Η νέα δισκογραφική δουλειά της Πηγής Λυκούδη που κυκλοφορεί από την FM Records, με τίτλο «Ταξίδια εν Λευκώ», είναι μία ενότητα τραγουδιών που δημιουργήθηκε μέσα από την ανάγκη της να πει δυνατά και καθάρια πως «Όταν χάνεται ο ήλιος» , για να βρεθείς «Στα σύννεφα για λίγο», πρέπει να κάνεις
«Βήματα», να χορέψεις «Ζεϊμπέκικο για δύο», ένα παθιασμένο «Tango της Φωτιάς» να πεις «Λόγια που ποτέ δεν έχεις πει» και να «Ταξιδέψεις με το νου» εκεί όπου συνάντηση με το εαυτό μας είναι λυτρωτική!

Πείτε μας δυο λόγια για το δίσκο σας.
O νέος δίσκος τα «Tαξίδια εν λευκώ» δημιουργήθηκε στην περίοδο της καραντίνας. Ο τίτλος σηματοδοτεί τα ταξίδια που έρχονται μετά από αυτή την περίοδο. Περιλαμβάνει 6 τραγούδια και 2 ορχηστρικά. Τα περισσότερα γράφτηκαν μέσα σε αυτή την περίοδο και κάποια, στο πρόσφατο παρελθόν. Τους στίχους σε αυτά τα τραγούδια υπογράφουν ο Μιχάλης Μπουρμπούλης, ο Φίλιππος Γράψας, η Νάνσυ Κανέλλη, η Ξένια Δικαίου, ο Γιώργος Μανιός. Στιχουργοί που στην δια ζώσης  συνάντησή μας  δεν απομυθοποιήθηκαν και η συνείδησή μου τους έχει καταχωρήσει στους μαχητές ζωής! Τα τραγούδια ερμηνεύουν αγαπημένοι, σταθεροί συνεργάτες τους οποίους πιστεύω. Σημαντικοί ερμηνευτές  της νέας γενιάς, με προσωπικό στίγμα, ήθος και σεβασμό σε αυτό που παίρνουν στα χέρια τους για να ερμηνεύσουν. Ο Σπύρος Κλείσσας, η Γεωργία Αγγέλου και η Μαρίνα Βολουδάκη είναι σε αυτό το δίσκο η φωνή της γραφής μου! Στον δίσκο αυτό έχουν συμμετέχουν και  εξαιρετικοί σολίστες μουσικοί. Ο δίσκος κυκλοφόρησε από την FM RECORDS.

Πώς προέκυψε αυτή η επιλογή; 
Η επιλογή αυτή έγινε με κριτήριο να συμπεριληφθούν σε όλα τα επίπεδα συνεργάτες, συνοδοιπόροι με τους οποίους νιώθω πως χωρίς να γίνεται καμία έκπτωση στο αποτέλεσμα, υπάρχει αβίαστα χημεία μεταξύ μας έτσι ώστε να φτάσουμε στο τελικό αποτέλεσμα γεμάτοι χαρά, χωρίς περιττές «εγωπαθητικές» συμπεριφορές, που δυστυχώς δεν λείπουν  στον χώρο μας και με προσήλωση προς τον κοινό στόχο να φτάσουν σε εσάς τα τραγούδια μας κάνοντας... ταξίδια εν λευκώ!

Τί αναζητάτε μέσω της μουσικής σας και ποια ανάγκη σας εξυπηρετεί;
Από τα πρώτα βήματα που συναντήθηκα με τη μουσική την αισθάνθηκα σαν τον μεγαλύτερο μυστικό δάσκαλο για να διανύσω ουσιαστικά το κομμάτι της ζωής που μου αναλογεί. Είναι η ατραπός για να εκφραστώ, να ανασάνω και να νιώσω πως το πέρασμά μου από αυτήν την ζωή θα είναι συμβατό με τον στίχο του αγαπημένου μου Αρκάδα ποιητή…Τι θα φυτέψεις, τι θα αφήσεις μόνο να σκέφτεσαι, είναι τόσο σύντομη η διαδρομή…  

Τί είναι αυτό που ανακαλύψατε ή διδαχτήκατε μέσα από την ενασχόλησή σας με τη μουσική: για την ίδια την Τέχνη, τον εαυτό σας, το κοινό;
Για να υπάρχουμε στην Τέχνη οφείλουμε καθημερινά να συναντιόμαστε με τον εαυτό μας. Να συνομιλούμε μαζί του και να προτείνουμε την αλήθεια που βλέπουμε. Θεωρώ πώς αυτό είναι το χρέος μας. Είναι μαγεία η συνάντηση με το κοινό μέσω της Τέχνης. Στις δύσκολες στροφές που έχω περάσει αυτή η συνάντηση και η λαχτάρα να την ξαναζήσω είναι που μου δίνει δύναμη να συνεχίσω.

Τι σας φθείρει στην καθημερινότητα ή ακόμα και στον χώρο της μουσικής που δραστηριοποιείστε;
Αυτό που με φθείρει στο χώρο της τέχνης είναι η έλλειψη αξιοκρατίας, η έλλειψη να δεχτεί η πολιτεία πως σε τούτο τον τόπο οι άνθρωποι που ασχολούνται με την τέχνη είναι πολλοί, πως είναι και αυτοί ένα μέρος του πλούτου της. Πρέπει να δει κάποια στιγμή πώς πάνω σε όλους αυτούς τους ανθρώπους (και όχι σε μερικούς - σχεδόν πάντα τους ίδιους), μπορεί να στηριχθεί και να φτάσει μέσω και αυτού του δρόμου σε αυτά που εκείνη κρίνει ως σημαντικά! Μιλούν για την Ελλάδα, για τον πολιτισμό της, καυχιούνται για αυτό, αλλά έχω την αίσθηση πως μόνο λεκτικά τον χρησιμοποιούν, δεν έχουν ιδέα του τι ακριβώς εννοούν. Αν είχαν, θα σέβονταν, θα δημιουργούσαν τις συνθήκες έκφρασης αυτού του πλούτου πού βρίσκεται στην ψυχή ενός μεγάλου μέρους αυτού του μικρού αλλά μεγάλου λαού!

