Δυνατή βροχή, κεραυνοί, καμπάνες που ηχούν από μακριά, το πιο τρομαχτικό riff κιθάρας που είχε ακουστεί μέχρι τότε, και οι στίχοι: «Τι είναι αυτό που στέκεται μπροστά μου / Μαυροντυμένη φιγούρα που δείχνει προς τα εμένα». Έτσι ξεκινά το τραγούδι «Black Sabbath», του άλμπουμ «Black Sabbath», του συγκροτήματος Black Sabbath και τη στιγμή που ακούστηκε για πρώτη φορά δυνατά, στις (Παρασκευή και) 13 Φεβρουαρίου 1970, γεννήθηκε το μουσικό είδος που ονομάζουμε heavy metal (λέξεις που ακούστηκαν για πρώτη φορά δύο χρόνια πριν, στο «Born to be Wild» των Steppenwolf, αλλά όταν μιλάμε για τη μουσική, οι «γονείς» είναι αδιαμφισβήτητα οι Black Sabbath).

Ένα χρόνο πριν, οι τέσσερις μακρυμάλληδες από το Μπέρμιγχαμ έπαιζαν μπλουζ και λέγονταν Earth. Βλέποντας ουρές έξω από έναν κινηματογράφο που πρόβαλλε μια παλιότερη ταινία τρόμου, το «Black Sabbath» του 1963 (σπονδυλωτό φιλμ του Μάριο Μπάβα με τρεις ιστορίες και αφηγητή τον Μπόρις Καρλόφ), ο κιθαρίστας Τόνι Αϊόμι αποφάσισε να γράψει ένα τραγούδι-θρίλερ και να του δώσει το ίδιο όνομα. Ενθουσιασμένοι από το νέο υλικό, τα μέλη του συγκροτήματος αποφάσισαν τον Αύγουστο του 1969 να αλλάξουν όνομα και να ακολουθήσουν τη συγκεκριμένη μουσική κατεύθυνση, ετοιμάζοντας ένα άλμπουμ που θα έδινε την αίσθηση ταινίας τρόμου.

Το «Black Sabbath» – ολόκληρο το άλμπουμ, όχι μόνο το τραγούδι – ηχογραφήθηκε μέσα σε μία ημέρα, στις 16 Οκτωβρίου 1969. Η όλη διαδικασία κράτησε περίπου 12 ώρες. «Απλά μπήκαμε στο στούντιο  και παίξαμε live το υλικό. Ο Όζι τραγούδαγε ταυτόχρονα, γι’ αυτό τον βάλαμε σε χωριστό θάλαμο και ξεκινήσαμε. Μία ημέρα η ηχογράφηση, μία ημέρα η μίξη. Αυτό ήταν», έχει πει ο Αϊόμι. Στην αυτοβιογραφία του «I am Ozzy», ο Όζι Όσμπορν σημειώνει: «Όταν τελειώσαμε το πρώτο πέρασμα, φάγαμε άλλο ένα δίωρο περνώντας κάποιες δεύτερες κιθάρες και συμπληρωματικά φωνητικά και αυτό ήταν. Προλάβαμε την παμπ ανοιχτή για τα τελευταία ποτά. Έτσι θα πρέπει να γίνονται τα άλμπουμ κατά τη γνώμη μου».

Η θεματική του πρώτου τραγουδιού συνεχίστηκε και στο υπόλοιπο άλμπουμ: το «N.I.B» μιλάει για ένα ραντεβού με τον Διάβολο, το «The Wizard» για έναν μάγο που διώχνει δαίμονες, το «Behind the Wall of Sleep» περιγράφει τη στιγμή του θανάτου… To tracklist της βρετανικής έκδοσης του άλμπουμ έχει ως εξής: «Α’ πλευρά: Black Sabbath, The Wizard, Behind the Wall of Sleep, N.I.B. Β’ πλευρά: Evil Woman (διασκευή των Crow), Sleeping Village, Warning (διασκευή των The Aynsley Dunbar Retaliation). Στην αμερικανική έκδοση που κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 1970, το «Evil Woman» αντικαταστάθηκε από το πολύ καλύτερο «Wicked World». 

Στο εξώφυλλο του άλμπουμ, μια μαυροντυμένη γυναικεία φιγούρα στέκεται μπροστά από έναν νερόμυλο, με πεσμένα φύλλα στο έδαφος και ένα κοράκι κάπου στα γυμνά δέντρα (το κοράκι φαίνεται στη συνέχεια της φωτογραφίας στο οπισθόφυλλο). Ο νερόμυλος αυτός υπάρχει και είναι τουριστικό αξιοθέατο. Λέγεται Mapledurham Watermil και στέκεται από τον 15ο αιώνα στις όχθες του Τάμεση στο Όξφορντσαϊρ. Στη Wikipedia φαίνεται σίγουρα λιγότερο τρομαχτικός…

Μισό αιώνα μετά, όλοι αναγνωρίζουν (με πρώτα πρώτα τους ίδιους τους μουσικούς) ότι χωρίς το «Black Sabbath» δεν θα είχαμε τους Iron Maiden, τους Slayer, τους Metallica, τους Sipknot, τους Rage Against the Machine και ένα σωρό ακόμη συγκροτήματα – τουλάχιστον όχι όπως τα ξέρουμε σήμερα. Και είναι βέβαιο ότι δεν έχει υπάρξει χεβιμεταλάς που θα ακούσει τη βροχή έξω από το παράθυρό του και δεν θα παίξει στο μυαλό του τις πρώτες νότες του «Black Sabbath» από την κιθάρα του Αϊόμι…