Η Γιώτα Νέγκα έρχεται την Κυριακή 13 Σεπτεμβρίου στην Τεχνόπολη του Δήμου Αθηναίων για μια μεγάλη συναυλία με τραγούδια από τον πρόσφατο, έκτο, δίσκο της «Αυτό που θέλεις στη ζωή το καταφέρνεις» και κομμάτια που αγαπά η ίδια και το κοινό. Λίγο πριν ανέβει στη σκηνή, η δημοφιλής ερμηνεύτρια μιλάει στο Reader.gr για το ιδιαίτερο μουσικό καλοκαίρι της και τον αβέβαιο χειμώνα που έχουμε μπροστά μας, μοιράζεται λόγια από καρδιάς για τον Γιάννη Πουλόπουλο και τον Λαυρέντη Μαχαιρίτσα και μας αποκαλύπτει τα επόμενα σχέδιά της.

Σε τι διάθεση σας συναντάω τηλεφωνικά;
Ανυπομονώ να κάνω τις συναυλίες που έχω αυτό το μήνα, καθώς ο Αύγουστος δεν μου έδωσε και μεγάλη χαρά, ακυρώθηκαν αρκετές. Ανυπομονώ να συναντηθούμε με τον κόσμο και να το ξορκίσουμε όλο αυτό.

Πώς έχουν πάει μέχρι τώρα οι συναυλίες;
Δεν έχει αλλάξει κάτι, ούτε στη διάθεση του κόσμου, ούτε στην προσέλευσή τους. Το μόνο που φαινομενικά έχει αλλάξει είναι η προσέλευση με τις μάσκες, σύμφωνα με τα υγειονομικά μέτρα, που τα τηρούν όλοι με ευλάβεια και θέλουν να περάσουν όμορφες βραδιές. Το ζητούμενο είναι να συναντηθούμε μέσα από τη μουσική και όχι να γκρινιάξουμε για τυχόν άλλα πράγματα που συμβαίνουν. Ο κόσμος ήθελε πραγματικά να έρθει για να ακούσει μουσική και να μας ενώσει οπότε όλα τα άλλα δεν μας ενόχλησαν.

Έχει λείψει όλο αυτό στον κόσμο;
Πάρα πολύ, όσο και σε εμάς το ίδιο. Μας έχει λείψει αυτή η εμπειρία και ειδικά οι καλοκαιρινές συναυλίες ήταν μια πολύ ιδιαίτερη στιγμή. 

Τι θα ακούσουμε στην Τεχνόπολη στις 13 Σεπτεμβρίου;
Η Τεχνόπολη θα είναι και για εμένα άλλη μια μέρα γιορτής. Θα έχει τραγούδια του πρόσφατου δίσκου μου αλλά και όλης μου της δισκογραφίας, λαϊκά αγαπημένα που ποτέ δεν ξεχνώ, γιατί έχω μεγάλη ανάγκη να τα τραγουδήσω και τα αγαπώ πολύ όπως και αγαπημένα τραγούδια άλλων συναδέλφων. Όλη η παράσταση είναι διαλεγμένη με τραγούδια που έχω ανάγκη κι εγώ, ζώντας αυτή την περίοδο όπως όλοι μας, να τα τραγουδήσω και να τα πούμε όλοι μαζί. 

Θα ακούσουμε και Γιάννη Πουλόπουλο, με αφορμή τον πρόσφατο χαμό του;
Ναι είναι πολύ πιθανό.

