Ο Μίλτος Πασχαλίδης δίνει μια μεγάλη συναυλία στο θέατρο Πέτρας την Τρίτη 1η Σεπτεμβρίου. «Θα παίξουμε τραγούδια από τη "Χώρα των Αθώων" αλλά και από τα παλιά, που δεν τα παίζουμε συνήθως αλλά τα ζητάει διαρκώς ο κόσμος», αναφέρει στο Reader.gr για την αυριανή βραδιά, λίγο πριν ανέβει στη σκηνή.

«Στη Χώρα των Αθώων» είναι ο τίτλος της νέας δισκογραφικής του δουλειάς που κυκλοφόρησε τον Απρίλιο εν μέσω καραντίνας και προέρχεται από ποίημα του Μάνου Ελευθερίου για το θάνατο του Βαγγέλη Γιακουμάκη. Τα τραγούδια του άλμπουμ γράφτηκαν μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα και ο τραγουδοποιός δεν σκέφτηκε στιγμή να τα κρατήσει στο συρτάρι λόγω της καραντίνας για τον κορονοϊό, όπως μας εξηγεί. Αναπόφευκτα, η συζήτησή μας στρέφεται γύρω από την φονική πανδημία και τις ιδιαίτερες συνθήκες που έχει δημιουργήσει στη ζωή μας.

«Δεν ξέρω τι μας διδάσκει αυτή η πανδημία, είναι νωρίς ακόμα. Είμαστε στην τάξη και μας κάνει κάποιος μάθημα ακόμα. Τι μας δίδαξε θα το μάθουμε όταν τελειώσει -αν ποτέ τελειώσει και με ποιους όρους θα τελειώσει. Τώρα δεν είμαστε στην φάση να κάνουμε απολογισμό, είμαστε μέσα σε ένα μαραθώνιο. Από ό,τι φαίνεται οι προοπτικές είναι καλύτερες, με το εμβόλιο σχετικά κοντά, με κάπως πιο κατάλληλα προετοιμασμένα τα νοσοκομεία μας, με κάπως καλύτερες συνθήκες, με λιγότερο πανικό. Αλλά δεν έχει τελειώσει ακόμα.

»Δεν με ωφέλησε καθόλου η καραντίνα. Δεν δυσκολεύτηκα πάρα πολύ, με την έννοια ότι εγώ έχω την τύχη να ζω σε ένα σχετικά κανονικό σπίτι. Ήμασταν με τη γυναίκα μου και την κόρη μου σχετικά άνετα. Ούτε βρήκα τον εαυτό μου. Δεν περίμενα την καραντίνα για να τον βρω, ούτε τον έχασα όμως. Σκεφτόμουν πάντα ότι υπάρχουν άνθρωποι με πενταμελείς και εξαμελείς οικογένειες και μένουν σε 50 τμ σπίτι. Υπήρχε κόσμος στην καραντίνα που στριμώχτηκε στα αλήθεια. Εγώ δεν αισθάνθηκα τόσο μεγάλο ζόρισμα. Φυσικά ήταν δυσάρεστο αλλά δεν έμαθα κάτι που δεν ήξερα.

»Ευτυχώς δεν είμαι ο υπεύθυνος για τα μέτρα. Ούτε παίρνω αποφάσεις ούτε τις ανακοινώνω. Ο Νίκος Χαρδαλιάς είναι φίλος μου χρόνια, από παλιά από το Βύρωνα. Καμιά φορά τον βλέπω και καταλαβαίνω ότι εισπράττει τα πυρά δίκαια και άδικα και καταλαβαίνω το βάρος που έχει. Δεν θέλω να τον κατηγορήσω ούτε να τον υπερασπιστώ, απλά καταλαβαίνω ότι είναι σε πολύ δύσκολη και ζόρικη θέση. Και αυτός και όλοι οι λοιμωξιολόγοι και όσοι παλεύουν μέρα νύχτα με αυτό το πράγμα.

»Τα τηρώ όλα τα μέτρα στο πλαίσιο του δυνατού. Άνθρωπος είμαι ξεχνιέμαι. Δεν θα πω ότι δεν ακουμπάω το πρόσωπό μου. Τα τηρώ. Όπου χρειάζεται μάσκα τη φοράω. Από τη φύση μου δεν είμαι άνθρωπος που συγχρωτίζεται με πάρα πολλούς ανθρώπους. Ακόμα και όταν στις συναυλίες μου ερχόντουσαν χιλιάδες άνθρωποι, που τώρα αυτό δεν γίνεται λόγω των μέτρων, εγώ δεν ήμουν μέσα στο κοινό. Ήμουν έτσι κι αλλιώς σε απόσταση. Οπότε δεν άλλαξε στην καθημερινότητά μου κάτι δραματικό. Προσέχουμε με τη γυναίκα μου και με την κόρη μου, για εμάς και τους παππούδες. 

