Ο αξέχαστος Λαυρέντης Μαχαιρίτσας που τόσο ξαφνικά έφυγε από τη ζωή στις 9 Σεπτεμβρίου 2019 προδομένος από την καρδιά του, ενώ βρισκόταν στο σπίτι του στον Πτελεό Μαγνησίας, γεννήθηκε σαν σήμερα, στις 5 Σεπτεμβρίου 1956 στη Νέα Ιωνία Βόλου.

Από πολύ μικρή ηλικία ήρθε σε επαφή με την μουσική και υπήρξε, κατά γενική ομολογία, ένας από τους σημαντικότερους τραγουδοποιούς της γενιάς του.

Ο Λαυρέντης σπούδασε μουσική στο Ελληνικό Ωδείο. Στα νεανικά του χρόνια έκανε διάφορες δουλειές, ενώ μετά τη στρατιωτική του θητεία άρχισε να τραγουδά αντάρτικα με τον Πάνο Τζαβέλα στη «Συντροφιά». Αργότερα εργάστηκε στην αποθήκη δισκογραφικής εταιρείας, στην ίδια όπου το 1978 κυκλοφόρησε το πρώτο του άλμπουμ με αγγλικό στίχο με τους P.L.J. Band που δημιούργησε με τον Παύλο Κικριλή και τον Τάκη Βασαλάκη. Ο extended play 45’ στροφών δίσκος είχε τίτλο Gaspar. Το συγκρότημα μετονομάστηκε σε Τερμίτες, όνομα που παραπέμπει στους Beatles (σκαθάρια). Το 1989 ξεκίνησε η προσωπική του σταδιοδρομία ως συνθέτης και ερμηνευτής.

Ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας είχε συνεργαστεί με τους περισσότερους ερμηνευτές του ελληνικού πενταγράμμου και είχε γράψει τη  μουσική για αρκετές θεατρικές παραστάσεις.

Από τον πρώτο του δίσκο το 1978 με τους P.L.J. μέχρι την τελευταία μέρα της ζωής του, ο Λαυρέντης υπήρξε ακούραστος, ειλικρινής, εκρηκτικός, συνεπής ως καλλιτέχνης και ως προσωπικότητα…

Δείτε την τελευταία συνέντευξη που είχε δώσει ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας στην κάμερα του Reader.gr, με αφορμή τις εμφανίσεις του με το Νίκο Πορτοκάλογλου.

Τα ναρκωτικά και η γυναίκα του

«Κάποια στιγμή μετά από τόσα χρόνια που κοιμόμουν ό,τι ώρα νύσταζα και είχα πιει ό,τι δέντρο και ποτό κυκλοφορεί στον πλανήτη, και αφού είχα ξενυχτίσει σε όλα τα ξενυχτάδικα της γης με όλων των ειδών τις παρέες, βρήκα τη γυναίκα μου, και είπα πως μπορώ να ζήσω μαζί της. Είχαμε το πρώτο μας ραντεβού σε ένα μαγαζί. Νωρίτερα είχα πάει σε ένα φίλο μου και κάναμε "τσιγάρο'. Στο ραντεβού, η γυναίκα μου μου μιλούσε και δεν καταλάβαινα τι μου έλεγε. Μάλιστα είχε έρθει με μια φίλη της, η οποία γύρισε κάποια στιγμή και ρώτησε "τι λέει αυτός;". Εκεί είπα "τέρμα δεν ξανακάνω".

Κάποια στιγμή με κούρασε αυτό το πράγμα. Και τώρα, ως πατέρας, λέω στην κόρη μου και στα νέα παιδιά "μακριά". Ευτυχώς οι φόβοι μου με συγκράτησαν και δεν έπεσα σε επικίνδυνα πράγματα. Γι' αυτό σταμάτησα. Είπα, "άσε, προτιμώ να ζήσω"».

Η κουτουλιά στον καθηγητή

«Η μάνα μου έπρεπε να δουλεύει. Εγώ ήμουν μόνος, καταλαβαίνεις τώρα. Αυτή η αλητεία, πήρε μορφή τύπου ξενύχτια και τέτοια. Μάλιστα με είχαν αποβάλλει και από όλα τα Γυμνάσια, γιατί είχα ρίξει μια κουτουλιά σε ένα καθηγητή. Μου τράβηξε τις φαβορίτες και φρίκαρα».

Το απίστευτο περιστατικό με θαυμαστή του

«Θυμάμαι μια φορά σε μια συναυλία που έπαιζα με τον Μπουλά και τον Σταρόβα. Χιλιάδες κόσμος. Τραγουδάγαμε "Ο Γουίλι ο μαύρος θερμαστής" και τα επαναστατικά μας. Τελειώνει η συναυλία και πήγαμε να φύγουμε με τα αυτοκίνητά μας, αλλά πέσαμε πάνω στο μποτιλιάρισμα, στον κόσμο που έφευγε με τα πόδια. Και πηγαίναμε κι εμείς σημειωτόν. Και ήταν τώρα, εγώ με την Jaguar, ο Μπουλάς με μια Porsche κάμπριο και ο Σταρόβας με μια νοικιασμένη Mercedes. Πάντα με ένα νοικιασμένο αυτοκίνητο, αλλά πανάκριβο. Και όπως φεύγαμε, έρχεται ένας και μου χτυπάει το τζάμι. Ανοίγω, "έλα" του λέω. "Άλλα τραγουδάμε, όμως...", μου είπε. Αυτό έχει μείνει ιστορικό, είναι φοβερό. Του λέω "έχεις απόλυτο δίκιο, έλα να σε πάω μια βόλτα με την Jaguar να σου φύγει η ψυχή"» είχε εξομολογηθεί ο ίδιος.

