Νότες, στίχοι, πρόζα, μπόλικο χιούμορ, αυτοσαρκασμός, καλή διάθεση και κόκκινες τιράντες, είναι οι πρώτες (και όχι λίγες) λέξεις που μου έρχονται στο μυαλό όταν ακούω το όνομα του Σπύρου Γραμμένου. Ο Σπύρος είναι μια ξεχωριστή περίπτωση τραγουδοποιού και performer. Πληθωρικός, ετοιμόλογος και σίγουρα ταλαντούχος, καταφέρνει εύκολα να «παντρέψει» το stand up comedy με τη μουσική παράσταση και εντέλει να κάνει και τον πιο απαιτητικό να περάσει καλά. Κάθε Παρασκευή, μέχρι τις 13 Μαρτίου, θα βρίσκεται στη σκηνή του Σταυρού του Νότου Plus, όπου υποδέχεται αγαπημένους καλλιτέχνες. Είχα την ευκαιρία να του (ξανά)μιλήσω με αφορμές τις παραστάσεις στο Σταυρό και να ξεκινήσω την κουβέντα μας έτσι όπως ξεκίνησα να γράφω τούτες τις γραμμές. Δηλαδή...

... Σπύρο ποια είναι η πρώτη λέξη που σου έρχεται στο μυαλό, για τον κάθε καλλιτέχνη που θα υποδεχτείς στη σκηνή του Σταυρού τις επόμενες τρεις Παρασκευές (28/02, 6 & 13/3);
Νατάσα Μποφίλιου: Νεράιδα
Δημήτρης Χριστοφορίδης: Παιδαρέλι 
Μπάμπης Μπατμανίδης: Είδωλο 
Μιρέλα Πάχου: Ροζ
Βαγγελιώ Φασουλάκη: Σκέρτσο 

Θα σε ενδιέφερε να μπεις στο χώρο της τηλεόρασης συμμετέχοντας σε μια τηλεοπτική εκπομπή ή να ασχοληθείς παράλληλα και με την Υποκριτική;
Στο θέμα τηλεόραση έχει τύχει να συζητήσω δύο φορές, αλλά όσο και να προσπαθούσαμε να τα βρούμε, ξέφευγε από μένα και ναυαγούσε. Είναι πολύ δύσκολο να το διαχειριστείς. Πήγαινα με την καλύτερη διάθεση, αλλά πάντα κάπου δεν το άντεχα. Αν κάποια στιγμή βρεθεί κάτι που να τα βρίσκουμε, θα το έκανα. Μάλλον. Δεν ξέρω. Γιατί όχι; Μπορεί. Θα το σκεφτόμουν. Ε;

Με το κομμάτι της υποκριτικής τα πηγαίνω καλύτερα. Έχω εμφανιστεί σε διάφορες παραστάσεις αλλά, όσες φορές το έκανα κοίταξα να μην είναι πολύ απαιτητικός ο ρόλος, γιατί δεν έχω σπουδάσει, δεν έχω τα κατάλληλα εργαλεία και δεν θέλω να έρθω στην δύσκολη θέση να εκθέσω και τους συνεργάτες μου. 

Θέλω να μου μιλήσεις για τα βίντεο σου στο YouTube στα οποία γνωστοί καλλιτέχνες κάθονται στην καρέκλα του μπαρμπέρη και απαντούν στις ερωτήσεις σου καθώς περιποιείσαι την κόμη τους.
Ποιος έχει τα πιο όμορφα μαλλιά, ποιος τα ποιο ατίθασα και ποιος σε δυσκόλεψε περισσότερο ως καλεσμένος;

Ωραία εμπειρία. Μου άρεσε πολύ που οι περισσότεροι δεν ήξεραν ότι έχω υπάρξει κομμωτής, αλλά παρόλα αυτά, παίρνανε θέση και με αφήνανε να κάνω ό,τι θέλω στα κεφάλια τους. Όχι όλοι. Κάποιοι πονηροί, μου ήρθαν κουρεμένοι. Δεν ξέρω ποιος έχει τα πιο όμορφα μαλλιά, ούτε τα πιο ατίθασα. Να μου επιτρέψετε το κουτσομπολιό να το κρατάω μέσα στο κομμωτήριο ή αν έχω κάτι να πω, ας το κρατήσω για την εκπομπή μου στην τηλεόραση. Πάει, έβγαλα είδηση.  