»Από ό,τι φαίνεται μοιάζει ότι είμαστε ευπροσάρμοστοι. Δεν θέλω να του βάλω πρόσημο ακόμα γιατί υπάρχουν μορφές προσαρμοστικότητας που είναι προς όφελος και υπάρχουν και κάποιες άλλες που είναι βαθιά συντηρητικές. Πάντως φαίνεται ότι είμαστε ευπροσάρμοστοι στις νέες συνθήκες. Ό,τι και αν σημαίνει αυτό. Και επίσης δεν καταλαβαίνω ανθρώπους πως μαζεύονται τόσοι πολλοί κι υποστηρίζουν ότι όλο αυτό είναι μια μεγάλη απάτη. Δεν το χωράει το κεφάλι μου. Γενικά μου αρέσουν οι θεωρίες συνωμοσίας με τον Μελ Γκίμπσον και την Τζούλια Ρόμπερτς. Οι άλλες θεωρίες συνωμοσίας δεν με ψήνουν. Μπορεί να μου καταλογίσει κανείς ότι είμαι πολύ εύπιστος, να το δεχτώ. Αλλά δεν μπορώ να είμαι καχύποπτος απέναντι στα πάντα. Γιατί δεν είναι ζωή αυτό. Όταν υπάρχουν καταγεγραμμένοι εκατομμύρια νεκροί σε όλο τον πλανήτη δεν μπορώ να πω ότι τους σκότωσε μια φήμη. Ζούμε όλοι μαζί σε αυτή τη χώρα και σε αυτό τον πλανήτη, δεν θα συνεννοηθούμε ποτέ, είναι σαφές αυτό.  Δεν θα συμφωνήσουμε ποτέ. Αλλά μερικά πράγματα μου φαίνονται εξωφρενικά. Μέχρι να το δούμε μετά, καλό είναι να είμαστε όλοι εδώ. Και να το κουβεντιάσουμε όλοι μαζί μετά. Δεν χρειάζεται να λείπουν οι μισοί. Και ας φάμε τα λυσσακά μας. Αλλά να είμαστε όλοι εδώ.

»Ο κόσμος του πολιτισμού έχει πληγεί και μαζί με τους ξενοδόχους είμαστε οι δυο κλάδοι που έχουμε διαλυθεί οικονομικά. Από την άλλη μεριά όταν υπάρχει μια πανδημία και ο άλλος επιβάλλει μάσκες στα σχολεία τι να του πεις; Μη βάλεις μάσκες στα μαγαζιά; Το χειμώνα δεν ξέρω τι θα γίνει πραγματικά. Αν είναι επιβεβλημένη η μάσκα θα είναι πολύ δύσκολο να ανοίξουμε.

»Ο Θάνος Μικρούτσικος μου λείπει πολύ σε αυτό το πεδίο. Και ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας μου λείπει, αλλά πιο πολύ προσωπικά θα έλεγα. Ο Θάνος μου λείπει και προσωπικά και ως εκτόπισμα. Έχουμε πει πάρα πολλές φορές συνάδελφοι μεταξύ μας ότι θα είχε το μαθηματικό του μυαλό, την κρίση και την πολιτική του ευφυΐα να μπει μπροστά και να αλλάξει πράγματα. Τώρα πώς ή ποια κατεύθυνση δεν ξέρω. Αλλά σίγουρα το εκτόπισμά του το πολιτικό και το μουσικό αυτές τις εποχές λείπει αδιανόητα. Ένας συνάδελφος μουσικός μου είπε τις προάλλες, "πραγματικά με την απουσία του Θάνου νιώθω απροστάτευτος". Και το καταλαβαίνω πολύ καλά. 

»Στις 9 Σεπτεμβρίου συμπληρώνεται ένας χρόνος από τον ξαφνικό χαμό του Λαυρέντη. Δεν το πιστεύω. Δεν μπορώ να το χωνέψω με τίποτα. Έχω άρνηση μεγάλη. Η τελευταία μας συνάντηση ήταν στο στούντιο του που λέγαμε παρέα ένα τραγούδι που μπήκε στο δίσκο του που κυκλοφορούσε τον Οκτώβριο. Ήταν νομίζω Ιούνιος, είχαμε βρεθεί εκεί και είπαμε το τραγούδι σε μουσική του Λαυρέντη και λόγια του Γιάννη Κυφωνίδη που λέγεται "Το Σημάδι". Είπαμε το τραγούδι, γελάσαμε. Τον πείραξα για τον Παναθηναϊκό, με πείραξε για την ΑΕΚ και μετά μέσα στο καλοκαίρι ξαναμιλήσαμε δυο φορές στο τηλέφωνο. Μου έλεγε "φιλαράκι βλέπω τις αφίσες σου", του έλεγα "βλέπω τις δικές σου". Έτσι κάνουμε στις περιοδείες όταν βλέπουμε τις αφίσες φίλων στα μέρη που πάμε που έπονται ή προηγούνται, τους παίρνουμε και τους κάνουμε πλάκα. Μιλήσαμε κάνα δυο φορές και ήμουν σε φάση να τον πάρω και να του πω να πούμε το τραγούδι "Στη Χώρα των Αθώων". Το είχα βάλει στον Γιώργο Νταλάρα, του άρεσε και μου λέει ωραία θα το πούμε και στον Λαυρέντη. Με χίλια! Και μετά από μια εβδομάδα "έφυγε" και μείναμε σύξυλοι... Πραγματικά με τον Λαυρέντη και τον Θάνο δεν το χωράει ο νους μου. Θα μου πεις το χωράει ο νους σου με τον Άλκη Αλκαίο ή με τον Μητροπάνο; Με κανέναν! Συγγνώμη που θα πω μια κακή λέξη: το να φεύγουν οι φίλοι είναι μα@@@@α μεγάλη. Δεν χωράει η ψυχή μου άλλες απώλειες... Ο θάνατος των φίλων είναι ανεπίτρεπτο πράγμα. Θα έπρεπε να απαγορεύεται».