Ψυχική ανάταση! Meditation για την ψυχή και το σώμα. Ένα μοναδικό σημείο με θέα ολόκληρη την Οία που κόβει την ανάσα. Και οπτικό πεδίο στο σημείο ακριβώς που ο ήλιος βουτάει στη θάλασσα! Το πιο όμορφο restaurant – bar της Ελλάδας. Ίσως και ολόκληρου του πλανήτη! Όσο και αν έχω ταξιδέψει, δεν μπορώ να φανταστώ αλλού τόση ομορφιά. Τόση γαλήνη. Το Veranda Caviar & Oyster Bar (Canaves Sunday Suites, τηλ.: 22860 – 71453), μεταμορφώνεται από φέτος στον πιο όμορφο χώρο του νησιού. Και ζαλίζει με τη θέα, τις γεύσεις και τα κοκτέιλ του. 

Η εμπειρία είναι μοναδική. Ένα φιλί της ζωής σε αυτόν τον αυτοφωτιζόμενο χώρο και έλαμψε όσο τίποτα άλλο. Για την ακρίβεια ένα έξυπνο concept και μία υλοποίηση τόσο προσεγμένη μέχρι την τελευταία της λεπτομέρεια, δημιουργούν στον επισκέπτη μία συγκινητική εμπειρία, που παραμένει χαραγμένη στην καρδιά και το μυαλό του για πάντα!

Το Veranda Caviar & Oyster Bar άνοιξε φέτος και κάνει focus στα θαλασσινά και τη σαμπάνια. Σπάνιες ετικέτες, χαβιάρι, αστακοί Βρετάνης, στρείδια και ό,τι άλλο πιαστεί ζωντανό στα δίχτυα του ψαρά, μετατρέπεται κατ' επιθυμία του πελάτη στο αγαπημένο του πιάτο. 

Η συγκινητική εμπειρία ξεκινά μισή ώρα πριν τη δύση του ηλίου. Ένα ποτήρι σαμπάνια με μαρασκίνο σερβίρεται στους επισκέπτες και ανεβάζει στην κορυφή τις ενδορφίνες στον εγκέφαλο που προκαλούν ευδαιμονία! Ελληνικό χαβιάρι Thesaurus ikra, στρείδια και γυαλιστερές, σερβίρονται λίγο πριν ο ήλιος πάρει τη θέση για να τον θαυμάσουν οι επισκέπτες του από ολόκληρο τον πλανήτη. Συνοδευτικά αφράτα μίνι μπλίνις, κρόκος και ασπράδι αβγού (χωριστά), κάπαρι τουρσί, κρεμμύδι εσαλότ, βούτυρο και κρεμ φρες echire, ολοκληρώνουν μία  πολύχρωμη, γευστική παλέτα. 

Και αφού ο ήλιος μας αποχαιρέτησε με το πιο γλυκό του χαμόγελο, το τραπέζι στρώθηκε και το γευστικό κρεσέντο ξεκίνησε... 

Μυθικό σεβίτσε με αστακό Βρετάνης ήταν το πρώτο πιάτο! Τόσο όξινο όσο έπρεπε από το λάιμ, τόσο γλυκό και αρωματικό από το μάνγκο, τον ανανά, την φράουλα και τον κόλιανδρο, ελάχιστα καυτερό από τη χαλαπένιο. Και όλα αυτά δίχως να χάνει ούτε μία νότα από την θαλασσινή του αξία και το άρωμα του ιωδίου. Η γευστική ένταση χτύπησε κόκκινο! Ελάχιστη κινόα, βρασμένη τόσο ώστε να χτυπάει λίγο στο δόντι και να προσθέτει ακόμη μία γευστική υφή στο πιάτο. Όνειρο από το Περού! Αυτό ήταν το πιο νόστιμο πιάτο -στα δικά μου γούστα- που δοκίμασα φέτος στη Σαντορίνη! 