Ποια φήμη θεωρείς πως σε ακολουθεί στο χώρο της μουσικής;
Δεν θέλω να ξέρω. Δεν μου αρέσουν οι φήμες. Συνήθως είναι ψέματα. Μην πιστεύετε αυτά που ακούτε. Δεν παντρεύομαι, ούτε είμαι έγκυος. Δεν έφυγα από την Ελλάδα, ούτε πέθανα ακόμα. Δεν ήμουν στην Μύκονο με τις κόρες μου το Σαββατοκύριακο. Αλλά λένε ότι είμαι καλό παιδί. Αυτά. Άλλη ερώτηση.

Νομίζω ότι θα σε είχα ικανό να βγάλεις τραγούδι για τον κοροναϊό. Έχω δίκιο; Σε φοβίζει που έφτασε και στη «γειτονιά» μας;
Δεν ξέρω αν θα έγραφα κάτι. Δεν ξέρω αν είναι κορονοϊός ή κοροναϊός. Δεν ξέρω αν θα ασχολούμουν τώρα που ασχολούνται όλοι μαζί του. Δεν είμαι τόσο του σουξέ. Στο μέλλον μπορεί να μου έβγαινε κάτι ερωτικό.

Δεν είναι κάτι που με τρομάζει. Δεν είναι και κάτι που ασχολήθηκα κιόλας. Βοηθάει που δεν βλέπω τηλεόραση μάλλον. Βλέπω όμως τρομοκρατημένο κόσμο. Βλέπω κόσμο με μάσκες ή που κοιτάζει περίεργα κάθε άνθρωπο ασιατικής καταγωγής, χωρίς κανένα λόγο βέβαια. Η τηλεόραση πουλάει τρόμο για οτιδήποτε κι εμείς τρέχουμε να το αγοράσουμε πρώτοι. Υπάρχει πολύς κόσμος που κερδίζει από το τρομαγμένο πλήθος. 

Σπύρο τι έγραφες σε Ενενηντάρες TDK; Τις έχεις ακόμα;
Η πρώτη κασέτα που έγραψα στο δημοτικό, ήταν Μιχάλης Ρακιτζής και Σοφία Αρβανίτη. Μετά απ’ αυτό ξέφυγα. Καταλαβαίνεις. Από ΠΑνξ Ρομάνα, Αντίδραση, Πανούση, Nirvana, GnR, Γιοκαρίνη, Τρύπες, Ξύλινα Σπαθιά, μέχρι να αρχίσουμε να γράφουμε διάφορα δικά μας τραγούδια στα κασετόφωνα. 

Είχα την τύχη να μπω στο ραδιόφωνο πολύ μικρός. Μεγάλωσα στην Ηγουμενίτσα. Εκεί είχαμε δύο τοπικούς ραδιοφωνικούς σταθμούς τότε. Το Ράδιο Ιόνιο και το Ράδιο Ηγουμενίτσα. Στο Ράδιο Ιόνιο μεγάλωσα. Από το 1992 μέχρι το 1996 μου ερχόντουσαν όλες οι καινούριες κυκλοφορίες. Έγραψα εκατοντάδες κασέτες εκεί μέσα.  

