Η επιτυχία ενός vegan μενού δεν έχει να κάνει μόνο με την απήχηση που έχει στο στοχευμένο κοινό, στο οποίο απευθύνεται.

Vegan φαγητό δηλαδή, ολοένα και συχνότερα μπορεί να βρεις αν όντως μπεις στη διαδικασία να ψάξεις. Το θέμα είναι πόσο «εμπορικό» και προσιτό μπορεί να είναι σε όλους.

Αν και δεν είμαι vegan, άσχετα αν τελευταία φλερτάρω με την ιδέα της χορτοφαγίας - το προηγούμενο στάδιο δηλαδή - δοκίμασα τις γεύσεις που προτείνουν τα wagamama με αρκετή επιφύλαξη... από αυτήν που μας «ποτίζουν» οι δύο πλευρές των φανατικών κρεατοφάγων που κάνουν bullying σε όσους επιλέγουν αποχή από τα ζωικά προϊόντα, αλλά και του αντίπαλου δέους που σκληροπυρηνικά καταφέρεται εναντίον της «κτηνωδίας» των πρώτων. 


φρέσκα edamame και dumplings

Άραγε τί είδους νοστιμιά μπορεί να έχει κάτι εντελώς φυτικό;

Κι όμως, το «kare burosu» -προφέρεται κάρε μπουρόσου- είναι ένα ramen omakase που λόγω των χορταστικών του ούντον νουντλς δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από ένα οποιοδήποτε άλλο πικάντικο ράμεν. Προσωπικά λάτρεψα και τα dumplings με λαχανικά, ενώ η τάρτα λεμόνι με την αφράτη της κρέμα ήταν ό,τι έπρεπε για να καθαρίσει η γεύση από τα μπαχαρικά. 


Kare Burosu

Εν ολίγοις, αν χρειάζεσαι κάτι ελαφρύ και χορταστικό, εναλλακτικές υπάρχουν. Αρκεί να μην μασάς... προκαταλήψεις.