Ο Μέριλιν Μάνσον γεννήθηκε σαν σήμερα, στις 5 Ιανουαρίου 1969, ως Μπράιαν Χιου Γουόρνερ στο Καντόν του Οχάιο και όπως έχει δηλώσει ο ίδιος είναι περήφανος που γεννήθηκε εκείνη τη χρονιά.

Συνεχίζοντας το δρόμο που χάραξε ο «νονός του sock rock» Άλις Κούπερ, ο Μέριλιν Μάνσον, το ψευδώνυμο του οποίου προέρχεται από δυο ανθρώπους που συμβόλιζαν τη δεκαετία του '60, τη Μέριλιν Μονρόε και τον διαβόητο serial killer, Τσαρλς Μάνσον, κατάφερε με την εκκεντρική, αμφιλεγόμενη περσόνα που δημιούργησε να γίνει ένας από τους πιο φημισμένους και επιδραστικούς heavy metal καλλιτέχνες όλων των εποχών.

Ο ψιλόλιγνος Μάνσον (ύψος 1,92) έκανε το δισκογραφικό του ντεμπούτο το 1994 με το άλμπουμ «Portrait of an American Family», έχει στιγματήσει τη παγκόσμια μουσική με τα άλμπουμ «Antichrist
Superstar» και «Mechanical Animals», ενώ έχει υπάρξει δημοσιογράφος μουσικής, ζωγράφος και ηθοποιός κάνοντας την αρχή το 1997 στην ταινια «Χαμένη Λεωφόρος» (« Lost Highway») του Ντέιβιντ Λιντς.

Όλα αυτά τα χρόνια έχει δεχτεί σκληρή κριτική για την αρνητική επίδραση που ασκεί στους νεαρούς ακροατές του με την εικόνα του, τη σκηνική του παρουσία και τους προκλητικούς στίχους των τραγουδιών του (ειδικά εκείνους εναντίον του θρησκείας). Ο (ιερέας της εκκλησίας του Σατανά) Μάνσον κάνει ό,τι μπορεί για να σοκάρει το κοινό πάνω και κάτω από τη σκηνή ενώ δηλώσεις όπως ότι «θέλει να τον θυμούνται «ως το πρόσωπο εκείνο που τέλειωσε τον χριστιανισμό» έχουν ανάψει φωτιές ουκ ολίγες φορές.

Αποκρουστικός, μουρλός ή απλώς μια σύνθετη και πολύπλοκη, ιντριγκαδόρικη προσωπικότητα; «Φοβάμαι και απεχθάνομαι το να με αποδέχονται οι άλλοι. Προτιμώ να ισορροπώ στο χάος. Θα θεωρήσω ότι απέτυχα, τη μέρα που θα γίνω αποδεκτός».

Όταν ο Μέριλιν Μάνσον... ξεβρακώθηκε μπροστά στους αστυνομικούς
Η συμπεριφορά του Μάνσον είναι αρκετά αλλόκοτη και εκκεντρική, αλλά μερικά από τα πράγματα που του έχουν καταλογίσει βρίσκονται στη σφαίρα της φαντασίας. Για παράδειγμα, το 2003 ο Μάνσον συνελήφθη στην Ιταλία καθώς ένας θαυμαστής του τον κατηγόρησε ότι έκοψε τα γεννητικά του όργανα και τα πέταξε στο κοινό. Για να αποδείξει ότι κάτι τέτοιο δεν συνέβη ποτέ, ο Μάνσον κατέβασε το παντελόνι του και έδειξε στους αστυνομικούς ότι τα γεννητικά του όργανα παρέμεναν στη θέση τους...

Ο ελαφροχέρης Μάνσον
Παρά το γεγονός ότι περιουσία του αγγίζει τα 25 εκατ. δολάρια, ο Μάνσον συχνά-πυκνά νιώθει την ανάγκη να κλέβει πράγματα. Μια φορά έκλεψε ένα ζευγάρι γυαλιά ηλίου από κατάστημα του John Varvatos και λίγο αργότερα τους το είπε, συνεπώς σύμφωνα με τον Μέριλιν Μάνσον το περιστατικό δεν πιάνεται για κλοπή. Κάποια άλλη φορά έκλεψε ένα πακετάκι τσίχλες δυόσμου, το οποίο τελικά πέταξε χωρίς καν να το ανοίξει.

