H ώρα για μια από τις πιο πολυαναμενόμενες συναυλίες του καλοκαιριού και παράλληλα highlight του φετινού Φεστιβάλ Αθηνών έφτασε και 5 λεπτά μετά τις 9 το βράδυ της Παρασκευής 22 Ιουνίου ο Sting βγήκε στη σκηνή του κατάμεστου Ηρωδείου έχοντας στο πλευρό του τον Τζαμαϊκανό σταρ της reggae και του dancehall, Shaggy.

Έχοντας βρεθεί το 2001 στη συναυλία του Sting και του Robert Plant στο ΟΑΚΑ, και μάλιστα στην αρένα, όρθια μπροστά στη σκηνή, οφείλω να ομολογήσω ότι είχα τις επιφυλάξεις μου για την ατμόσφαιρα που (δεν) θα κατάφερνε να δημιουργήσει ο Βρετανός, έχοντας απέναντί του τους καθήμενους θεατές του επιβλητικού Ηρωδείου.

Παίρνοντας λοιπόν τη θέση μου στη... σκιά της Ακρόπολης, περίμενα να δω κατά πόσο θα ταίριαζε το rock-reggae-rap σόου του αταίριαστου φαινομενικά διδύμου των επιτυχημένων –κατά τα άλλα- καλλιτεχνών. Σε αυτό το σημείο αξίζει να αναφέρουμε ότι μόλις πριν από μερικούς μήνες ο Sting και ο Shaggy συνεργάστηκαν δισκογραφικά κυκλοφορώντας το άλμπουμ «44/876». Ο τίτλος του δίσκου προκύπτει από τους κωδικούς κλήσεων του Ηνωμένου Βασιλείου και της Τζαμάικα, ενώ η επίσκεψή τους στη χώρα μας για δυο συναυλίες, Παρασκευή 22 και Σάββατο 23 Ιουνίου, γίνεται στο πλαίσιο της ομώνυμης περιοδείας τους για την προώθηση του άλμπουμ.

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή…

Ο κόσμος
Οι πόρτες του Ηρωδείου άνοιξαν στις 19.30 και κόσμος κάθε ηλικίας –από μικρά παιδιά με τους γονείς τους και έφηβοι, μέχρι μεσήλικες και ηλικιωμένοι φαν του Sting- άρχισαν να γεμίζουν το Ωδείο Ηρώδου του Αττικού, στο οποίο κατά την έναρξη της συναυλίας στις 9.05 ακριβώς, δεν έπεφτε καρφίτσα!

Tα τραγούδια
Η λίστα των τραγουδιών στη συναυλία τους στην Αθήνα ήταν ακριβώς ίδια με τις συναυλίες που έχουν δώσει οι δυο καλλιτέχνες σε Αμερική και Ευρώπη. H βραδιά άνοιξε  με το ομώνυμο τραγούδι του νέου τους άλμπουμ, από το οποίο έπαιξαν αρκετά νέα κομμάτια όπως τα: «Μοrning is coming», «Ιf you can’t find love», «Το love and be loved», «Gotta get back my baby», «Don’t make me wait», «Dreaming in the U.S.A.» και «Crooked tree». Εκεί ήταν φυσικά και όλες οι γνωστές επιτυχίες του Sting τόσο από την εποχή των Police όσο και από την προσωπική του πορεία, κάτι που εκτίμησαν δεόντως όσοι βρέθηκαν στη συναυλία για τα «σουξέ» του Βρετανού: «Englishman in New York», «Message in a Bottle», «Fields of Gold», «Shape of my heart», «So lonely», «Roxanne» και φυσικά τα «Desert Rose», «Every breath you take» και «Frangile» που κράτησε o Sting για το απαιτούμενο -διπλό- encore. Εκεί και τα παλαιότερα hits του Shaggy -και συγχρόνως πρωτόγνωρα ακούσματα για το Ηρώδειο- «Angel», «Hey sexy lady», «Boombasctic» και «It wasn’t me».

