Πιο χαλαρούς μας βρίσκει αυτή η μουσική εβδομάδα. Βέβαια, τέτοιες περιπτώσεις σχετικής «αγρανάπαυσης» αποδεικνύονται ωφέλιμες για τραγούδια που ξεχωρίζουν ακόμη περισσότερο. 

Το μόνο σίγουρο είναι πως δεν αντέχει πολύ ακόμη ο οργανισμός μου από το νέο «φρούτο» Billie Eilish - τη Miley Cirus των εναλλακτικών. Τόσο πρόμο και μάρκετινγκ για μία (προς το παρόν) μέτρια κατά την ταπεινή μου άποψη τραγουδίστρια είναι τουλάχιστον ανεξήγητο. Της δίνω ωστόσο the benefit of the doubt που θα έλεγαν και στα μέρη της, μήπως αλλάξει κάτι στην πορεία. Το νέο της single Bury A Friend είναι ενδεικτικό της κατάστασης πάντως, ενώ οι 20 εκατ. θεάσεις του στο youtube σημαίνουν ότι σχεδόν κανείς δεν συμπάσχει μαζί μου.

Σε άλλα νέα, μαθαίνω ότι η Bonnie Tyler βγάζει καινούργιο άλμπουμ, με πρώτο single ονόματι Hold On. Έχω χάσει το μέτρημα των come backs το τελευταίο χρονικό διάστημα και είναι ζήτημα να αξίζει το 1/5 αυτών. 

Περιμένω ωστόσο πώς και πώς να ακούσω το πρώτο LP The Song Diaries της Sophie Ellis Bextor τον ερχόμενο Μάρτιο, θα περιέρχει τις ορχηστρικές εκδοχές 16 επιτυχιών της. Αν κρίνω από το Take Me Home όπως «μεταλλάχθηκε», το πρότζεκτ παρουσιάζει ενδιαφέρον.

Όσοι βρεθήκαμε στη συναυλία των Chemical Brothers τον περασμένο Σεπτέμβριο, πήραμε μία γεύση από ό,τι ετοιμάζουν στο εξής. Το Gotta keep on makin' me high είναι προάγγελος της νέας τους δουλειάς και για την ώρα δεν υπάρχει σε μορφή της προκοπής. Ξαναάκουσέ το, εδώ

Μες την εβδομάδα και κατ' ιδίαν, μου έλεγε ο Alexander Anton των φερελπιδων TAMSYN ότι του αρέσουν πολύ οι Interpol. Συμπτωματικά, αυτήν την εβδομάδα, ακούσαμε φρέσκο single και είναι περισσότερο Fine παρά Mess

Διαπιστώνω επίσης, πώς κάτι πολύ λάθος πρέπει να πηγαίνει με μένα για να μου αρέσει το νέο τραγούδι του Peter Doherty. Το Who's Been Having You Over είναι σίγουρα έκπληξη, όμως προσωρινά κρατάω μικρό καλάθι για τo πρώτο του άλμπουμ με τους The Puta Madres. 

Με νέα δουλειά (Reasons To Stay Alive) μετά από πέντε χρόνια, επέστρεψε και ο Andy Burrows. Μπορεί να μην είναι ο (Jesus Christ στην εμφάνιση) σούπερ σταρ, αλλά προσωπικά θα τον θυμάμαι πάντα για έναν και μόνο ύμνο αυτοντοπαρίσματος. Το νέο του single Barcelona, το πρωτοακούσαμε περίπου δύο μήνες πριν. 

Στα τέλεια 7 μας τώρα:

Balthazar - Wrong Vibration
Πέντε χρόνια μεσολάβησαν για τους Balthazar μέχρι να βγάλουν νέο άλμπουμ - είχε κι αυτός ο Devoldere τα δικά του με τους Warhaus, καταλαβαίνεις. Κοίτα όμως, πόσο καλό του έκανε και στο εξής ακούγοντας ενδελεχώς το Fever, μας βλέπω να μιλάμε ήδη για ένα από τα καλύτερα άλμπουμ του 2019.
Υ.Γ: Το ωραίο στη μπάντα αυτή είναι ότι δεν ξέρεις σε ποια κλίμακα να την τοποθετήσεις ως προς το είδος που υπηρετεί. 

Theophilus London - Whiplash feat. Tame Impala
Σαφέστατα προτιμώ το Only You που στην εκπνοή του του 2018 μας έκαψε τα αυτιά στις ακροάσεις, ωστόσο αυτή η συνεργασία συνεχίζει να αποφέρει νόστιμους καρπούς. Πάντως, οι Tame Impala παίζουν... μπάλα με ή χωρίς συνεργασίες. 

Andrew Bird - Sisyphus
Ο Andrew Bird θα έρθει με γεμάτες αποσκευές φέτος στο Summer Nostos Festival στο ΚΠΙΣΝ. O λόγος για το νέο του άλμπουμ My Finest Work Yet που κυκλοφορεί στις 22 Μαρτίου. Το πρώτο single Sisyphus θυμίζει έντονα κάτι μεταξύ Year Of The Cat και Flowers In The Window και καθόλου δε μας χάλασε. 

Ady Suleiman - Strange Roses
Το γλυκύτατο άσμα της εβδομάδας ανήκει στον Τανζανοβρετανό Ady Suleiman. Τί κι αν ακούω από κάτω Easy Like Sunday Morning; Δε με ενοχλεί.

Empire Of The Sun - Chrysalis
Πάνε δέκα ολόκληρα χρόνια (!) από το Walking On A Dream και οι Αυστραλοί το γιορτάζουν με αυτό το single. Τυπικοί Empire Of The Sun, αναγνωρίσιμοι όπως πάντα από την πρώτη κιόλας νότα. 

ALMA - When I Die
Η ένοχη απόλαυση της εβδομάδας. Η Φινλαδή Alma-Sofia Miettinen κυκλοφορεί αρχές Απρίλη το πρώτο της ολοκληρωμένο άλμπουμ Have You Seen Her και με αυτό το single διεκδικεί επάξια την θέση ενός ακόμη εθιστικού και κυρίως εμπορικού hit. Κάπως έτσι πεθύμησα τόσο μα τόσο την θεά Beth Ditto...
.

Τhe Mountain Goats - Younger
Ποια επική ιδιοφυία άραγε να σκέφτηκε αυτό το τόσο μα τόσο καλόγουστο όνομα που ξεπερνάει τη σφαίρα της βουκολικότητας, πραγματικά αναρωτιέμαι. Εντούτοις, εστιάζοντας στη μουσική, εδώ έχουμε ένα κομμάτι ιδανικό για drive time με προορισμό το πουθενά.