Η μετριοφροσύνη βλάπτει σοβαρά την... αναγνωρισιμότητα. Τρανό παράδειγμα, ο μουσικός παραγωγός Hi Profile -κατά κόσμον Τάσος Αντωνίου- που χρειάστηκε να βραβευθεί από την UNESCO για «τη συμβολή του στην παγκόσμια trance μουσική στο πλαίσιο της διάδοσης και ανταλλαγής της άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς» ώστε να ασχοληθούν τα μίντια περισσότερο μαζί του. Εν μέσω λοιπόν των ταξιδιών που κάνει ανά τον κόσμο και λίγο πριν εμφανιστεί με τον Paul Van Dyk την επόμενη εβδομάδα στην Αθήνα, αφηγείται στο Reader τη δική του ιστορία και το πώς κατέληξε να κάνει αξιόλογη καριέρα εκτός συνόρων με ProGREECEve -όπως ορίζεται για εκείνον- μουσική. 

Με τη μουσική ξεκίνησα το 1999, μέσω ενός πρότζεκτ που έκανε μουσικές παραγωγές κυρίως εντός Ελλάδας. Παίζαμε σε 2-3 events το μήνα, αυτό ολοένα και μεγάλωνε μέχρι που το 2009 αποφάσισα να κάνω κάτι εντελώς μόνος μου και να το κυνηγήσω περισσότερο στο εξωτερικό. 

Πρώτα βέβαια, προσπάθησα να ασκήσω το επάγγελμά του ενεργειακού μηχανικού – μηχανολόγου που αντιστοιχεί στις σπουδές μου, αλλά δεν τα κατάφερα στην ελληνική αγορά. Η μουσική ήταν το χόμπι μου και αρχικά όταν αποφάσισα να κάνω το άνοιγμα στο εξωτερικό το έκανα σε αυτό το πνεύμα. Υπήρχε αγάπη, κίνητρο, πάθος και μεγάλη προσπάθεια αλλά δε φανταζόμουν ποτέ την εξέλιξη αυτή. Όταν ξεκίνησα να στέλνω υλικό σε ολοένα και μεγαλύτερες δισκογραφικές εταιρείες του εξωτερικού και στο ενδιάμεσο προέκυπταν συνεργασίες με ονόματα όπως ο Armin Van Buuren, ο Paul Oakenfold ήταν και για μένα τεράστια έκπληξη. 

Πλέον στην Ελλάδα εμφανίζομαι μόνο δύο ή τρεις φορές τον χρόνο, δύο στην Αθήνα και μία στη Θεσσαλονίκη, στο εξωτερικό από την άλλη, οι εμφανίσεις ξεπερνούν τις 80 ετησίως. Αυτό συμβαίνει κυρίως επειδή δεν είμαι dj και δε μπορώ να παίξω το ίδιο σετ, ουσιαστικά παρουσιάζω τη δουλειά μου, τα δικά μου άλμπουμ. Αντίστοιχα, ο Paul Van Dyk που έρχεται την επόμενη εβδομάδα, θα ξαναέρθει τον επόμενο χρόνο, όχι μέσα σε έναν μήνα. Το ίδιο ισχύει και για μένα.

Δεν μιξάρω, γράφω τη δική μου μουσική οπότε ουσιαστικά γίνεται live performance, όσο αυτό μπορεί να χαρακτηρισθεί live. Είναι ένα premade set και όλη η δουλειά έχει γίνει στο στούντιο. Ουσιαστικά είμαι entertainer με δική μου μουσική παραγωγή. Είναι ζήτημα να ακούνε φανατικά σε όλη τη χώρα πάνω από 10.000 αυτό το είδος. Είναι σύνηθες φαινόμενο καλλιτέχνες που κάνουν καριέρα εκτός συνόρων να μην είναι το ίδιο γνωστοί στη χώρα τους. Για παράδειγμα στην Ελλάδα είναι πολύ πιο γνωστή η Άννα Βίσση παρά η Νάνα Μούσχουρη ή η Βίκυ Λέανδρος που έχουν αποσπάσει παγκόσμιες διακρίσεις.

