Όσοι ακολουθούσαν τον Θάνο Μικρούτσικο στις συναυλίες του, γνωρίζουν πολύ καλά ότι ο κορυφαίος μας μουσικοσυνθέτης δεν έκανε ποτέ ανκόρ. Αντίθετα, κάθε του ζωντανή εμφάνιση έκλεινε με το αγαπημένο του τραγούδι από τους Dire Straits, το πασίγνωστο «Sultans of Swing».

Μετά την υπόκλιση στο παρατεταμένο χειροκρότημα του κόσμου που κάθε φορά τον αποθέωνε, με ένα «Πάμε Γιώργο, το δικό μας!» ο μαέστρος έδινε το σύνθημα στον ηχολήπτη του και οι νότες του «Sultans of Swing» πλημμύριζαν τον εκάστοτε χώρο, με τον ίδιο να χορεύει και να χοροπηδάει στη σκηνή σαν μικρό, σκανταλιάρικο παιδί, όπως έλεγε.

«Κάνουμε ένα πρόγραμμα με δομή» εξηγούσε για την απουσία ανκόρ ο ο κορυφαίος μας συνθέτης, προσθέτοντας ότι δεν του άρεσε να κατατάσσει ορισμένα τραγούδια σε περισσότερο δημοφιλή, τα οποία θα τον ξαναέβαζαν στη σκηνή. Παράλληλα χαρακτήριζε το τραγούδι των Dire Straits ως γούρι του εκτός από αγαπημένο και κορυφαίο, πλέκοντας το εγκώμιο του Νόπφλερ ως συνθέτη και κιθαρίστα της μπάντας.

Το «Sultans of Swing» αποτελούσε πλέον παράδοση στις συναυλίες του Μικρούτσικου. Ήταν το σήμα κατατεθέν. Όπως ήξερες ότι θα ακούσεις τους 7 νάνους έτσι ήξερες ότι το κλείσιμο της live βραδιάς θα γίνει υπό τους ήχους των Dire Straits.

Αναφέρεται ότι το βράδυ του Σαββάτου 28 Δεκεμβρίου, η οικογένεια και οι φίλοι που ήταν δίπλα στον Θάνο Μικρούτσικο τις τελευταίες εκείνες δύσκολες στιγμές, αυτό το τραγούδι έβαλαν να ακουστεί στο νοσοκομείο όταν άφησε την τελευταία του πνοή, για να τον αποχαιρετήσουν όπως θα άρεσε σε εκείνον.

Το «Sultans of Swing» που έγραψε ο Μαρκ Νόπλφλερ, ηχογραφήθηκε τον Ιούλιο του 1977 και κυκλοφόρησε το Μάιο του 1978 στο ομώνυμο ντεμπούτο άλμπουμ των Dire Straits.