Το όνομά του τη φετινή σεζόν απασχόλησε όσο λίγα τον τηλεοπτικό μικρόκοσμο. Η αποχώρησή του από τον Αnt1, η μεταγραφή του στον Σκάι, οι πρεμιέρες των εκπομπών «Ράδιο Αρβύλα» και «Βινύλιο», το φανατικό κοινό που αποδείχτηκε ότι τον ακολουθεί… 

Ο Αντώνης Κανάκης γι’ αυτούς, αλλά και για πολύ περισσότερους, λόγους αποτελεί ένα από τα πλέον πολυσυζητημένα πρόσωπα της μικρής οθόνης, που ο κόσμος λατρεύει να βλέπει και να παρακολουθεί, παρά το γεγονός ότι ξέρει τα απολύτως απαραίτητα για την προσωπική του ζωή και το βίο του πίσω από τις κάμερες. 

Ο ίδιος προσπαθεί πάντα να κρατά επτασφράγιστο μυστικό την καθημερινότητά του στη Θεσσαλονίκη, την πόλη που δεν άλλαξε και δεν απαρνήθηκε ακόμη και με τις εξαιρετικά δελεαστικές επαγγελματικές προτάσεις, με κάποιες πτυχές της ζωής του να βλέπουν  κατά περιόδους το φως της δημοσιότητας. 

Τα παιδικά χρόνια
Στις 17 Φεβρουαρίου 1969, σε νοσοκομείο της συμπρωτεύουσας, η Ευγενία και ο Γιάννης-Δανιήλ Δούμας κρατούν αγκαλιά τον αγοράκι τους, που αργότερα θα πάρει το όνομα Αντώνης Δούμας. Τα παιδικά χρόνια που κύλησαν για τον μετέπειτα αγαπημένο παρουσιαστή ήταν γεμάτα από παιχνίδια στις αλάνες της οδού Κασσάνδρου, ανεμελιά, χαμόγελα και περίσσια αγάπη. «Αγοράζαμε με τους φίλους μου παγωτά και τα πουλούσαμε πιο ακριβά, σε όσους περίμεναν στη στάση. Δροσίζονταν χωρίς να ταλαιπωρούνται, άρα έπρεπε να δώσουν κάτι παραπάνω», θυμάται σε παλαιότερη εξομολόγησή του για τα χρόνια εκείνα.


Ο Αντώνης Κανάκης με τη μητέρα του

Ο πατέρας του, καθηγητής Αγγλικών στο επάγγελμα, πάλευε καθημερινά για να μην λείψει τίποτα στον Αντώνη και την Κέννυ, την αδερφή του, ενώ η μαμά Νίτσα υπήρξε το μεγάλο στήριγμα του σπιτιού, με τον Αντώνη να την έχει χαρακτηρίσει «νοικοκυρά παλιάς κοπής». Όπως θυμάται ο ίδιος και έχει εξομολογηθεί στις σπάνιες συνεντεύξεις του, το σπίτι τους μπορεί να μην είχε οικονομικές ανέσεις, αλλά είχε πάντα τα απαραίτητα και ό,τι τους έλειπε το αναπλήρωναν με άφθονο γέλιο, με τις αυτοσχέδιες παραστάσεις που οργάνωνε εκείνος.

Η αντιδραστική εφηβεία & η ραδιοπειρατεία 
Μόλις σε ηλικία 12 ετών, ο Αντώνης άρχισε να μαγεύεται από τον κόσμο της μουσικής. Η πρώτη επαφή με τα ερτζιανά έγινε όταν επισκέφτηκε το αυτοσχέδιο στούντιο ενός φίλου του που ασχολούνταν με ηλεκτρονικές συσκευές. Εκεί, είδε ραδιοφωνικό πομπό στη ζωή του και ήταν έρωτας με την πρώτη ματιά... 

