Το «Dookie» δεν ήταν ούτε το πρώτο, ούτε το δεύτερο άλμπουμ των Green Day. Ήταν το τρίτο και… φαρμακερό, εκείνο που τους έκανε γνωστούς σε όλο τον κόσμο και έβαλε για τα καλά το πανκ ροκ στο mainstream ραδιόφωνο (μαζί με το «Smash» των Offspring την ίδια χρονιά). Η εικόνα των Μπίλι Τζο Άρμστρονγκ, Μάικ Ντιρντ και Τρε Κουλ να βγάζουν τους ζουρλομανδύες και να παίζουν το «Basket Case» σε ένα ψυχιατρείο, είναι από τις πιο χαρακτηριστικές των μουσικών 90s και έκτοτε όλα τα μεγάλα μουσικά περιοδικά βάζουν το «Dookie» στις διάφορες λίστες καλύτερων άλμπουμ.

Ας δούμε στη συνέχεια 10 πράγματα για το άλμπουμ που κυκλοφόρησε σαν σήμερα, την 1η Φεβρουαρίου 1994.

1. Τι σημαίνει «Dookie» και πώς προέκυψε ως τίτλος άλμπουμ; Ετοιμαστείτε να… αηδιάσετε. Dookie σημαίνει κουράδα, και προέκυψε από τη διάρροια που πάθαιναν τα μέλη του συγκροτήματος όταν πολλές φορές έτρωγαν αλλοιωμένα τρόφιμα στις περιοδείες τους. Ήθελαν μάλιστα να ονομάσουν το άλμπουμ «Liquid Dookie» (σαν να λέμε… υγρή κουράδα) αλλά φοβήθηκαν ότι θα ήταν πολύ αηδιαστικό (σώωωωπα!).

2. Το εξώφυλλο του άλμπουμ σχεδιάστηκε από τον πανκ καλλιτέχνη Ρίτσι Μπούτσερ και προκάλεσε αντιδράσεις εξαιτίας των βομβών που πέφτουν στην περιοχή του Κόλπου. Μια κοντινή ματιά αποκαλύπτει ένα σωρό «γκεστ σταρ» κρυμμένους στο σκίτσο, όπως ο Άνγκους Γιανγκ των AC/DC (στην ταράτσα δεξιά), η Πάτι Σμιθ (λίγο πιο χαμηλά) και η Γυναίκα με τα Μαύρα από το εξώφυλλο του πρώτου άλμπουμ των Black Sabbath (ή μήπως ο ίδιος ο Ozzy;).

3. Μια και αναφέραμε τους Black Sabbath, ήταν μία από τις επιρροές για τον ήχο του άλμπουμ. Οι Green Day ήθελαν έναν ξερό ήχο, αντίστοιχο του άλμπουμ των Sex Pistols ή των πρώτων δίσκων των Black Sabbath, έχει δηλώσει ο Άρμστρονγκ. Επέλεξαν τον παραγωγό Ρομπ Καβάλο, που τους πήρε στη δισκογραφική Reprise.

4. Ο Άρμστρονγκ έγραψε όλα τα τραγούδια εκτός από το «Emenius Sleepus» του μπαστίστα Μάικ Ντιρντ και το κρυμμένο κομμάτι «All By Myself» του ντράμερ Τρε Κουλ. Τα θέματα ήταν όλα… βγαλμένα από τη ζωή και αφορούσαν άγχη και κρίσεις πανικού, βαρεμάρα, σεξουαλικό προσανατολισμό, αυνανισμό, μαζικές δολοφονίες, διαζύγια και πρώην φιλενάδες.

5. Το πρώτο σινγκλ, «Longview», κυκλοφόρησε την ίδια ημέρα με το άλμπουμ και διαθέτει μια πολύ χαρακτηριστική μπασογραμμή την οποία ο Ντιρντ έγραψε υπό την επήρεια LSD. Περιγράφει μια κατάσταση απόλυτης βαρεμάρας, με αυνανισμό και μαριχουάνα.

6. Το δεύτερο σινγκλ «Welcome to Paradise» υπήρχε και στο προηγούμενο άλμπουμ των Green Day, το «Kerplunk». Έχει να κάνει την εμπειρία με τις μετακόμισης των μελών της μπάντας από τα σπίτια των γονιών τους σε μια άδεια αποθήκη, όπου ζούσαν μαζί με άλλους μουσικούς. Δεν γυρίστηκε ποτέ κάποιο βιντεοκλίπ, ωστόσο υπάρχει ένα βίντεο από συναυλία που θεωρείται επίσημο.

7. Το τρίτο σινγκλ, «Basket Case», περιγράφει τις κρίσεις πανικού του Άρμστρονγκ και το βιντεοκλίπ γυρίστηκε σε εγκαταλελειμμένο ψυχιατρείο στη Σάντα Κλάρα της Καλιφόρνια. Φυσικά δεν λείπουν οι αναφορές στην ταινία «Η Φωλιά του Κούκου» με τον Τζακ Νίκολσον. Κινηματογραφήθηκε σε ασπρόμαυρο φιλμ και στη συνέχεια επιχρωματίστηκε, γι’ αυτό και τα χρώματα είναι κάπως παράξενα.

8. Το «She» κυκλοφόρησε ως σινγκλ μόνο για το ραδιόφωνο και ο Άρμστρονγκ το έγραψε για μια πρώην κοπέλα του που κάποτε του είχε δείξει ένα δικό της ποίημα με τον ίδιο τίτλο. Όταν εκείνη τον παράτησε και μετακόμισε στο Εκουαδόρ (!), αποφάσισε να το συμπεριλάβει στο άλμπουμ. Η ίδια πρώην είναι η έμπνευση για τα τραγούδια «Sassafras Roots», «Chump» και «Good Riddance (Time of Your Life)» - το τελευταίο είναι από άλλο άλμπουμ, το «Nimrod» του 1997.

9. Το «When I Come Around» ήταν το πιο επιτυχημένο τραγούδι του δίσκου από πλευράς πωλήσεων και airplay στο ραδιόφωνο. Στα τσαρτς του ραδιοφώνου το ξεπέρασε μόνο το «Boulevard of Broken Dreams» το 2004. Στο βιντεοκλίπ τα μέλη του γκρουπ περπατάνε σε διάφορα μέρη του Σαν Φρανσίσκο και του Μπέρκλεϊ όπως η Mission District και ο σταθμός Powell Street.

10. Το «Dookie» ήταν το πρώτο άλμπουμ που αγόρασε η Lady Gaga και την επηρέασε βαθιά στη δουλειά της. «Όταν το αγόρασα, ήθελα να γλύψω τις σελίδες από το booklet του CD», έχει δηλώσει. Μέχρι σήμερα έχει πουλήσει πάνω από 20 εκατ. αντίτυπα και παραμένει το πιο πετυχημένο εμπορικά άλμπουμ των Green Day.