Ο συνθέτης Χρίστος Θεοδώρου υπήρξε μέλος της ομάδας Σπείρα-Σπείρα ως συνθέτης, πιανίστας και υπεύθυνος μουσικής διδασκαλίας από το 1999 έως το 2007. Έχει εκδώσει 5 προσωπικούς δίσκους ως συνθέτης, έχει γράψει μουσική για 35 θεατρικές παραστάσεις, έχει συνθέσει και παρουσιάσει 4 πρωτότυπα μιούζικαλ και έχει ενορχηστρώσει πολλές μουσικές και μουσικοθεατρικές παραστάσεις καθώς και
τραγούδια που έχουν συμπεριληφθεί σε cd γνωστών ερμηνευτών. Επίσης έχει συνεργαστεί με σημαντικούς σκηνοθέτες, ενώ τον Απρίλιο του 2017 κυκλοφόρησε η τελευταία του δισκογραφική δουλειά «Καρδιά μισή» από τη Μικρή Άρκτο. Το Σάββατο 8 Δεκεμβρίου ο συνθέτης θα δώσει στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών συναυλία τη συναυλία «Χρίστος Θεοδώρου – Γραμμένα για φωνή» πλαισιωμένος από τους τέσσερις ερμηνευτές: Βικτωρία Ταγκούλη, Γιώργη Χριστοδούλου, Έλενα Παπανικολάου και Πολυξένη Καράκογλου.

Μιλήστε μας για το πρόγραμμα της παράστασης σας.
Πρόκειται για επιλογές τραγουδιών μου από την μέχρι τώρα πορεία μου, απο τους 4 δίσκους, τα 4 πρωτότυπα μιούζικαλ που έχω συνθέσει, καθώς και ανέκδοτα τραγούδια πάνω σε ποιήματα του Γιώργου Σαραντάρη και του Νίκου Εγγονόπουλου. Ερμηνεύουν η Βικτωρία Ταγκούλη, ο Γιώργης Χριστοδούλου, η Έλενα Παπανικολάου και η Πολυξένη Καράκογλου. Θα συνυπάρχουν οι χαμηλόφωνες, ευαίσθητες στιγμές και οι έντονα ρυθμικές και εξωστρεφείς διαθέσεις.

Τί αναζητάτε μέσω της μουσικής σας και ποια ανάγκη σας εξυπηρετεί;
Καταρχήν ο λόγος που ασχολούμαι με την μουσική είναι επειδη νιιώθω μεγάλη ευχαρίστηση δημιουργώντας και παίζοντας μουσική. Είναι μία ερωτική διαδικασία αυτό και μέσω της μουσικής καλύπτεται και η ανάγκη μου για επικοινωνία, αποδοχή και αγάπη. Είναι η μήτρα στην οποία μπαίνω και νιώθω ξανά την ευτυχία και την ευδαιμονία ενός χαμένου παραδείσου. Αυτό που αναζητάω μέσω της μουσικής είναι επίσης η επικοινωνία με τους άλλους ανθρώπους και φυσικά και με τον βαθυτερο εαυτό μου.

Τί είναι αυτό που ανακαλύψατε ή διδαχτήκατε μέσα από την ενασχόλησή σας με τη μουσική για την ίδια την Τέχνη, τον εαυτό σας και το κοινό;
Για την ίδια την τέχνη και για τον εαυτό μου πιστέυω ότι αυτό που μαθαίνω καθημερινά από την μουσική είναι ότι η απλότητα και η αφαίρεση είναι ο πιο σημαντικός, ο πιο ευθύβολος τρόπος για να πεις κάτι και να φτάσει κάπου. Δύσκολο και χιλιοειπωμένο, αλλά έτσι είναι. Αυτή η συμπύκνωση της ενέργειας στα λίγα και τα ουσιώδη, αυτό έχει γίνει το ζητούμενό μου. Αυτό που έλεγε η Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου ότι «στο πρώτο τετράστιχο πρέπει να τα έχεις πει όλα» και να έχεις συγκινήσει τον ακροατή από την αρχή. Nα ορίσω τα εκφραστικά μου μέσα έτσι ώστε να φτάσω στην αγνότητα και την σοφία της απλότητας, μιας νέας απλότητας αν θέλετε. Αυτό έχω διδαχτεί μέχρι στιγμής από την ενασχόληση μου με την μουσική και αυτός ειναι και ο στόχος μου .Για το κοινό, αυτό που έχω συνειδητοποιήσει είναι ότι στις μέρες μας το σήμα που πρέπει να εκπέμπεται από την σκηνή οφείλει να είναι πολύ δυνατότερο, πολύ πιο μεστό και πιο άμεσο απο ό,τι παλιότερα για να φτάσει κάτω και να επικοινωνήσει ουσιαστικά με τον αποδέκτη.