Ο φιλάσθενος Μάνσον και οι παράξενες αλλεργίες
Ως παιδί ο Μάνσον αρρώσταινε πολύ συχνά. Είχε αναιμία και πολλές φορές πάθαινε πνευμονία. Η μητέρα του έλεγε επίσης ότι ήταν αλλεργικός σε μια σειρά από πράγματα ή τρόφιμα όπως τα αυγά και το… μαλακτικό. Επίσης του έλεγε ότι οι λοβοί των αυτιών του ήταν πολύ μεγάλοι και τον πίεσε να τους διορθώσει με πλαστική εγχείρηση όταν έγινε διάσημος. Αυτή μάλιστα ήταν και η μοναδική εγχείριση που έκανε ο Μάνσον, καθώς η φήμη που πολλοί έχουν πιστέψει ότι ο Μάνσον έχει αφαιρέσει τουλάχιστον τρία από τα πλευρά του για να κάνει πεολειχία στον εαυτό του δεν ισχύει.  

Οι αδυναμίες του παππού του...
Ακόμα και πριν υιοθετήσει τη διάσημη περσόνα του επί σκηνής, η ζωή του Μάνσον δεν ήταν ακριβώς συνηθισμένη. Ως παιδί συνήθιζε να πηγαίνει στο υπόγειο όπου ζούσε ο παππούς του για να τον βλέπει να αυτοϊκανοποιείται παρακολουθώντας σκληρό πορνό με σκηνές κτηνοβασίας ή σαδομαζοχιστικού περιεχομένου. Ο Μάνσον έχει δηλώσει ότι εκείνο τον καιρό έβρισκε τις... αδυναμίες του παππού του απεχθείς αλλά τώρα πια τον καταλαβαίνει και πιστεύει ότι και εκείνος ήταν παρεξηγημένος.

Τσαρλς και Μέριλιν Μάνσον
Όπως είναι γνωστό το μισό καλλιτεχνικό του ψευδώνυμο το χρωστάει στον διαβόητο serial killer των '60s, Τσαρλς Μάνσον. To 2000 o Μέριλιν Μάνσον διασκεύασε το τραγούδι «Sick
City» του δολοφόνου και μάλιστα τo 2012 o Τσαρλς Μάνσον έστειλε στον Μέριλιν μια παράξενη κάρτα με ένα ασυνάρτητο σημείωμα που περιείχε μια υποψία απειλής. Το πρωτότυπο κείμενο ανέφερε:

«It’s taken me a long time to get there from where I could touch M. Manson. Now I got a card to play - you may look into my non-profit, ATWA, and give Manson what you think he’s got coming for Air, Trees, Water, and you. Or I will pay Manson what you think Manson got coming – the music has make Manson into Abraxas Devil, and I’m SURE you would want some of what I got from what I got. It’s a far out balance».

Για την ιστορία, ο Μέριλιν Μάνσον δεν απάντησε ποτέ.

Τα φιλαράκια Τζόνι Ντεπ και Μέριλιν Μάνσον
Ο ίδιος και ο κολλητός του, πασίγνωστος ηθοποιός, Τζόνι Ντεπ έχουν μοιραστεί τη σκηνή, το κρεβάτι σε βίντεοκλίπ, παλιά όπλα που χρησιμοποιούσαν οι Ναζί αλλά και δυο κοινά τατουάζ. Το ένα στον καρπό με τη φράση: «no reason» και το δεύτερο στην πλάτη: «Charles Baudelaire, the flowers of evil, this giant skeleton thing». Ο Μάνσον έχει αναφέρει αόριστα για το νόημα των τατουάζ: «Είναι κάτι σαν μυστικό. Μας λένε “γιατί το κάνατε;” και απαντάμε “χωρίς λόγο”». Επίσης, η αγαπημένη ταινία του Μάνσον είναι «Ο Γουίλι Γουόνκα και το εργοστάσιο σοκολάτας» του 1971 και μάλιστα στο ριμέικ του 2005 ήθελε πολύ να παίξει τον κεντρικό ήρωα. Το ρόλο, όπως όλοι θυμόμαστε, πήρε ο κολλητός του Τζόνι Ντεπ ο οποίος έχει δηλώσει ότι για να ερμηνεύσει το ρόλο άντλησε έμπνευση από την περσόνα του Μάνσον.

