Όσοι βρεθήκαμε στο κατάμεστο Ηρώδειο τo βράδυ της Τρίτης 3 Ιουλίου, θυμηθήκαμε τους λόγους που αγαπάμε τους Calexico, ενώ παράλληλα θυμίσαμε στους ίδιους το μέγεθος της αγάπης μας!

Πριν σας δώσουμε μια γεύση των όσων ζήσαμε στη χθεσινή δίωρη, γεμάτη και χορταστική συναυλία τους, επιτρέψτε μας να καταθέσουμε την ταπεινή μας άποψη δηλώνοντας για το χθεσινό live του συγκροτήματος από την Αριζόνα πως ήταν ό,τι καλύτερο έχει παρουσιάσει ποτέ στη χώρα μας! 

Η πολυαναμενόμενη συναυλία, τόσο για εμάς όσο και για την μπάντα -μην ξεχνάμε πως την έχουν χαρακτηρίσει την πιο ιδιαίτερη και μεγαλύτερη της περιοδείας τους καθώς η λαχτάρα τους να παίξουν στο μαγικό χώρο του Ηρωδείου ήταν μεγάλη- ξεκίνησε λίγο μετά τις 9 το βράδυ μπροστά στο πιο ενθουσιώδες και θερμό ίσως κοινό που έχει βρεθεί φέτος στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού.

Τόσο η διάθεση των μελών του συγκροτήματος, που μας επισκέφθηκε στην πλήρη σύνθεσή του, όσο και του κόσμου ήταν στα ύψη καθ' όλη τη διάρκεια της συναυλίας και πραγματικά είναι απορίας άξιο πώς δεν βρεθήκαμε στο χώρο κάτω από τη σκηνή να τραγουδάμε και να χορεύουμε (ακόμα) στους ρυθμούς των Calexico (και για να είμαστε πιο ακριβείς, στο «πάντρεμα» των ελληνικών με τους αμερικάνικους -latin, mariachi, cumbia, post-rock, tejano- ρυθμούς των Calexico). 

Με συστατικά τα αγαπημένα παλαιότερα τραγούδια τους, το καινούριο υλικό από τον εξαιρετικό νέο τους δίσκο, τα μοναδικά σόλο κιθάρας και τρομπέτας, τις συμμετοχές ελλήνων καλλιτεχνών, τη μοναδική επικοινωνία και αλληλεπίδραση του -χιουμορίστα και ταλαντούχου- Τζόι Μπερνς με τον κόσμο και την ξεχωριστή ενέργεια του χώρου στην οποία ο frontman της μπάντας αναφέρθηκε αρκετές φορές δηλώνοντας τύχη, χαρά και τιμή που παίζουν στη σκιά της Ακρόπολης, οι Calexico χάρισαν σε όσους βρεθήκαμε εκεί μια βραδιά που θα θυμόμαστε για καιρό, αποδεικνύοντας ότι «The thread that keeps us» (όπως τιτλοφορείται ο νέος τους δίσκος) δεν θα κοπεί ποτέ.

Στα highlights της βραδιάς, εκτός από το «Stray» που αγαπούν ιδιαίτερα οι Έλληνες και το οποίο η μπάντα παρουσίασε επί σκηνής μαζί με τους ΤΑΚΙΜ προκαλώντας το παρατεταμένο χειροκρότημα του κόσμου, ήταν επίσης οι ελληνικές λέξεις δια στόματος Μπερνς, η συγκινητική εκτέλεση του τραγουδιού «Τι είναι αυτό που το λένε αγάπη» από την Ανδριάνα Μπάμπαλη και τον Τζόι Μπερνς στα ελληνικά, δημιουργώντας μια μαγική ατμόσφαιρα, οι νότες του «Ζορμπά» από την κιθάρα του Μπερνς στο encore που απογείωσαν ακόμα περισσότερο το κόσμο, αλλά και οι μικρές ιστορίες του Αμερικανού, άλλοτε πνευματώδεις και αστείες και άλλοτε πιο... οικογενειακές ή με κοινωνικό μήνυμα όπως η αναφορά του σε έναν κόσμο χωρίς τείχη, σύνορα και εθνικές διακρίσεις «όπως συμβαίνει και στη χώρα του», συμπληρώνοντας με σαρκαστική διάθεση ο Τζόι Μπερνς. 

Τις ελληνικές guest εμφανίσεις συμπλήρωσε η Μόνικα η οποία συνοδεύσε τον Τζόι στο τραγούδι «Moon Never Rises».


Το set list της χθεσινής συναυλίας θα διαφέρει κατά ένα μέρος με αυτό της σημερινής

Μυημένοι ή όχι στη μουσική των Calexicο, η σκηνική τους παρουσία, οι επιλογές των τραγουδιών (στις ελληνικές συναυλίες το set list είναι επιλογή του κοινού) οι πειραγμένες εκτελέσεις των κομματιών τους και η ενέργεια που εκπέμπουν οι Αμερικανοί σε κάνουν να περάσεις πολύ καλά αυτές τις δυο ώρες!

H χθεσινή συναυλία ήταν sold out, για τη σημερινή υπάρχουν ακόμα ορισμένα εισιτήρια που φεύγουν όμως με ταχύτατους ρυθμούς, για αυτό όσοι δεν έχετε προμηθευτεί ακόμα το «μαγικό χαρτάκι», σπεύσατε και θα μας θυμηθείτε.

πηγή φωτογραφιών: NDP Photo Agency