Επετειακή συναυλία για τα 95ά γενέθλια του Μίκη Θεοδωράκη πραγματοποείται σήμερα από την Εθνική Λυρική Σκηνή στην Πλατεία Θησείου, στο πλαίσιο σειράς συναυλιών της ΕΛΣ προς τιμήν του.

Η συναυλία θα ξεκινήσει στις 20:30 και θα παρουσιαστούν εμβληματικά τραγούδια του που «σημάδεψαν» τον ελληνισμό για περισσότερο από μισό αιώνα, λυρικές και επικές αναφορές από τους κύκλους τραγουδιών του σε συνεργασία με τους σημαντικότερους Έλληνες ποιητές, «ψηφίδες» από τις παγκοσμίου φήμης κινηματογραφικές επιτυχίες αλλά και τα μεγαλειώδη λαϊκά του έργα. Έργα που άφησαν ανεξίτηλα τα «δακτυλικά» τους αποτυπώματα τόσο στην διεθνή μουσική δημιουργία, όσο και την πολιτιστική κληρονομιά του τόπου μας.

Συμμετέχουν οι, ερμηνευτές, Ρίτα Αντωνοπούλου, Θοδωρής Βουτσικάκης, Ζαχαρίας Καρούνης και Μπέττυ Χαρλαύτη, που επικυρώνουν με τον καλύτερο τρόπο την διαχρονικότητα των μηνυμάτων της μουσικής του Μίκη Θεοδωράκη, μεταλαμπαδεύοντας το βαθύτερο νόημά τους στις νεότερες γενιές. Μαζί τους στο πιάνο, ο ενορχηστρωτής και Υπεύθυνος της Μουσικής Βιβλιοθήκης και του Ιστορικού Αρχείου της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, Γιάννης Μπελώνης, στενός συνεργάτης του Μίκη Θεοδωράκη για περισσότερο από μια δεκαετία.

Ο Μιχαήλ (Μίκης) Θεοδωράκης γεννήθηκε στις 29 Ιουλίου 1925 στη Χίο. 

Έχοντας γράψει περισσότερα από 1.000 μουσικά έργα, ο ίδιος ο Μίκης Θεοδωράκης είχε δηλώσει: «η άποψη ότι στην χώρα μου είμαι περισσότερο γνωστός και αγαπητός από τα τραγούδια μου, είναι εσφαλμένη. Κι ακόμα, το χειρότερο για μένα, έχουν γίνει κυρίως γνωστά όσα έχουν συνδεθεί με μεγάλους τραγουδιστές ή πιο συχνά με ξεχωριστές ιστορικές περιόδους, όπως λ.χ. η εποχή της χούντας και της μεταπολίτευσης, όπου κυριάρχησαν όσα είχαν "αγωνιστικό" περιεχόμενο. Εξ ου και η άποψη ότι είμαι συνθέτης "πολιτικός" και ελάχιστα (ή και καθόλου) "λυρικός".

Πρόκειται δηλαδή για μια εικόνα λαθεμένη, παραμορφωμένη, άναρχη, τυχαία, με έντονο το στοιχείο της επικαιρότητας και ξένη (εντελώς ξένη) προς την πραγματική φύση, μορφή και ουσία του έργου μου. Δηλαδή πρόκειται για μια εικόνα που με παραμορφώνει, με αδικεί και κυρίως δεν επιτρέπει στον κύριο αποδέκτη του έργου μου, τον ελληνικό λαό, να γνωρίσει στο σύνολό του και στην πραγματική του μορφή και πεμπτουσία ένα έργο, τα τραγούδια μου, που τα εμπνεύστηκα από αυτόν και τα έγραψα γι' αυτόν.

Με άλλα λόγια η αδικία είναι τριπλή: για μένα, για τα τραγούδια μου και για τον λαό!

Όμως όπως συμβαίνει στην περίπτωσή μου, τα τραγούδια μου είναι για μένα έργο ζωής, σκοπός ζωής και λόγος ύπαρξης, η δε αξία τους δεν μετριέται ούτε με χρήματα ούτε με άλλου τύπου συμφέροντα.

Για όσους ανησυχούν, προβληματίζονται και αναζητούν λύσεις, πρέπει να ξέρουν ότι όλα ξεκινούν από τρεις λέξεις: Ελλάδα, Πατρίδα, Ελληνικότητα.

Και γι' αυτόν κυρίως τον λόγο θέλω τα 1.000 τραγούδια να φτάσουν σε κάθε γωνιά της ελληνικής γης και σε κάθε πτυχή της ελληνικής ψυχής, γιατί τότε μόνο πιστεύω ότι η ψυχή μου θα βρει ανάπαυση».