Η ατμόσφαιρα 
Επί 1 ώρα και 45 λεπτά που διήρκεσε η συναυλία οι δυο καλλιτέχνες τραγουδούσαν μαζί στη σκηνή, χωρίς διάλειμμα. Ομολογουμένως, αν δεν ήταν ο Sting, o Shaggy δεν θα πατούσε τη σκηνή του Ηρωδείου ούτε στα όνειρά του –λόγω του είδους της μουσικής που αντιπροσωπεύει σε συνάρτηση με το χώρο και ουχί της καλλιτεχνικής του αξίας- ωστόσο οφείλουμε να αναγνωρίσουμε ότι αν δεν ήταν ο Τζαμαϊκανός να αλωνίζει τη σκηνή, να χορεύει, να πλησιάζει το κοινό όσο του επιτρέπει ο χώρος, να επικοινωνεί με τον κόσμο και να τον προτρέπει να τραγουδήσει και να σηκωθεί από τη θέση του, η ατμόσφαιρα θα ήταν λιγότερο ενθουσιώδης. Σε μεγάλα κέφια και ο –πάντοτε fit παρόλο τα 66 του χρόνια- Sting, αρκούντως επικοινωνιακός αποζημίωσε τους έλληνες και ξένους φίλους του που έκαναν εδώ και μήνες sold out και τις δυο συναυλίες του στην Ελλάδα, παρά την τσουχτερή τιμή του εισιτηρίου. Οι δυο καλλιτέχνες φρόντισαν να ζεστάνουν την ατμόσφαιρα από πολύ νωρίς και συγκεκριμένα από το δεύτερο τραγούδι «Englishman in New York», αποστολή όχι και τόσο εύκολη αν αναλογιστεί κανείς την ιδιαίτερότητα του χώρου, αφού δεν έχουμε να κάνουμε με ένα συναυλιακό venue αλλά με το Ηρώδειο που απαιτεί καθήμενους θεατές σε απόσταση με τον καλλιτέχνη, δεν προβλέπει τη λεγόμενη αρένα oρθίων να «τα σπάνε» μπροστά στη σκηνή και εν ολίγοις δεν επιτρέπει να μπεις εύκολα σε συναυλιακο... mood. Παρά τις... αντιξοότητες λοιπόν, ο κόσμος σηκώθηκε, τραγούδησε μαζί με τον Sting και χόρεψε μαζί με τον Shaggy ο οποίος λίγο με το «Hey sexy lady», λίγο με το «Boombasctic» μετέτρεψε το Ηρώδειο σε καλοκαιρινό... club!

Τα highlights
Μια απο τις μαγικές στιγμές της συναυλίες ήταν κατά τη διάρκεια του «Fields of gold» του Sting, όταν ο Shaggy ανάβοντας το φακό του κινητού του ζήτησε από το κοινό να κάνει το ίδιο, με αποτέλεσμα να πλημμυρίσει το Ηρώδειο από δεκάδες φωτάκια. Ακομα, στο τραγούδι «Dreaming in the U.S.A.» από το νέο τους δίσκο, δεν έλειψε το κοινωνικό σχόλιο του Shaggy και του Sting για ισότητα όλων των λαών, ανεξαρτήτως εθνικότητας και θρησκείας, εκφράζοντας παράλληλα να γίνει πραγματικότητα η Αμερική που ονειρεύονται. Η εύθυμη νότα της βραδιάς ήρθε με το ξεχωριστό σκετσάκι τους στο τραγούδι «Crooked tree» με τον Shaggy σε ρόλο δικαστή -με την κατάλληλη μεταμφίεση- και τον Sting σε ρόλο κατηγορούμενου-φυλακισμένου με τη χαρακτηριστική λευκή μπλούζα με τις μαύρες ρίγες. Η ανταπόκριση του κόσμου στο αξεπέραστο «Every breath you take» του Sting ήταν τέτοια που μέχρι και ο Τζαμαϊκανός δεν μπόρεσε να αντισταθεί και με το κινητό του τράβηξε βίντεο τον κόσμο όρθιο στις κερκίδες να τραγουδά, να χορεύει και να χειροκροτά.

Αν και ο πρωταγωνιστής των δυο συναυλιών είναι ο Sting και πολλοί από όσους βρεθούν στο Ηρώδειο ενδεχομένως να αγνοούν τη συμμετοχή του Shaggy, ο τζαμαϊκανός performer καταφέρνει να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων και να κερδίσει την προσοχή του κοινού, δείχνοντάς μας παράλληλα ότι οι δυο τους φαίνεται να περνούν καλά μαζί. Και μπορεί η επιθυμία αρκετών ξένων καλλιτεχνών να παίξουν στο Ηρώδειο, λόγω της ενέργειας, της μοναδικότητας και της μυστηριακής γοητείας που εκπέμπει κάτω από τη σκιά της Ακρόπολης να είναι μεγάλη, η άποψή μας είναι ότι το σόου του Sting και του Shaggy που σε προκαλούσε να χοροπηδάς, να τραγουδάς και να χορεύεις θα ήταν περισσότερο απολαυστικό και ταιριαστό σε κάποιον άλλο καλοκαιρινό και αμιγώς συναυλιακό χώρο της Αθήνας.