Η δύσκολη περίοδος πριν το «Διδυμότειχο Blues»

«Είχαν διαλυθεί οι Τερμίτες και είχα βγάλει ένα δίσκο μόνος μου το «Ο Μαγαπάς και η Σαγαπώ» ο οποίος είχε παταγώδη αποτυχία. Και πραγματικά σκεφτόμουν αν θα συνέχιζα, τί θα κάνω και τί μέλει γενέσθαι. Ευτυχώς που η γυναίκα μου δούλευε ως αγιογράφος τότε και με συντηρούσε. Κάποια στιγμή θα τα παράταγα, τί θα έκανα; Και έγραψα τότε το «Διδυμότειχο» που άλλαξε όλη μου την πορεία», είχε αναφέρει σε συνέντευξή του στο Reader.gr. 
 

Το «Διδυμότειχο Blues»

Το βιογραφικό «Διδυμότειχο Blues» ήταν εμπνευσμένο από τα χρόνια του Μαχαιρίτσα στο στρατό. Ο ίδιος σε συνέντευξή του είχε αναφέρει σχετικά: 

«Το τραγούδι αυτό είναι βιογραφικό κι αφορά την προσωπική μου ιστορία στο στρατό. Την διηγούμουνα μια μέρα στον Γιάννη Μπαχ Σπυρόπουλο και τ’ απόγευμα, εκεί που ήμουν στο καφενείο και έπαιζα χαρτιά, μου την έφερε σε στίχους! Ετοίμασα το δίσκο και περίμενα ότι θα κάνει κάποια επιτυχία ένα άλλο τραγούδι, το "Σε στυλ να μη ξεχνιόμαστε". Όταν όμως ολοκληρώθηκε το "Διδυμότειχο Blues" και το τραγούδησα μαζί με τον Νταλάρα, είδα τις αντιδράσεις όλων στην εταιρεία, που έλεγαν ότι με το τραγούδι αυτό θα γίνει της κακομοίρας! Το είχε καταλάβει ο Μάτσας! Είχε και τρομερές εμπειρίες βέβαια αυτός. Εγώ δεν περίμενα τίποτα και γι’ αυτό ήμουν κι ελεύθερος. Κι όμως, ήταν καταιγιστική η επιτυχία του. Το "Διδυμότειχο Blues", τώρα, μετά από τόσα χρόνια, το καταλαβαίνω, είναι ένα διαχρονικό τραγούδι κι ένα τραγούδι που δεν ξεφτίζει με τίποτα».

Ο Μαχαιρίτσας προόριζε το τραγούδι για τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου, όμως συνάντησε την αντίρρηση του Μάτσα ο οποίος του πρότεινε τον Γιώργο Νταλάρα γιατί «μπορεί να το υποστηρίξει». Ο Νταλάρας, όταν άκουσε το κομμάτι τρελάθηκε και είχε δίκιο. Το τραγούδι έμεινε για έξι μήνες στο Νο1 ενώ το άλμπουμ έκανε 35.000 πωλήσεις.

Σημειώνεται ότι στην αρχή οι κάτοικοι του Διδυμότειχου είχαν εκφράσει τη δυσαρέσκειά τους γιατί θεωρούσαν ότι το τραγούδι τούς έθιγε.

Εκείνη την εποχή, ο Διονύσης Τσακνής πήρε τον Μαχαιρίτσα να παίξει μαζί του στο «Καφεθέατρο». Όταν ερχόταν η στιγμή να παίξει το «Διδυμότειχο Blues», στο μαγαζί γινόταν πανικός, με αποτέλεσμα κάθε βράδυ στην είσοδο να σχηματίζεται ουρά από κόσμο που ήθελε να ακούσει τον Λαυρέντη να ερμηνεύει το τραγούδι που καθόρισε τη μετέπειτα πορεία του...

Ανήμερα της επετείου των γενεθλίων του, θυμόμαστε και τιμούμε τον Λαυρέντη επιλέγοντας 10+1 λατρεμένα τραγούδια που μας έχει αφήσει ως πλούσια παρακαταθήκη. 

Και τι ζητάω, από το δίσκο «Έτσι δραπετεύω απ' τις παρέες» (1999)

 

Να δεις τι σου 'χω για μετά, από το δίσκο «Ρίξε κόκκινο στη νύχτα» (1993)

Πόσο σε θέλω, από το δίσκο «Τσιμεντένιο κονσέρτο» (1987)

Πεθαίνω για σένα, από το δίσκο «Η ενοχή Των αμνών» (2010)

Διδυμότειχο Blues, από το δίσκο «Διδυμότειχο Blues» (1991)

Ένας Τούρκος στο Παρίσι, από το δίσκο «Παυσίλυπον» (1997)

Έλα ψυχούλα μου, από το δίσκο «Το διάλειμμα κρατάει δυο ζωές» (2001)

Ο Νότος, από το δίσκο «Παυσίλυπον» (1997)

Ο σουλτάνος της Βαβυλώνας (και η γυναίκα), από το δίσκο «Το διάλειμμα που κρατάει δυο ζωές» (2001)

Φλασάκι, από το δίσκο «Η νύχτα θα το πει» (1994)

Μικρός Τιτανικός, από το δίσκο «Ρίξε κόκκινο στη νύχτα» (1993)