Θα θέλαμε να μας πείτε δυο λόγια για τον Γιάννη Πουλόπουλο που «έφυγε» πρόσφατα από τη ζωή.
Δυστυχώς δεν είχα την ευκαιρία να τον συναντήσω, αλλά ήταν και για εμένα ένας δικός μου άνθρωπος. Είναι όλη μου η νιότη, ένα μεγάλο κομμάτι της μελέτης μου ως παιδί, ως έφηβη, ως νεαρή, τα τραγούδια και ο τρόπος του. Είναι τεράστια η απώλεια, άλλη μια απώλεια που έχει αυτή η χρονιά δυστυχώς. Και ο Γιάννης Πουλόπουλος πραγματικά είναι αυτό. Και λέω είναι και όχι ήταν: τα τραγούδια της νιότης μου και μεγάλο κομμάτι της μελέτης μου. Πολύ αγαπημένος και σπουδαίος.

Γιατί ακυρώνονται παραστάσεις και φεστιβάλ σε εξωτερικούς χώρους; Συμβαίνει και σε δήμους της Αθήνας. 
Δεν υπάρχει καμία λογική ειδικά για τις εκδηλώσεις που αφορούν θεατρικές παραστάσεις και συναυλίες που είναι ελεγχόμενα και οι χώροι είναι περιφρουρημένοι. Ένας από τους λόγους που γίνονται αυτές οι ακυρώσεις είναι η καλλιέργεια του φόβου που δυστυχώς έχει πολύ έδαφος αυτή τη στιγμή. Θεωρώ ότι δεν υπάρχει λόγος για αυτό το φόβο, είμαστε αρκετά σοβαροί, το εξάμηνο αυτό από το Μάρτιο και μετά, μας έχει ωριμάσει, ήταν πολύ λογικό να ανέβουν τα κρούσματα, αφού αυξήθηκαν και τα τεστ. Θεωρώ ότι δεν υπήρχε κανένας λόγος για την ακύρωση και τον πανικό με τις παραστάσεις, μιας και το αντιμετωπίζαμε σοβαρά. Θα μπορούσαν να σκεφτούμε όλο τον κόσμο που δουλεύει στον πολιτισμό και έχει μείνει εκτός, χωρίς χρήματα και άνεργος, παρά να καλλιεργήσουμε το φόβο. Είμαι εντελώς αντίθετη σε αυτό. Είναι απλό και αυτονόητο. Όσοι ταξιδεύουν με το αεροπλάνο, έχει αποδειχτεί ότι είναι πάρα πολύ ασφαλές να είναι ο ένας δίπλα στον άλλο με τη μάσκα και μάλιστα σε κλειστό χώρο, εφόσον λοιπόν επιτρέπεται και είναι αποδεδειγμένο ότι δεν κολλάει στο αεροπλάνο δεν καταλαβαίνω γιατί θα πρέπει να αναρωτιόμαστε το αυτονόητο για τις παραστάσεις και μάλιστα σε ανοιχτό χώρο που επίσης φορούν τις μάσκες τους.

Πώς θα είναι ο χειμώνας; Αν είναι επιβεβλημένη η χρήση μάσκας, θα μπορέσουν να ανοίξουν οι χειμερινοί χώροι; 
Αν επιβληθεί η μάσκα στους εσωτερικούς χώρους παντού, δεν βλέπω το λόγο γιατί να μην μπορέσουν να λειτουργήσουν οι χώροι αυτοί. Και δεν το λέω εύκολα. Θέλω να πω ότι σε αυτή τη χρονική στιγμή όποιος θέλει να ταξιδέψει, μπορεί. Όποιος θέλει να ψωνίσει μπορεί να το κάνει. Με αυτή την έννοια λοιπόν, όποιος θέλει να βρεθεί σε μια μουσική σκηνή ή θεατρική παράσταση αυτό το χειμώνα, θα πρέπει να μπορεί. Ακόμα και με μάσκα. Αυτοί που θα το θελήσουν θα πρέπει να το ζήσουν ακόμα με αυτή την ειδική συνθήκη. Όπως και οι μαθητές που θα είναι στο σχολείο με μάσκα. Δεν θα αλλάξει κάτι, γιατί λοιπόν θα πρέπει να αλλάξει στις παραστάσεις;

