10 «μπασκετάκια» που παίζαμε πολύ πριν γεννηθεί ο Αντετοκούνμπο (vids)

10 «μπασκετάκια» που παίζαμε πολύ πριν γεννηθεί ο Αντετοκούνμπο (vids)

Το Παγκόσμιο Κύπελλο Μπάσκετ αρχίζει σήμερα στην Κίνα και όλα τα μάτια είναι στραμμένα στην Εθνική Ελλάδος, που δίνει αύριο (1/9) τον πρώτο της αγώνα κόντρα στο Μαυροβούνιο.

Για «ζέσταμα» επιλέξαμε να ταξιδέψουμε στο χρόνο, και συγκεκριμένα πίσω στη δεκαετία του '80, όταν οι περισσότεροι παίκτες της σημερινής Εθνικής δεν είχαν ακόμη γεννηθεί. Και να θυμηθούμε μερικά κλασικά μπασκετικά video games, τα οποία – πρέπει να σημειώσουμε – ήταν πολύ καλύτερα από τα αντίστοιχα παιχνίδια ποδοσφαίρου. Και αυτό γιατί είχαν καταφέρει, με την περιορισμένη τεχνολογία της εποχής, να συλλάβουν καλύτερα το πνεύμα του αθλήματος που αναπαριστούν. 

Από τα πρώτα κιόλας βιντεοπαιχνίδια μπάσκετ μπορούσαμε να δούμε θέαμα. Ήδη από το 1983 ο θρύλος Τζούλιους Έρβινγκ κάρφωνε στη μούρη του Λάρι Μπερντ στο «One on One». Ενώ έξι χρόνια μετά το «Lakers VS Celtics and the NBA Playoffs» διέθετε το πλήρες ρόστερ κορυφαίων ομάδων του NBA, όχι μόνο με τα σωστά ονόματα, αλλά και με διαφορετικά εξωτερικά χαρακτηριστικά για κάθε παίκτη. Πράγματα ασύλληπτα για τα αντίστοιχα παιχνίδια ποδοσφαίρου. Ας θυμηθούμε μερικά vintage μπασκετάκια, με χρονολογική σειρά, και να ευχηθούμε τα καλύτερα στην Εθνική Ελλάδος.

One οn One: Dr. J VS Larry Bird (1983)

One οn One: Dr. J VS Larry Bird (1983)

Από πολύ νωρίς συναντάμε δύο μεγάλους σταρ του NBA που δίνουν το όνομα τους σε ένα βιντεοπαιχνίδι μπάσκετ. Το πρωτότυπο κυκλοφόρησε για Apple II και πέρασε σε Macintosh, Tandy, PC, Amiga, C64 και Atari. Τα πράγματα είναι απλά: ο Τζούλιους Έρβινγκ είναι καλός στα καρφώματα, ο Λάρι Μπερντ στα τρίποντα. Για την εποχή του το παιχνίδι είχε καταπληκτικές κινήσεις, και κάθε φορά που έσπαγε το ταμπλό από ένα κάρφωμα έβγαινε ένας εκνευρισμένος τυπάκος να μαζέψει τα κομμάτια βρίζοντας.

International Basketball (1984)

International Basketball (1984)

Ο Commodore 64 είχε από νωρίς το δικό του αποκλειστικό αξιοπρεπές ποδοσφαιράκι («International Soccer», 1983) και ένα χρόνο αργότερα απέκτησε ένα επίσης αξιοπρεπές μπασκετάκι, με πολύ παρόμοια γραφικά (ακόμη και η ίδια κοπέλα βγαίνει για να απονείμει κύπελλο στο τέλος του αγώνα, ενώ οι πίνακες του γηπέδου γράφουν GOAL ύστερα από κάθε καλάθι!). Οι ομάδες έχουν από 3 παίκτες και παίζουν 3 (!) περιόδους των 200 δευτερολέπτων. Δεν είναι ό,τι πιο θεαματικό, αλλά τηρούνται όλοι οι βασικοί κανόνες του αθλήματος.