Η σχέση του Μάνσον με το κάπνισμα...
Παραμένοντας στην 7η Τέχνη και τη συμμετοχή του Μέριλιν Μάνσον σε κινηματογραφικές ταινίες, έχει δηλώσει ο ίδιος ότι στην ταινία του 2003 «Το πάρτι τελείωσε για πάντα» («Party Monster») με πρωταγωνιστή τον Μακόλεϊ Κάλκιν, ο sock rocker έπρεπε να υποδυθεί έναν χαρακτήρα που ήταν καπνιστής. Ωστόσο αυτό ήταν πρόβλημα καθώς ο ίδιος δεν καπνίζει. Από τη δύσκολη θέση τον έβγαλε ο Κάλκιν που αγόρασε στον Μάνσον το πρώτο πακέτο που είχε ποτέ, ένα Virginia Slims Lite.

... το αψέντι...
Ο Μάνσον έχει κάνει μερικά ριψοκίνδυνα επαγγελματικά εγχειρήματα όπως το να λανσάρει το δικό του αψέντι, το «Mansinthe». Το ποτό του μάλιστα το 2008 κέρδισε το πρώτο βραβείο στο διεθνή διαγωνισμό San Francisco World Spirits. Σύμφωνα με τις φήμες ο ίδιος συνήθιζε να απολαμβάνει δεόντως το αψέντι, μια συνήθεια που όμως έκοψε τα τελευταία χρόνια, όπως δήλωσε το 2015.

... το νερό...
Η προσωπική υγιεινή του Μάνσον δεν είναι και η καλύτερη. Σε συνέντευξή του στο Rolling Stone το 2015 αποκάλυψε ότι δεν έχει καλή σχέση με το μπάνιο και το νερό. Προτιμά να πλένεται τοπικά, δηλαδή μασχάλες και γεννητικά όργανα. Επίσης έχει δηλώσει ότι δεν αλλάζει συχνά ρούχα αλλά ούτε και εσώρουχα. Ας κρατάμε τις αποστάσεις μας λοιπόν...

... και τα video games
Ο Μάνσον έχει ένα χόμπι που κάποιοι μπορεί να θεωρήσουν πεζό. Λατρεύει τα video games και στον ελεύθερο χρόνο του ή όταν ταξιδεύει για συναυλίες, παίζει πολλά βιντεοπαιχνίδια. Μάλιστα πολλά τραγούδια έχουν χρησιμοποιηθεί σε διάφορα video games όπως τα: «The Darkness, «WWE SmackDown! Shut Your Mouth» και «Saints Row: The Third». Επίσης ο ίδιος έχει δανείσει τη φωνή του σε έναν εξωγήινο στο video game «Area 51», λόγω της «απέχθειάς του για το ανθρώπινο είδος γενικά».

Οι αλλόκοτες συλλογές του
Στην ίδια συνέντευξή του στο Rolling Stone μίλησε ακόμα για τη μεγάλη συλλογή με ανατριχιαστικά πράγματα που διαθέτει στο σπίτι του στο Χόλιγουντ αποκαλύπτοντας ότι κάποια είναι παιχνιδιάρικα και άλλα απολύτως ανησυχητικά... «Υπάρχει μια στοίβα από παιδικά βιβλία («This Little Piggy», «Winnie the Pooh Meets Gopher»), ένα δοχείο από Zyklon B, δηλαδή τον Κυκλώνα Β το χημικό προϊόν με το οποίο οι Ναζί εξόντωναν τους κρατούμενους στα Ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης. Επίσης έχει ένα πιστόλι και ένα τουφέκι πάνω στο τραπεζάκι του καφέ, έναν από τους διάσημους πίνακες κλόουν του βιαστή και serial killer Τζον Γουέιν Γκέισι, ταριχευμένα ζώα, ένα ανθρώπινο έμβρυο σε φορμόλη στο σαλόνι του, αλλά και μια συλλογή από ξύλινα πόδια, γυάλινα μάτια, τεχνητά χέρια, κ.ά.