Τι μας διδάσκει κατά τη γνώμη σας όλη αυτή η δοκιμασία;
Είναι πολύ υποκειμενικό. Αυτό που ζούμε όμως όλοι μας, διδάσκει σύνεση. Και γενικά μας αλλάζει το πρίσμα. Βλέπουμε με μια άλλη ματιά τα πράγματα μετά από το πρώτο σοκ. Διαχειριζόμαστε τα πράγματα με περισσότερη ηρεμία. Και πρώτα από όλα το λέω ως προσωπική θέση. Το θέμα είναι η διαχείριση και όχι να αναμασάμε το τι συμβαίνει και τι μπορεί να γίνει. Εστιάζω στη διαχείριση με ψυχραιμία, ηρεμία και καθαρό μυαλό.

Είμαστε ευπροσάρμοστοι πάντως, χωρίς να ξέρουμε ακόμα αν πρέπει να του δώσουμε θετικό ή αρνητικό πρόσημο.
Είναι πολύ νωρίς ακόμα. Έχουμε άλλα πιο σημαντικά και σοβαρά πράγματα να αντιμετωπίσουμε και μια χαρά τα αντιμετωπίζουμε θεωρώ και ελπίζω, ως κοινωνία. Νομίζω η προσαρμοστικότητα είναι ένα προσόν σε ξαφνικά γεγονότα.

Θα ήθελα να μιλήσουμε και για τον Λαυρέντη Μαχαιρίτσα, καθώς στις 9 του μήνα συμπληρώνεται ένας χρόνος από το θάνατό του.
Ο Λαυρέντης ο γλυκός μου. Δεν ανήκα στον πολύ στενό του κύκλο. Ανήκα όμως στους φίλους του. Όχι δικός του άνθρωπος καθημερινός, δεν είχα τη χαρά, αλλά είχαμε μια οικειότητα και επικοινωνία. Γελάγαμε πάρα πολύ, είχε πάρα πολύ χιούμορ και ήταν άνθρωπος που γελούσε πάρα πολύ. Τον αγαπώ πολύ τον Λαυρέντη, τον εκτιμώ και τον τραγουδάω πάντα. Και αυτό ήταν μεγάλο σοκ. Μαθαίνουμε σιγά σιγά να μην τον βλέπουμε καθημερινά αλλά να τον σκεφτόμαστε καθημερινά. Δεν μπορώ να μιλήσω σε αόριστο για τον Λαυρέντη. Είναι εδώ κάθε στιγμή. Είναι σαν να ακούω τη φωνή του τώρα, απλά δεν έχω την ευκαιρία να τον δω. 

Τι ακολουθεί μετά την Τεχνόπολη;
Υπάρχει άλλη μια συναυλία τον επόμενο καιρό. Και σιγά σιγά θα αρχίσουμε να κοιτάμε με ψυχραιμία το χειμώνα μας. Υπάρχουν πάρα πολλές συζητήσεις και προθέσεις για το χειμώνα σαν να μην υπάρχει διαφορά από πέρσι. Απλά ακόμα για την υλοποίηση θα καθυστερήσουμε λιγάκι μέχρι να ξεκαθαρίσουμε και το χειμερινό υγειονομικό πρωτόκολλο. 

Καινούρια τραγούδια ακούτε;
Πάντα! Και μου στέλνουν και πολλά, όμως ακόμα δεν έχω οργανώσει την καινούρια δουλειά. Ωστόσο μέσα στο φθινόπωρο, η τελευταία μου δουλειά, «Αυτό που θέλεις στη ζωή το καταφέρνεις», θα έχει ένα ακόμα single και βιντεοκλίπ σε σκηνοθεσία Νίκου Σούλη. Είμαι πολύ χαρούμενη για αυτό, είναι μεγάλη μου τιμή και μεγάλη μου τύχη γιατί συνεργάζομαι πρώτη φορά μαζί του. Είναι ένας υπέροχος άνθρωπος.