Ο Έλβις Πρίσλεϊ θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους και πιο επιδραστικούς καλλιτέχνες όλων των εποχών. 

Από το ξεκίνημα της καριέρας του, ο Έλβις είχε τεράστιο πολιτιστικό αντίκτυπο. Σύμφωνα με το περιοδικό «Rolling Stone» «Ο Έλβις ήταν που έκανε το rock ‘n’ roll τη διεθνή γλώσσα της pop», ενώ παράλληλα ήταν «ένας Αμερικανός γίγαντας της μουσικής του 20ού αιώνα, ο οποίος άλλαξε μόνος του την πορεία της μουσικής και του πολιτισμού στα μέσα της δεκαετίας του 1950». Τα τραγούδια του, οι χορευτικές του κινήσεις, το στιλ και το ντύσιμό του διαμόρφωσαν το rock ‘n’ roll και τη μετέπειτα μουσική. Στη λίστα του BBC Radio με τους μεγαλύτερους τραγουδιστές του 20ού αιώνα, ο Έλβις κατέλαβε τη δεύτερη θέση, πίσω από τον Φρανκ Σινάτρα.

Εν έτει 2020, 85 χρόνια από την επέτειο της γέννησής του, ο Έλβις συνεχίζει να αποτελεί αντικείμενο λατρείας, οι δίσκοι του συνεχίζουν να πουλάνε σαν τρελοί και η Graceland, η έπαυλή του στο Μέμφις των ΗΠΑ εξακολουθεί να δέχεται καθημερινά εκατοντάδες επισκέπτες, κάνοντας τη βιομηχανία που έχει στηθεί γύρω από το όνομά του να θησαυρίζει ακόμα.

Ο «βασιλιάς του ροκ», Έλβις Άρον Πρίσλεϊ γεννήθηκε στις 8 Ιανουαρίου 1935 στις 4:35 π.μ. στο East Tupelo, του Μισισίπι, σε ένα σπίτι δυο δωματίων. Γονείς του ήταν οι Βέρνον Πρίσλεϊ και Γκλάντις Λοβ Σμιθ. Ο Έλβις είχε έναν δίδυμο αδερφό, τον Τζέσε Γκάρον, ο οποίος πέθανε στη γέννα. Στη μνήμη του πρόωρα χαμένου αδελφού του, χρησιμοποιούσε ως μεσαίο όνομα το Άρον αντί του Ααρόν όπως ήταν αρχικά το μεσαίο του όνομα.

Ο μικρός Έλβις ήταν μέτριος μαθητής αλλά πολύ ήσυχος. Το 1945, στα 10 του χρόνια, απέκτησε την πρώτη του -μεταχειρισμένη- κιθάρα, ενώ τρία χρόνια μετά μαζί με την οικογένειά του μετακόμισε στο Μέμφις του Τενεσί. 

Εκεί ο νεαρός Έλβις συνήθιζε να παρακολουθεί τις «Συνάξεις του Θεού» και άρχισε να επηρεάζεται από την blues και την gospel μουσική. Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του το 1953, ο Πρίσλεϊ εργάστηκε ως οδηγός φορτηγού και σε συνεργείο αυτοκινήτων.

Στις 18 Ιουλίου 1953, ο Έλβις πλήρωσε 3,25 δολ. για να ηχογραφήσει ένα δίσκο στη Sun Records με τα τραγούδια «My Happiness» και «That’s When Your Heartaches Begin». Αυτό θα ήταν το δώρο του για τα γενέθλια της μητέρας του Γκλάντις την οποία λάτρευε. 

Στις 4 Ιανουαρίου 1954 ο Έλβις επέστρεψε στη Sun Records πληρώνοντας αυτή τη φορά 8,25 δολ. για να ηχογραφήσει ένα δεύτερο δίσκο με τα τραγούδια «I’ll Never Stand in Your Way» και «It Wouldn’t Be the Same Without You». Ο ιδρυτής της Sun, Σαμ Φίλιπς, ο οποίος έχει ήδη ηχογραφήσει καλλιτέχνες όπως οι Howlin’ Wolf, Τζέιμς Κότον, B. B. King και Little Milton, έψαχνε για έναν λευκό τραγουδιστή με μαύρη φωνή κάτι που βρήκε στο πρόσωπο του Πρίσλεϊ. 