«Άρπαξα τον πομπό, πήρα και την κεραία χωρίς δεύτερη σκέψη και έφυγα για το σπίτι μου», έχει πει ο ίδιος. Το μικρόβιο για το ραδιόφωνο είχε τρυπώσει στη ζωή του, καταφέρνοντας σε σύντομο χρονικό διάστημα να εκπέμπει πειρατικά ακόμα και για 5 ώρες τη μέρα, αρχικά σε έναν σταθμό μικρής εμβέλειας και αργότερα σε όλη τη Θεσσαλονίκη. Τότε ήταν που ακούστηκε, για πρώτη φορά, το ψευδώνυμο «Κανάκης» που τον ακολουθεί μέχρι σήμερα. Όσοι ασχολούνταν με πειρατικούς σταθμούς έπρεπε να έχουν το ψευδώνυμό τους και ο Αντώνης επέλεξε αυτό… 

«Εκείνες τις ημέρες, τις πρώτες με το ραδιόφωνο, τις θυμάμαι με νοσταλγία… Οι γονείς μου είχαν χιούμορ. Και κάτι ακόμη σημαντικό: Με άφησαν ελεύθερο. Και εγώ, όλο το χρόνο που είχα τότε τον επένδυα σε μια ασχολία που ήταν παράνομη στην Ελλάδα. Θυμάμαι τη μητέρα μου να μπαίνει στο αυτοσχέδιο studio που είχαμε κάνει και να μου λέει, “Αντώνη, δεν θέλω να σε ενοχλήσω, αλλά με ρωτάνε και οι φίλες μου… Τι έχεις σκοπό να κάνεις στη ζωή σου;”», έχει πει ο Αντώνης Κανάκης σε συνέντευξή του. 

Εκείνος μπορεί τότε να μην απαντούσε, αλλά βαθιά μέσα του ήξερε… Ήξερε ότι η μουσική, το ραδιόφωνο, η τηλεόραση, θα γίνουν όλη του η ζωή. Όπως και έγιναν! 

Το ξεκίνημα μιας μεγάλης καριέρας 
Τo 1988 ήταν ήδη γνωστός παραγωγός, παίρνοντας «μετεγγραφή» για τον FM100, το δημοτικό ραδιόφωνο Θεσσαλονίκης. Λίγο καιρό αργότερα, βρέθηκε να παρουσιάζει μουσική εκπομπή, στη Δημοτική Τηλεόραση Θεσσαλονίκης (TV100), με τον μετέπειτα σκηνοθέτη video clip, Κώστα Καπετανίδη.

Το 1994 ήρθε στη ζωή του το «Comfuzio» στην ΕΡΤ3 για να προκαλέσει πάταγο και να αρχίσει να κάνει τον Αντώνη πολύ γνωστό στη Θεσσαλονίκη. Ήταν, όμως, και η εποχή, που το όνομά του ακούγεται ιδιαίτερα και στην Αθήνα, με τα κανάλια να του κάνουν προτάσεις για να κατέβει στην πρωτεύουσα. Κάτι, όμως, που δεν θα συμβεί ποτέ, αφού τη Θεσσαλονίκη του δεν την εγκατέλειψε. Φρόντισε από εκεί να κάνει τις περισσότερες εκπομπές του και να έρχεται στην Αθήνα για ελάχιστο διάστημα. 

Σταθμοί στην καριέρα του είναι το Star, το Mega, ο Ant1, όπου φιλοξένησαν τις εκπομπές «ΑΜΑΝ» (ακρωνύμιο του Αντώνη Μας Άφησες Νωρίς, προς τιμή του συνεργάτη του Αντώνη Παραρά, μέλος της παρέας που έφυγε από λευχαιμία στις 5 Φεβρουαρίου 1997), «Χαϊβάνια 3-0», «Ράδιο Αρβύλα».

«Το  ξεκίνημα μου στο πειρατικό ραδιόφωνο, το Comfuzio, που ήταν η αφετηρία για μια άλλου είδους τηλεόρασης πιο σατιρικής. Ξεχωρίζω  το Ράδιο Αρβύλα που είναι το σήμερα. Είμαστε τόσο πολύ εμείς σε αυτή την εκπομπή. Είμαστε οι εαυτοί μας. Νιώθω ότι γύρισα σελίδα με το Ράδιο Αρβύλα. Επίσης, είναι και ο  Imagine που είναι το παιδικό μου όνειρο. Ένα ραδιόφωνο πολύ στην κοσμάρα του», έχει δηλώσει σε εφημερίδα. 

