Πρόσφατα η Ρίτα Αντωνοπούλου παρουσίασε το νέο της τραγούδι με τίτλο «Θα μεγαλώνω», το οποίο αποτελεί προάγγελο της επερχόμενης δισκογραφική της δουλειά, ενός διπλού δίσκου βινυλίου που θα κυκλοφορήσει από το Ogdoo Music Group. «Πέρασε καιρός να μπορώ να το τραγουδάω ζωντανά και να μην κλαίω» αναφέρει στην κουβέντα που είχαμε μαζί της και μας αποκαλύπτει ότι είναι αφιερωμένο στην κόρη της Φαίδρα. 

Μιλώντας με τη Ρίτα Αντωνοπούλου η κουβέντα είναι αδύνατον να μην πάει στον Θάνο Μικρούτσικο με τον οποίο συνεργάστηκε στενά και αποτέλεσε μέλος της μουσικής «οικογένειάς» του. «Δεν μπορεί ποτέ να είναι το ίδιο να τραγουδάς τα τραγούδια του πάνω στη σκηνή χωρίς τον ίδιο στο πιάνο» εξομολογείται και αναφέρεται στις τελευταίες μέρες στο νοσοκομείο, τα πράγματα που θα ήθελε να του είχε πει και το πορτραίτο του που ζωγράφισε η ίδια και δεν μπορεί να αποχωριστεί. 

Μιλήστε μας για το νέο σας τραγούδι με τίτλο «Θα μεγαλώνω».
Πρώτα μου είχε στείλει η Ειρήνη Τσαγκαράκη κάποιους στίχους της μετά από παρότρυνση του Οδυσσέα Ιωάννου που θέλησε να μας φέρει σε επαφή. Ανάμεσα στους στίχους που είχα διαβάσει υπήρχε και το «Θα μεγαλώνω» το οποίο αμέσως μου κέντρισε το ενδιαφέρον. Της το είπα, αλλά τα πράγματα έμειναν στάσιμα και δε συνεχίσαμε κάποια συζήτηση. Μετά από καιρό βρέθηκα συζητώντας για μια ραδιοφωνική εκπομπή με τον Αντώνη και τον Δημήτρη Παπαβομβολάκη. Χωρίς ουσιαστικά να γνωριζόμαστε αναπτύχθηκε μεταξύ μας μια διάθεση για συνεργασία και συμφωνήσαμε να συνεργαστούμε στην ηχογράφηση της ζωντανής παράστασης με τον Θοδωρή Οικονόμου η οποία είναι και αυτή που θα κυκλοφορήσει σε διπλό βινύλιο σύντομα. Μια μέρα με φώναξαν στο στούντιο να ακούσω «κάτι». Αυτό το κάτι, ήταν το «Θα μεγαλώνω». Είχαν βάλει μουσική στους στίχους της Ειρήνης χωρίς να το ξέρω και χωρίς να έχουμε συνεννοηθεί καν. Το άκουσα, έκλαψα, κλάψαμε κι όλα τα άλλα δεν έχουν σημασία…

Πόσο σας αγγίζει αυτό το τραγούδι, ποια η επιρροή που είχε πάνω σας;
Πέρασε καιρός να μπορώ να το τραγουδάω ζωντανά και να μην κλαίω. Είναι πολύ δυνατό και έχει αυτή την επιρροή σε όποιον το ακούει. Και τώρα ακόμη, αν δω κάποιον από το κοινό να «σπάει», δεν αντέχω και δακρύζω κι εγώ στο τέλος του τραγουδιού.

Όσο μεγαλώνει τι συνειδητοποιεί η Ρίτα Αντωνοπούλου και τι εύχεται;
Οι συνειδητοποιήσεις είναι πολλές, άλλες καλές, άλλες όχι και τόσο. Όμως εύχομαι. Εύχομαι κι άλλες συνειδητοποιήσεις που θα με προχωρήσουν περισσότερο και θα με φέρουν πιο κοντά στη χαρά και την ουσιαστική ηρεμία.

Που έχετε αφιερώσει το νέο σας τραγούδι και πόσο αισιόδοξη είστε για το μέλλον;
Το «Θα μεγαλώνω» θα είναι για πάντα αφιερωμένο στην κόρη μου Φαίδρα. Δεν είμαι πολύ αισιόδοξη για το μέλλον αν και είμαι πολύ αισιόδοξος άνθρωπος από τη φύση μου. Δεν είμαι αισιόδοξη για το ανθρώπινο είδος. Κάτι πάει πολύ λάθος και σίγουρα θα το πληρώσουμε και έχουμε ξεκινήσει να το πληρώνουμε ήδη.

