο στο σημείο που πρέπει, με φλοίδες από σπαράγγι και τη γεύση του παρούσα και διακριτική. Με ισορροπημένη οξύτητα που έδινε την απαραίτητη γευστική ένταση στο πιάτο και ένα καταπληκτικό πράσινο χρώμα! (Το εστιατόριο πλέον ονομάζεται Nolita, αλλά σεφ παραμένει ο κ. Σταμούδης). 

Καρπάτσιο καβούρι στο Throubi. Ξενοδοχείο Andronis Concept, Σαντορίνη 

Καρπάτσιο καβούρι στο Throubi. Ξενοδοχείο Andronis Concept, Σαντορίνη 

Σεφ: Παύλος Κυριάκης, Μπάμπης Κουκουδάκης
Ένα πιάτο κορύφωση της ωμοφαγικής ηδονής. Λαβράκι ταρτάρ με αβρούγκα (χαβιάρι - αβγά χρυσής ρέγγας), ραπανάκι και σος σαγκουίνι. Απίθανα ισορροπημένες αντιθέσεις. Η αλμύρα από τα αυγά της ρέγγας και η δροσιά και η ελαφριά καυτεράδα από το ραπανάκι, συνυπήρχαν αρμονικά και δημιουργούσαν ένα παιχνίδι γεύσεων που συνόδευε το λαβράκι. Η σος από σαγκουίνι έδινε περισσότερο χρώμα για να ανοίξει την όρεξη και ελάχιστη γεύση. Ακριβώς τόση όση χρειαζόταν για να πάρει το άρωμα από το εσπεριδοειδές, αλλά και τη λίπανση που απαιτούνταν, για να γλιστράει με γλύκα το ψάρι στον οισοφάγο. Άψογο!

Αστακός σεβίτσε με κινόα στο Veranda Caviar & Oyster Bar. Οία, Σαντορίνη

Αστακός σεβίτσε με κινόα στο Veranda Caviar & Oyster Bar. Οία, Σαντορίνη

Σεφ: Στέλιος Αρακάς, Κατερίνα Βλάχου 
Μυθικό σεβίτσε με αστακό Βρετάνης! Τόσο όξινο όσο έπρεπε από το λάιμ, τόσο γλυκό και αρωματικό από το μάνγκο, τον ανανά, την φράουλα και τον κόλιανδρο, ελάχιστα καυτερό από τη χαλαπένιο. Και όλα αυτά δίχως να χάνει ούτε μία νότα από την θαλασσινή του αξία και το άρωμα του ιωδίου. Ελάχιστη κινόα βρασμένη τόσο ώστε να χτυπάει λίγο στο δόντι και να προσθέτει ακόμη μία γευστική υφή στο πιάτο. Όνειρο από το Περού! 

Σπινιάλο στο Cuvee. Ξενοδοχείο Aqua Ble, Κως

Σπινιάλο στο Cuvee. Ξενοδοχείο Aqua Ble, Κως

Σεφ: Μιχάλης Μάρθας, Παύλος Κυριάκης
Μία ωδή στον τόπο καταγωγής του σεφ Μιχάλη Μάρθα, ένα από τα πιο γευστικά και το πιο τολμηρό πιάτο της χρονιάς. Κι αυτό διότι η γευστική ένταση από το συνδυασμό πικρού και όξινου ήταν σε απόλυτη ισορροπία. Ένα πιάτο που θα μπορούσε να είναι το νέο ελληνικό σεβίτσε! Εκτός από φούσκες, το πιάτο είχε όλα τα φρούτα που βρίσκονται στον πάτο της θάλασσας, όπως πεταλίδες, λαμπούνια και αχινό. Δεμένο γευστικά με αρωματικά που συνδυάζονται και αναδεικνύουν τις θαλασσινές γεύσεις και λίγη μαγιονέζα από πάστα χταποδιού. Ήταν τόσο καλό, που μου θύμιζε γευστικά και οπτικά, δημιούργημα του διάστερου σεφ Yoshihiro Narisawa! 