Double Dribble (1986)

Double Dribble (1986)

Αν έχει μείνει κάτι στη μνήμη από αυτό το παιχνίδι είναι τα καρφώματα, καθώς κάθε φορά που ο παίκτης πήδαγε προς το καλάθι βλέπαμε ένα εντυπωσιακό (για την εποχή πάντα) «κινηματογραφικό» κάρφωμα. Οι διαθέσιμες ομάδες ήταν 4: Σικάγο, Νέα Υόρκη, Βοστώνη και Λος Άντζελες. Κάθε ομάδα είχε 5 παίκτες και το 1986 το παιχνίδι ήταν το πιο ρεαλιστικό μπασκετάκι στα ουφάδικα. Ένα χρόνο μετά μεταφέρθηκε στην κονσόλα της Nintendo όπου έκανε μεγάλη καριέρα και χρειάστηκε να φτάσουμε στο 1990 για να το δούμε σε Commodore 64, Amiga και PC. Τότε όμως είχε ήδη ξεπεραστεί από παιχνίδια όπως το φοβερό και τρομερό «Lakers VS Celtics and the NBA Playoffs».

GBA Championship Basketball: Two-on-Two (1986)

GBA Championship Basketball: Two-on-Two (1986)

Δύο εναντίον δύο, με τους παίκτες να επιλέγουν αν θα παίξουν στην ίδια ομάδα εναντίον του υπολογιστή ή αντίπαλοι μεταξύ τους. Υπάρχει δυνατότητα ρύθμισης των δεξιοτήτων κάθε παίκτη καθώς και επιλογή συμπαίκτη από μια λίστα 10 παικτών με ονόματα που κάτι μας θυμίζουν, κάτι μας θυμίζουν (Magic Lyndon, Larry Berg, Kareem Ugrin κλπ)... Το παιχνίδι ήταν ιδιαίτερα εθιστικό, είχε ποικιλία κινήσεων, και ένιωθες πως είχες έναν αληθινό συμπαίκτη που μπορούσες να εκμεταλλευτείς. Κυκλοφόρησε σε όλους τους γνωστούς υπολογιστές της εποχής, και το παρακάτω βίντεο είναι από την Amiga: 

Το οποίο έχει αρκετά μεγάλη διαφορά από το αντίστοιχο του Amstrad:

Basket Master (1987)

Basket Master (1987)

Canasta! Δεν υπήρχε χρήστης οικιακού υπολογιστή εκείνη την εποχή που να μην έπαιζε το «Basket Master» ή «Fernando Martin Basket Master» όπως ήταν ο πλήρης τίτλος. Μάλιστα η έκδοση του παιχνιδιού που κυκλοφορούσε από χέρι σε χέρι ήταν ισπανική, εξ' ου και το Canasta! κάθε φορά που έμπαινε καλάθι. Δεν είχε ομάδες, δεν είχε τουρνουά, δεν είχε παίκτες πέραν του Φερνάντο Μαρτίν και του άτυχου που θα έπρεπε να τον αντιμετωπίσει (ήταν πολύ δύσκολο μέχρι να μάθεις τα «κόλπα»). Είχε όμως τρία διαφορετικά καρφώματα, τα οποία μπορούσες να δεις σε replay που γέμιζε την οθόνη! Είχε επίσης μεγάλη πλάκα να παίζεις αντίπαλος με φίλο σου. Κυκλοφόρησε σε Amstrad, Spectrum, C64 και αρκετά αργότερα σε PC.

Street Sports Basketball (1988)

Street Sports Basketball (1988)

Το πρώτο παιχνίδι που επιχείρησε να βγάλει το μπάσκετ από τα παρκέ και να το μεταφέρει στους δρόμους και τις αλάνες. Ο παίκτης διαλέγει 2 συμπαίκτες από μια παρέα «κουλ» νεαρών με διαφορετικά στυλ παιχνιδιού (ανάμεσά τους και κορίτσια). Γραμμές γηπέδου δεν υπάρχουν, ούτε τρίποντα, ούτε φάουλ. Χωρίς να ήταν εξαιρετικό παιχνίδι, το street style τού έδωσε πόντους ενώ οι διαφορετικοί πιθανοί συνδυασμοί συμπαικτών του χάριζαν αντοχή στο χρόνο.

