Πάνω που είχα συνηθίσει στη νηνεμία των Χριστουγέννων, η δεύτερη εβδομάδα της χρονιάς ήρθε απότομα με «χιονοστιβάδα» νέων singles. Η Lana Del Rey πρώτη και καλύτερη συνεχίζει στο κλασσικό βαριεστημένο στυλάκι κατά το οποίο τραγουδάει για να αυτονανουρίζεται, βάζει υποψηφιότητα για το τραγούδι με τον μεγαλύτερο τίτλο έβερ (hope is a dangerous thing for a woman like me to have - but i have it) Από την άλλη, αν και βαριέμαι λίγο και με την Billie Eilish που είναι ο συνδυασμός της προηγούμενης κυρίας με τη Miley Cyrus, το When I Was Older -άμεσα συνδεδεμένο με την κινηματογραφική επιτυχία της χρονιάς Roma- είναι σαφέστατα πιο ενδιαφέρον από ό,τι δικό της έχω ακούσει μέχρι σήμερα (και πέστε να με φάτε). 

Κατά τ' άλλα, άκουσα αυτό, και σκέφτηκα πόσο λείπει από την εμπορική μουσική η Nelly Furtado από την εποχή που νομίζαμε ότι η Μόνικα από τα Φιλαράκια ξεκίνησε να συνεργάζεται με τον Timbaland. 

Οι Imagine Dragons στο μεταξύ, «έχωσαν» τον Lil Wayne να ραπάρει μέσα στο Believer, σου λέει κάτσε να την αρμέξουμε για καλά την επιτυχία, μέχρι να βρούμε κάτι ανάλογα πιασάρικο.  

Οι Rudimental, όπως έχουμε ξαναπεί έχουν την τάση να «τσιμπάνε» όποιον ταλαντούχο νέο καλλιτέχνη κυκλοφορεί εκεί έξω, μόνο που αυτήν τη φορά, ναι μεν τσίμπησαν την Ray BLK (που αν θυμάσαι ήταν μέσα στα δικά μου 20 καλύτερα του 2018), αλλά το αποτέλεσμα δε μου άρεσε καθόλου

Τέλος, στο πλαίσιο των reunions που έχουν επανέλθει τόσο πολύ στη μόδα, γύρισαν επίσης στα μουσικά δρώμενα και οι Westlife, το πάλαι ποτέ πουλέν του Ronan Keiting των Boyzone -ήμουνα νια και γέρασα!- χωρίς τον Brian McFadden με ένα πιο αδιάφορο πεθαίνεις single.

Στα δικά μας τώρα, αυτά που όντως ξεχωρίζουν το καθένα για δικό του λόγο:

Chaka Khan - Hello Happiness
Πρωτοκαθεδρία γιατί είναι η Chaka, διαφορετικά σήμερα θα ξεκινούσε η στήλη με το επόμενο. Τιτανοθρύλος ετών 65, βγάζει άλμπουμ ονόματι Hello Happiness στις 15 Φεβρουαρίου και μας ταΐζει τυράκια για να έχουμε να πορευόμαστε. Τα σέβη μου Chaka, μας φτιάχνεις τη διάθεση. 

Charlotte Cardin - Drive
Εδώ έχουμε το WOW της εβδομάδας, θα έλεγα και του μήνα, μόνο που για την ώρα κρατιέμαι. Το main girl της έκανε θραύση, αλλά αυτό εδώ είναι τόσο μα τόσο εθιστικό σε μουσική και στίχο που δύσκολα θα ξεκολλήσω. Δύο πράγματα σημειώνω: Καταγωγή από Καναδά (ερώτηση κρίσεως: τί έχουμε πει για Καναδά και Αυστραλία;) και φωτογραφία με χρώματα α λα Drive και Kavinsky καθόλου τυχαία προφανώς. Θα συμφωνήσω με τα σχόλια στο youtube, ήρθε η ώρα για ολοκληρωμένο άλμπουμ φίλη Charlotte. 

Nick Waterhouse - Song For Winners
Αν και σε για λίγο μου θύμισε Kevin Morby και Harlem River, όπως και Allah-Las, σίγουρα πρόκειται για το τέλειο timing. Καινούργιο single και ανακοίνωση εμφανίσεων σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη για τον Katchi Αμερικανό φίλο μας. 

The Knocks - Brazilian Soul (feat. Sofi Tukker) [Acoustic Bossa Version]
Ένα ακόμη που βρισκόταν στα καλύτερα του 2018 (πρόλαβε στο τσακ) παθαίνει extreme make over και μ' αρέσει εξίσου. Bossa ftw!

Sharon Van Etten - Seventeen
Μυρίζει Νιου Τζέρσεϊ από χιλιόμετρα. Εξαιρετικά ενδιαφέρον single από την Sharon, μένει να δούμε τί ψάρια πιάνει ολόκληρο το επερχόμενο άλμπουμ Remind Me Tomorrow . 

Gesaffelstein - Lost in the Fire (feat. The Weeknd)
Commercial ήχος που προσπαθεί να επαναλάβει κατά κάποιο τρόπο την επιτυχία του Starboy των Daft Punk. Προφανώς και δεν είναι τόσο καλό, αλλά ο Weeknd είναι δύσκολο να περάσει απαρατήρητος. 

AUTOM - Break Your Heart
Και κάτι ελληνικό τώρα. Αν ψάξεις τους ολοκαίνουργιους AUTOM θα βρεις ονόματα που σίγουρα έχεις ξανασυναντήσει μουσικά (Sleeping Pillow, Dive in Denial, Ζακ Στεφάνου στην παραγωγή του κλιπ, κλπ), οπότε κάπως έτσι εξηγείται η εξαιρετική του παραγωγή. Θα σταθώ στο τελευταίο, παραβλέποντας κάτι μικρές ενστάσεις που μπορεί να έχω, αναμένοντας μία ακόμη καλύτερη συνέχεια. Καλή αρχή!