Δυστυχώς, οι κασέτες αυτές που έγραφα στην εφηβεία, αποθηκεύτηκαν σε κάποιον χώρο το 1999 και ο χώρος υπέστη μια καταστροφή. Μέσα στα θύματα ήταν τα χαρτόκουτα με τις κασέτες, τους δίσκους μου, τα μπλοκάκια που έγραφα τραγούδια και ποιήματα και γενικά όλη μου η εφηβεία. Κάτι που μου έκρυβαν χρόνια και το έμαθα φέτος το καλοκαίρι.  

Για ποιο πράγμα είπες πρόσφατα «Ω να σου»;
Σήμερα το πρωί που χτύπησα τον αστράγαλο μου στο πόδι μιας καρέκλας που είχε φύγει από την θέση της. Της τραγούδησα και το ρεφρέν. 

Ποιους θα έβαζες να ζήσουν στο «Φανταστικό Χωριό»; Μπορεί να υπάρξει η ιδανική κοινωνία;
Εγώ πιστεύω στην ουτοπία. Φυσικά και μπορεί να υπάρξει. Υπάρχουν ήδη φανταστικά χωριά.  Όλοι εκεί θα έπρεπε να ζούμε. Όσοι δεν θα το άντεχαν, θα έκαναν αυτό που πρέπει, για το καλό όλων. Τα παιδιά που έρχονται στις παραστάσεις πάντως, ενώ δεν αναφέρω ηλικίες μέσα στο παραμύθι, στο τέλος έρχονται και μου λένε, πως οι μεγάλοι πήγαν να χαλάσουν το φανταστικό χωριό που φτιάξανε τα παιδιά. Πώς να μην πιστέψω στο φανταστικό χωριό;

Η ιδανική ζωντανή εμφάνιση ποια είναι για εσένα; Και ποιο είναι το άγχος σου πάνω στη σκηνή;
Από την σκηνή σκέφτομαι συνεχώς αν περνάνε όλοι καλά. Με στεναχωρεί να υπάρχει άνθρωπος στις παραστάσεις που δεν περνάει καλά. Για όλους το σκέφτομαι. Για την μπάντα, τον κόσμο που δουλεύει στον χώρο και όλους αυτούς που μου χαρίσανε την έξοδό τους. Είναι μεγάλη τιμή να σου αφιερώνει κάποιος την βραδιά του. Είναι συγκινητικό. 

Η ιδανική παράσταση, αν και είμαι ορθολογιστής και δεν τα πιστεύω κάτι τέτοια, είναι όταν δημιουργείται πάνω από τον κόσμο μια αύρα, μια ενέργεια που δεν εξηγείται. Κάτι μαγικό. Σαν να έχουμε μπει όλοι στην ίδια ακριβώς κατάσταση. Όταν συμβαίνει αυτό, πραγματικά χαλαρώνω και ευχαριστιέμαι την παρέα που έχει δημιουργηθεί.  

Ποια είναι τα επόμενα σχέδιά σου πάνω και κάτω από τη σκηνή;
Πάνω στην σκηνή: Τρεις Παρασκευές ακόμη στον Σταυρό του Νότου, με διάφορους φίλους να περνάνε από την σκηνή. Τις Κυριακές τα πρωινά, στις 12:00 στο Θέατρο 104 με το Φανταστικό χωριό και βόλτες σε όλη την Ελλάδα να παίζουμε τραγούδια και να λέμε για Φανταστικά Χωριά.

Κάτω απ’ την σκηνή: Τελειώσαμε ένα κακόμοιρο δίσκο που τον βασανίζαμε δύο χρόνια, τελείωσα μια συλλογή με διηγήματα και σε λίγο καιρό θα τα κυκλοφορήσω μαζί. Παρέα. Σε μια συσκευασία, για να μην μπερδευόμαστε. Να πάρουν τον δρόμο τους και να συνεχίσουμε όλοι την ζωή μας. 

Πληροφορίες
Σταυρός του Νότου Plus

Ώρα έναρξης: 22:30
Είσοδος: 13€ με μπύρα ή κρασί
Φωτογραφία: Μιχάλης Τσεσμεντζής