Στις 3 Οκτωβρίου συμπληρώθηκαν 30 χρόνια από την ημέρα που το παιχνίδι «Prince of Persia» κυκλοφόρησε για υπολογιστές Apple II. Ένα παιχνίδι που έφερε επανάσταση στο είδος των platform games και εντυπωσίασε με την κινηματογραφική του αίσθηση, τη ρεαλιστική κίνηση του ήρωα και τον υψηλό βαθμό δυσκολίας του.

Ο δημιουργός του, Τζόρνταν Μέκνερ, ήταν ένας νεαρός προγραμματιστής που είχε αφήσει πολύ καλές εντυπώσεις με το πρώτο παιχνίδι του, το «Karateka» του 1984. Για το «Prince of Persia» εμπνεύστηκε από την πρώτη περιπέτεια του Ιντιάνα Τζόουνς, «Οι Κυνηγοί της Χαμένης Κιβωτού», από τις περιπέτειες του παλιού Χόλιγουντ με τον Έρολ Φλιν και – κυρίως – από τις «Χίλιες και μία Νύχτες» και τον Αλαντίν.
Ο ήρωας είναι ένας πρίγκιπας που φυλακίζεται στα μπουντρούμια του παλατιού από τον κακό βεζύρη Τζαφάρ, όσο ο Σουλτάνος λείπει σε πόλεμο. Σκοπός του είναι να δραπετεύσει και να σώσει την αγαπημένη του, την κόρη του Σουλτάνου, μέσα σε 60 λεπτά. Στο δρόμο του συναντάει εμπόδια όπως λάκκους με μυτερά παλούκια, γκιλοτίνες και πλάκες πατώματος που διαλύονται και τον ρίχνουν στο κενό. Αλλά και φρουρούς του Τζαφάρ που του κλείνουν το δρόμο με τα σπαθιά τους.

Ο Μέκνερ δούλεψε τρία ολόκληρα χρόνια πάνω στο «Prince of Persia» και του έδωσε την κινηματογραφική αίσθηση που το έκανε να ξεχωρίζει από όλα τα άλλα παιχνίδια της εποχής, χάρη στην τεχνική της ροτοσκόπησης. Βιντεοσκόπησε τον αδερφό του να εκτελεί όλες τις κινήσεις του πρίγκιπα – το τρέξιμο, το σκαρφάλωμα, τα άλματα – και στη συνέχεια ζωγράφισε ψηφιακά τον ήρωα του παιχνιδιού πάνω στα καρέ του φιλμ. 

Για τις σκηνές των ξιφομαχιών χρησιμοποίησε την ίδια τεχνική δουλεύοντας πάνω στη μονομαχία του Έρολ Φλιν με τον Μπάζιλ Ράθμποουν στην ταινία «Οι Περιπέτειες του Ρομπέν του Δασών» του 1938. Η χρήση της ροτοσκόπησης σε βιντεοπαιχνίδι θεωρήθηκε πρωτοποριακή εκείνη την εποχή, αλλά ο Μέκνερ δεν είχε αυτό στο μυαλό του. Ο λόγος που τη χρησιμοποίησε ήταν ότι ο ίδιος δεν ήταν καλός ούτε στο σχεδιασμό ούτε στο animation των χαρακτήρων, και μόνο έτσι μπορούσε να πετύχει φυσική και ομαλή κίνηση.

Μέχρι το 1991 το «Prince of Persia» είχε κυκλοφορήσει σε όλους τους υπολογιστές της εποχής, και από το 1992 άρχισε να βγαίνει σε εκδόσεις για παιχνιδομηχανές. Η επιτυχία του είχε ως αποτέλεσμα δύο σίκουελ και, από το 2003 και μετά, μια νέα τριλογία παιχνιδιών με τον τίτλο «Prince of Persia» και τους υπότιτλους «The Sands of Time», «Warrior Within» και «The Two Thrones». Ειδικά το πρώτο θεωρείται ένα από τα καλύτερα video games όλων των εποχών.

Οι περιπέτειες του πρίγκιπα έγιναν μέχρι και ταινία με τον Τζέικ Τζίλενχαλ, η οποία όμως δεν κατάφερε να ξεφύγει από τη γενική μετριότητα των ταινιών που βασίζονται σε video games.