Αποστειρώνουν το συναίσθημα οι καλλιτέχνες της νεότερης γενιάς σε σύγκριση με τους παλαιότερους;
Θα έλεγα ότι υπάρχουν αρκετοί που το φοβούνται. Οπως ακριβώς συμβαίνει και στην προσωπική ζωή: αν φοβάσαι να αγαπήσεις, να ερωτευθείς, να ξεγυμνωθείς ψυχικά και σωματικά μπροστά σε έναν άνθρωπο που σε ενδιαφέρει, πώς μπορείς μετά να το κάνεις μέσα από την Τέχνη; Δεν μπορείς. Ζούμε στην εποχή των selfless selfies, των άψυχων αυτοπροσωπογραφιών. Κι αυτό μοιραία, αυτό το κράτημα και ο φόβος, βγαίνει και στη σκηνή. Επίσης υπάρχει και ένας αυξανόμενος ναρκισσισμός και ακκισμός που αυτό έχει σαν αποτέλεσμα όλα να συμβαίνουν εξωτερικά, επιδερμικά και όταν καλούμαστε να πάμε πιο βαθιά, κλείνουμε τα μάτια και φεύγουμε τρέχοντας γιατί φοβόμαστε να αντιμετωπίσουμε αυτό που θα νιώσουμε. Και επιστρέφουμε στην ασφάλεια του κονσερβοποιημένου και εξωτερικού πλασαρίσματος του συναισθήματος. Ουσιαστικά είναι σαν να βλέπουμε μία μίμηση του συναισθήματος, χωρίς όμως αυτο το ίδιο να υπάρχει πουθενά.Αυτό είναι ένα απο τα χαρακτηριστικά της εποχής. Υπάρχουν όμως και οι εξαιρέσεις που τολμούν να νιώσουν και επάνω στη σκηνή και κάτω από αυτήν. Αυτοί που τολμούν να αισθανθούν πραγματικά, αυτοί θα προχωρήσουν τα πράγματα και θα επηρεάσουν και τους υπόλοιπους.

Τι σας φθείρει στην καθημερινότητα ή ακόμα και στον χώρο της Τέχνης, της μουσικής όπου δραστηριοποιείστε;
Αυτό που με φθείρει είναι η αγένεια και η χυδαιότητα των ανθρώπων. Είμαι εντελώς ξένος με αυτα και ακόμη έχω δυσκολία να τα χειρίζομαι. Επίσης η διπροσωπία και τα λογής λογής προσωπεία που βλέπω καθημερινά. Αγαπάω πολύ τους ανοιχτούς, ερωτικούς ανθρώπους που δεν φοβουνται να δείξουν τις ρωγμές, τις αδυναμίες και τις ευαισθησίες τους. Στην ευαισθησία βρίσκεται η δύναμη, όχι στην απάθεια και στην έλλειψη ενσυναίσθησης.

Πώς διαχειρίζεστε μια αποτυχία ή τα ανεπιθύμητα αποτελέσματα μιας λάθος επιλογής;
Η αποτυχία και οι λάθος επιλογές μπορεί να σε καθυστερούν, αλλά είναι οι μεγαλύτεροι δάσκαλοι και σε πάνε παρακάτω. Στην αρχή αυτομαστιγώνεσαι, αλλά μετά ανασκουμπώνεσαι και προχωράς. Εύχομαι να είμαι πάντα σε θέση να καταλαβαίνω πότε έχω κάνει λάθος επιλογή και να προχωράω.

Ποια είναι τα επόμενα καλλιτεχνικά σας σχέδια;
Μετά την συναυλία στο Μέγαρο, ετοιμάζω έναν καινούριο δίσκο που θέλω να πιστεύω οτι θα βγει μέσα στον καινούριο χρόνο και μια σειρά εμφανίσεων αποκλειστικά με δικά μου τραγούδια.

Πληροφορίες
Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, Αίθουσα Banquet
Ώρα έναρξης στις 21.00
Tιμές εισιτηρίων: 7 € (φοιτητές, νέοι έως 25 ετών, άνεργοι, ΑμεΑ), 10 €, 15 €
Eισιτήρια: 210 72 82 333, megaron.gr και σε όλα τα καταστήματα Public
Πληροφορίες: 210 72 82 333