Το όνομά της είναι άμεσα συνδεδεμένο με το χώρο του μόντελινγκ, με συνεργασίες με μεγάλους οίκους μόδας, εμπορικές καμπάνιες και καριέρα στο εξωτερικό. Πλέον, όμως, η Μάρα Δαρμουσλή ακολουθεί ένα νέο μονοπάτι, αυτό της υποκριτικής με την αφοσίωση και τη σκληρή δουλειά που κάνει να προκαλεί εντύπωση. Τη φετινή σεζόν, πρωταγωνιστεί στα έργα «Το παιχνίδι του έρωτα και της τύχης» στο Θέατρο Αργώ και στο «Άστρα να πάνε» στο θέατρο Κάππα, με το χαμόγελο της ευτυχίας να είναι ζωγραφισμένο στο πρόσωπό της. 

Η σεζόν ξεκίνησε δυναμικά για εσάς με δύο παραστάσεις, το «Παιχνίδι του έρωτα και της τύχης» και το «Άστρα να πάνε»… Δύο ρόλοι, μία γυναίκα, πόσο δύσκολο είναι αυτό που καλείστε να κάνετε φέτος;
Μου αρέσει πάντα να είμαι σε διπλό ταμπλό, θέλω να είμαι μία διχασμένη θεατρικά προσωπικότητα. Από εκεί και πέρα, όσο πιο πολύ κρατούν οι πρόβες, τόσο καλύτερα «κάθεται» ο ρόλος πάνω μου. Προσπαθώ, επίσης, βάζοντας το ένα ζευγάρι παπούτσια να γίνομαι η γυναίκα της μίας παράστασης, αλλάζοντας παπούτσια να μεταμορφώνομαι στη γυναίκα της άλλης. Από τη στιγμή που κατεβαίνω από τη σκηνή, όμως, όλα τα αφήνω πίσω! 

Νιώθετε ότι έχετε κερδίσει το στοίχημα, καθώς μπορεί να ξεκινήσατε αργά την ενασχόλησή σας με την υποκριτική αλλά καταφέρνετε να πρωταγωνιστείτε κάθε χρονιά σε θεατρικά έργα;
Είμαι χαρούμενη γιατί η χαρά δεν είναι μονόπλευρη. Θέλω να πω δεν χαίρομαι μόνο εγώ που ακολουθώ αυτό το μονοπάτι, αλλά έχω συνεχώς προτάσεις και, μάλιστα, πολλές φορές με προτείνουν άνθρωποι με τους οποίους έχω δουλέψει ξανά μαζί. Η μία συνεργασία, λοιπόν, φέρνει την άλλη και είναι η μεγαλύτερη ανταπόδοση των κόπων μου. 

Είχατε να αντιμετωπίσετε περισσότερες δυσκολίες δεδομένου ότι ξεκινήσατε την καριέρα σας στην υποκριτική σε μία πιο μεγάλη ηλικία;
Είναι όλα σχετικά! Παίζει ρόλο από πού έρχεσαι και τι κουβαλάς στο τσαντάκι των εμπειριών σου. Ως άνθρωπος, λοιπόν, έχω αρκετές εμπειρίες ανά τον κόσμο, έχω δουλέψει σκληρά, δεν τη φοβάμαι τη δουλειά. Από την άλλη, δεν έχω αρκετές ώρες πτήσης στο θέατρο και πρέπει να βουτάω στα βαθιά και να δουλεύω πολύ σκληρά για να στέκομαι επάξια. 

Γνωρίζω ότι σας έχουν γίνει αρκετές προτάσεις για τη μικρή οθόνη. Γιατί απέχετε συνειδητά;
Είναι ένας χώρος που δεν έχω εξερευνήσει, έπεσα με τα μούτρα στο θέατρο μετά τη δραματική σχολή. Πιστεύω, άλλωστε, ότι ένας ηθοποιός πρέπει πρώτα απ’ όλα να έχει θεατρική βάση και μετά να ασχολείται με τα υπόλοιπα. 

Το μόντελινγκ με την υποκριτική έχουν κοινά στοιχεία;
Πολλά, αν θεωρήσεις έστω και για μία στιγμή ότι σαν εσένα δεν υπάρχει άλλη, ότι είσαι τόσο όμορφη γιατί είσαι το εξώφυλλο ενός περιοδικού, έχεις φύγει με το καλάμι! Το ίδιο ισχύει και στην υποκριτική. 

Έχετε παρακολουθήσει το ριάλιτι μόδας «Greece’s Next top model»; 
Όταν κάτι αποτελεί πόλο έλξης τηλεοπτικά και δημιουργεί συζήτηση στα πηγαδάκια, θες να έχεις επίγνωση του τι συμβαίνει. Οπότε ναι, το έχω δει. 

Ποια είναι η γνώμη σας; 
Τα τελευταία δύο χρόνια διδάσκω στη σχολή μόντελινγκ της Κρίστι Κρανά. Έρχομαι, λοιπόν, σε επαφή με κορίτσια αυτών των ηλικιών, από 14 ετών και πάνω, και με ρωτούν γι’ αυτά που βλέπουν. Είναι δύσκολος χώρος, υπάρχει μία σκληρότητα, όμως αυτό που με τρομάζει, και ως γυναίκα και ως μάνα, είναι οι εξαιρετικά σκληροί κριτές, η κριτική που κάνουν που πολλές φορές και δεν είναι εποικοδομητική, καθώς και το ότι τα κορίτσια που συμμετέχουν είναι έτοιμα για όλα. Αυτή η αγριότητα με φοβίζει. Καταλαβαίνω ότι νιώθουν ότι «ο θάνατός σου, η ζωή μου», όμως αυτό που προσπαθώ να πω ότι δεν είναι έτσι τα πράγματα, υπάρχουν καμπάνιες, οίκοι, είναι αστείο να βλέπεις τέτοιο ύφος όταν δεν έχεις κάνει τίποτα ακόμη. Όλα αυτά, όμως, συμβαίνουν στη μικρή μας Ελλαδίτσα. 

Τι συμβουλές δίνετε εσείς στα νέα κορίτσια που θέλουν να ασχοληθούν με το μόντελινγκ;
Να έχουν αυτοσεβασμό, αγάπη για τον εαυτό τους, αγάπη γι’ αυτό που κάνουν. Θέλω, όμως, να πω και στους γονείς να δίνουν παιδεία στα παιδιά τους.