Ακολούθησε βασιλικό καβούρι με γουαγκαμόλε και πράσινο μήλο. Πρωταγωνιστής το καβούρι λόγω ποιότητας και ποσότητας, αφού θα μπορούσε εύκολα να είχε χάσει τη γεύση του από το αβοκάντο. Ωστόσο, σε αυτό το εστιατόριο ότι αναγράφει το μενού, αυτά και σερβίρει. Και είναι large! Καταπληκτικό πιάτο, γεμάτο φρεσκάδα θάλασσας, με απαλές οξύτητες και την κρεμώδη γουαγκαμόλε να το αναδεικνύει με τα αρώματά της. Λίγο λάδι τσίλι στο πιάτο έδινε μία καυτερή εσάνς, ενώ το πράσινο μήλο στην κορυφή του την έσβηνε, δημιουργώντας ένα πολύ ευχάριστο παιχνίδι δράσης – αντίδρασης στον ουρανίσκο! Η chef de cuisine Κατερίνα Βλάχου, προσγειώθηκε στη Σαντορίνη από το Greenhouse του Λονδίνου (2 αστέρια Michelin) και έχει κάνει extreme δημιουργική και γευστική δουλειά!

Οι πετρογαρίδες ή rock shirmps ήρθαν να ταράξουν τα νερά των βράχων της Σαντορίνης. Ένα πιάτο «Ματσουχίσα» με τραγανή γαρίδα τεμπούρα. Και όμως, μπορεί να βγει και να παραμείνει τραγανή η τεμπούρα με την υγρασία του νησιού, με ένα ιδιαίτερα έξυπνο τρικ. Για έξτρα τραγανότητα, η σεφ είχε χρησιμοποιήσει κροκάν (καραμελωμένο φουντούκι) και έτσι όση ώρα και αν παρέμενε το πιάτο, ήσαν τραγανό. Οι γαρίδες είχαν σοταριστεί σε γλυκιά και καυτερή σάλτσα και είχαν σερβιριστεί σε φρέσκο φύλλο μπαμπού, τυλιγμένο σαν χωνάκι. Μαγεία! 

Η σφυρίδα en papillote ήρθε ως αναδομημένος γάμος δύο επιτυχημένων, κλασικών, ελληνικών πιάτων. Της σφυρίδας με λαδολέμονο και του σπανακόρυζου. Μόνο που σε αυτήν την περίπτωση το ρύζι είχε αντικατασταθεί από φαγόπυρο, που ψήθηκε κλεισμένο σε λαδόχαρτο, μαζί με το ψάρι, πράσο, σέλερι κ.ά. Τα φύλλα από το baby σπανάκι σερβιρίστηκαν ολόφρεσκα ως σαλάτα στο πιάτο. Αριστουργηματικά ζουμερό το ψάρι, άριστα βρασμένο το φαγόπυρο, λίγα φύλλα από σπανάκι και λαδολέμονο στην κορυφή για να δέσει το πιάτο! Το γευστικό αποτέλεσμα άριστο, η υλοποίηση του concept όχι ιδιαίτερα άρτια.

Και εκεί που είπα ότι δεν είναι δυνατόν να δοκιμάσω κάτι άλλο, νευρικά ταλιολίνι με κυδώνια αχινό και αβγοτάραχο προσγειώθηκαν στο τραπέζι. Αν και γνώριζα ότι δεν πρέπει να κρυώσουν, τα άφησα στο τραπέζι να με κοιτούν με παράπονο... Ως που δεν άντεξα, και πήρα την πρώτη πιρουνιά. Μετά από τόση ώρα, το ζυμαρικό ήταν ακόμα ζωντανό, δεν είχε λασπώσει καθόλου. Η γεύση από την μπισκ αστακού έδενε το πιάτο και ο συνδυασμός με τα χτένια και τα κυδώνια, το απογείωναν.

Πραγματικά ήταν μη αναμενόμενη τόσο υψηλή γευστική κουλτούρα! Την επιμέλεια του μενού έχει ο σεφ Στέλιος Αρακάς, ενώ τα κοκτέιλ του bartender Βασίλη Μαξούτογλου είναι συγκλονιστικά και αλληλεπιδρούν γευστικά με το κάθε πιάτο! 

Τα γλυκά του pastry chef Θανάση Τσαγκλιώτη ολοκλήρωσαν ένα από τα πιο μαγικά δείπνα της ζωής μου!