Σε τι φάση δημιουργικά και επαγγελματικά σας πέτυχε η καραντίνα; 
Η καραντίνα με βρήκε σε μία στιγμή που είχα πολύ ανάγκη τον χρόνο που μου προσέφερε. Μου έδωσε δυνατότητα να ολοκληρώσω έργα τα οποία χρειάζονταν όλες αυτές τις ώρες σιωπής, συγκέντρωσης και εργασίας. Επίσης δεν σταμάτησα να επιτελώ με λαχτάρα μέσα σε αυτό το διάστημα την άλλη μου ιδιότητα ως καθηγήτρια πιάνου. Η καθημερινή μου επαφή με τα παιδιά μέσω του διαδικτύου ήταν και για μένα ένα μεγάλο μάθημα. Για να είμαι ειλικρινής τα θαύμασα για τον τρόπο που διαχειρίστηκαν, όλη αυτήν την ξαφνική αλλαγή στην ζωή τους, με δίδαξαν. Πάντα ευγνωμονώ τους μαθητές μου για αυτή την ισορροπία και την ομορφιά που μου προσφέρουν, στην προσπάθειά μου να τους συναντώ μέσω της μουσικής σε κάθε φράση πού βρίσκονται και να διανύουμε μαζί  τον ιερό δρόμο της μάθησης, ο οποίος κρύβει ένα συναρπαστικό ταξίδι.

Είναι οι on line συναυλίες η νέα εποχή στη μουσική;
Μόνο η ερώτηση αν οι on line συναυλίες είναι το μέλλον με κάνει να νιώθω αποστροφή! Εκφράζω ακριβώς αυτό που νιώθω!  Αναρωτιέμαι πώς γίνεται να συμβεί κάτι τέτοιο; Στην ζωντανή στιγμή και είμαι βέβαιη πως αυτό το νιώθουν κι άλλοι είτε πιστεύουν είτε όχι, υπάρχει κάτι που εγώ το ονομάζω «Θεό», που συνδέει το κοινό με το δρώμενο και το δρώμενο με το κοινό, αυτό δεν μπορεί να καταγραφεί, δεν μπορεί να υπάρξει στην on line διαδικασία. Προσωπικά για αυτή τη συνάντηση πηγαίνω να παρακολουθήσω κάτι στην Τέχνη, για να νιώσω αυτήν την παρουσία, του τρίτου στοιχείου που τα συνδέει και βρίσκεται στον αιθέρα. Μια παρουσία που τα φέρνει όλα στο παρόν χωρίς παραβλέπει κάποια αίσθηση και έτσι τελικά αυτή η συνομιλία να παίρνει διάσταση τέτοια, που φεύγοντας να έχεις αισθανθεί πως κάτι έχει αλλάξει! Χωρίς όλο αυτό προτιμώ να μπω στη διαδικασία της ακρόασης ενός cd!

Πώς διαχειρίζεστε μια αποτυχία ή τα ανεπιθύμητα αποτελέσματα μιας λάθος επιλογής;
Μια αποτυχία ή τα ανεπιθύμητα αποτελέσματα μια λάθος επιλογής, αν μπορούν να χαρακτηριστούν ως τέτοια, τα βιώνω ως ένα μεγάλο μάθημα που μπορεί να με βοηθήσει να πάω παραπέρα!

Ποια είναι τα επόμενα καλλιτεχνικά σας σχέδια;
Τα επόμενα σχέδια μέχρι να ξεκαθαρίσει το τοπίο σε σχέση με τις νέες συνθήκες που έχουν δημιουργηθεί από την πανδημία, είναι να ολοκληρώσω μία δισκογραφική δουλειά με τίτλο 10 ζωγραφιές για την Ιωνία, ένα αφιέρωμα στη Σμύρνη, στις αλησμόνητες πατρίδες σε ποίηση του Γιάννη Ιωαννίδη. Η ολοκλήρωση του νέου  αυτού συνθετικού μου έργου βασίζεται στο κορυφαίο ποίημα του Άγγελου Σικελιανού «Ωδή στο Μακρυγιάννη» τιμώντας έτσι μία από τις μεγαλύτερες μορφές της επανάστασης του 1821. Επίσης ακόμα ένα έργο βασισμένο στην προσωπικότητά του Λεωνίδα και στα γεγονότα της μάχης των Θερμοπυλών, τονίζοντας  το ηθικό μέρος αυτής της θυσίας. Το έργο ονομάζεται Μολών Λαβέ 2500 χρόνια μετά και έχει δημιουργηθεί σε συνεργασία με τη εξαιρετική εκπρόσωπο της αφηγηματικής Τέχνης Σμαράγδας Αποστολάτου. Πρόθεση μας είναι  να συμμετέχουμε στους εορτασμούς των 2500 χρόνων από τη μάχη Θερμοπυλών και την ναυμαχία της Σαλαμίνας. Υπήρχαν αρκετά σχέδια για την παρουσίαση των έργων μου στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Θέλω να πιστεύω πώς ακόμα και με κάποια καθυστέρηση λόγω συνθηκών, αυτό θα πραγματοποιηθεί. Το μεγαλύτερο όμως σχέδιο, που δεν σηκώνει καμία αναβολή, είναι να μην αφήσω ούτε μία στιγμή που να μην παλέψω για αυτά που νιώθω ως αλήθειες!