Sliders στο Ovac. Ξενοδοχείο Cavo Tangoo, Μύκονος

Sliders στο Ovac. Ξενοδοχείο Cavo Tangoo, Μύκονος

Σεφ: Χρόνης Δαμαλάς, Βαγγέλης Λεούσης 

Sliders ή mini burgers! Όπως και να τα πεις, τι ίδιο είναι. Και μόνο που τα σκέφτομαι, μου προκαλούν σιελόρροια. Αυτά λοιπόν είναι μακράν τα νοστιμότερα mini burgers που έχω δοκιμάσει στη ζωή μου! Μπιφτέκι από wagyu μέσα σε ψωμάκι ατμού, με πίκλα αγγούρι και φύλλο σίσο (γιαπωνέζικος βασιλικός). Το πιο ζουμερό, το πιο γευστικό, το πιο διακριτικά όξινο, το πιο αρωματικό burger! Δαγκωνιά και δάκρυ χαράς! Ένα όνειρο που τρέμεις τη στιγμή που θα τελειώσει... 

Αστακός με κριθαράκι στο Petra. Ξενοδοχείου Canaves Oia, Σαντορίνη

Αστακός με κριθαράκι στο Petra. Ξενοδοχείου Canaves Oia, Σαντορίνη

Σεφ: Στέλιος Αρακάς 
Μπλε αστακός (Βρετάνης) με βανίλια Μαδαγασκάρης, χειροποίητο κριθαράκι ντομάτας και σάλτσα αστακού! Μαγειρεμένο με απόλυτο σεβασμό και στον αστακό. Στο πιάτο αυτό τα πάντα ήταν τέλεια. Ζουμερός αστακός με πλούσια γεύση και μπισκ από τον ίδιο με τόσο υψηλή ένταση, σαν να τον είχε υγροποιήσει. Με τη φυσική γλύκα του αστακού και ελάχιστα όξινο γευστικό περιβάλλον από τα ντόπια ντοματίνια.  

Ταρτάρ γιουβαρλάκι στο Aleria 

Ταρτάρ γιουβαρλάκι στο Aleria 

Σεφ: Γκίκας Ξενάκης 
Πιάτο με το «βλέμμα» στο μέλλον και αναμνήσεις από το παρελθόν. Με συναισθήματα και νοημοσύνη. Όσο μυστήριο κρύβει η εμφάνιση, τόσο αποκαλυπτική είναι η γεύση. Το γιουβαρλάκι διακτινίστηκε στο μέλλον και η παρουσίαση του στο πιάτο του Aleria που δημιούργησε ο σεφ Γκίκας Ξενάκης, δεν θυμίζει καθόλου το κλασικό πιάτο. Η φουτουριστική του εικόνα με έκανε να θέλω να το σκαλίσω, να το ανακαλύψω, να το γευτώ. Και τελικά να απολαύσω το πιο γευστικό και έξυπνο πιάτο της χρονιάς: Ταρτάρ γιουβαρλάκι!

Με κλειστά τα μάτια αισθάνομαι σαν να δοκιμάζω το πιο νόστιμο γιουβαρλάκι της ζωής μου. Πλούσιο σε υφές, έντονο σε γεύση, με την απαραίτητη οξύτητα, γνώριμο και αγαπημένο. Με ανοιχτά τα μάτια δημιουργούσε μία μαγική εικόνα, μία ψευδαίσθηση που έπλεκε παιχνίδια στο μυαλό και στροβίλιζε τις νευρικές συνάψεις της όρασης, της γεύσης και της όσφρησης, πλέκοντας ένα πολυδιάστατο γαϊτανάκι, που προκαλούσε τέρψη και ευτυχία! Το πιάτο που με έκανε να το σκέφτομαι, αλλά και να σκέφτομαι διαφορετικά για την ελληνική κουζίνα! Μπράβο στον σεφ Γκίκα Ξενάκη και την ομάδα του στο Aleria.