Κάθε δουλειά και πρόταση για εκείνη είναι μία ξεχωριστή πόρτα που ανοίγει, είναι μία ευκαιρία να εξελίσσεται και να γίνεται συνεχώς καλύτερη. Αδιαφορώντας για έννοιες και λέξεις που ακούγονται συχνά τα τελευταία χρόνια, η Άννα Μαρία Παπαχαραλάμπους δεν μιλά για ανταγωνισμό και δεν κοιτάζει τις σειρές απέναντί της. 

Θέλει να δουλεύει σκληρά και να δίνει το 100% της εαυτού της, χωρίς εκπτώσεις και δεύτερες σκέψεις. Το ίδιο κάνει και φέτος, στη σειρά του ANT1, «Επιστροφή», που ανεβαίνει ολοένα και περισσότερο στους πίνακες της Nielsen, χαρίζοντας χαμόγελα και αισιοδοξία. 

Πώς βλέπετε την ανοδική πορεία της σειράς «Επιστροφή»;
Τα νούμερα ανέβηκαν στο πικ της ιστορίας. Καθώς προχωρούσαν οι εβδομάδες και η αγωνία μεγάλωνε, μεγάλωνε και το ενδιαφέρον του κόσμου. Αυτό, σίγουρα, δεν μπορείς να το ξέρεις, να το περιμένεις από την αρχή. Στην τηλεόραση μπορεί να νομίζεις ότι κάτι θα πάει πολύ καλά και τελικά να μην πηγαίνει, ή και το ανάποδο. Σίγουρα, πάντως, είμαστε ιδιαίτερα χαρούμενοι όλοι στη σειρά γι’ αυτή την πορεία. Είναι μία απαιτητική δουλειά, είμαστε συνεχώς σε γυρίσματα και μάλιστα πολλά από τα οποία εξωτερικά. Κοπιάζουμε και το κοινό μας ανταμείβει. 

Η επιτυχία είναι ακόμη μεγαλύτερη, αν «μετρήσει» κάποιος το ότι το σίριαλ προβάλλεται στην απαιτητική prime time ζώνη;
Είναι ένα στοίχημα που κερδήθηκε από το σταθμό, πόνταρε στις σειρές και δεν παρασύρθηκε από το γενικότερο κλίμα. Αργά, αλλά σταδιακά, ο σταθμός απέδειξε ότι μπορεί να τα καταφέρει με την μυθοπλασία. 

Πιστεύετε ότι φέτος γίνονται φιλότιμες προσπάθειες για ελληνικές σειρές, καθώς οι άνθρωποι των καναλιών έβαλαν αυτό που λέμε λαϊκά «το χέρι στην τσέπη»; 
Θέλει χρήματα αυτή η προσπάθεια και ανθρώπους που την ξέρουν αυτή τη δουλειά. Οι σειρές απαιτούν γνώσεις για να γίνουν όπως πρέπει, δεν μπορεί λοιπόν να δουλεύουν σε αυτές άνθρωποι που μέχρι πέρυσι έκαναν κάτι άλλο. Να πω, βέβαια, ότι τα σίριαλ μπορούν να γίνουν και πολύ καλύτερα, θέλει προσπάθεια. Καλό είναι να μην επαναπαυόμαστε, χωράει κι άλλη προσοχή. 

Τις σειρές του ανταγωνισμού τις παρακολουθείτε;
Όχι, μου είναι αδιάφορο τι παίζει απέναντί μου. Εγώ οφείλω να κάνω τη δουλειά μου όσο καλύτερα μπορώ και τα υπόλοιπα είναι δουλειά των ανθρώπων του καναλιού. Η δουλειά του ηθοποιού δεν είναι να μιλά για ανταγωνισμό και να κοιτάζει ποιον έχει απέναντι… 

Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια γίνεται συνεχώς μεγάλη συζήτηση για την τηλεθέαση, τον ανταγωνισμό… 
Ναι, εγώ νομίζω όμως ότι έχουμε μπερδευτεί κάπως. Έχει μπει και ο κόσμος στη διαδικασία να βλέπει την τηλεθέαση, δεν νομίζω ότι είναι η δουλειά του να παρακολουθεί τα νούμερα. Όλο αυτό είναι μία εμπορική απεικόνιση των τηλεοπτικών προϊόντων που οφείλουν να ασχολούνται τα στελέχη των σταθμών. 

Τι σας λείπει από την ελληνική τηλεόραση;
Τα ντοκιμαντέρ, θα έπρεπε να υπάρχουν και στην ιδιωτική τηλεόραση. Εμένα θα με ενδιέφερε να το δω ως προσπάθεια. Ακόμη, χρειάζεται μία αλλαγή και μία ανανέωση στη μικρή οθόνη. Δεν ξέρω πώς μπορεί να γίνει αυτό, δεν είμαι αρμόδια, όμως οι υπεύθυνοι των καναλιών πρέπει να σταματήσουν να αντιγράφουν ό,τι βγαίνει. 

Πρόσφατα, ο Απόστολος Γκλέτσος ανέφερε ότι αυτά τα λεφτά που παίρνει τώρα, κάποτε τα έπαιρνε για μία ατάκα. Είναι δύσκολο για έναν ηθοποιό που είχε δουλέψει εκείνα τα χρόνια, να συμβιβάζεται στις συνθήκες του σήμερα;
Είναι δύσκολο όπως και σε όλους τους ανθρώπους, δεν είναι μόνο για εμάς τους ηθοποιούς. Εμείς οι ηθοποιοί πάντα ζούσαμε, άλλωστε, με την ανασφάλεια, δεν δουλεύαμε σε ένα γραφείο όπου μας πλήρωνε κάποιος. Υπήρχε πάντα ένας φόβος για την επόμενη σεζόν. Σίγουρα, είναι άλλες οι αποδοχές αλλά τι να κάνουμε, είναι τέτοιες οι εποχές. 

Στη δική σας οικογένεια, η ανασφάλεια είναι μεγαλύτερη καθώς και ο σύζυγος σας, Φάνης Μουρατίδης, είναι ηθοποιός;
Βέβαια, είμαστε δύο ηθοποιοί και σκεφτόμαστε τι θα συμβεί την επόμενη χρονιά. Όμως, τα πράγματα κυλούν και μετά από κάποιο σημείο μαθαίνεις να ζεις με αυτή την ανασφάλεια. 

Οι γιοι σας, τι σας λένε όταν σας βλέπουν στη σειρά;
Τα παιδιά βλέπουν τη μαμά τους να κάνει τη δουλειά της, άλλες φορές τους αρέσει κάτι, άλλες φορές με κρίνουν αυστηρά. Βλέπουν πράγματα και λεπτομέρειες που εκπλήσσομαι.