Τα περισσότερα για την επαγγελματική του πορεία είναι γνωστά. Η λέξη επιτυχία τον ακολουθεί πιστά, από τότε μέχρι σήμερα. Από τότε που ξεκίνησε, μέχρι σήμερα που βρίσκεται στον Σκάι τόσο με την αγαπημένη σε όλους σατιρική εκπομπή «Ράδιο Αρβύλα», όσο και με το διαφορετικό «Βινύλιο». 

Ο Αντώνης πίσω από τις κάμερες
Όσοι γνωρίζουν καλά τον Αντώνη Κανάκη αναφέρουν ότι πίσω από τα φώτα της δημοσιότητας είναι ακριβώς ο ίδιος άνθρωπος: έξυπνος, με έντονο χιούμορ, ευαίσθητος και ευαισθητοποιημένος, ευγενής και ευγενικός. 

Κρατώντας την προσωπική του ζωή για τον εαυτό του και τους αγαπημένους του ανθρώπους, δύο είναι οι φορές που έχει εξωτερικεύσει συναισθήματα αναφορικά με την οικογένειά του. Η πρώτη ήταν, μετά το θάνατο του πατέρα του, όταν έγραψε ένα βιβλίο αφιερωμένο σε αυτόν. 

Με  τίτλο «Μπαμπά… Μια κανονική ημέρα», το βιβλίο αυτό αποτελεί έναν εσωτερικό μονόλογο του παρουσιαστή για εκείνες τις δύσκολες ώρες, από τότε που χτύπησε το τηλέφωνο με τα δυσάρεστα νέα μέχρι την αποτέφρωση του μπαμπά του στη Βουλγαρία. «Δεν θα τον δω να τον ξαναφιλήσω. Δεν θα τον ξαναμαλώσω, δεν θα τον ξαναπειράξω. Δεν θα ξαναβρώ ποτέ αναπάντητη κλήση στο κινητό μου που θα γράφει με κόκκινα γράμματα Μπαμπάς. Για πρώτη φορά στη ζωή μου γνωρίζομαι με τον θάνατο. Με αγγίζει ο γα@@@λης. Αυτό το καθίκι μου πήρε τον Μπαμπά μου», είναι μερικές μόνο από τις αράδες που συμπεριλαμβάνονται στο βιβλίο του. 

Ο πόνος, όμως, πάντα γιατρεύεται με την άφιξη ενός νέου μέλους. Και στην περίπτωση του Αντώνη Κανάκη αυτή η άφιξη ήταν ο ερχομός της μονάκριβης κόρης του. Αν και κράτησε αυτό το ευτυχές γεγονός μακριά από τη δημοσιότητα, επιθυμώντας να προστατεύσει και τη σύντροφό του Επιστήμη Μπόνου και το παιδί του, στην πρώτη εκπομπή των «Ράδιο Αρβύλα» μετά τη γέννηση της μικρής του, είχε αναφέρει: «Μη με κοιτάτε. Είμαστε όλοι τυχεροί που δεν το έφερα εδώ. Για μένα μπορεί να είναι επί της ουσίας η πρώτη εκπομπή που κάνω στην τηλεόραση. Γενικότερα εδώ και έξι ημέρες είναι όλα τα πρώτα πράγματα που κάνω στη ζωή μου. Αυτό είναι το πρόσωπο ενός χαζεμένου ανθρώπου. Κάπως έτσι μοιάζει ένας χαζεμένος από τη χαρά του άνθρωπος. Πολλά φιλιά στα κορίτσια που παρακολουθούν από το σπίτι. Ας με συμμαζέψει κάποιος γιατί πρέπει να ξεκινήσει η εκπομπή»…