Λύγισε ο Νίκος Πορτοκάλογλου στον επικήδειο χαιρετισμό του για τον καλό φίλο και φετινό συνοδοιπόρο του, Λαυρέντη Μαχαιρίτσα.

Τα λόγια του ανάμικτα με το λυγμό στη φωνή του, συγκίνησαν όλους όσους βρέθηκαν το μεσημέρι της Τετάρτης στο νεκροταφείο Ζωγράφου για το ύστατο χαίρε στον αγαπημένο τραγουδοποιό.

«Χτες το βράδυ αντί να τραγουδάμε στο Ηρώδειο έπρεπε να καθίσω να γράψω αυτό τον αποχαιρετιστήριο λόγο. Μπήκες την πρώτη μέρα θυμάμαι στο στούντιο φουριόζος αλλά μετά έσκασες ένα μεγάλο χαμόγελο και κατάλαβα ότι έχω να κάνω με έναν χρυσό άνθρωπο. Από τη πρώτη στιγμή που βρεθήκαμε στη σκηνή ήταν σαν να είμαστε μαζί για χρόνια. Ο τίτλος μας είναι 40 χρόνια επιτυχία. Είχες το χάρισμα της επικοινωνίας με τον κόσμο. Ο Λαυρέντης, ο Μελωδός μου, έλεγα. Σαν κεραυνός έπεσε στα κεφάλια μας το τραγικό νέο και θρηνούμε όλοι το δικό μας άνθρωπο. Μοιραστήκαμε τα πάντα σαν αδέρφια. Μου μιλούσε για τις μεγάλες του αγάπες τη σύντροφο του Ελένη, την κόρη του Μαρία Κλάρα, τον αδερφό του και τους φίλους του. Η τελευταία μας συναυλία ήταν την Παρασκευή και μου είπε: Τι άλλο θέλουμε Νικολάκη μου, δεν μας βαρέθηκε τόσα χρόνια ο κόσμος και έρχονται κι ακούν τα τραγουδάκια μας. Έφυγε χαρούμενος. Καλό σου ταξίδι, φίλε μου», 
 

Αποχαιρετιστήριους λόγους διάβασαν ακόμα ο κουμπάρος του και συνεργάτης του, Διονύσης Τσακνής και ο γιατρός του κ. Ράπας.

«Θα μου λείψεις, σε αγαπάω Λάρυ», είπε ο Διονύσης Τσακνής, ενώ ο κ. Ράπας περιέγραψε την αντίδρασή του Λαυρέντη Μαχαιρίτσα όταν προ εικοσαετίας διαπιστώθηκαν τα προβλήματα με την καρδιά του. Ανέφερε μάλιστα πως η μοναχοκόρη του, η Μαρία Κλάρα έγινε το κίνητρό του για να γίνει «ο πιο πειθαρχημένος ασθενής» και πρόσθεσε: «Γιατί; Μήπως δεν πρόσεξε, μήπως δεν έπαιρνε τα φάρμακά του,μήπως τον κούρασαν οι συνεργάτες του; Όταν δημιουργήθηκαν τα προβλήματα με την καρδιά του, μου έλεγε ότι δεν φοβάται τίποτα. Η κόρη του ήταν τότε τεσσάρων ετών κι έλεγε "έχω μια κόρη που πρέπει να μεγαλώσω". Ήταν ο πιο πειθαρχημένος ασθενής. Δυστυχώς αυτή τη φορά έπαθε ανακοπή. Καλό ταξίδι».