Jordan VS Bird One On One (1988)

Jordan VS Bird One On One (1988)

Το σίκουελ του  «Dr. J VS Larry Bird» ήταν βελτιωμένο από πλευράς γραφικών και κινήσεων, ενώ είχε δύο επιπλέον mini games: διαγωνισμό καρφωμάτων (με τον Τζόρνταν) και τριπόντων (με τον Μπερντ), όπου άλλαζε και η οπτική του γηπέδου. Ο διαγωνισμός τριπόντων, για παράδειγμα, είχε την «κάμερα» πίσω από την πλάτη του Μπερντ:

To παιχνίδι κυκλοφόρησε σε PC, Commodore 64 και κονσόλες της Sega και της Nintendo.

Fast Break (1989)

Fast Break (1989)

Slammers εναντίον Jammers, με κάθε ομάδα να απαρτίζεται από έναν γκαρντ, έναν φόργουορντ και έναν σέντερ. Αφού διαλέξετε παίκτες και συστήματα μπαίνετε στον αγώνα. Τα γραφικά και οι κινήσεις δεν είναι κάτι το ιδιαίτερο (όπως θα διαπιστώσετε από το παρακάτω βίντεο), αλλά η οπτική του γηπέδου ήταν πρωτότυπη σε σχέση με το παρελθόν. Βέβαια στη σύγκριση με άλλα παιχνίδια της ίδιας χρονιάς μένει πολύ πίσω... Κυκλοφόρησε για PC, Amiga, Commodore 64, Apple II και Macintosh.

Arch Rivals (1989)

Arch Rivals (1989)

Σίγουρα κάποιοι θα το θυμάστε από τα ουφάδικα, και λίγο μετά από τις παιχνιδομηχανές. Λίγο μπάσκετ, πολύ κατς, με τον (μύωπα) διαιτητή να σφυρίζει μόνο τα καλάθια και... τη λήξη κάθε περιόδου. Υπήρχαν 8 παίκτες με διαφορετικά χαρακτηριστικά όπως ο Hammer (βασιλιάς των ριμπάουντ), ο Tyrone (αμυντικός γίγαντας) ή ο Lewis (κορυφαίος σουτέρ). Πάνω σε αυτό το παιχνίδι βασίστηκε μερικά χρόνια αργότερα το πολύ πιο γνωστό και επιτυχημένο NBA Jam, που είχε σχεδόν το ίδιο gameplay, αλλά με παίκτες του NBA – και φυσικά με τα «boom shakalaka» καρφώματα.

Lakers VS Celtics and the NBA Playoffs (1989)

Lakers VS Celtics and the NBA Playoffs (1989)

Εδώ τα πράγματα σοβαρεύουν, γιατί το τελευταίο παιχνίδι των 80s είναι ό,τι πιο κοντινό στα σημερινά «θηρία» NBA 2K και NBA Live. Μιλάμε για το πρώτο παιχνίδι με επίσημη άδεια από το NBA, που σημαίνει ότι είχε κανονικές ομάδες με πλήρη ρόστερ. Οι διαθέσιμες ομάδες ήταν οι Σέλτικς, Μπουλς, Πίστονς και Νικς από την Ανατολή, Λέικερς, Σανς, Τζαζ και Σουπερσόνικς από τη Δύση. Υπήρχαν όμως και οι All Star ομάδες κάθε περιφέρειας, με παίκτες που δεν μπορούσες να χρησιμοποιήσεις αλλιώς στο παιχνίδι όπως ο Ντομινίκ Ουίλκινς ή ο Χακίμ Ολάζουον. Οι περισσότεροι σταρ ήταν αναγνωρίσιμοι στο γήπεδο και μπορούσαν να κάνουν τις χαρακτηριστικές κινήσεις τους: ο Τζαμπάρ, για παράδειγμα, ήταν καραφλός με γυαλιά και εκτελούσε άψογα τη θρυλική ραβέρσα του. Οι παίκτες κουράζονταν και άρχιζαν να καθυστερούν στις επιστροφές τους ή να αστοχούν στα σουτ, που σήμαινε ότι η σωστή διαχείριση του ρόστερ έπαιζε βασικό ρόλο. Το παιχνίδι κυκλοφόρησε μόνο για PC και Sega Mega Drive.