Κάθε ουλή και μια ιστορία
Στην αυτοβιογραφία του «The Long Hard Road out of Hell» ο Μάνσον ισχυρίζεται ότι στο κορμί του έχει πάνω από 450 ουλές. Πολλές αυτές προκλήθηκαν στις συναυλίες του που συνήθιζε να χαρακώνεται πάνω στη σκηνή ενώ άλλες είναι πιο προσωπικές. Χαρακτηριστικό το περιστατικό του 2008 όταν είχε χωρίσει με την ηθοποιό Έβαν Ρέιτσελ Γουντ και την κάλεσε στο τηλέφωνο συνολικά 158 φορές! Κάθε φορά που εκείνη δεν απαντούσε έκοβε τα χέρια και το πρόσωπό του με ξυράφι. «Τα θυμάμαι τώρα και παραδέχομαι πως ήταν ανόητο αυτό που έκανα. Ήταν σκόπιμο, ήταν κάτι σαν τατουάζ. Ήθελα να της δείξω τον πόνο που μου προκαλούσε. Ήθελα να της δείξω τί μου είχε κάνει. Μπορεί να μοιάζει φτιαχτό αλλά είναι η πραγματική αλήθεια και δεν δίνω δεκάρα αν ο κόσμος το πιστεύει ή όχι. Έχω τις ουλές που το αποδεικνύουν».

Ο τρυφερός Μέριλιν Μάνσον
Μπορεί να μοιάζει λίγο τρομακτικός αλλά ο Μάνσον έχει και την τρυφερή του πλευρά και ενδιαφέρεται πραγματικά για τους θαυμαστές του. Το 2014 σε συνεργασία με τον Οργανισμό «Make-A-Wish» βοήθησε να πραγματοποιηθεί το όνειρο ενός 14χρονου κοριτσιού, της Έιπριλ Ραμίρεζ που ήταν μεγάλη θαυμάστριά. Το Μάιο του ίδιου χρόνου το κορίτσι διαγνώστηκε με λευχαιμία. Τον Ιούλιο συνάντησε τον Μάνσον και στη συναυλία που έδωσε της αφιέρωσε ένα από τα τραγούδια του. Επίσης της έκανε δώρο και ένα από τα κραγιόν του. Το 2002, ο 16χρονος Άντριου Μπάινς ο οποίος έπασχε από ανίατη ασθένεια, πήγε στο στούντιο που ηχογραφούσε ο Μάνσον και του έκανε τα φωνητικά στο δίσκο «The Golden Age of Grotesque».

Η σφαγή στο Λύκειο Κολουμπάιν
Τον Απρίλιο του 1999 η παγκόσμια κοινή γνώμη συγκλονίστηκε από τη σφαγή στο Λύκειο Κολουμπάιν στο Κολαράντο. Δράστες ήταν δυο τελειόφοιτοι μαθητές, οι Έρικ Χάρις και Ντίλαν Κλέμπολντ, οι οποίοι δολοφόνησαν 12 μαθητές και έναν δάσκαλο. Οι δυο δράστες στη συνέχεια αυτοκτόνησαν. Πολλά Μέσα ενημέρωσης ανέφεραν ότι οι δυο μακελάρηδες είχαν επηρεαστεί από τη μουσική του Μάνσον γεγονός που ήταν απόλυτα αβάσιμο και ψευδές όπως αποδείχτηκε. Ωστόσο η ζημιά είχε γίνει όπως πίστευε ο Μάνσον και θεώρησε ότι η σύνδεση αυτή με τον ίδιο και τη μουσική του ήταν μεγάλο κόστος για την καριέρα του. Λίγους μήνες μετά το τραγικό συμβάν ο Μάνσον ανέφερε στο Rolling Stone: «Όταν καλούμαστε να αποδώσουμε ευθύνες για το ποιος φταίει για τις δολοφονίες στο λύκειο Κολουμπάιν λιθοβολούμε κάποιον πολύ εύκολα. Καθόμαστε αναπαυτικά, επιτρέποντας στα παιδιά να έχουν όπλα και παρακολουθούμε λεπτό προς λεπτό τί κάνουν με αυτά. Είναι τρομερό όταν πεθαίνει ένας άνθρωπος και ειδικά αν είναι κάποιος που γνωρίζεις και αγαπάς. Αυτό όμως που είναι ακόμα πιο τρομερό και προσβλητικό είναι ότι οι περισσότεροι δεν ενδιαφέρονται για αυτές τις τραγωδίες τόσο όσο θα τους ένοιαζε το τέλος μιας σεζόν από τα «Φιλαράκια» ή του «The Real World».