Το νέο τραγούδι αποτελεί προάγγελο του επερχόμενου δίσκου σας. Πόσα μπορούμε να αποκαλύψουμε για τη νέα δισκογραφική δουλειά σας. Ποιος θα είναι ο τίτλος, τι περιλαμβάνει, πότε κυκλοφορεί;
Δεν υπάρχει τίτλος γιατί δεν υπήρχε και τίτλος στην παράσταση που κάναμε με τον Θοδωρή Οικονόμου στο πιάνο. Είναι η ζωντανή ηχογράφηση αυτής της πολύ επιτυχημένης παράστασης που κράτησε 2,5 χρόνια. Δεν μπορούσα να βάλω τίτλο γιατί ό,τι κι αν σκεφτόμουν μου φαινόταν ελλειπές σε σχέση με το νόημα και όλη την ουσία που περιέκλειε αυτή η παράσταση μέσα της. Είναι ένας πολύ σημαντικός σταθμός στην μουσική μου πορεία και αυτός είναι κι ο λόγος που θα κυκλοφορήσει σε διπλό βινύλιο. Γιατί πέρα από την επιμονή του κόσμου να το έχει στα χέρια του, ήθελα κι εγώ να το έχω κι όχι απλά να το θυμάμαι. Οπότε το περιμένουμε με μεγάλη αγωνία.

Η πρώτη σας ζωντανή εμφάνιση μετά την καραντίνα θα είναι στο Ηρώδειο, σε μια παράσταση αφιερωμένη στον Θάνο Μικρούτσικο. Εκεί όπου πέρσι τραγουδήσατε στο πλάι του… Είμαι σίγουρη ότι σας λείπει. Θα ήθελα να σας ζητήσω να μοιραστείτε μαζί μας τις σκέψεις και τα συναισθήματά σας.
Δεν είναι εύκολο. Όταν ένας άνθρωπος έχει τόσο καταλυτική παρουσία, η απουσία του μοιάζει εκκωφαντική. Δεν μπορεί ποτέ να είναι το ίδιο να τραγουδάς τα τραγούδια του πάνω στη σκηνή χωρίς τον ίδιο στο πιάνο. Αλλά κυρίως δε μπορώ να δεχτώ την ανθρώπινη απουσία. Νομίζω ότι απλά κάπου είναι και θα έρθει. Εγώ για όσο συνεχίζω και τραγουδάω, θα λέω τα τραγούδια του σαν να είναι εδώ.

Θυμάστε την τελευταία κουβέντα που είχατε μαζί του; Θα σας πείραζε να ζητήσω να μας την αποκαλύψετε;
Θυμάμαι αλλά δε μπορώ να σας πω. Είναι από τις δύσκολες τελευταίες στιγμές του νοσοκομείου που ενώ θα θυμάμαι για πάντα, θα ήθελα να ξεχάσω για πάντα.

Στην επέτειο των γενεθλίων του τον Απρίλιο, μοιραστήκατε το πορτραίτο που του κάνατε και μας συγκινήσατε όλους. Θα θέλατε να είχατε προλάβει να του το κάνατε δώρο;
Καμιά φορά αναβάλλεις πράγματα χωρίς λόγο. Ναι θα ήθελα να το έχει δει. Ξέρω ότι θα του άρεσε. Αλλά για να είμαι ειλικρινής το γεγονός ότι το έχω εδώ και το βλέπω κάθε μέρα, έχει σημασία για μένα. Δε θα ήθελα να το δώσω. Μου το ζήτησαν δηλαδή, αλλά δεν το έδωσα αν και ποτέ δεν έχω κρατήσει καμία ζωγραφιά μου. Πάντα τις δίνω. Αυτό δε μπορώ να το αποχωριστώ. Μόνο αν το θελήσει για κάποιο λόγο η Μαρία (σ.σ. Παπαγιάννη) θα το δώσω, η γυναίκα του.

Υπάρχει κάτι που δεν προλάβατε να του πείτε;
Πάντα υπάρχουν πράγματα που μετά σκέφτεσαι ότι δεν είπες ή δεν έκανες αλλά νομίζω ότι μέσα του ήξερε πολύ καλά, οπότε ίσως και δεν έχει σημασία.

Ποια λέξη, ποια συμβουλή ή ποια εικόνα από εκείνον κρατάτε φυλαχτό στην καρδιά σας;
Είναι πολλές κι οι λέξεις κι οι συμβουλές κι οι εικόνες. Δυστυχώς προς το παρόν ακόμη είναι τόσο έντονες οι εικόνες του νοσοκομείου που είναι πιο δυνατές από τα προηγούμενα. Όμως θα τον θυμάμαι πάντα να γελάει και να κάθεται απέναντί μου στην πολυθρόνα στο στούντιο του σπιτιού του και να μου λέει το 2006, ότι απαγορεύεται να σκέφτομαι κάτι άλλο για δουλειά γιατί είμαι γεννημένη τραγουδίστρια. Και τότε σταμάτησα να δουλεύω πρωί.