Στις 26 Ιουνίου 1954 αυτός και η βοηθός του κάλεσαν τον Έλβις για ένα ντέμο. Μαζί του έπαιξαν οι Σκότι Μουρ και Μπιλ Μπλακ, όμως το δοκιμαστικό δεν πήγε καλά. Κατά τη διάρκεια μιας πρόβας πάνω στο τραγούδι «That’s All Right», ο Φίλιπς έκρινε το αποτέλεσμα ικανοποιητικό και στις 19 Ιουλίου 1954 το έβγαλε στην κυκλοφορία. Ο δίσκος έγινε μεγάλη επιτυχία, ο «βασιλιάς» έκατσε στο θρόνο του και τα υπόλοιπα είναι ιστορία…

13 πράγματα που θα θέλατε να ξέρετε για τον Έλβις Πρίσλεϊ

  • Ο σειριακός αριθμός του στο στρατό ήταν: 53310761
  • Το νούμερο του δρόμου όπου βρίσκεται η Graceland στο Μέμφις είναι: 3764
  • Ο Έλβις αγόρασε τη Graceland το 1957 και του κόστισε 100.000 δολ. Μετά το θάνατό του η τιμή της εκτινάχτηκε στα 500.000 δολ.
  • Ο Πρίσλεϊ πρωταγωνίστησε σε 31 ταινίες και δυο ντοκιμαντέρ
  • Αποκαλούσε την κόρη του Λίζα Μαρία «Buttonhead» και «Yisa»
  • Ο Έλβις ήταν κάτοχος μιας ροζ Κάντιλακ. Το αρχικό χρώμα της Κάντιλακ όμως ήταν μπλε και την αγόρασε ως δώρο στη μητέρα του το 1956, παρόλο που εκείνη δεν ήξερε να οδηγεί. Επίσης, είχε υποσχεθεί να χαρίσει το αυτοκίνητο στην κόρη του όταν εκείνη θα έκλεινε τα 18 της χρόνια, το 1986
  • Τη συναυλία του «Elvis: Aloha from Hawaii» της οποίας τα έσοδα διατέθηκαν για φιλανθρωπικό σκοπό, παρακολούθησαν δορυφορικά 1 δισ. άνθρωποι σε περισσότερες από 40 χώρες του κόσμου
  • Ο Έλβις δεν αγαπούσε να ταξιδεύει με αεροπλάνο για αυτό και επέλεγε τη λύση του ιδιωτικού λεωφορείου που συχνά οδηγούσε ο ίδιος.
  • Από κάθε πόλη που επισκέπτονταν έπαιρνε ως σουβενίρ ένα σήμα της αστυνομίας. Όταν επέστρεφε στο Μέμφις φόραγε στολή αστυνομικού, καθώς και το σήμα που είχε αγοράσει και «περιπολούσε» στους δρόμους της πόλης. Σε πολλές περιπτώσεις μάλιστα, σταμάταγε οδηγούς που θεωρούσε ότι οδηγούσαν ανεύθυνα, για να τους συνετίσει.
  • Η πρώτη του λέξη στην πρώτη κινηματογραφική ταινία της καριέρας του «Love me Tender» ήταν «whoa» και απευθυνόταν σε άλογο
  • Κάποτε έκανε δώρο μια ρόμπα στον θρυλικό μποξέρ Μοχάμεντ Άλι, ο οποίος τη φόρεσε για πρώτη φορά στον αγώνα του εναντίον του Κεν Νόρτον στις 31 Μαρτίου 1973… και έχασε! Από τότε δεν την ξαναφόρεσε γιατί θεώρησε ότι του έφερε γρουσουζιά
  • Το φυσικό χρώμα των μαλλιών του Elvis ήταν το καστανόξανθο, όμως τα έβαφε μαύρα αντιγράφοντας τον Τόνι Κέρτις Tony Curtis. Μάλιστα, μετά το θάνατό του, το τελευταίο άτομο που άγγιξε το σώμα του ήταν ο κομμωτής Λάρι Γκέλερ για να φροντίσει το χρώμα των μαλλιών του Έλβις.
  • Ήθελε το κρεβάτι του να είναι πάντα στρωμένο με μαύρα μεταξωτά σεντόνια. Μια φορά ωστόσο γλίστρησε πάνω στα σεντόνια και έπεσε από το κρεβάτι με αποτέλεσμα να χτυπήσει το κεφάλι του. Από τότε προτιμούσε μόνο τα βαμβακερά σεντόνια.