Ευθύνομαι κι εγώ γι' αυτό ναι, είμαι το αντίστροφο που λέει το ψευδώνυμό μου. Low Profile, χαμηλών τόνων δηλαδή. Αλλά αυτό το λάθος -αν μπορείς να το πεις λάθος- προσπαθώ σιγά σιγά να το διορθώσω με την ομάδα μου. Το γνωρίζω ωστόσο ότι από μόνος μου δεν είμαι καλός στην προώθηση του εαυτού μου. Υπάρχει όντως πάντως κάποιος εκεί έξω που το προσπαθεί με την ηλεκτρονική μουσική. Δεν εξάγουμε μόνο λάδι ή ντόπια προϊόντα. 

Οι δικοί μου άργησαν να καταλάβουν τι συμβαίνει. Η μητέρα μου νομίζω ότι δεν κατάλαβε ποτέ ουσιαστικά τί ακριβώς έκανα, μέχρι που το 2016 ήρθε στην Ελβετία μαζί μου και είδε. Ακόμα και όταν φτάσαμε, που μας παρέλαβαν και μας περιποιήθηκαν δεν το είχε συνειδητοποιήσει, ίσως ούτε στο event με τόσες χιλιάδες κόσμου... Μετά, όταν υπέγραφα αυτόγραφα και έβγαζα φωτογραφίες επί δύο ώρες, τότε μάλλον κάτι κατάλαβε. Η αλήθεια είναι ότι εμάς που κλεινόμαστε στα στούντιο και γράφουμε μουσικές με συνθεσάιζερ κλπ, ο περισσότερος κόσμος μας θεωρεί άνεργους με mac υπολογιστή, αυτή είναι η ατάκα, να ξέρεις. 

Το μεγαλύτερο κοινό στο οποίο έχω παίξει μπροστά ήταν στο Airbeat One το 2017 στη Γερμανία με 30.000 θεατές. Γυρίζω κυριολεκτικά τον κόσμο, Ισραήλ, Ινδία, Βραζιλία ειδικά δεν ξέρω πόσες φορές έχω πάει. Στα σύνορα Παραγουάης-Αργεντινής-Βραζιλίας όπου έπαιξα επίσης, το πιο τρελό που συνέβαινε ήταν ότι άλλαζε ο πάροχος στο τηλέφωνό μου ανά λεπτό. 

Κάποια στιγμή το πράγμα «ξέφυγε» θετικά και το συνειδητοποιώ κι εγώ τώρα που μιλάμε για την UNESCO. Μου ήρθε ένα email που έλεγε ότι έχουν παρακολουθήσει τη δουλειά μου στη διετία αυτή, ζητώντας μου κάποιες περισσότερες πληροφορίες για την πορεία μου τα τελευταία εννέα χρόνια ως Hi Profile. Αρχικά, ήθελα να επιβεβαιώσω ότι είναι αληθινό και όχι spam γιατί λαμβάνω γενικότερα διάφορα από digital interviews ή αιτήματα για συνεργασίες κλπ και τα τριπλοτσεκάρω για τους ευνόητους λόγους. Οπότε όταν κάλεσα στο τηλέφωνο και μου είπαν ότι όντως έστειλαν το email και θέλουν να συναντηθούμε, έπαθα σοκ. Δε μπορούσα και να το πω σε κανέναν γιατί δεν ήξερα εκ των προτέρων την εξέλιξη των πραγμάτων.

Κάπως έτσι βρέθηκα στα κεντρικά γραφεία στην Ελλάδα να βραβεύομαι για τη συμβολή μου στην παγκόσμια trance μουσική, με το σκεπτικό ότι το πρότζεκτ μου προάγει τον πολιτισμό, την αγάπη και τη φιλία μεταξύ των λαών. Γνώριζαν ποιος είμαι, τί κάνω, τί έχω καταφέρει και αυτή είναι η μεγαλύτερη τιμή που μου έχει γίνει μέχρι τώρα στη ζωή μου όσον αφορά στη δουλειά μου. Παράλληλα, με έκαναν μέλος, και είμαστε σε επαφή γιατί έχουν ενδιαφέροντα σχέδια στα οποία μακάρι να μπορέσω να ανταποκριθώ μέσα στα τόσα ταξίδια που κάνω – λείπω συνέχεια.

Την επόμενη εβδομάδα, στις 4 Μαΐου ανοίγω το live του Paul Van Dyk που διοργανώνει η F.S.I. Events στο Vox στην Αθήνα και είναι η πρώτη φορά που εδώ θα παίξω δύο ολόκληρες ώρες. Θα ακούσετε πρωτότυπα δικά μου κομμάτια, remixes, bootlegs και re edits... Ανυπομονώ!