Ποια θετικά ανακαλύψατε ή θυμηθήκατε ξανά κατά την περίοδο της καραντίνας και τι ενδεχομένως σας δίδαξε αυτός ο εγκλεισμός; Νιώθετε πως έχετε αλλάξει;
Οι πιο πολλοί αλλάξαμε με κάποιον τρόπο μέσα από αυτή την αναγκαστική παύση. Πέρα από την ξεκούραση που μου επιβλήθηκε και την οποία συνειδητοποίησα πόσο μεγάλη ανάγκη είχα, το γεγονός ότι είχα όλον αυτό το χρόνο με την κόρη μου για μένα ήταν δώρο μεγάλο! Επίσης ασχολήθηκα με πράγματα που δεν έκανα πιο πριν. Όπως η ζωγραφική. Ξεκίνησα να φρεσκάρω και πάλι τα ισπανικά μου, έκανα κατασκευές, ζύμωσα, μαγείρεψα, περπάτησα κι ένιωσα λίγο σαν να είμαστε στην ησυχία σε ένα χωριό, το οποίο είναι βαθιά μου ανάγκη. Το είδα σαν ευκαιρία να σταματήσω το τρέξιμο και να σταθώ σε μένα και στα σημαντικά.

Νιώσατε πίεση, φόβο και άγχος κατά τη διάρκεια της καραντίνας; Ή στη σκέψη ότι πρόκειται να ξανανεβείτε πάνω στη σκηνή;
Η μόνη μέρα που ένιωσα πίεση ήταν η μέρα της ανακοίνωσης του lockdown. Εκεί ένιωσα μια θηλιά στο λαιμό κι ήθελα να βγω έξω να αρχίσω να τρέχω και να μη γυρίσω πίσω. Όμως τελικά κύλησαν όλα ήρεμα. Δεν έχω φόβο και άγχος. Είμαι από αυτούς που πιστεύουν ότι τα πράγματα παρουσιάστηκαν πολύ φουσκωμένα για άλλους λόγους.

Για τους ανθρώπους του πολιτισμού η κατάσταση συνεχίζει να είναι δύσκολη, αφόρητη. Ποια είναι η άποψή σας για τον τρόπο που σας έχει αντιμετωπίσει η Πολιτεία; Τι ζητάτε, τι είναι αυτό που πρέπει να γίνει άμεσα, ακόμα και τώρα;
Αυτό που συνηθίζω να λέω είναι ότι αν υπήρχε διαφορετική αντιμετώπιση στον πολιτισμό, θα ζούσαμε σε άλλο τόπο και σε άλλη εποχή. Αυτός ο τόπος κι αυτή η εποχή έχει να παρουσιάσει αυτό που ζήσαμε και που ζούμε κι είναι φυσικό. Όλα ακολουθούν τη φυσική τους πορεία και τους κανόνες του παιχνιδιού. Οτιδήποτε άλλο θα ήταν μεγάλη έκπληξη. Αλλά όχι δεν εκπλαγήκαμε. Ζητάμε τα αυτονόητα, δεν χρειάζεται να προβάλλω τα αιτήματα. Δυστυχώς είναι πολύ δύσκολο το τοπίο εδώ και πολύ καιρό και αυτό ήρθε να μας δώσει χαριστική βολή. Ευτυχώς θα γίνουν κάποια πράγματα φέτος το καλοκαίρι τελικά και αναμένουμε το τι θα γίνει το χειμώνα γιατί οι ενδείξεις δεν είναι με το μέρος μας.

Αν ζούσε ο Θάνος Μικρούτσικος πώς πιστεύετε ότι θα αντιδρούσε για όλη αυτή την κατάσταση στην κοινωνία και στον πολιτισμό;
Θα είχε βγει παντού να φωνάζει και να εξηγεί την πραγματικότητα και να απαιτεί το δίκαιο. Ο Θάνος ποτέ δε σώπασε απέναντι σε αδικία ή σε κακοδιαχείριση ακόμη κι αν αυτά τα είχαν πράξει δικοί του άνθρωποι.

Τολμάτε να κάνετε σχέδια την εποχή του κορονοϊού; Ποια είναι αυτά και ποια είναι η ευχή σας;
Φυσικά! Δεν σταματάει η ζωή, η δημιουργικότητα κι οι επιθυμίες! Προς το παρόν εύχομαι να είναι ένα δημιουργικό καλοκαίρι καλλιτεχνικά κι όχι μόνο, να ανταμώσουμε και πάλι με τον κόσμο χωρίς φόβο και να ζήσουμε τη μαγεία της μουσικής όπως ξέρουμε. Εύχομαι να προχωρήσουν θετικά τα πράγματα έτσι ώστε να μην κλειστούμε πάλι μέσα χωρίς δουλειά αυτό το χειμώνα, γιατί κάτι τέτοιο θα είναι καταστροφικό για πάρα πολλούς ανθρώπους του χώρου. Πρέπει να βρεθεί η λύση η μουσική και όσοι την υπερασπιζόμαστε και την επικοινωνούμε, να υπάρξει και να στηριχθεί. Κι όχι μόνο η μουσική φυσικά. Χωρίς τέχνη δεν βγαίνει το πράγμα παιδιά, ας το συνειδητοποιήσουμε.

*Φωτογραφία: Άκης Χρήστου