Σε μία εβδομάδα από τώρα, θα διαβάζεις τη μουσική ανασκόπηση της χρονιάς που ετοιμάζεται να μας προσπεράσει, σύμφωνα τουλάχιστον με όσα έχουν γραφτεί σ' αυτήν την στήλη που αισίως κλείνει το πρώτο της χρόνο. Ως τότε, και λίγο πριν εκπνεύσει το 2018, ο Sam Smith κυκλοφόρησε άλλη μία βαρετή μπαλάντα κατ' εμέ ονόματι Fire On Fire, γιατί ο υπόλοιπος πλανήτης του έχει ήδη χαρίσει πάνω από 1 εκατ. θεάσεις ήδη. Επίσης, ο Μπραντ Πιτ, εκτός από ηθοποιός βγαίνει και σε μουσικός, απλά λέγεται Christian Leave και εντάξει, είναι ολίγον τι νεότερος. Το Smaller του πάντως, δεν είναι κάτι το ιδιαίτερο. Ο Jay Sean από την άλλη, έβγαλε ένα αρκετά συμπαθητικό κομμάτι, τόσο ώστε να τον αναφέρουμε, αλλά όχι για να συγκαταλεχθεί στα 7 της εβδομάδας... 

Σε άλλα νέα, η Ευρώπη ολόκληρη συγκλονίστηκε (sic) από τη δημιουργία ενός boy band, τους Ολλανδούς Breunion Boys που έχουν ως στόχο να μεταπείσουν τους Βρετανούς να πάρουν πίσω το προαποφασισμένο τους Brexit. Ω ναι, δουλειά δεν είχε ο διάολος...

Στα δικά μας τώρα: 

Rudimental - They Don't Care About Us (feat. Maverick Sabre & YEBBA) 
Το υπερμέγεθες κόλλημά μου με το Her Grace του Maverick Sabre που διάβασες την προπροηγούμενη εβδομάδα, αφενός δεν έχει περάσει (για μένα είναι το τραγούδι του μήνα) αφετέρου πλέον αποτελειώθηκα από τη συνεργασία του με τους τιτανοτεράστιους Rudimental. Πώς το κάνουν αυτοί οι τύποι και βρίσκονται με όλους τους αγαπημένους μου (π.χ Jessie Ware, Lianne LaHavas κ.α), πραγματικά απορώ. Αν μη τι άλλο, ξέρουν να «τσιμπάνε» ταλέντα. Και ναι, το They Don't Care About Us, παίζει καπάκι πια μετά το Her Grace.

ELKAE - SOLD
Η Laura Keane έρχεται από την Ιρλανδία για να μείνει -θέλω να πιστεύω δηλαδή. Πάρα πολύ, μα πάρα πολύ μου αρέσει, έχει ένα περίεργο soul στυλ που φέρει μαζί του και κάτι tropical αλλά και κάτι pop. Για να δούμε τί θα ακούσουμε στο εξής από τη δεσποινίδα...

Cigarettes After Sex - Neon Moon
Ακόμα κι αν δεν είναι το κάτι εξαιρετικό, αυτό που θα κάψει τα αυτιά μας, οι Cigarettes After Sex θα έχουν πάντα θέση σε αυτήν την στήλη. Το Neon Moon θα συμπεριλαμβάνεται στο δεύτερό τους άλμπουμ που υπολόγισε να το έχεις στα χέρια σου κάπου γύρω στο φθινόπωρο του 2019.

The Raconteurs - Now That You're Gone
Καθώς άκουγα τα δύο νέα τραγούδια των Raconteurs, σκεφτόμουν πως ο ήχος τους είναι συναυλιακό υλικό. Δέκα χρόνια μετά τον δίσκο «Consolers of the Lonely» του 2008 και μετά από ακόμη 7 παύσης, έχουμε επανένωση και κανούργιο άλμπουμ που ακόμη δεν έχει ανακοινωθεί. Μεταξύ των  Now That You're Gone και του Sunday Driver σαφέστατα προτιμώ το πρώτο, γιατί είναι αδύνατον να μη μου έρθει στο μυαλό αυτό, όταν διαβάζω τον συγκεκριμένο συνδυασμό των λέξεων...

She Drew The Gun - Between Stars
Μου το έστειλε καλός μου φίλος να το ακούσω και ναι, αναγνωρίζω ότι ηχεί διεστραμμένα ωραίο στα αυτιά μου. Το άλμπουμ της Louisa Roach λέγεται Revolution of Mind, κυκλοφόρησε αρχές Οκτωβρίου και η κιθάρα που ακούς «κελαηδάει» από τα χεράκια της.  

Yola - Ride Out In The Country
Γνωρίζω εκ των προτέρων πως έχεις ήδη εστιάσει στο όνομα της καλλιτέχνιδας και πως κατά πάσα πιθανότητα πάει στράφι ό,τι κι αν γράψω, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι δεν θα το κάνω. Με την country γενικά δε συναντηθήκαμε ποτέ, απλά η κυρία από δω την «παντρεύει» με ολίγη από soul και funk, έχει και στο πλευρό της (και συγκεκριμένα στην παραγωγή) τον Dan Auerbach των Black Keys, οπότε κάπως έτσι βρέθηκε στη στήλη.

Dido - Friends 
Για τη νέα δουλειά της Dido, τα έχουμε προπεί όλα εδώ. Το δεύτερό της single έχει σίγουρα μέσα την προσωπικότητά της, ωστόσο δεν την αναδεικνύει ιδιαίτερα. Όμως, πόσο κακή μπορεί να είναι η Dido, πέρα από ίσως μέτρια για τα δεδομένα της ώστε να την παραλείψω; Ρητορική είναι η ερώτηση προφανώς.